piekarnie Turków

[kilt70]

Czy pamięta ktoś piekarnie Turków w Zamościu? Ile ich było? Faktycznie
miały takie dobre pieczywo?

[maria88]

Miałam o tym napisać na wątku starzy i nowi Zamościanie.
Nie wiem ile osób liczyła rodzina. Piekarnia-sklepik
znajdowały się na rogu ul.Bazyliańskiej w tym miejscu gdzie
obecnie jest sklep z odzieżą dla młodzieży.
Własnie obecnie popularne placki cebulaki i chlebek turecki
/na słodko z rodzynkami/ można było m.in. tam kupić.
Pamiętam,żę rodzina nazywała się Abbdułach-Ogły.
Na cmentarzu jest grobowiec tej Rodziny. Nie znałam Jej
osobiście ale pamiętam,że kobiety były b.ładne.
Nie znam losów tej rodziny. A może ktoś wie?

[jbb3]

Pani Mario88,
Jesli mnie pamiec nie zawodzi to u "Turczynki" kupowalismy tylko kruche, bardzo
smaczne buleczki w czasie duzej przerwy w Ogolniaku (Meskim) popijajac surowa
woda ze studni z wielkim kolem przy ratuszu od strony gdzie byla
kawiarnia"Ratuszowa". Wiele lat pozniej bylem na sztuce Icaaka Pereca "Noc na
starym rynku" gdzie wlasnie przy tej studni calosc tego teatralnego
przedstawienia sie odbywala.
Powracajac do tematu (rowniez Pani post o ludziach z Zamoscia w nie tak
odleglych czasach)
chcialbym nadmienic ze nie pamietam by w tej piekarni sprzedawano "cebularze".
Zamojskie "cebularze" byly moim zdaniem (jeden z moich mlodzienczych przysmakow)
tylko w piekarni "Poleszaka" na ulicy Lubelskiej w domu chyba "Kasprzaka".
"Cebularzy" nawet nie bylo w piekarni
Szymona Baranowskiego, (brata mojego dziadka). Skonczyly sie razem z likwidacja
piekarni "Poleszaka" z powodu jego smierci. W tej piekarni zdarzyla sie wielka
trgedia a mianowicie
zastrzelona zostala mloda bardzo piekna sprzedawczyni przez zakochanego bez
wzajemnosci oficera z koszar na przeciwko. Zreszta on sam po tym popelnil
samobojstwo. Tyle moich wspomnien.
Pozdrawiam, JBB

[Gość: gosc3454]

A może ktoś faktycznie coś pamięta i wie? Bo jak czytam o Turkach, to tylko wszyscy powtarzają to co napisał Pan Kędziora. A rzaden z historyków nie może nic dopisać. A jak pytam dziadka, to tylko mówi że chleba takiego już nie ma. I wspomina jakieś słodkie ciastka.

[koziorozka]

Antoni urodził się w Turcji, ale jego ojciec był Egipcjaninem.
Przyjechał do Zamościa przez Władywostok, Moskwę i Wilno. Jego syn Bolesław
właśnie w Rosji się urodził.
Do Zamościa przyjechali w 1944 i prowadzili piekarnię najpierw na Nowym Mieście,
potem przy Bazyliańskiej (najdłużej) a w latach 70. przy Grodzkiej 20.
Bolesław przejął interes od ojca w 1958. Obaj leżą na zamojskim cmentarzu.
Taka mądra jestem dzięki książce nieocenionego A.Kędziory ;)
W ciężkiej komunie ich piekarnia to było chyba jedyne miejsce z chrupiącymi
bagietkami a wybór ciemnych smacznych chlebków mieli rewelacyjny nawet jak na
nasze dzisiejsze duże wymagania.

[Gość: gosciu809]

Doszły mnie słuchy, że w nowym "Archiwariuszu" jest nowy artykuł Pana Andrzeja Kędziory o Turkach.

[Gość: gosc153544]

Artykuł "Turcy w Zamościu" A. Kapronia, nie A. Kędziory, zamieszczony w Archiwariuszu został nawet przedrukowany w czasopismie mniejszości tatarskiej "Przeglądzie Tatarskim" www.mzr.pl/pl/pt/opt2.pdf (wersja skrócona).
W sumie jest to duży sukces naszego Archiwum