do przysięgłych: dot. świadectw

[doris31273]

Czy świadectwo szkolne polskie tłumaczone przez tłumacza przysięgłego w
Polsce jest honorowane np. w Niemczech?
Podobno trzeba ze świadectwem i tłumaczeniem iść jeszcze do Ministerstwa
Spraw Zagranicznych. Jeśli to prawda, to po co i do jakiego departamentu. I
czy formalności tam trwają długo?

[rara_avis7]

doris31273 napisała:

> Czy świadectwo szkolne polskie tłumaczone przez tłumacza przysięgłego w
> Polsce jest honorowane np. w Niemczech?
> Podobno trzeba ze świadectwem i tłumaczeniem iść jeszcze do Ministerstwa
> Spraw Zagranicznych. Jeśli to prawda, to po co i do jakiego departamentu. I
> czy formalności tam trwają długo?


Trzeba iść do Ministerstwa Spraw Zagranicznych PRZED tłumaczeniem świadectwa.
Ministerstwo poświadcza autentyczność podpisu Kuratora Oświaty oraz
autentyczność pieczęci urzędowej. Tę sprawę załatwia się w ciągu pół godziny.
Wystarczy zgłosić w recepcji, że przychodzi się w sprawie legalizacji
świadectwa i skierują do odpowiedniego biura. (opłata, aktualnie nie wiem ile
wynosi)

Proszę się dowiedzieć, ale o ile dobrze pamiętam, po Ministerstwie i
tłumaczeniu trzeba jeszcze iść do Konsulatu, aby potwierdzono autentyczność
podpisu i pieczęci tłumacza przysięgłego (następne pół godziny). (i następna
opłata).

Na jakich zasadach i na ile świadectwo zostanie uznane w Niemczech - nie wiem.
Pozdrawiam i życzę powodzenia.

[tess77]

Tak mówią przepisy, podobno, ale....
Od kilku dobrych lat zajmuję się tłumaczeniami.(j. ang.) Przetłumaczone przeze
mnie dokumenty były przedkładane w różnych krajach i instytucjach. Na ich
podstawie ludzie dostawali się na studia (świadectwa dojrzałości), uzyskiwali
potwierdzenie kwalifikacji do wykonywania konkretnej pracy- dyplomy (lekarze,
pielęniarki, inżynierowie, mechanicy, itp. itd.), zawierali związki małżeńskie,
rejestrowali rozwody, urodzenie dzieci, otrzymywali spadki itp. itd. długo by
wyliczać. Nigdy, powtarzam NIGDY nie zdarzyło mi się tłumaczyć żadnego
dokumentu poświadczonego przez kuratora (miałam do czynienia z normalnymi
świadectwami wydawanymi przez szkoły lub potwierdzonymi notarialnie kopiami)i
NIGDY też NIKT nie biegał nigdzie "aby potwierdzono autentyczność podpisu i
pieczęci tłumacza przysięgłego". I tak sobie myślę, że te polskie przepisy,
zakładające sprawdzanie wszystkich przez wszystkich w atmosferze braku zaufania
do uczciwości ludzkiej na szczęście nie są znane w normalnych krajach, gdzie
istnieje zawsze "domniemanie uczciwości" (tzn. dopóki nie udowodnią komuś
nieuczciwości, jest on traktowany jako człowiek uczciwy, nie próbujący nikogo
okpić ani oszukać)
A już tak patrząc od strony technicznej jakby to właściwie miało wyglądać?
Czy to potwierdzenie autentyczności podpisu byłoby wystawiane w języku kraju do
którego jedzie dokument? Bo jeśli nie , to kto by to tłumaczył i kto by
potwierdzał wiarygodność tamtego tłumaczenia i tak w kółko Macieju ad absurdum.
LUDZIE NIE DAJMY SIĘ ZWARIOWAĆ!!!