slyszycie roznice?

[kicior99]

Wczoraj posprzeczalem sie na temat wymowy /nj/. Kolega wmawia mi ze inaczej
wymawia Dania (dawniej [Danja] a inaczej dania (np. golabki z kurkami, pycha
=) Mozliwe ze kiedys tak bylo ale obecnie nie slysze roznicy...

[skarbek-mm]

inaczej
> wymawia Dania (dawniej [Danja] a inaczej dania (np. golabki z kurkami, pycha


Według mnie różnica jest, subtelna, ale na pewno. Choć właśnie zrobiłam
eksperument na koleżance i nie usłyszała jej. Dopiero gdy bardzo starannie ją
wymówiłam. Ale potem zgodziła się, że różnica istnieje. Ja przynajmniej ją
czuję i wymawiam.

Pozdrawiam

MM.

[ampolion]

Dania i Dańja.

[emka_1]

kolega ma rację, różnica jest wyraźna

Słyszę.

[jacklosi]

A powiedz Mania wielkości tak jak Mania Kowalska.
JK

[piotrpanek]

kicior99 napisał:

> Wczoraj posprzeczalem sie na temat wymowy /nj/. Kolega wmawia mi ze inaczej
> wymawia Dania (dawniej [Danja] a inaczej dania (np. golabki z kurkami, pycha
> =) Mozliwe ze kiedys tak bylo ale obecnie nie slysze roznicy...



Jest więc nas dwóch. To znaczy, od kiedy o tym wiem, to słyszę tę różnicę u
tych, którzy ją zachowują w wymowie (a jest to w tzw. standardzie).

Nie

[randybvain]

Chociaż mam kolezankę, którą wołamy Anja (An-ja) a nie Ania.

[zbigniew_]

Słyszę wyraźną różnicę i tak samo mowię,

[yashoo]

kicior99 napisał:

(...) nie slysze roznicy...

a ja tak.

[mi.ka.n]

Przylaczam sie do tych,którzy różnicę słyszą.Pewnie kolega ma racje.Nijak nie
udaje mi sie powiedzieć inaczej niżanja i dania.

[kicior99]

dawniej byla roznica wyrazna. Chodzi mi o upodabnianie sie form, zwlaszcza u
mlodziezy

[mi.ka.n]

Róznica pokolen widoczna i tu.Ja w ogóle czasem nie rozumie co młodzież mówi.

[independent-girl]

Ja powiem tak: gdybyście nie zwrócili na to uwagi to pewnie bym różniy nie
słyszała,a tak - słyszę
Ale może to stąd jednak się bierze,ze w odmianie w Dopełniaczu mamy wydłużone
to 'i' w nazwie państwa, a w jedzonku nie

[independent-girl]

Moja polonistka z podstawówki twierdzi,że jest różnica między H a CH,ale
młodzież tego nie rozróżnia, w ogóle różnie w wymowie słychać podobno już tylko
na wschodnich krańcach polski.
Zatem dawniej, jak ona (ta polonistka) była młoda młodzież miała mniejsze
problemu w pisaniu Herbaty i Choinki, bo różniło się to dźwięcznością, H jest
dźwięczniejsze.
Dla mnie nie ma różnicy
Choinka, Herbata,krach,mech,hierarchia...eeee, słyszycie różnice?

[mi.ka.n]

independent-girl napisała:

> Moja polonistka z podstawówki twierdzi,że jest różnica między H a CH,ale
> młodzież tego nie rozróżnia, w ogóle różnie w wymowie słychać podobno już
tylko
>
> na wschodnich krańcach polski.
> Zatem dawniej, jak ona (ta polonistka) była młoda młodzież miała mniejsze
> problemu w pisaniu Herbaty i Choinki, bo różniło się to dźwięcznością, H jest
> dźwięczniejsze.
> Dla mnie nie ma różnicy
> Choinka, Herbata,krach,mech,hierarchia...eeee, słyszycie różnice?
>
Coś w tym H i Ch róznicy nie slyszę .A jestem kresowianką.

h i ch - wymowa jest taka sama!

[pejsaty]

polonistka ma racje, ale tylko czesciowa. otoz w jezyku staropolskim, podobnie
jak i obecnie nie rozrozniano w mowie "h" i "ch".
slowniki.pwn.pl/zasady/629339_1.html

Istniejąca w systemie polskich spółgłosek tylnojęzykowa bezdźwięczna głoska
szczelinowa [ch] ortograficznie jest dwojako oznaczana: bądź za pomocą
połączenia liter ch, bądź za pomocą litery h. To odróżnienie graficzne jest
wynikiem zapożyczeń zewnętrznych i nie jest związane z różną wymową głosek: na
obszarze rdzennie polskim nie miało ono miejsca także w przeszłości. Tylko
Polacy pochodzący z dawnych Kresów Wschodnich oraz mieszkańcy pogranicza polsko-
słowackiego, polsko-ukraińskiego i polsko-białoruskiego odróżniają w wymowie h
i ch. Reguły odnoszącej się do pisowni wyrazów zapisywanych przez ch lub h nie
można odnieść zatem do wymowy, a także nie można jej oprzeć na poczuciu
swojskości czy obcości wyrazu: litera h występuje jedynie w wyrazach obcych,
chociaż nie zawsze tę obcość powszechnie się dostrzega (np. w wyrazie hałas),
natomiast dwuznak ch występuje zarówno w wyrazach rodzimych, jak i obcych.

[randybvain]

No tak, w staropolskim, a nie w dialektach podlasko-ukraińsko-białoruskich,
które później znalazły się na terenie Korony. I w czeskich ze Śląska

[randybvain]

Miałem polonistkę kresowiankę, która mówiła dźwięcznie h, a bezdźwięcznie ch i
najbardziej mi się przypomina jej słynny ghalas (hałas).
No tak, jeśli chodzi o te watahy harde i hołoty hulające to h dźwięczne jest OK.
Ale w wyrazach pochodzenia łacińskiego czy greckiego???

[kicior99]

independent-girl napisała:

> Moja polonistka z podstawówki twierdzi,że jest różnica między H a CH,ale
> młodzież tego nie rozróżnia, w ogóle różnie w wymowie słychać podobno już tylko
>


Byla, owszem, miedzy "h" aspirowanym, dzwiecznym a gutturalnym. Dzisiaj prawie
nikt tego nie wymawia.

[reptar]

independent-girl napisała:

> Moja polonistka z podstawówki twierdzi,że jest różnica między H a CH,ale
> młodzież tego nie rozróżnia, w ogóle różnie w wymowie słychać podobno już
> tylko na wschodnich krańcach polski.


Spotkałem się z taką wymową (jako że pochodzę ze wschodnich krańców Polski)
i uwierzcie mi - jest ona urocza! Ja już niestety jestem z innego pokolenia;
ja już tak nie umiem  

Ta różnica zachowała się w odmianie. Choć...

Słownik ( so.pwn.pl/slowo.php?co=wataha ) podaje już dzisiaj
        wataha -tasze (a. -taże); -tah
Forma z 'ż' w odwrocie, w nawias odsunięta; szkoda.

Lepiej się trzyma dźwięczność w rzadkich wyrazach
Ten sam słownik ( so.pwn.pl/slowo.php?co=duha ) podaje
        duha dudze (a. duże); duh
(formy 'dusze' w ogóle nie ma!).

Ale przy nowinkach - markotno. Spójrzcie: so.pwn.pl/slowo.php?co=yamaha .

A ja marzę o yamaże...

[reptar]

A swoją drogą to ciekaw jestem, jak Japończycy wymawiają wyraz "yamaha"
- z dźwięcznym czy z bezdźwięcznym H. Ktoś z Was wie może?

Jak najbardziej!

[sunday]

> Choinka, Herbata,krach,mech,hierarchia...eeee, słyszycie różnice?

Jak najbardziej!
Zresztą spróbuj sama powiedzieć dźwięczne "h" w wyrazach "herbata" i "choinka".
Do herbaty pasuje jak najbardziej, nawet jeśli sama tak nie mówisz.
A dźwięczne "h" w "choince" wykręca uszy.

pozdrawiam,
Luki

[ardzuna]

independent-girl napisała:

> Choinka, Herbata,krach,mech,hierarchia...eeee, słyszycie różnice?

Nie wiem, czy świadomie słyszę, ale na pewno inaczej układam gardło. Spróbój
powiedzieć w miarę szybko, ale z przerwą "mech" i "hierarchia" jedno po drugim,
i obserwuj, co siedzieje z Twoją krtanią. Prawdopodobnie będzie sie inaczej
układała przy "ch" na końcu "mchu" i "h" na początku "hierarchii".

"rz" i "ż"

[ardzuna]

independent-girl napisała:

> Moja polonistka z podstawówki twierdzi,że jest różnica między H a CH,ale
> młodzież tego nie rozróżnia, w ogóle różnie w wymowie słychać podobno już
tylko
>
> na wschodnich krańcach polski.
> Zatem dawniej, jak ona (ta polonistka) była młoda młodzież miała mniejsze
> problemu w pisaniu Herbaty i Choinki, bo różniło się to dźwięcznością, H jest
> dźwięczniejsze.

Moja kuzynka twierdzi, że słyszy w wymowie różnicęmiędzy "rz" i "ż" i nigdy nie
miała problemów w zwiazku z tym z ortografią w tym zakresie. Coś w tym musi
być, bo jak się wsłuchac, to różnicę mozna usłyszeć, choć nie jestem pewna, czy
wyłapuje się ją świadomie. W kazdym razie Mazurzy "ż" wymawiają jako "z",
a "rz" - normalnie. W języku ormiańskim za to istnieje rozróżnienie na "ż" i "ż
jak miękkie r" - dla mnie to brzmi identycznie, ale do znajomej Ormianki nie
docierało w ogóle nawet, że zestawiam e dwie akurat głoski poytając o różnicę
między nimi - bo dla niej różnica była tak jaskrawa. Coś w tym musi być tym
bardziej, że w kilku innych językach słowiańskich odpowiednikiem naszego "rz"
jest r' (vide rieka, rijeka etc.).

[empeka]

kicior99 napisał:

> dawniej byla roznica wyrazna. Chodzi mi o upodabnianie sie form, zwlaszcza u
> mlodziezy

Od jakiego wieku ta młodzież?

Posluchaj takiej gradacji: Mania - manja - Man_i_ja

a "drzwi"?

[pejsaty]

Dania (nazwa kraju) wymawia sie mniej wiecej "Dańja", a dania zgodnie z
pisownia. powinna byc roznica w pisowni nadal moim zdaniem.

ja mam natomiast inny problem: jak wymawiac "drzwi"? czy "d-rzwi", czy "dżwi"?
chyba lepsza jest wymowa "d-rzwi", jako ze slowo to zwiazane jest
etymologicznie ze slowem "drzewo" (a przeciez nikt nie mowi dżewo), ale tak na
100 % nie jestem pewien.

[piotrpanek]

pejsaty napisał:

> Dania (nazwa kraju) wymawia sie mniej wiecej "Dańja", a dania zgodnie z
> pisownia. powinna byc roznica w pisowni nadal moim zdaniem.
>
> ja mam natomiast inny problem: jak wymawiac "drzwi"? czy "d-rzwi",
czy "dżwi"?
> chyba lepsza jest wymowa "d-rzwi", jako ze slowo to zwiazane jest
> etymologicznie ze slowem "drzewo" (a przeciez nikt nie mowi dżewo)

jak nie jak tak

W dialekcie małopolskim jest to normalne, a przynajmniej niedziwne

A z tym jest tak:
w dialekcie małopolskim typowa jest wymowa tsz i dż jako afrykat (jedna
głoska) - czy to będzie "dżem", czy "drzewo" (dlatego nie odrózniamy "trzy"
od "czy"). Wydaje mi się, że wymowa oddzielna występuje tylko na wyraźnych
granicach morfemów ("krótszy" brzmi jednak inaczej niż "kruczy"), ale nie
jestem pewny, czy w niektórych gwarach nawet tam różnicy nie ma.

W gwarach podlaskich (zaliczanych do dialektu mazowieckiego) za to prawie
zawsze jest wymowa przeciwna, tj. nawet "dżem" jest wymawiany "d-żem".

W standardzie zaś (dziś opartym głównie na dialekcie mazowieckim) odróżnia się
wymowę "trzy" (oddzielna [tszy] w wymowie powolnej, [czszy] w wymowie
spontanicznej) i "czy" (afrykatowa [czy]). Jest to jednak wyraźne tylko, kiedy
potem znajduje się samogłoska. Kiedy znajduje się spółgłoska, sprawa się
komplikuje. Niektórzy twierdzą, że standardem jest wtedy wymowa afrykatowa,
niezależnie od pochodzenia ("drzwi" [_dż_v'i], "trzmiel" [czm'jel] tak samo
jak "czwarty" [czfarty]). Podobno tak jest w jakimś słowniku pod redakcją
Markowskiego. Spotkałem się jednak z wymową afrykatową przed obstruentami
[_dż_v'i], a oddzielną przed sonorantami [tszm'jel, czszm'jel]. (Oczywiście nie
dotyczy to prawdziwych afrykatów, które są wymawiane afrykatowo niezależnie od
kontekstu, typu "czołg", "czereśnia", "dżem", "czwartek", "człowiek", "liczyć")

a e pochylone?

[kicior99]

kierdys na trym forum stoczylem z Jazzkiem (gdzie jestes???) dyskusje, bitwe
prawdziwa na temat kontekstowego "e" pochylonego, slyszalnego we wyrazach niesc,
wies i przypominajace bardziej francuskie m,angER niz nasza Ewę. To sie jakos
nie zaciera, dalej slysze roznice...

[piotrpanek]

kicior99 napisał:

> kierdys na trym forum stoczylem z Jazzkiem (gdzie jestes???) dyskusje, bitwe
> prawdziwa na temat kontekstowego "e" pochylonego, slyszalnego we wyrazach
niesc
> ,
> wies i przypominajace bardziej francuskie m,angER niz nasza Ewę. To sie jakos
> nie zaciera, dalej slysze roznice...

Ja jej nie za bardzo słyszę, ale wiem, że jest. Typowa polska postać "e", to
głoska przednia półotwarta, a typowa angielska to głoska przednia półzamknięta.
Podobno jednak rzeczywiśćie tam, gdzie "e" jest otoczone głoskami palatalnymi
(jeszcze np. "sieć"), język nie opada na tyle, by wyszła głoska półotwarta i
wychodzi półzamknięta. Może i tak brzmiało kiedyś "e pochylone", ale to, które
ja znam ze słyszenia już utożsamiło się z głoskami zamknietymi ("i" i "y").
Kiedy rozmawiam swoją gwarą bez wątpienia inaczej wymawiam całkiem
pochylone "nieść" [ńiść] niż pochylone wg twojej definicji "niesie" [ńeśe].

[kicior99]

mniej wiecej o to mi chodzilo =)

[piotrpanek]

piotrpanek napisał:

> w dialekcie małopolskim typowa jest wymowa tsz i dż jako afrykat (jedna
> głoska) - czy to będzie "dżem", czy "drzewo" (dlatego nie odrózniamy "trzy"
> od "czy"). Wydaje mi się, że wymowa oddzielna występuje tylko na wyraźnych
> granicach morfemów ("krótszy" brzmi jednak inaczej niż "kruczy"), ale nie
> jestem pewny, czy w niektórych gwarach nawet tam różnicy nie ma.

No i nie wszystko da się na granicę morfemów zwalić, bo granica w "przedszkole"
też jest wyraźna, a Małopolanie ją ignorują [pszeczkole]...

> W standardzie zaś (dziś opartym głównie na dialekcie mazowieckim) odróżnia
się
> wymowę "trzy" (oddzielna [tszy] w wymowie powolnej, [czszy] w wymowie
> spontanicznej) i "czy" (afrykatowa [czy]). Jest to jednak wyraźne tylko,
kiedy
> potem znajduje się samogłoska. Kiedy znajduje się spółgłoska, sprawa się
> komplikuje. Niektórzy twierdzą, że standardem jest wtedy wymowa afrykatowa,
> niezależnie od pochodzenia ("drzwi" [_dż_v'i], "trzmiel" [czm'jel] tak samo
> jak "czwarty" [czfarty]). Podobno tak jest w jakimś słowniku pod redakcją
> Markowskiego. Spotkałem się jednak z wymową afrykatową przed obstruentami
> [_dż_v'i], a oddzielną przed sonorantami [tszm'jel, czszm'jel].

Za tym, że chodzi o podział sonoranty-obstruenty, a nie samogłoski-spółgłoski
świadczy też to, że w standardzie istnieje minimalna para
dystynktywna: "opatrzność" i "opaczność". Zresztą, podział na samogłoski i
spółgłoski wydaje się naturalny na pierwszy rzut oka (będę złośliwy i powiem,
że tylko na tyle stać "językoustawodawców"), ale podział na sonoranty i
obstruenty jest chyba bardziej uniwersalny. Chociażby ze względu na niejasną
pozycję "glajdów" - półsamogłosek [j] i [w] ("ł", "u"), które w "tradycyjnym"
podziale są spółgłoskami. Ze względu na możliwość tworzenia ośrodka sylaby
przez sonoranty będące w polskim bezsprzecznie spółgłoskami ([l] w czeskim i
angielskim, [ł] w angielskim, [r] w czeskim, chorwackim i niektórych chińskich,
[n] w angielskim itp.) itd.

[skarbek-mm]

pejsaty napisał:
> ja mam natomiast inny problem: jak wymawiac "drzwi"? czy "d-rzwi",
czy "dżwi"?
> chyba lepsza jest wymowa "d-rzwi", jako ze slowo to zwiazane jest
> etymologicznie ze slowem "drzewo" (a przeciez nikt nie mowi dżewo), ale tak
na
> 100 % nie jestem pewien.

Drzwi i drzewo nie mają nic wspólnego. Dokonała się w nich przestawka. Kiedyś
było "dwrzi", por. dźwierze i odźwierny.Drzwi pochodzą od wspólnego rdzenia
indoeuropejskiego i są spokrewnione z ang. door i niem. Tur. Na tej podstawie
chyba należałobby wymawiać d i rz osobno, a nie jako afrykatę dż.

Pozdrawiam

MM.

Niania dla dykcjofilów

[reptar]

Jeśli Dania ma się wymawiać jako Dańja, to powinno iść za tym zalecenie, by
wyraz ten na granicy wersu dzielić tak: Dan-ia (jak ad-iunkt). Bo przy wymowie
Dań+ja tak dzieli się ten wyraz na sylaby.

Ja wymawiam Dania i dania tak samo i nie odczuwam z tego powodu kompleksów.
Tym, którzy różnicę czują i kultywują, proponuję wymówić wyraz niania na cztery
sposoby: ńańa, ńjańja, ńańja i ńjańa. Skoro ktoś potrafi tak naturalnie wyrazić
tę różnicę, to z tym drobnym ćwiczeniem nie powinien mieć kłopotu. A ja mam.

a jak wymawiać...

[sunday]

Hmmm, a jak wymawiać:
Hiszpania czy Hiszpańa?
Szampania czy Szmapańa?
Albania czy Albańa?
Rumunia czy Rumuńa?

I, nieco analogicznie:
Rosja czy Rośa?
Francja/Słowacja czy Franća/Słowaća?
Anglia/Portugalia czy Angja/Portugaja?

Choć Bośnia to rzeczywiście Bośńa, nie Bośnija...

[tawananna]

A ja słyszę tę różnicę (oczywiście, jeśli ktoś to wymawia). I mówię [Dańja],
podobnie [mańja] (jako rzecz. posp.), czy [piwońja]. Potrafię też bez trudu
wymówić wyraz niania na cztery sposoby, jak polecił Reptar. Dodam, że jestem z
młodego pokolenia . Ale "przetestowałam" przed chwilą mojego tatę, i różnicy
nie zauważył, choć po parkukrotnym wymówieniu przeze mnie wyrazów stwierdził,
że może jest jakaś "różnica akcentu". Trzeba by potestować różne osoby - dać im
odpowiednie teksty do czytania [czytańa] . Jeśli chodzi o przykłady Sundaya,
intuicyjnie powiedziałam [Hiszpańja], [Szampańja], [Rumuńja]. Co do Albanii,
nie jestem pewna, ale chyba raczej [Albańa]. Ale pomyślę nad tym jeszcze jutro,
możliwe, że teraz sobie coś wmawiam . Natomiast co do Rosji i całej reszty
przykładów - myślę, że to kiepska analogia. "j" nie jest w stanie zmiękczyć
głoski do tego stopnia. Mówimy przecież: [Ros'ja], a nie: [Rośja] itd.,
[Franc'ja], a nie: [Franća]. Natomiast w wypadku Danii itd. spór toczy się nie
o to, czy mówi się [Dan'ja] czy [Dańa] (analogia do Twojego przykładu z Rosją).

A co do h i ch, o których ktoś pisał: Nie słyszę różnicy między h i ch (a
raczej h dźwięcznym i bezdźwięcznym - ale nie mam odpowiednich czcionek ) ,
nie wymawiam jej też, przynajmniej nie w pozycjach "swobodnych" jak w herbacie
i choince. Myślę jednak, że byłabym w stanie ją wychwycić - rozróżniam np. coś
w rodzaju h dźwięcznego w języku hiszpańskim (niech mnie poprawi ktoś, jeśli
się mylę - uczę się języka dopiero parę miesięcy, więc się nie znam ). Tyle,
że wśród osób, z którymi rozmawiam, nie spotkałam się z różnicowaniem wymowy -
mieszkam w Wielkopolsce, co sporo wyjaśnia , więc trudno, żebym tę różnicę
słyszała . Na pewno za to wymawiam h dźwięczne w grupach spółgłosek
właściwych dźwięcznych, ale nie jestem pewna, czy zawsze. Potrafię też wymówić
samo h dźwięczne - ale go nie używam .

[przypadkowo]

O którym h dźwięcznym mówisz? O tylnojęzykowym czy laryngalnym? Z tego co wiem
yto w Polsce południowej i wschodniej istnieją te fonemy (nawet z ich miękkimi
odpowiednikami) i są wymawiane również w pozycjach "swobodnych" np. huk,
bohater. O ile dobrze pamiętam to może to być zarówno h tylnojęzykowe jak i
laryngalne.

[jacklosi]

Bardzo uprzejmie proszę o wyjaśnienie, co to jest h dźwięczne laryngalne i czym
się różni od tylnojęzykowego. Myslałem, że dźwięczne to jest dźwięczne i już. I
wydać ten dźwięk można w prosty sposób, uruchamiając krtań. Czy my nie mylimy
aby dźwięczności z chrapliwością h, właściwą Hiszpanom?
JK

[przypadkowo]

h laryngalne występuję np. w języku czeskim i zapisywane jest jako właśnie h (w
odróżnieniu od ch które jest bezdźwięczne). h laryngalne w alfabecie API
reprezentowane jest przez znak "h".

h tylnojęzykowe występuję w języku polskim np. w wyrazie Bohdan. W alfabecie
API zapisywane jest jako coś w rodzaju "y".

Moim zdaniem są dwie całkiem różne głoski, bo np. w języku czeskim występuję
zarówno h bezdźwięczne jak i dźwięczne laryngalne i tylnojęzykowe, z tym, że
tylko pierwsze dwie głoski mają status fonemu.

[piotrpanek]

przypadkowo napisał:

> h laryngalne występuję np. w języku czeskim i zapisywane jest jako właśnie h
(w
>
> odróżnieniu od ch które jest bezdźwięczne). h laryngalne w alfabecie API
> reprezentowane jest przez znak "h".
>
> h tylnojęzykowe występuję w języku polskim np. w wyrazie Bohdan. W alfabecie
> API zapisywane jest jako coś w rodzaju "y".
>
> Moim zdaniem są dwie całkiem różne głoski, bo np. w języku czeskim występuję
> zarówno h bezdźwięczne jak i dźwięczne laryngalne i tylnojęzykowe, z tym, że
> tylko pierwsze dwie głoski mają status fonemu.


Nie wiem, jak jest w czeskim, ale coś podobnego jest w angielskim (jako fonem
funkcjonuje bezdźwięczne h gardłowe (laryngalne), ale może ono jako allofon
stawać się dźwięcznym albo bezdźwięcznym spalatalizowanym welarnym
(tylnojęzykowym), takim jak nasze w "Chiny" albo niemieckie "Ich". Dlatego też
interesujące jest, kiedy Polacy rozróżniający "h dźwięczne" i "ch bezdźwięczne"
(czy to ze względu na pochodzenie kresowe lub południowo-zachodnie, czy - co
teraz jest chyba częstsze - ze względu na pewną manierę) próbują wciskać
swoje "h dźwięczne" (w notacji IPA zapisywane jako "gamma", znaczek podobny
do "y") w angielskie słowa na miejsce bezdźwięcznej głoski "h" Taki ktoś
mówi dziwnie nie tylko dla Polaka, ale też i dla Anglika

[jacklosi]

Kiedy ja naprawdę chciałbym wiedzieć, jak się wymawia h laryngalne.
JK

[przypadkowo]

www.sweb.cz/ls78/phonetics.htm
Na tej stronie autor omawia fonetykę języka czeskiego. Owe h laryngalne
oznaczone jest przez niego na czerwono w kolumnie "glottal" i
wierszu "fricative, voiced". h z języka polskiego, zarówno dźwięczne jak i
bezdźwięczne, jest w kolumnie "velar". Moim zdaniem to są dwie całkiem inne
głoski.

Może uda mi się znaleźć jakąś stronę dotyczącą języka czeskiego z plikami
dźwiękowymi

[przypadkowo]

Przy okazji chciałbym zapytać kogoś zorientowanego w temacie czy polskie
miękkie k i g to na tej tabelce będą to dźwięki w kolumnie "palatal" i
wierszu "plosive, voiced, voiceless".

[piotrpanek]

jacklosi napisał:

> Kiedy ja naprawdę chciałbym wiedzieć, jak się wymawia h laryngalne.
> JK

Posłuchaj Anglika/Amerykanina (ale niekoniecznie Szkota badź Anglika z
Middlelands) mówiącego "hat", "Henry" albo cokolwiek tego typu...

[piotrpanek]

piotrpanek napisał:

> jacklosi napisał:
>
> > Kiedy ja naprawdę chciałbym wiedzieć, jak się wymawia h laryngalne.
> > JK
>
> Posłuchaj Anglika/Amerykanina (ale niekoniecznie Szkota badź Anglika z
> Middlelands) mówiącego "hat", "Henry" albo cokolwiek tego typu...


Aha, dla wyjaśnienia, ja wiem o tej różnicy, ale jej nie wyczuwam Dla mnie
oni mówią nasze zwykłe "ch"

[piotrpanek]

jacklosi napisał:

> Kiedy ja naprawdę chciałbym wiedzieć, jak się wymawia h laryngalne.

Hmmm... a jednak z tej tabeli web.uvic.ca/ling/resources/ipa/ipa-lab.htm
i kliknąć na "here" w wersji dla "not associated with UVic", to okazuje się, że
te "h", o których mówimy, są glotalne (krtaniowe), a nie laryngalne. Dla mnie i
tak to żadna róznica...
Na tę stronę wszedłem na komputrze bez głośników, ale zdaje się, że można tam
usłyszeć nagrania (a na pewno są też inne strony z tabelami IPA, z których sam
odsłuchiwałem sobie różnych dźwięków, ale których nie pamiętam, a le GTP -
gógiel twoim przyjacielem)
> JK

[przypadkowo]

No właśnie. Laryngalne czy krtańowe?

[wind-eye]

ja słyszę różnicę i wydaje mi się że powinno się rozróżniać te dwa sposoby
wymowy
nie wyobrażam sobie, żebym mówiła Dańa na Danię!!! szczególnie że gdy
mówię "Jadę do Danii", wymawiam Dańji, czyli automatycznie w mianowniku powinna
być Dańja

zresztą widać od razu, jak pisać np. w dopełniaczu
Dania-Danii (bo Dańja)
Mania-Mani (bo Mani)
gdyby Hiszpania czytało się Hiszpańa, to byłoby jadę do Hiszpani (brrrr!!!!

ciekawy przykład jest z ziemią
bo mówi się ją nie "ziemja" tylko "ziem'a" /nie umiem postawić kreseczki nad m/
i stąd dopełniacz "ziemi" a nie "ziemii" (brrr )))

[piotrpanek]

> ciekawy przykład jest z ziemią
> bo mówi się ją nie "ziemja" tylko "ziem'a" /nie umiem postawić kreseczki nad
m/
> i stąd dopełniacz "ziemi" a nie "ziemii" (brrr )))

To akurat bzdura... Oczywiście, że mówi się ją [źem'ja] (mało który Polak
potrafi wymówić [źem'a] lub [źemja], a i to po treningu, choć podobno w
niektórych dialektach kresowych zdarza się wymowa prawie bez joty).

[uwazna]

Słyszę wyraźną różnicę i tak samo wyraźną różnicę robię, gdy mówię.

[staua]

Oczywiscie, ze slysze.