Pączki

[apersona]

Jak to jest, że to samo słowo oznacza i małe pąki kwietne lub liściowe i spore ciastka smażone w tłuszczu?
Z wyglądu zupełnie niepodobne...
Tłustego wam i obfitego

[zbyfauch]

Jest też gra pimpąk.

[al.1]

Mnie w temacie pączkowym "drzaźni" powiedzenie "wygląda jak pączek w maśle". Znaczenie dosłowne "pączek w maśle" budzi u mnie zdegustowanie graniczące z obrzydzeniem. Mój znajomy miał powiedzenie: "wygląda jak gruszka w oleju". Przynajmniej nie dochodzi do starcia ze sobą dwóch tłustości. Natomiast gdy pączek ma pokrywę lukru grubą prawie na dwa palce i/lub do tego kolorowe aplikacje, a jeszcze przy tym smażony na tłuszczach uwodornionych, to już samo zatrzymanie wzroku na takim obiekcie powoduje u mnie wsteczny apetyt.

--
wróg, horror i drożyzna

[kornel-1]

Kulka z ciasta rośnie (przed wrzuceniem na tłuszcz) tak, jak pąk kwiatowy się rozwija.

Pękaty był u startu, byle bez dziur

[dar61]

'...rośnie (przed wrzuceniem na tłuszcz)...'

Pączki - jakie produkowała moja śp. Babcia po mieczu - już u startu bywały tych swych docelowych parametrów, nie rosły.
A były właśnie takie jak przed wiekami - nie puchate, a masywne, gęste od ciasta, bez podróbek wedlopodobnych.
Nie dawało się ich zgnieść byle palcem, były mniej oszukujące konsumenta - i tki - swą zawartością.
Te, które dziś się sprzedaje, mają być jak najlżejsze, maksymalizujące zysk. Mają pływać w smażeninie - te babcine tonęły, trza je było z tłuszcxzu łowić.

A na koniec - co za bęcwał każe nam nazywać donat (donut) pączkiem, kiej on dziurawy?
Głównie to inicjatywa tłumaczy list dialogowych, jacy tęsknią za odrobiną polskości w morzu anglosazizmów...
Ten z dziurą jest po porstu niesmaczny dosłownie i w oryginale...

Te ... płaskacze z dziurą, anglizujące, to jakby ślad pustki po wyjedzonym nadzieniu - jakiego poszukiwanie było w mych czasach dziecięctwa zdziwieniem, że babcia nadziewała je zawsze ...niesymetrycznie...
A [GULP!] poza tym Babcia specjalizowała się w [GULP!] waflach z przekładką z dżemu porzeczkowego, jakiego owoce pomagałem jej zbierać, od kiedym nauczył się chodzić...

Wgląd w pąk ma guz i bąk

[dar61]

apersona się dziwi - jako i ja, gdym jako dziecię swawolne, guziko (i rękawiczko) gubne i długo nie pojmoiwał, skąd słowo guzik.

A kiedym skoczył z garażu na podwórku na tę jakże kuszącą górę piachu - i sam sobie kolanem huknął w czoło - tom pojął, co zacz ten guz i jaką ma konotację...

Po latach mnie już nie zdziwiły dziwnie kuliste guziczki u kontuszy, na pikowanych kanapach - ale bardziej te kołki drewniane u huzarów [?], wcale nie pękate...