etymologia fantastyczna

[pyckal]

Na początek trochę mistrza niedoścignionego, Adama.
1. (w różnych miejscach) SMĘTARZ - jako o że smęt tam wielki i żałość.
2. ( w "Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego"): "A rządca ten
nazywał się Kazimir Périer, imieniem słowiańskim, a nazwiskiem romańskim.
Imię jego znaczy skaziciela, czyli zniszczyciela miru, to jest pokoju, a
nazwisko znaczy od słowa perire albo périr, zgubiciela, czyli syna zguby. A
imię to i nazwisko jest antichrystowe. I będzie zarówno przeklęte w pokoleniu
słowiańskim i w pokoleniu romańskim".

I, dla równowagi, coś nowego, według własnego pomysłu.

Żył lud bogaty nad rzeką, a że prosty był i świata szerszego nie znał, więc
tę rzekę "Rzeką" po prostu nazywał, jako wiele ludów słowiańskich czyni. A
bogaty był, bo rzeka wody obfite niosła, a wraz z nimi życie dla roślin,
zwierząt i ludzi. Aż jednego razu susza ogarnęła całą krainę, i wymarły
rośliny, a po nich zwierzęta. I przyszli głodni, spragnieni ludzie nad rzekę
i zobaczyli, że nie ma w niej już ani kropli wody. "Wischła! Wischła!" -
biadali. I tak już zostało.

[viki2lav]

oRzekli ze Wischla?

[kicior99]

Byl kiedys taki watek o etymologii ludowej... BTW mecenas mial niby pochodzic
od "meczy nas" =)

[stefan4]

pyckal:
> Na początek trochę mistrza niedoścignionego, Adama.

Kiedy Małysz zdążył się zająć takimi rozważaniami?

pyckal:
> 2. ( w "Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego")

Aha, to nie Małysz tylko ktoś z Ligi Polskich Rodzin...

pyckal:
> nazywał się Kazimir Périer, imieniem słowiańskim, a nazwiskiem romańskim.
> Imię jego znaczy skaziciela, czyli zniszczyciela miru, to jest pokoju

Ależ nie, ,,Kazimierz'' pochodzi od pytania z troską o stan przygotowań do
surowej starosłowiańskiej zimy: ,,ka zimujesz?''.

pyckal:
> Żył lud bogaty nad rzeką, a że prosty był i świata szerszego nie znał, więc
> tę rzekę "Rzeką" po prostu nazywał, jako wiele ludów słowiańskich czyni. A
> bogaty był, bo rzeka wody obfite niosła, a wraz z nimi życie dla roślin,
> zwierząt i ludzi. Aż jednego razu susza ogarnęła całą krainę, i wymarły
> rośliny, a po nich zwierzęta. I przyszli głodni, spragnieni ludzie nad rzekę
> i zobaczyli, że nie ma w niej już ani kropli wody. "Wischła! Wischła!" -
> biadali. I tak już zostało.

Lud ów zbyt prymitywny i tępy był, szczególnie w środkowym biegu rzeczonej
Rzeki, iżby do poruszania sie po wodzie siłę wiatru zaprząc. Przeto jako napędu
używał wyłącznie wioseł. I one ,,wiosła'' nadały nazwę Rzece, tylko ,,o''
poszło się rajfurzyć i drogę powrotu zagubiło.

- Stefan

www.ipipan.gda.pl/~stefan/Irak

[brunosch]

Gdy postawił Pan Adama i kazał mu zwierzęta i rośliny nazywać, przed oblicze
jego podeszło zwierze kalekie, z długą, wygiętą szyją, gąbczastym pyskiem, a
najgorsze było, że garbate było bez miary. Spojrzał na Zwierza Adam, a potem z
wyrzutem do Pana rzekł:
to wielkibłąd Panie, wielkibłąd.

[pyckal]

Dawno, dawno temu, za późnego Gomułki lub wczesnego Gierka, na południu Polski
można było w jadłospisach barów znaleźć SZNYCEL PODCHLAŃSKI. Wtedy oceniałem to
jako oszustwo ("sznycel" był w rzeczywistości panierowanym plastrem kiełbasy
żywieckiej) i podwójny błąd ortograficzny - mniemałem bowiem, że nazwa bierze
się od Podhala.
Ale to ja byłem w błędzie. Autorom tej nazwy nie chodziło bynajmniej o Podhale.
Chcieli tylko w sposób barwny a dosadny nazwać coś, co sztampowe jadłospisy
określają jako zakąskę, a lud jako zagrychę. Czyli: danie pod chlanie.