Dodaj do ulubionych

Kot a dziecko vol. fafset

08.10.11, 13:03
To nie jest kolejny wątek poschizowanej mamusi bojącej się, że kot zadusi, zarazi, pożre.

Ale sprawa ma się tak:
Dziecko ma już 15 miesięcy.
O ile Rudy Kot nie sprawia wrażenia specjalnie szczęsliwego o tyle pogodził się, że dziecko jest. Daje sobie robić kotówę, znosi wrzaski do ucha i uszczerbki na kociej godności, czasem nawet podczas ataków dziecięcej miłości do kota mruczy; o tyle kot Gadżet - już gorzej.

Pojawienie się dziecka w domu przypłacił depresją poporodową i nawrotem bulimii. Do tej pory omija malucha szerokim łukiem. I widzę, że ma wyraz twarzy pt 'ja się na to nie pisałem'.
Szkoda mi go, bo im dziecko starsze, tym mu trudniej - ciągle ma się na baczności, ciągle ucieka, chowa się. No i ma mnie mniej też.

Wiadomo, oddanie kota nie wchodzi w rachubę, chociaż czasem myślę sobie, że może by mu było lepiej gdzie indziej, bez małych dzieci?

Tak się chciałam pożalić. Szkoda mi go, bo chciałabym, żeby się z synkiem zakumplował, żeby mu było dobrze - a tu zonk.
Jak myślicie, jest szansa jeszcze? Bo ja, szczerze mówiąc, mocno wątpię.
Obserwuj wątek
    • ajaksiowa Re: Kot a dziecko vol. fafset 08.10.11, 13:47
      Przecież synek też w końcu znudzi się dokuczaniem kotom,i Gadżet,, wyjdzie z ukrycia,,Przeczekaj i powodzenia.
    • pamama Re: Kot a dziecko vol. fafset 08.10.11, 14:13
      A nie można by tym kotom zapewnić po prostu większego spokoju? Też mam dzieci, czasem baaardzo żywiołowe ale nigdy nie pozwalałam im na przesadne obściskiwanie kotów czy jak piszesz wrzeszczenie do ucha. Dziecko ma swoje prawa ale kot w końcu też żywe stworzenie a psyche kruche, no i niewątpliwie może nie wytrzymać, podrapać czy pogryźć . Może dobrym rozwiązaniem byłby wielki, w sensie wysoki drapak na który mogą po prostu zwiać i mieć spokój, bez konieczności izolowania w innym pokoju. Koty bardzo lubią obserwacje z góry więc powinno im sie to spodobać, a w necie mozna kupic takie cuda nawet za 140 zł (po sam sufit). Przyznam, że zal mi się ich zrobiło jak to przeczytałam.
      Pozdrawiam i życzę pozytywnego rozwiązania tej sytuacji.
      • niutaki Re: Kot a dziecko vol. fafset 08.10.11, 21:03
        a musi ten synek dokuczac tym kotom? nie mozna go zajmowac czyms innym, zwracac uwage? szkoda kotasad
        • gladys_g Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 00:49
          Musi smile
          No dobra, z tym dokuczaniem aka kotówą to wygląda tak, że leży sobie kot. Dziecko podchodzi, kładzie się albo siada koło kota i wtula w niego buzię, głaszcze, przytula, bije pokłony klęcząc. Kot wywala brzuch do góry, albo się wyciąga na metr. Przytulony znosi to dzielnie, nawet ogonem nie machnie, chociaż w oczach widać, że jego godność jest tu poważnie naruszona, on jest dorosłym, poważnym kotem a tu mu robią tak.
          Od początku uczymy go, dziecko, że kota należy głaskać delikatnie, długimi ruchami i z włosem, a nie klepać łapką - no i w zasadzie to działa. Jak dziecko było sporo mniejsze i dopiero odkryło, że jest kot - od samego początku pokazywaliśmy mu, jego rączką, jak się kota głaszcze, nie trzymając go na siłę. Ot, leży kot, podpełza maluch, zanim go entuzjastycznie oklepie, łapało się rączkę i głaskało, szybko skumał.
          Czasem się zdarza jeszcze maluchowi wrzasnąć czy klepać kota - bo jest maluchem, bo zapomina jak się z kotem postępuje. No i się mu wtedy powtarza ze ciii i że głaszczemy kotka, nie bijemy. Niestety nie znam innego sposobu na nauczenie dziecka właściwego stosunku do zwierzęcia, jak stałe pokazywanie, perswazja i aktywna nauka.
          Kot, że swojej strony, jest wyposażony we własne narzędzia perswazji, z których nie waha się korzystać, kiedy kotówa staje się zbyt nachalna. Ochrzanione czy to łapą czy paszczą dziecko reflektuje się (w sumie to już jakiś czas się nie zdarzyło, więc wierzę, że jest dobrze). Naturalnie kota za działania edukacyjne wobec dziecka nie strofujemy, w końcu jest starszym wujkiem w tym stadzie i ma swoje zadania.

          Ale ten opis dotyczy wyłącznie relacji malucha z Kotem Rudym. I ja tu nie mam zastrzeżeń - oni się dogadują i nie boję się o ich dalsze kumplowanie się. Jak kot ma potrzebę samotności, to układa się w miejsca niedostępne dla dziecka i ma w nosie.

          Natomiast martwi mnie drugi kot. Który dziecko po prostu omija. I stale znajduje się na swojej wysokiej półce, na parapecie czy na biurku albo za płotkiem na krześle. Albo, jeśli jest w przestrzeni wspólnej - po prostu ucieka, ciągle zachowując czujność. To jest smutne. I ja temu kotu współczuję, bo on się nie czuje dobrze, a ja nie wiem, jak mu pomóc.
          Fizycznie jest odseparowany - sam się odseparowuje, nie pozwala dziecku się zbliżyć. A my tego na siłę nie próbujemy zmieniać.
          Ale fajnie by było, żeby się do malucha przyzwyczaił, żeby polubił, podszedł do niego albo prowadzał go za swoim ogonem jak Kot Rudy. No cokolwiek, co by znaczyło, że kot dziecko jako członka stada zaakceptował.
          • pi.asia Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 08:56
            Gladys_g, ja Ci nie pomogę, bo aczkolwiek koty mam dwa, to nie posiadam dzieci.

            A wtrącam się, żeby Ci napisać słowaWIELKIEGO UZNANIA za uczenie dziecka postępowania z kotem. Przyznam, że gdy czytałam Twój pierwszy post, to wizja dziecka wrzeszczącego kotu do ucha, łapiącego go za co popadnie i traktowaniu jak zabawkę trochę mnie poraziła. Jak się okazuje, wizja była myląca smile

            No i w takiej sytuacji, kiedy z Twojej strony zrobione jest wszystko co trzeba (co potwierdza zachowanie Rudego) a Gadżet się boczy - nie wiem co poradzić...
            Bardzo trafnie określiłaś problem Gadżeta: "ja się na to nie pisałem". Sytuacja go przerosła. Jego, nie Was. Ale oddanie kota byłoby wyrządzeniem mu kolejnej krzywdy sad
            Słowem - jak się nie kręć, pupa i tak z tyłu.
            Być może kot jest kompletnie zdezorientowany i przerażony wyglądem i zachowaniem niemowlaka, bo rozumiem, że do tej pory znał wyłącznie dorosłe osobniki ludzkiego gatunku. Pociecha w tym, że maluch będzie rósł i będzie coraz bardziej podobny do człowieka.
            Na razie - głaskać, tulić, bawić się, na wszelkie możliwe sposoby okazywać że nadal jest bardzo ważny, wręcz niezbędny w środowisku. Może pomoże, czego Wam z całego serca życzę.
    • garraretka Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 11:28
      Niczego odkrywczego nie wymyślę - ale próbowałaś Feliway'a?
      Ja mam w domu kota neurotyka - Feliway w kontakcie go uspokaja.
      • barba50 Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 12:01
        Gladys_g po pierwsze masz wspaniałe podejście do dziecka i bardzo trafnie oceniasz zachowania kotów nie ingerując w relacje kot - dziecko. Duże brawa https://www.en.kolobok.us/smiles/standart/clapping.gif
        Ale... Za bardzo chcesz, żeby było idealnie.
        napisałaśmartwi mnie drugi kot. Który dziecko po prostu omija. I stale znajduje się na swojej wysokiej półce, na parapecie czy na biurku albo za płotkiem na krześle. Albo, jeśli jest w przestrzeni wspólnej - po prostu ucieka, ciągle zachowując czujność. To jest smutne. I ja temu kotu współczuję, bo on się nie czuje dobrze, a ja nie wiem, jak mu pomóc.
        Fizycznie jest odseparowany - sam się odseparowuje, nie pozwala dziecku się zbliżyć. A my tego na siłę nie próbujemy zmieniać.

        Dokładnie ten sam opis mogłabym napisać w stosunku do mojej pierwszej rezydentki Ksiki, tyle, że u nas nie chodzi o relacje kot - dziecko (niebawem - być może za sprawą wnuczęcia), ale relacje Ksika - inne koty. Też mi się to wydaje smutne też wiem, że ona nie akceptuje obecności pozostałej piątki kotów, nie potrafiła zaprzyjaźnić się z żadnym, choć z ich strony co i raz obserwuje się próby poprawienia stosunków. I o ile być może Twoje dziecko podrośnie i przestanie wydawać się Gadżetowi intruzem to dla Ksiki nie widzę światła w tunelu czyli dobrego rozwiązania jej problemu. Jedyny to gdyby była jedynym kotem w domu, a kotów jest szóstka i wszystkie mają równe prawa. Dopieszczamy ją na tyle na ile nam pozwala, rozumiemy jej psychikę i staramy się nie martwić, bo to może tylko nam się wydawać, że jej jest źle - ona nigdy nie była radosnym, otwartym kotem, zawsze była płochliwa i nic tego nie zmieni - piątka kotów lub kilkoro wnucząt wink

        Myślę więc, że przeczekaj i nie zamartwiaj się. Dopieszczaj Gadżeta (o dziecku nie wspominam, bo to oczywiste suspicious ), nie ingeruj (bo wtedy utwierdzisz Gadżeta w przekonaniu, że dzieje mu się krzywda wink ). Powodzenia https://www.en.kolobok.us/smiles/standart/i-m_so_happy.gif
      • niutaki Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 12:09
        U mnie bylo najpierw dziecko, a potem koty, ale i tak jeden kot jest agresor i leje co mu w lape wpadnie, a drugi schodzi prawie wszystkim z drogi. Fajnie ze uczysz malucha, jak postepowac ze zwierzetami, my mielismy swinke morska jak corka miala okolo 3 lat i zajmowala sie zwierzatkiem wzorowo, byla ostrozna i delikatna. Moze tak byc, ze mimo iz maluch jest delikatny i pod nadzorem to kot nigdy nie zaakceptuje tego stanu rzeczy. Rozumiem ze chcialabys zeby wszyscy byli szczesliwi, ale moze sie to nie udac. Wazne ze probujesz, szukasz rozwiazania. Moze jakies srodki uspokajajaco-rozluzniajace? My probowalismy kropli Bacha, niestety w przypadku mojego kota nie podzialaly.
    • sadosia75 Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 15:26
      Gladys dzieci ma dopiero 15 m-c a nie już smile Daj czas kotu. Im większe dziecko tym kot chętniej z dzieckiem będzie spędzać czas.
      Urodziłam młodszą córkę i nasz wieczny tymczas Dymek doszedł do wniosku, że dziecka nie będzie akceptował. Przez 3 lata kot nie znosił Julki. A ona podchodziła do niego z takim zaciekawieniem, że naprawdę miałam już chęć odseparowac jedno od drugiego. Julka kochała Dymka niespełnioną miłością. Ona do kota z sercem na dłoni kot z pazurami na łapie. Ale Julka rosła a Dymek jak by bardziej się do niej przekonywał. Teraz Jula ma lat 7 a Dymek akceptuje istnienie jej w naszym domu smile Da się czasem pogłaskać, czasem sam wskoczy jej do łóżka i z nią śpi ale szybko z rana ucieka, żeby nikt tego nie widział smile
      Kot naprawdę nie musi lubić każdego i nie musi każdego kochać. Widocznie dziecko jeszcze nie jest dla niego partnerem do rozmowy wink i życia. może się polubią z wzajemnością jak dziecię podrośnie ? A może między nimi będzie dyplomatyczny stosunek tak jak między synową a teściową z kawałów wink
      Gladys naprawdę nie masz póki co czym się przejmować. Niektóre koty potrzebują znacznie więcej czasu na zaakceptowanie zmian w ich życiu. Nasz Dymek potrzebował prawie 5 lat.
      • gladys_g Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 20:10
        No dobra, jest to jakieś w tunelu światełko smile
        • pi.asia Re: Kot a dziecko vol. fafset 09.10.11, 20:20
          I koniecznie pisz co słychać!!!
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka