gladys_g
08.10.11, 13:03
To nie jest kolejny wątek poschizowanej mamusi bojącej się, że kot zadusi, zarazi, pożre.
Ale sprawa ma się tak:
Dziecko ma już 15 miesięcy.
O ile Rudy Kot nie sprawia wrażenia specjalnie szczęsliwego o tyle pogodził się, że dziecko jest. Daje sobie robić kotówę, znosi wrzaski do ucha i uszczerbki na kociej godności, czasem nawet podczas ataków dziecięcej miłości do kota mruczy; o tyle kot Gadżet - już gorzej.
Pojawienie się dziecka w domu przypłacił depresją poporodową i nawrotem bulimii. Do tej pory omija malucha szerokim łukiem. I widzę, że ma wyraz twarzy pt 'ja się na to nie pisałem'.
Szkoda mi go, bo im dziecko starsze, tym mu trudniej - ciągle ma się na baczności, ciągle ucieka, chowa się. No i ma mnie mniej też.
Wiadomo, oddanie kota nie wchodzi w rachubę, chociaż czasem myślę sobie, że może by mu było lepiej gdzie indziej, bez małych dzieci?
Tak się chciałam pożalić. Szkoda mi go, bo chciałabym, żeby się z synkiem zakumplował, żeby mu było dobrze - a tu zonk.
Jak myślicie, jest szansa jeszcze? Bo ja, szczerze mówiąc, mocno wątpię.