blq 22.07.04, 22:02 Tak tak. Tyle że już nie Eyemakka, tylko Blqa. Na jedno wychodzi. Za to na dwoje babka wróżyła. Odpowiedz Link Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
blq DZIKUS 22.07.04, 22:19 DZIKUS (Sus Scrofa Latina) - jest dosyć pospolitym zwierzęciem w Polsce. Jego przodkowie pochodzą ze starożytnego Rzymu, gdzie walczył z gladiatorami. Co inteligentniejsze osobniki zaś - jako gladiatorzy. Zamieszkuje stare bory gdzie brata się z tamtejszymi dziadami. Jest przodkiem świni domowej oraz niektórych polityków. Osiąga wagę 70-200 kg (a więc pięknych modelek tam nie uświadczymy). Dzikusy często kąpią się w błocie aby pozbyć się pasożydów i ochłodzić się. Do tego celu służy im jedna duża kałuża używana przez wiele dzikusów (a także innych zwierząt np. jeleni; dzikus często wykorzystuje jelenie w celach zdobycia poparcia w wyborach do parlamentu - wspólna kompiel ma zjednać sympatię). W poszukiwaniu pożywienia, którym są: kawior, steki, dobra wódka - dzikusy ryją w szeregach partyjnych swojej partii wazelinując przewodniczącemu - a nóż się uda. W dzień dzikusy pozostają ukryte w tzw. barłogach wraz ze swymi kochankami, które "lecą" na polityków (głównie głupie blondynki ze wsi, cycate tłuste i wstrętne). W czasie walk o kochanki odyńce (samce) starają się ugodzić przeciwnika swoimi kłami w bok. Im samiec jest starszy tym prowadzi bardziej samotne życie, dopiero w okresie rui przyłączają się do stada. Dzikusy posiadają bardzo duże możliwości adaptacyjne, co doprowadziło do jego osiedlenia się prawie w każdej instytucji państwowej. Odpowiedz Link
blq DZIEŃCIOŁ 29.11.04, 03:10 DZIEŃCIOŁ (Dendrocopulos) - zwany też Spółkownikiem i Ciołem Borowym (w żadnym wypadku nie mylić z Borowym Dziadem!), to ptak zamieszkujący bory i lasy całej Europy a także Azji (samica dzieńcioła nosi nazwę "dzieńciołka", zaś bardzo rzadka odmiana nocna tego ptaka to "nocioł"). Żywi się przede wszystkim owadami, które wydłubuje bardzo długim i lepkim języczkiem spod kory, a także jagodami i szyszkami, które wtyka do swojej kuźni (szczeliny w drzewie) i wydobywa z nich nasiona. Wiosną chętnie nakłuwają brzozy i spijają wyciekający sok, tzw Wode Brzozową. Wszystkie dzieńcioły to nałogowi alkoholicy, i jako takie - to niewątpliwie szkodniki. Wiosną i latem samice kopulują z gałęziami (są drzeworodne), zaś samce oznaczają swoje terytorium bębniąc w drzewa. Podczas gry na drzewie samiec doznaje ejakulacji, a jego nasienie przechodzi na drzewo, z którego potem korzysta samica. Najbardziej znanym wirtuozem drzewa jest Dzieńcioł Marceli, często (dla niepoznaki) używający pseudonimu Marceli Szpak. Dzieńcioł gnieździ się w samodzielnie wykutych dziuplach. Biorąc pod uwagę stan, w jakim znajdują się dzieńcioły w trakcie ich wykuwania - dziuple te są krzywe, kręte, często niedokończone. Zdarzają się nawet przypadki wykuwania dziupli w ściętych przez drwali drzewach, betonowych słupach wysokiego napięcia, a nawet mrowiskach. Odpowiedz Link
aard Eyemakku,to jest kongenialne!(zwłaszcza dzieńcioł) 30.11.04, 12:03 Tylko czemu tutaj, a nie na WNie...? To mi nasunęło zresztą pewną myśl, ale w jej poszukiwaniu odsyłam już na spRawĘ niEzwykŁeJ wAgI... Odpowiedz Link
blq jest mi łatwiej :P 01.12.04, 00:11 Zamierzam reszte moich zwierzątek lekko podrasować, przeedytować nieznacznie (byle sensu nie zmieniać) i wypuścić ich sequele tutaj. Może ktoś mi pomoże, zapodając linki do coponiektórych? Odpowiedz Link
aard Chyba mam to gdzieś ściągnięte do pliku 01.12.04, 08:02 Jak znajdę, to Ci wyślę :-) Odpowiedz Link
blq OSIOŁOM 01.12.04, 00:31 OSIOŁOM (Equus assasinus) - niebezpieczny, psychopatyczny i socjopatyczny gatunek zaliczany do rodziny koniowatych (Equidae); źródła podają, że udomowiony około 6000 lat temu w dolinie Nilu, lecz tak naprawdę jego natura jest nieprzewidywalna i opiera się on jakiejkolwiek kontroli społecznej ze strony ludzi. Niereformowalny. Osiołom ma długie szpiczaste uszy, krótką stojącą grzywę na karku (choć często bywa łysy), ogon zakończony pęczkiem sierści (tzw diaboliczny podgatunek osiołoma). Sierść krótka, o odcieniu ciemniejszym po wierzchniej stronie ciała. Ubarwienie sierści zazwyczaj szare, czarne, brązowe, rzadko białe; charakterystyczne, świdrująco-wyłupiaste spojrzenie. Osiołomy zazwyczaj dotknięte są albo trwałą impotencją, albo przeciwnie - priapizmem. Osiołomem albo się jest, można się też nim stać. Zdarzają się również likantropie odmiany osiołomów - pozornie nie zaliczający się do nich, jednak w pewnych warunkach (towarzystwo, napięcie psychiczne lub pełnia księżyca) stający się rasowymi osiołomami. Wyróżnia się kilka podgatunków osiołomów: Osiołom Grzybiczny (Rydzyk), Osiołom Zamorski, Osiołom Diaboliczny, Osiołom Żydowski, Osiołom Arabski i inne. Wszystkie podgatunki są bardzo niebezpieczne, dlatego powinny znajdować się pod ścisłą ochroną weterynarza. Odpowiedz Link
blq Lisa pewnego prz(y/e)padek 02.12.04, 13:37 Brytyjski performer Mark McGowan, specjalizujący się w spektakularnych happeningach (jego najsłynniejszą akcją dotąd było przepchnięcie fistaszka nosem przez Downing Street w Londynie) zjadł lisa w proteście przeciwko polityce rządu. Opisał lisa jako całkiem smacznego, choć przyznał, że parokrotnie był bliski wymiotów. "Smakowało trochę jak jagnięcina" - powiedział McGowan agencji Reutera - "Problemem nie był smak, tylko odgłosy jakie z siebie wydawała publiczność". McGowan zarzuca rządowi, że zbyt wiele uwagi poświęca on kwestii polowaniu na lisy, a za mało innym palącym zagadnieniom. serwisy.gazeta.pl/kultura/1,34169,2422077.html Odpowiedz Link
lolik2 piękny post 02.12.04, 15:07 aż się miło robi na duszy jak się czyta :) więcej więcej Odpowiedz Link
lolik2 najbardziej mi się podoba 02.12.04, 15:35 że co chwilę na horyzoncie pojawia się ciasteczko :) Odpowiedz Link
blq subwątek: KOTOWATE 20.12.04, 01:51 KOTOWATE: (Felidae vatos locos) to rodzina ssaków surrealnych z rzędu watożernych. Zwierzęta o uzębieniu tnąco-kruszącym, z silnie rozwiniętym kłami i łamaczami. Dobrze wykształcone zmysły, zwłaszcza wzroku i słuchu. Głowa zaokrąglona, ciało wydłużone, pysk krótki. Kończyny przednie pięciopalczaste, z chowanymi pazurami (poza geppertem). Kończyny tylne czteropalczaste, a kółko graniaste. Kotowate żywią się watą. Ze względu na rodzaj spożywanej waty dzielimy je na: - kotowate cukrową - kotowate izolacyjną - kotowate szklaną - kotowate bawełnianą - kotowate celulozową - kotowate filtracyjną - kotowate perlonową i inne. Kotowate mruczą (wyłącznie kot domowy, kotopies oraz geppert). Odpowiedz Link
lolik2 Re: subwątek: KOTOWATE 20.12.04, 12:29 Kotowate mruczą (wyłącznie kot domowy, kotopies oraz geppert). a Kotbert nasz drogi? Odpowiedz Link
blq KOTOPIES 04.01.05, 13:14 KOTOPIES (Canifelis) - drapieżny ssak z rodziny kotowatych udomowiony przez psa. Kotopies rodzi się jako zwykły kot domowy. Jednak ma to szczęście (a może pecha) że w swym domu, lub dalszym otoczeniu, natrafia na psa. Typowy kotopies posiada więc trzy ośrodki socjalizacji: ludzi, koty oraz psy. Ten swoisty dysonans poznawczy skutkuje deformacjami, zarówno psychiki, jak i fizjonomii kotopsa. Oczywiście nie każdy kot może stać się kotopsem. Potrzeba na to odpowiednich zdolności, predyspozycji, silnego, a zarazem podatnego na wpływy charakteru. Kotopies bowiem, od ludzi zyskuje inteligencję i zdolność mowy, od psów zwyczaj kopania dołów oraz wydłużony nos (niestety cały pysk nie jest w stanie się wydłużyć na podobieństwo psa, dlatego funkcję długiego psiego pyska spełnia jedynie nos). Typową dla kotopsów cechą jest tzw "zdawanie robaków", wszystkie kotopsy bowiem są ostro zarobaczone (zwyczaje obwąchiwania pewnych części ciała zaczerpnięte od psów sprzyjają zarobaczaniu). Robaki te do pewnego czasu były utrapieniem kotopsów, lecz od czasu powstania subkultury Robaczkojadów (ludzie spożywający robaki) jest to zaleta kotopsów, dzięki której wiele z nich znalazło kochający dom, wspaniałych właścicieli, dobrą pracę i ogólne poważanie. Od tamtego czasu (lata 80-te) dokonał się olbrzymi postęp w rasach i typach kotopsów, a głównym motorem działań była chęć robaczkojadów do spożywania coraz doskonalszych i bardziej wyrafinowanych smakowo robaków. Istnieje wiele typologii kotopsów; podstawowe podziały to: - ze względu na właściciela lub jego brak - wyróżniamy m.in. luzaka (bezpański kotopies), walizaka (bezpański, lecz szukający właściciela), ojcaka, tajniaka, szmataka (w zależności od typu robaczkojada, który jest ich panem) - ze względu na szczególne cechy lub umiejętności - m.in. czajnikowiec (kotopies wydalający czajniki), hurtowiec, pewniak (kotopsy zdające robaki dużo lub często), pustak (odrobaczony kotopies, zwany także "koszmarem robaczkojada"), śluzak (zwany też miodnym kotem)... - ze względu na cechy fizyczne: warak (kotopies o grubych ustach) oraz prosiak (kotopies ze spuszczonym nosem, wyglądający jakby ciągle był uległy - niektórzy robaczkojadzi uwielbiają posłuszne kotopsy i to dla nich wyhodowano tę rasę). Kotopsy zwykle mruczą i miauczą, choć niektóre nauczyły się nieudolnie poszczekiwać. Odpowiedz Link
szprota teraz nie mam czasu 04.01.05, 13:29 ale wieczorkiem wyszukam ci glossę na WSie do Kotopsa :) Odpowiedz Link
blq Akurat do kotopsa.... 05.01.05, 00:52 ... to ja mam u siebie. Jesli to jest to drukowanymi literkami, bo po prostu przeklejałem ze swojej dawnej www. No i opierałem się na tamtym podczas tego pisania, zreszta cala wiedze na temat kotopsów mam w głowie! :P Ale bylbym wdzieczny za inne moje zwierzątka... One by poszły po prostu jako reprint :) Odpowiedz Link
blq Re: ale dlaczego u niego powstaje dysonans poznaw 05.01.05, 00:57 Pytanie: dlaczego u kotopsów powstaje dysonans poznawczy? Odpowiedź: Dysonans poznawczy powstaje u kotopsów dlatego, gdyż zwyczajne koty "uczą się" świata głównie od ludzi oraz innych kotów. Wtedy, przeważnie, dysonansu nie ma. Jednak gdy w grę wchodzi PIES, sprawa się komplikuje. Pisząc najzupełniej serio: kotopies nie powstał w mojej wyobraźni. Jednego z nich znałem osobiście! Kot, który wychowywał się wraz z psem, a któremu przeraźliwie urósł nos. Kopał też doły, w sposób, jaki robią to psy (a nie koty). Do tego warczał, jak pies. Pod koniec życia urósł do monstrualnych rozmiarów, był wielkości, powiedzmy, spaniela. pozdrawiam Odpowiedz Link
lolik2 mój kot 10.01.05, 15:13 wszystkie psy przeganiał, uciekały od niego, gdzie pieprz rośnie, wystarczyło, ze zmarszczył brew - był prawdziwym krwiożerczym kotem bojowym! żadnego dysonansu nie odczuwał :) Odpowiedz Link
szprota JENOT 05.01.05, 01:28 JENOT - ssak z rodziny surrealnych, zamieszkujący Europę od wschodnich terenów Polski aż po środkową Anglię; jego nazwa ma swoje zrodlo wlasnie w języku polskim i angielskim, a jest zbitką polskiego słowa "je" oraz angielskiego słowa "NOT", czyli "nie". Swą nazwę zawdzięcza temu, iż jest zwierzęciem nocnym, przyrodnicy podglądający go doszli do wniosku, że prawie nigdy nie je (sami bowiem w nocy spali, nie mogąc dostrzec jego polowań; historia tych dzielnych, acz nieudolnych naukowców to temat na osobny wykład). Ulubioną rozrywką Jenotów jest układanie szyszek w stożki, na szczycie leży zawsze zdechła wiewiórka (zdechła z przyczyn naturalnych). Wyszukiwanie zdechłych wiewiórek to podstawowe zajęcie jenotów. Nie jest dla nich przyjemnoscią, lecz jedynie obowiązkiem poprzedzającym przyjemność. Jenoty żywią się korzeniami dębu, motylami bielinkami oraz młodymi kuropatwami i kogutopatwami (samcami kuropatw). Zyją około 5-6 lat, z tym, że jak do ukończenia 1 roku życia jenotowi nie uda się zbudować piramidy z szyszek ze zdechłą wiewiurką na szczycie - umiera nagle z niewyjasnionej dotąd przyczyny. Odpowiedz Link
szprota BORSUK 05.01.05, 01:29 BORSUK - ssak z rodziny surrealnych, zamieszkujący bory i lasy Europy a właściwie tylko bory, i te lasy, w których występują bory. Mam na myśli oczywiście termin oznaczający zbiorowisko leśne z udziałem sosny, świerka i jodły, rosnące najczęściej na kwaśnych, ubogich glebach bielicowych. Dziad Borowy powinien wiedzieć o czym mówię. Jego nazwa (borsuka, nie Dziada Borowego) oznacza po prostu "Suka mieszkającego w borze". Suk to rodzaj męski suki. Suki to samochody policyjne. Samochód policyjny marki VW "Bora" jest równiez "Borsukiem" a raczej "Borsuką", czyli samica borsuka. Niestety, częśc borsuków preferuje mechaniczne partnerki, w postaci suk "Bora", co jest dla nich zgubne, gdyż większość borsuków robiacych wypad na łowy w pobliże komisariatów policji ginie w miłosnym amoku, czasem pod kołami samochodów, a czasem od kul policyjnych. Borsuki żywią się wszystkim co popadnie. Żywia i bronią. Pistoletami zabranymi policjantom. Odpowiedz Link
szprota NORKA 05.01.05, 01:31 NORKA - ssak z rodziny surrealnych, zamieszkujący nory i norki Europy i Ameryki, jednak w Ameryce jest zdziczała i bardziej agresywna, podobnie jak ludzie. Norki są bardzo zamożne, gdyż każdą z nich stać na futro z norek. Norki chodzą więc w norkach i mieszkają w norkach, całe ich życie obraca się wokół norek. Norka zasiedla brzegi rzek, stawów i urwisk. Gatunek o ziemnowodnym trybie życia, podobnie jak płetwal błękitny dawno temu, bo w karbonie i permie. Norka doskonale pływa i nurkuje, a nawet norkuje. Odżywia się drobnymi rybami, rakami, płazami i wszystkim tym, co ludzie wywalają do rzek. Tryb życia nocny, dzień spędza w norkach. Jest altruistą, gdyż sprzedaje swoje futro latem, gdy jest ciepło, by zimą odkupić je po wyższej cenie, dając zarobić pośrednikom. Oprócz wspomagania przemysłu lekkiego, pomaga też górnikom i stoczniowcom - udostępnia im swoją norkę, by mniej płacili za mieszkanie w ciężkiej sytuacji recesji i bezrobocia. A żony takiego górnika, hutnika czy stoczniowca cieszą sie, że mają własną norke, a w środku norke na dodatek. -tekst powstał przy współpracy aarda- Odpowiedz Link
blq najbardziej znana Norka 05.01.05, 02:09 images.villagevoice.com/issues/0307/nora_jones.jpg fajna z niej Norka, nie ma co.... Odpowiedz Link
blq fuck... 05.01.05, 02:11 www.planet.nl/upload/828982_340_1077799986863-nora_jones150.jpg forbidden. psia jego mac... Odpowiedz Link
aard NOKIA 05.01.05, 10:21 Nokia – zwierzę z rodziny futerałkowych, zamieszkujące całą Ziemię, ale wyłącznie w okolicach, gdzie przebywają ludzie; wykazuje tendencje do występowania w większych skupiskach w regionach rozwiniętych gospodarczo. Nokie są jednakże przeważnie samotnikami, a jeśli występują w grupach, to liczą one 2- 3 osobniki. Są zwierzętami wędrownymi, podróżują po całym świecie, szczególnie w celu rozrodu, gdyż ich jedyne miejsca lęgowe znajdują się w Finlandii. Stamtąd młode osobniki przemieszczają się na wszystkie kontynenty. Nokie żywią się prądami błądzącymi oraz ludzkimi emocjami – są najsilniejszymi znanymi nauce przekaźnikami empatii. Są zwierzętami pasożytniczymi – pasożytują na człowieku; wymagają od swego żywiciela ciągłej uwagi i poświęcania im wiele czasu. Niektóre osobniki często zmieniają skórę, wykazując przy tym nieprzeciętne zdolności mimikry, przystrajając się w motywy spotykane w ludzkiej kulturze masowej. Prowadzą nieregularny tryb życia – nie udało się zaobserwować u nich ustalonych pór aktywności i snu. Nokie są gatunkiem bardzo młodym ewolucyjnie, powstały zaledwie kilkanaście lat temu i są prawdopodobnie pierwszym przedstawicielem fauny, który powstał wtórnie w stosunku do cywilizacji człowieka. Naukowcom brak pewności, ale wg teorii polinezyjskiego nokiologa prof. M. Otorola ich powstanie było bezpośrednią konsekwencją rozwoju ludzkiej zdolności komunikacji. Odpowiedz Link
kolodziejo Re: NOKIA 25.02.07, 14:35 mutacyjne odmiany wylęgają się na Węgrzech i w Niemczech ;) i należy je wytępić Odpowiedz Link
szprota ŁASICA 05.01.05, 01:32 ŁASICA - ssak z rodziny surrealnych, zamieszkujący Europę, wschodnią część Azji oraz Afrykę Północną. Jest najmniejszym drapieżnikiem występującym w Polsce, nie licząc oczywiście pająków drapieznych, innch pajęczaków a także owadów. Łasica znana jest z tego, że do wszystkiego się łasi, czasem też robi łaskę (nie mylic z laską). Łasice żyjące w najbardziej na północ wysuniętych twierdzach, np w Dolinie Lodowego Wichru, w okresie zimowym posiadają białe ubarwienie sierści. Tryb życia głównie nocny, a trybik od traktora. Pożywienie dla Łasicy stanowią głównie gryzonie, oraz potrawy kuchni francuskiej, szczególnie zaś: naleśniki "Suzette", kolorowe ragout, zrazy zawijane Fontanges oraz Pissaladiere. Najbardziej znany przedstawiciel łasic to Jam Łasica (I. Am Weasel), popularny aktor, kosmonauta, prawnik oraz lekarz. Odpowiedz Link
szprota PIES 05.01.05, 01:33 PIES - ssak z rodziny surrealnych, udomowiony przez człowieka, zamieszkujący tereny całego świata oraz, w pewnych okresach historycznych (poł. XX wieku chwilowo i od połowy XXI na stałe) także orbitę okołoziemską. Pies posiada wiele zastosowań. W kulturze azjatyckiej jest hodowany w celach kulinarnych. Najsmaczniejszy na gorąco (ang. Hot Dog), oraz jako główny składnik ciast (ang. Pies), od których zresztą pochodzi jego nazwa. Inne zastosowania psa to: zwierze pociągowe (w kulturze eskimosów oraz w kręgach zoofilnych), obronne (na wsi), tamże stosowany również jako anty-kogut (psy pieją głównie wieczorem, nie dając spać); przez samotne kobiety wykozystywany do zlizywania miodu, przez liharaczy zaś do obnoszenia sie z nim na plaży oraz jako substytut kotopsa. Psy są kochane przez tych, których nikt inny kochać nie chce, stąd ich olbrzymia popularność. Psy pozostawiają wszędzie, zwłaszcza na trawnikach, swoje DNA w postaci odchodu, na wypadek gdyby ktoś chciał sobi takie cudo sklonować. Głównym zajęciem psów, prócz robienia kup, jest wąchanie drzew (psy są znanymi dendrologami), aportowanie (aportowanie morskie oraz aportowanie szeregowe i równoległe) a także pogoń za kotem. Pies po zderzeniu z uciekającym kotem scala się z nim i w ten sposób powstaje kotopies (wszystkie inne teorie nt. powstania kotopsów, zwłaszcza publikowane na pewnej stronie www, są nieprawdziwe). Odpowiedz Link
szprota KOT 05.01.05, 01:34 Kot: ssak z rodziny anty(quasi[???])surrealnych. Nikt do tej pory nie określił momentu historii, w którym człowiek został przez niego udomowiony. Występuje praktycznie na całym obszarze znanej nam kultury, a w szczególności literatury. Głównymi oznakami obecności kota w twoim stożku czasu są dżwięki, które zostały zidentyfikowane jako towarzyszące początkowej fazie prokreacji tegoż. Kot, jako antypies, czasem w ruchu zmiennym po linii krzywej napotyka swoje przeciwieństwo, czemu wbrew pozorom nie towarzyszy anihilacja, lecz dżwięki podobne do wymienionych wyżej. Istnieje teoria mówiąca (w przeciwieństwie do teorii niemych), że koncepcja znanego nam wszechświata rozpadłaby się bez tej, z pozoru tak błahej, swojej cząstki, jaką jest kot. Kot używa człowieka do następujących celów: 1) jako moderatora polowań na myszy 2) jako moderatora snu 3) jako moderatora przeciągania się i mruczenia 4) jako operatora kuwety i powierzchni płaskich 5) jako providera pożywienia 6) jako ładowarki elektrostatycznej (głaskanie) [by Szprota & Moostank] Odpowiedz Link
szprota JELEŃ 05.01.05, 01:36 JELEŃ - ssak z rodziny surrealnych. Jego nazwa pochodzi od tego, że lubi jeść, oraz sie lenić (nie mylic z linieniem!); Jelenie część swego życia spędzają na rykowisku, gdzie ryczą. Jednak większość wolnego czasu pochłania im robienie niczego, oraz jedzenie. Jedzenie trzeba u jeleni podzielić na dwa rodzaje: wypasanie oraz dokarmianie. Gdy jeleń pasie sie sam, dochodzi u niego do tzw. samojedzenia. Natomiast zawodowym dokarmianiem jeleni zajmują się osły. Osioł dostaje od jelenia satysfakcje z nakarmienia, oraz (czasami) brankę, czyli kobietę jelenia (łanię). Osły przecież znane sa z tego, że potrafią współżyć z nie swoim gatunkiem (np. z koniem, tworząc muła), więc i łanią nie pogardzą. Istnieje teoria, że najlepsze łanie w okolicy bytują w lesie łagiewnickim (prawdopodobnie to tylko plotka, lecz wszystkie osły się ślinią na samą myśl). Odpowiedz Link
szprota OSIOŁ 05.01.05, 01:37 Osioł - ssak z rodziny surrealnych inaczej. Surrealizm osła polega na braku surrealizmu, o czym zaswiadcza jego postępowanie w różnych sytuacjach. Osły znane są z szukania: szukają głównie jeleni, by móc dostać łanię w zamian za dokarmienie (symbioza osła z jeleniem tworzy nakarmionego jelenia i zaspokojonego seksualnie osła z muleniem w tle; potomstwo osła i łani to bowiem tzw. jeleni muł - Muleń); osły szukają także Alfonsów, bo same trudnią się prostytucją. Pewien inteligentny osioł imieniem Zygfryd szukał alfonsów pośród najbardziej zasłużonych członków KFL, za co został odesłany na Oślą Ławkę. Ośle ławki to miejsca, gdzie osły bytują najczęściej. A że osioł domowy jest zwierzęciem niezwykle odpornym na niekorzystne warunki bytowania, jest użytkowany jako zwierzę juczne, wierzchowe, pociągowe. Wyhodowano liczne rasy, np. Poitou, Puli, zaliczane do największych ras osła domowego, oraz formy pośrednie, najbardziej popularne, i rasy karłowate, jak np. osioł macedoński czy korsykański. Odpowiedz Link
szprota PUZUMA 05.01.05, 01:39 "PUZUMA Najszybszym zwierzęciem na świecie jest wyjątkowo neurotyczna Wieloznanczna Puzuma, która porusza się tak szybko, że osiąga prędkość podświetlną. To znaczy, że jeśli ktoś zobaczy Puzumę, już jej tam nie ma. Większość samców puzumy ginie młodo z powodu ostrego zapalenia stawu skokowego, wywołanego bardzo szybkim bieganiem za samicami, któych tam nie ma i - oczywiście- osiąganiem masy samobójczej, zgodnie z teorią względności. Reszta ginie od zasady nieoznaczoności Heisenberga, ponieważ niemożliwe jest, by równocześnie wiedziały, dzie są i kim są. Powoduje to naprzemienną utratę koncetracji, co oznacza, że puzuma osiąga poczucie tożsamości jedynie w stanie spoczynku - zwykle ok. 50 stóp w rumowisku,jakie pozostało z góry, z którą przed chwilą zderzyła się z prędkością podświetlną. Plotka głosi, że puzuma jest wielkości lamparta i ma wyjatkowe futro w czarno-białą kratę. Jednakże ezgemplarze zbadane przez mędrców i filozofów skłaniają raczej do stwierdzenia, że w stanie naturalnym puzuma jest płaska, bardzo cienka i martwa..." Za Terrym Pratchettem cytowała Szprota Odpowiedz Link
szprota IMPERATYW 05.01.05, 01:40 "Choć nie ma to nic wspólnego z naszą historią, warto wspomnieć o pewnej ciekawostce. Jakieś pięćset mil od Ankh-Morpork niewielkie stado ptaków wybierało drogę wśród drzew. Miały głowy podobne do flamingów, tułowia indyków i nogi godne zapaśników sumo. Poruszały się krótkimi szarpnięciami, jakby głowy były umocowane gumkami do stóp. Wydawały dźwięki jak stado gęsi napompowanych nadtlenkiem azotu. (...)Ich podstawowy sposób obrony polegał na rozśmieszeniu drapieżnika do tego stopnia, że uciekały, zanim się uspokoił. Były to imperatywy" [za Terrym Pratchettem cytowała Szprota] Odpowiedz Link
szprota LITOŚĆ 05.01.05, 01:41 LITOŚĆ - ryba z rodziny surrealnych. Jej ciało składa się w 89% z litu (Lit, Li, lithium, pierwiastek chemiczny, liczba atomowa 3, masa atomowa 6,94; znane są dwa trwałe izotopy litu. W przyrodzie występuje w nielicznych minerałach (spodumen, lepidolit, ambligonit, tryfilin i in.) oraz niektórych wodach mineralnych. Miękki, bardzo lekki, srebrzystobiały metal, temperatura topnienia 180° C, bardzo aktywny chemicznie). Resztę zaś stanowią ości, a raczej jedna wielka ość, zbudowana z bliżej nieokreślonej substancji (zawsze gdy prowadzona jest sekcja zwłok litości, jej ość znika, zostaje tylko jej zarys wewnatrz ciala litości). Litoście zamieszkują obszar całego świata, choć ostatnio ich populacja kurczy się bardzo i być może wkrótce wyginą. Charakterystyczne jest to, że w dobrym guście jest znać się na tym gatunku ryb - nie są zbyt lubieni i cenieni ludzie, co nie znają litości. Odpowiedz Link
szprota LAMA 05.01.05, 01:42 LAMA - ssak z rodziny surrealnych, zamieszkujący cały glob z wyjątkiem terenów niezamieszkałych, oraz Korei Północnej i niektórych krajów muzułmańskich. Lama użytkowana jest przez ludność tubylczą rejonu Andów (And - ang. "i") jako zwierzę juczne, (lamy juczą dość często) dostarczające wełny, skór, mleka i mięsa (przynosi je z hipermarketu). Lama osiąga wysokość w kłębie ponad 130 cm, długość ciała do 220 cm, ogona do 25 cm, języka 23,256322 cm, ciężar ciała ponad 100 kg. Długa, wełnista sierść może być ubarwiona zmiennie, wąska głowa, oczy duże piwne, uszy długie, spiczaste jak u demona, długa, wąska szyja (żyrafia?), nogi wąskie, długie i krzywe, zakończone 2 palcami z blaszką rogową. Lamy są dosc czesto duchowymi nauczycielami buddyjskimi, co jednak nie tłumaczy ich kompletnej nieznajomości komputera i gier komputerowych. Lama często nie potrafi go nawet włączyć, często jej działanie powoduje formatowanie twardego dysku, zawirusowanie go lub poważne konflikty I/O. W grach komputerowych lama nie potrafi sfragowac przeciwnika, przejąć bazy Harrkonenów, zabić choćby goblina (w zależności od rodzaju gry). Większość lam jest płci żeńskiej (choć one nie nauczają buddyzmu chyba że amatorsko) natomiast ich lamowatość jest niejako wypadkową ich płci. Samica nie będąca lamą jest zwykle równie atrakcyjna co niebezpieczna (dla samców, wśród których lamy trafiają się również dość często; zwłaszcza starsze samce niemal zawsze są lamami). Na koniec najważniejsze - lama to pojęcie względne. Tak naprawde wszyscy jesteśmy lamami. Odpowiedz Link
aard LAMA ULTRAFIOLETOWA 05.01.05, 10:17 LAMA ULTRAFIOLETOWA - nowy, zmutowany podgatunek lamy peruwiańskiej, która sierścią emituje ultrafiolet celem niszczenia panoszących się wszędzie zarazków. Mutacja ta wytworzyła się w sposób samoistny, prawdopodobnie jako reakcja tego ultramimikrycznego gatunku lam na zagrożenie związane z masowo importowanymi z południowo-wschodniej Azji batonami SARS. Dodatkową cechą uzyskaną przez lamy w toku nowej mutacji jest znaczne zmniejszenie wymiarów ciała, co z jednej strony owocuje korzystniejszą relacją ilości zjadanej paszy do wartości uzyskiwanej energii, a z drugiej umożliwa ukrywanie lam ultrafioletowych praktycznie wszędzie, a szczególnie pod samochodami. Lekarze polecają lamy ultrafioletowe jako zwierzęta domowe dla osób niewidomych podatnych na infekcje bakteryjne. Zwierzątko narodziło się w oparciu o: Gość portalu: Waldek napisał(a): > Okazuje się, że pod samochodami ukryto lamy ultrafioletowe [...] (tekst był o złym wpływie lamp na wzrok dziecka) Odpowiedz Link
szprota [Aard] 05.01.05, 13:28 może ty masz gdzieś włucone w plik kogutopatwy? szukaliśmy ich wczoraj z Ajmakiem i nichuja :( Odpowiedz Link
aard Ni mom :/ 05.01.05, 16:56 Ale przecież na WSie MUSZĄ być, nie? Zaraz, może jednak mam... :-) Odpowiedz Link
aard No i już pamiętam 05.01.05, 17:09 Kogutopatwa wystapiła (podobnia jak dzierzbór) tylko epizodycznie w poście Eyemakka o jenocie. To że było takie osobne Eyemakkowe zwierzatko to Massachussets Institute of Technology oraz Acquired Power Ordinance Kryptonite Rageously Yelllow Feature! Odpowiedz Link
szprota ŚWISTAK 05.01.05, 01:43 ŚWISTAK - ssak z rodziny surrealnych zaliczający się do rzędu gryzoni, zamieszkujący łąki wysokogórskie Alp i Tatr na wysokości 900-2300 m n.p.m. W Tatrach spotykany jest powyżej 1700 m n.p.m. Czasem mylony z Światakiem, bóstwem surrealistów. Łączy ich nie tylko podobna pisownia, ale i podobne poczucie surrealizmu. Świstak uwielbia zawijać w sreberka, wszystko co znajdzie, zwłaszcza pokarm - zawija. Jest bowiem niezwykle przewrażliwiony na punkcie świezości: nie chce by się mu zepsuło jedzenie (często nosi też zegarek zawinięty w sreberko, aby nigdy mu nie stanął; pewną część ciała owija z dokładnie odwrotnej przyczyny). Sreberka często wykrada z fabryk, czasem zakupuja legalnie za pieniądze zarobione w filmach ("Dzień Świstaka", "Nowe przygody Kubusia Puchatka" itp.) lub reklamach. Świstak żyje na koloniach liczących zazwyczaj kilkanaście osobników, kopie nory głębokie niekiedy na kilkadziesiąt m, służące za miejsce snu zimowego dla całej kolonii (to właśnie świadczy o ich surrealizmie - wolą kolonie letnie od zimowych, mimo że żyją w górach, gdzie zimą jest ciekawiej niż latem), drąży system nor będących schronieniem w razie zagrożenia. Naturalnym wrogiem rasowym świstaka jest kogutopatwa. Ich walki przypominają walki żmij i mangust. Pożywienie świstaków stanowią trawy i zioła (czyli jedno i to samo, kto to palił, ten wie). W czasie żerowania kolonii jedno ze zwierząt bacznie obserwuje okolicę stojąc na tylnych kończynach, w razie zagrożenia wydaje donośny świst. Stwierdzono, że zarówno świstaki, jak i żyjące w górach kozice reagują na sygnały alarmowe drugiego. Dzieje się tak dlatego, że kozica to też świstak, tyle że większy! Odpowiedz Link
szprota PAJONK 05.01.05, 01:45 PAJONK - Stawonóg z rzędu (takiego od konia) zaliczanego do gromady surrealnych. Posiada wyraźnie wyodrębniony głowotułów i zwłok, połączone ze sobą pierwszym segmentem zwłoka, tzw. łącznikiem. Łącznik, w muzyce fragment utworu muzycznego, zwłaszcza fugi i formy sonatowej, w którym dokonuje się przejście między tematami czy innymi ważniejszymi ogniwami formy, połączone na ogół z modulacją do nowej tonacji. Tygrzyk paskowany to jeden z pajonków. Wszystkie pajonki posiadają jad wydzielany przez gruczoł jadowy umieszczony w głowotułowiu. Ujście gruczołu jadowego mieści się w pazurkach stanowiących zakończenie szczękoczułków. Nogogłaszczki pająków są pięcioczłonowe, na ostatnim członie u samców znajduje się narząd kopulacyjny o złożonej budowie. Pajonki nie przeobrażają się, wzrost następuje w toku kolejnych wylinek. Cechą charakterystyczną pajonków są kądziołki przędne, wydzielające substancję krzepnącą w zetknięciu z powietrzem, służącą do budowy pajenczyny, a także warstwy ochronnej (kokonu), gniazda, kryjówki - niektóre gatunki pajonków używają nici pajęczyny do przemieszczania się (babie lato, dokuczliwe zwaszcza latem i w oolicach Rynku Bałuciego w Łodzi, gdzie lato dla tych bab trwa cały rok). Pajonki mają w każdym z odnóży miniaturowe, organiczne siniczi jonowe służące im do przemieszczania się do przemieszczania się z prędością podświetlną (to datego tak trudno zobaczyć lecącego pajonka). Pajonki bywają jadowite i olbrzymie, przeniające i Pajonki Mieczowce nawet, za które swego czasu było 2000 puntów doświadczenia. Odpowiedz Link
