beduinka
10.09.03, 21:48
Rasy lokalne: arabska i berberska
Rasa i odmiany ludzkie wyróżnia się m.in. na podstawie wszystkich
zewnętrznych cech ciała ludzkiego, takich jak na przykład: kształt włosów,
pigmentacja czy budowa twarzy, kształt nosa oraz wewnętrznych takich jak na
przykład grupa krwi.
J. Deniker podzielił ludzkość na 6 głównych pni (od A do F), Arabów i
Berberów zaliczył do grupy C. Pień ten charakteryzuje się falistymi ciemnymi
lub czarnymi włosami i ciemnymi włosami. Wspólne cechy ras lokalnych
arabskiej (semickiej) i berberyjskiej to:
o Śniada skóra,
o Czarne włosy,
o Twarz podłużna,
o Długogłowość,
o Wysoki wzrost.
Dodatkowo Arabowie mają orli nos, wypukłą potylicę i eliptyczną twarz, a
Berberowie prosty, gruby nos.
W. Boyd (1958) też podzielił ludzi na 6 grup (A-F), ludność Afryki
Północnej, Bliskiego Wschodu i Półwyspu Arabskiego została przydzielona do
grupy europejskiej (A) do rasy śródziemnomorskiej.
W. P. Aleksijew przy podziale ludności zastosował następujące terminy
od szczebla najogólniejszego do najszczegółowszego: pień, gałąź, rasa
lokalna, grupa populacji. Gdzie więc odnajdziemy moich Arabów (+ Berberów)? W
zachodnim europejsko-afrykańskim pniu w gałęzi europeidalnej w
śródziemnomorskiej (południowoeuropejskiej) rasie lokalnej jest arabsko-
afrykańska grupa populacji.
J. J. Roginski za strefy formowania się człowieka wybrał właśnie Afrykę
Północną i Azję Przednią na podstawie znalezisk form neadertalskich w
Palestynie w jaskiniach w Kafseh i Skhul, gdyż czaszki stamtąd mają cechy
zarówno europeidalne jak i negroidalne czy też .mongoloidalne.
o Na terenie Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego przeciętna wysokość
mężczyzny w połowie II tysiąclecia n.e. wynosiła 165,5 cm.
o W tym samym czasie szerokość jarzmowa u mężczyzn
o w północnym Egipcie była na poziomie 123,8-126,5,
o na pograniczu Egiptu / Sudanu: 126,6-129,3,
o w Syrii: 132,2-134,9,
o a terenie Maroka / Sahary Zachodniej / Mauretanii wahała się bardzo
mocno, tzn. od 129,4 do 137,7.
o Występowanie genu Hp1 w krajach arabskich było następujące:
o na pograniczu Maroka / Algierii wynosiło 20,0-39,9,
o w Tunezji 40,0-59,9,
o na Bliskim Wschodzie i w Mezopotamii: 20,0-39,9,
o gggggg
Cechy fizyczne regionu a przede wszystkim warunki klimatyczne mają wpływ
zarówno na wygląd ludzi tam mieszkających, jak i na ich sposób życia.
Arabowie zamieszkują przede wszystkim tereny pustynne. To właśnie na Bliskim
Wschodzie narodziły się trzy wielkie monoteistyczne religie świata: judaizm,
chrześcijaństwo i islam. Wykazano zależność między poczuciem samotności na
pustyni a potrzebą posiadania jednego jedynego Boga. Większość Arabów wyznaje
islam, który jest nie tylko religią, ale czymś o wiele szerszym, sposobem na
życie. Środowisko życia wyznacza zakres ogólnych możliwości życiowych ludzi.
Arabom udało się przystosować do życia w bardzo surowych warunkach, na niemal
bezwodnych pustyniach, gdzie na pierwszy rzut oka egzystencja wydaje się
wręcz niemożliwa. Takie środowisko wpływa też na sposób życia, gdyż brak
wody, jałowo ziemia, mało zwierząt łownych skłaniają Arabów do prowadzenia
koczowniczego trybu życia.
Źródła:
o „Geografia ras ludzkich” W. P. Aleksiejew
o „Społeczności ludzkie” Raymond Firth
