Analfabeci uczuć...

[altu]

Mijamy się z najbliższymi: spotykamy w sypialni na szybki seks lub w kuchni
na szybką kolację. Udając, że trzymamy rękę na pulsie, pośpiesznie wymieniamy
informacje i biegniemy dalej. Nie wiemy, co nęka partnera, co u dzieci.
Zamiast rozmowy dla uspokojenia sumienia wystarczy nam znajomość faktów -
jaki stopień z klasówki, jak poszło zebranie, co słychać u przyjaciółki.
Nakarmieni danymi czujemy się uspokojeni. Tymczasem więzi międzyludzkich nie
można traktować tak samo jak wieczornych wiadomości. To, co robimy sobie i
innym, zamienia nas w emocjonalnych analfabetów. Spychając "na później"
emocje, uczucia i głębokie rozmowy, oduczamy się normalnych ludzkich
kontaktów, zastępując je zdawkowymi mailami i SMS-ami.

Na co dzień często brak nam motywacji do autentycznego, głębszego życia.
Kultura wyrażania emocji jest bardzo wymagająca. Zwykle zatrzymujemy się na
poziomie zewnętrznym, zmysłowym. - Brakuje nam nieraz woli i świadomości
docierania do głębszych pokładów ludzkiego życia - uważa o. Józef Augustyn,
jezuita, autor książki "Świat naszych uczuć". - To sprawia, że lekceważymy
zarówno własne, jak i cudze życie wewnętrzne, a wraz z nim nasze i cudze
emocje.

[to.ya]

Chyba w inny sposób ale też jestem taką analfabetką.
Może dlatego, że rączka w rączkę już dawno na spacer z nikim, że nie ma dawnych
dłuuuuuugich i ciepłych (czasem mroźnych, brrrrrrrr) rozmów, nie ma wspólnych
wypraw czy to w góry czy gdzieś w inny "teren"...
I może właśnie dlatego tak za tym tęsknię, bo nie pamiętam? ....

Podpisano:
Analfabetka to.ya

[kris01]

Smutne to, ale niestety prawdziwe.
Pocieszeniem może być fakt, że niektórzy przynajmniej się starają.

[wanna421]

Moje małżeństwo tak wyglądało przez kilkanaście lat.Po koszmarnym kryzysie jest
o wiele lepiej(psychoterapia już 2 lata)Trudno pewnie w to uwierzyć,ale i w tej
kwestii da się wiele naprawić

[wanna421]

Aha,ale książkę kupię na pewno!

[dc22]

pewnie kazdy z nas mowil sobie "ja to nigdy"... albo "u mnie bedzie inaczej"..

ja tak mowie. i w to wierze. zbyt wiele mnie kosztowal obecny zwiazek, zbyt
silnie musielismy go oboje chronic.. wiemy juz ile trudu trzeba wlozyc w
Milosc - nie wystarczy ot po prostu kochac.
Dlatego kazdego dnia, nie tylko dla psiaka ale rowniez dla nas - nie wlaczamy
TV, komputera, nie zamykamy sie w ciszy jedzac obiad lecz bierzemy psa idziemy
na spacer, za reke, by wsrod drzew i biegajacych dzieciakow opowiedziec sobie o
calym dniu, o tym co bylo trudne, o tym co bedzie jutro i o tym co zjemy na
kolacje tez.. cenie te nasze popoludnia i chce wierzyc ze za x lat tez bedziemy
mieli o czym rozmawiac..
juz wiem jak latwo to stracic. tym razem nie dopuszcze do zgnusnienia.