Zbitka

[carrramba]

Kiedy dochodzi moment spotkania w realu, zawsze mam mieszane uczucia. Czy
właśnie tak, wyobrażał sobie mnie wirtualny rozmówca ? I chociaz sa to
spotkania czysto kolezeńskie, nie ukrywam : mam tremę. Ostatnio spotkałam się
na kawie z przesympatycznym facetem, który dość często bywa służbowo w
Warszawie. Ale było też jedno spotkanie, z którego uciekłam. Zobaczyłam
mojego netowego rozmówcę i najzwyczajniej w świecie "podałam tyły".
A jak to u Was wygląda ? Spotykacie się czasem ?
Pozdrawiam.
Carrramba

[vitalia]

Ja się spotykam ,bo nie mam nic do ukrycia . Mam wielu znajomych z netu i
zawsze znajdziemy jakiś wspólny mianownik.Wiesz, to jak randka w ciemno. Może
przerażać ale wtedy gdy z tą osobą wiąże się jakieś nadzieje. Nie koniecznie
zaraz żeby sobie życie układać,,ale wygląd,wiek,jakiś status społeczny..Czy
masz takie odczucia ?

[carrramba]

Nie ukrywam, ze w necie poznałam PRAWDZIWYCH PRZYJACIÓŁ. Może mam szczęście do
ludzi ? Sama nie wiem. Może czuję empatię nawet przez klawiaturę? Teraz jestem
zaproszona na spotkanie z grupą ludzi, z którymi piszę od marca.
Wszyscy oni są osobami publicznymi, choć w środowisku Warszawskim, nie są znani.

Nie szukam jednak w necie miłostek i przygód. Moze już na to za stara jestem ?
A może potrafię mieć dystans ? Nie wiem.
Pozdrawiam.
Carrramba

[vika411]

Znam bardzo wielu ludzi z forow Gazety.Niektorych od wielu lat. Sa wspanialymi
przyjaciolmi.
Uwazam, ze net jest tak samo dobrym srodkiem komunikacji miedzyludzkiej jak
realne poznanie kogos.Ma jescze jedna zlete: olbrzymi zasieg i daje mozliwosc
blyskawicznego kontaktu bez wzgledu na odleglosci.
Spotykamy sie w realu, na forach , telefonicznie i jakos kazdy z moich netowych
znajomych jest wyczulony na sprawy innych wspolforumowiczow. Kiedys ludzie sie
komunkowali przez spotkania, listy rozsylane przy pomocy poslancow, pozniej
poczty, w koncu przez telegraf czy telefon...Komunikacja miedzyludzka sie
rozwija technicznie i ulatwia zycie. A tak samo jak w realnym swiecie , tak i w
internetowym ludzie sa rozni.W naszym wirtualnym swiecie mamy jednak mozliwosc
poznania ludzi takich jak...my sami. Na zblizonym do nas poziomie
intelektualnym.Dlatego nie zauwazamy czesto, ze netowe srodowisko jest w pewnym
sensie wyselekcjonowane, tworzy sie w obrembie gruby socjologicznej na mniej
wiecej rownym poziomie.
W realu istnieje niebezpieczenstwo, ze zmyli nas szata czlowieka. Tu tego
niebezpieczenstwa nie ma. najpierw kogos poznajemy, poprzez mysli jakie
prezentuje na ekranie a dopiero pozniej sie z nim konfrontujemy realnie. Maleje
wtedy szansa na ocene osoby tylko na podstawie powierzchownosci. W koncu jesli
sie decydujemy na realne spotkanie to z kims, kogo lubimy juz wirtualnie.Prawda?
Rzecz sie ma zupelnie inaczej jeslizaczynamy zywic jakies uczuciowe nazieje na
podstawie netu. Wtedy powierzchownosc czasem prowadzi do rozczarowan. Dlatego
przyjazn w necie jest bezpieczna. Milosc przenoszona z wirtualnych wyobrazen w
real bywa...zawodna.Ale o to mozemy miec tylko pretensje do wlanej wyobrazni...

[vitalia]

No właśnie..tak jak my z viką i innymi poznaliśmy się przez net i tak już
zostanie.W realu jesteśmy sobie bardzo bliscy.

[zenta1]

....ooooooo ! jaka ciekawa dyskusja ! Wyraziłyście prosto i zrozumiale to, co
ja chciałem wytłumaczyć Komuś. Chyba mi sie nie udało ((

tez mam za soba klika spotkań....

[columbia]

i kilku przyjaciół, czy tez bliskich znajomych.....zgadzam sie w zupełności z
powyzszymi postami...po kilku lub kilkudziesieciu rozmowach nastepuje cos w
rodzaju "selekcji" - z jednymi nam się lepiej rozmawia z innymi gorzej nawiązać
kontakt.....tak, jak "w realu" : )
pozdrawiam, Cola

[sloggi]

Nigdy się nie zawiodłem, zawsze ten ktos mnie czymś zadzwiwił, czegos nauczył.
A, że czasami wyobrażenia są wybujałe - no takie są. Nie wszyscy są piękni,
mądrzy, elokwentni, wygadani, super ubrani.

Umawiając się na takie spotkanie o takim ryzyku należy pamiętać.