klakierzy!

[rafi.raf]

mam nadzieje, ze sciagnalem wasza uwage tematem ))

ostatnio przejrzalem zdjecia, ktore kiedys robilem i wiersze, ktore pisalem.
okazalo sie, ze to co robilem bylo bardzo, ale to bardzo naiwne, tandetne i
mierne (w skali szkolnej nawet niedostateczne), a mimo to chwalono mnie za
moje wiersze i zdjecia. czytano je z zainteesoawaniem (robili to oczywiscie
znajomi). zero krytyki. teraz sie zaczalem zastanawiac: czy lepiej byc
szczerym czy milym?

tacy klakierzy moga wyprowadzic nas na manowce, nieprawdaz? ja przez dlugi
czas wierzylem w to, ze jestem fantastico! (i tak jestem, ale... )))) )

[groha]

A widzisz - wierzyłeś w siebie i jak widać - coś z tego zostało na zawsze,
czyli krzywdy Ci raczej nie zrobili Myślisz, że gdyby Cię wtedy ostro
krytykowali, pisałbyś lepiej? We wczesnej młodości (bo chyba o niej mówisz,
prawda?) brutalne prawdy mają czasem druzgocącą moc, więc może powinieneś być
wdzięczny swoim znajomym? Zresztą, skąd wiesz, może wtedy im się to naprawdę
podobało? A Ty zaraz - klakierzy )
Poza tym, można być szczerym i miłym jednocześnie, serio, serio

[rafi.raf]

ja nie mam im tego za zle, moze troche... ale bardziej mnie przeraza calkowity
brak krytyki... ona jest potrzebna. tak sadze.

[groha]

I dobrze sądzisz Ale wiesz, trzeba wziąć pod uwagę fakt, że po pierwsze:
krytyka nigdy nie jest do końca obiektywna, bo to zazwyczaj osobisty pogląd
krytykującego, prawda? Czyli możesz przyjąć, że opinia znajomych o Twojej
twórczości była w tamtym czasie, jak najbardziej prawdziwa
A, że szczerość nie powinna być dołująco-glebiąca i odbierająca resztki
godności krytykowanemu, to chyba się zgodzisz? Bo można walić prawdę w oczy,
albo ją mówić, różnica jest ogromna.

[gosiaber]

Jesli w tamtym okresie chetnie swoja tworczosc pokazywales, to znaczy, ze w
jakis sposob uwazales ja za niezla. Jesli Twoi znajomi byli na podobnym szczeblu
ewolucji to mysle, ze im sie ona po prostu podobala. Szczerze

W miare obiektywna krytyka jest potrzebna (najlepsza - ja Ci radze rob jak
uwazasz!), ale czesto lepiej po nia siegnac poza najblizsze grono, bo ono z
samej definicji obiektywne nie jest i rzadko sie na te obiektywnosc zdobyc
potrafi, czy chce. Lepiej taka tworczosc przedstawic na przyklad na odpowiednich
forach internetowych, etc. Tam tej krytyki bedzie az nadto

a jakie sa wasze doswiadczenia i opinie?

[rafi.raf]

moj przypadek mial byc tylko poczatkiem dalszej wyskusji. jakie jest wasze
zdanie w sprawie krytyki was dotyczacej?

nie chce, aby rozmowa ograniczyla sie tylko i wylacznie do dyskusji o mojej
osobie...

[groha]

Właściwie, to wyraziłam swoją opinię wyżej, ale niech będzie, podtrzymam tę
dyskusję, bez opierania się na Twojej osobie Otóż - przyjmuję krytykę różnie;
czasem jestem wdzięczna, czasem zdołowana, ale zawsze staram się wyciągać z
niej wnioski. Wszystko zależy od intencji krytykującego i sposobu w jaki to
robi. Jeśli z czystej, bezinteresownej złośliwości chce mi tylko dokopać, to
dziękuję uprzejmie. Sama staram się jak najrzadziej krytykować innych. Moje
doświadczenie podpowiada mi, że o wiele skuteczniejszą metodą wpływania na
ludzi jest pozytywna motywacja i tego się trzymam. Agresywna, brutalnie podana
krytyka, to jak kopanie po siniakach - daje przyjemność wyłącznie kopiącemu.
Widać to wszędzie: w szkole, w domach, na forach. Człowiekowi do życia jest
przede wszystkim potrzebna akceptacja. Jak powietrze. A zdrowej krytyki - tylko
trochę i nie od każdego. No, chyba, ze sami o nią prosimy, to już temat na inne
opowiadanie

[skiela1]

krytyka z sensownym i odpowiednim podaniem swoich racji czy opinii na dany
temat, jak najbardziej jest potrzebna.
Kilka dni temu corka przyniosla mi swoj wiersz do przeczytania(pisze,juz kilka
razy jej wiersze byly publikowne w ksiedze poezji mlodych talentow)i powiem
wam, ze taki ten wiersz byl nijaki ale.....nic jej nie powiedzialam,obiecalam
ze nastepnego dnia znowu przeczytam bo bylo juz pozno i odpowiednio
skomentuje.Nie zdazylam,bo zaniosla do szkoly a tam wszyscy zachwyceni,czy
teraz moja opinia bedzie cos znaczyc??????????????????????

[rafi.raf]

skiela1 napisała:

> krytyka z sensownym i odpowiednim podaniem swoich racji czy opinii na dany
> temat, jak najbardziej jest potrzebna.
> Kilka dni temu corka przyniosla mi swoj wiersz do przeczytania(pisze,juz kilka
> razy jej wiersze byly publikowne w ksiedze poezji mlodych talentow)i powiem
> wam, ze taki ten wiersz byl nijaki ale.....nic jej nie powiedzialam,obiecalam
> ze nastepnego dnia znowu przeczytam bo bylo juz pozno i odpowiednio
> skomentuje.Nie zdazylam,bo zaniosla do szkoly a tam wszyscy zachwyceni,czy
> teraz moja opinia bedzie cos znaczyc??????????????????????

nawiaze do Twojej wypowiedzi, moj brat, nastolatek piszacy opowiadania czesto
pokazuje mi swoja tworczosc. gdy tylko mam czas (rzadko) czytam je. nigdy nie
daje mu taryfy ulgowej, zawsze mowie co jest dobre, co zle, nad czym bym
popracowal i dlaczego napisal to co napisal (mowa o elementach opowiadan).
efekt jest niesamowity, moj brat jest malym piarzem! nauczycielka namawia go do
wydania opowiadan. a ja wiem, ze nie jestem stronniczy w swoich osadach. ))

[grazia.eni]

A mam być miła czy szczera?

[skiela1]

grazia.eni napisała:

> A mam być miła czy szczera?
Szczere zamiary czesto sie obracaja przeciwko czlowiekowi.Pozostaje szczery
smutek .Najlepiej trzymac jezyk za zebami albo lapy daleko od klawiatury.

[rafi.raf]

grazia.eni napisała:

> A mam być miła czy szczera?

szczera!

[grazia.eni]

rafi.raf napisał:

> grazia.eni napisała:
>
> > A mam być miła czy szczera?
>
> szczera!


Chyba Cię pomyziało !!! Jeszcze trochę pożyję ))

Ps. Zacytowałam mojego połówka. Zawsze tak mówi, ilekroć go zapytam, jak
wyglądam