Wierzę w ludzi

[tomek854]

Skoro już się wywnętrzyłem niepotrzebnie z tym, z czym nie mogłem sobie poradzić, to teraz wam jeszcze coś powiem - taką refleksję: wierzę w ludzi.

Każdy z nas, znajomych i przyjaciół wiedział troszeczkę. Dopiero jak sobie połączyliśmy wszystko w jedno ukazał nam się cały obraz sprawy.

I teraz tylu ludzi jest chętnych do pomocy, choć niewiele mogą zrobić. I nie są to puste deklaracje. NIe chce tu za dużo pisać, ale naprawdę są to konkretne rzeczy. Nawet tutaj na forum - cześć z Was po mnie pojeździła a kilka osób podało mi naprawdę przydatne rady i informacje - również na priv. A co Was obchodzi koleżanka chłopaka, którego na oczy nie widzieliście?

Zawsze wierzyłem w ludzi, ale nigdy nie przestanie mnie to zadziwiać.

[skiela1]

[grudniowe.slonko]

Zawsze zakładałam, że człowiek z natury jest dobry i w moim przypadku
w przeważającej części to się potwierdza, miałam szczęście spotykać na
swej drodze ludzi, którzy bezinteresownie mi pomogli w bardzo złym
okresie mojego życia.
Obecnie radzę sobie dobrze, ale wiem, że w razie czego, na kilka osób
mogę liczyć i nie sądzę bym się myliła.
A Ty Tomku nie wyrzucaj sobie, że podzieliłeś się z nami z swoimi
troskami, każdy je miewa a S@lon jest dobrym miejscem by o nich
pogadać, wbrew niektórym wypowiedziom.

[hiroszima13]

No coż na priv nie miałam śmiałości, ale jak ktoś chce pomocy to ja jestem otwarta. Wierzę w ludzi chętnie pomogę, ale sama jakoś pomocy nie potrafię przyjąć ... Taki dziwny ludź ze mnie.

[sloggi]

Wierzę w bliskich mi ludzi.
Wczoraj bardzo pomogli mi Rembert i Yigael, a wspierała mnie duchowo Martus77.
Bez obu panów przewóz mebli byłby nierealny.