Wspomnienie

[frida2]

Mimozami jesień się zaczyna
Złotawa krucha i miła
To ty jesteś ta dziewczyna
Która do mnie na ulicę wychodziła
Od twoich listów pachniało w sieni
Gdym wracał zdyszany ze szkoły
A po ulicach lekkiej jesieni
Fruwały za mną jasne anioły

Mimozami senność przypomina
Nieśmiertelnik żółty październik
To ty, to ty moja jedyna
Przychodziłaś wieczorem do cukierni
Z przeomdlenia, z przeomdlenia senny
W parku płakałem szeptanymi słowy
Młodzik z chmurek prześwitywał wiosenny
Od mimozy złotej majowy

Ach z czułymi przemiłymi snami
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami
Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką

[sloggi]

Fridziu, Bejbe, a widziała Ty mimozy (w realu)?

[frida2]

Nie, nie widziałam.

[sloggi]

frida2 napisała:

> Nie, nie widziałam.

Delikatny kwiatek, ale ładny.

[frida2]

Faktycznie.

[sloggi]

Taki ten kwiatek mało mimozowaty

mimozy wszyscy znacie:)

[zza_krzaka]

staw.bieleccy.com.pl/str6_nawloc.html
tak się tylko wymądrzam

[towita]

Przypuszczałam, że to właśnie mimoza, ale nigdy nie byłam pewna.

[tooo-tiki]

Nawłociami jesień się zaczyna...

[zza_krzaka]

niedawno jeszcze nie wiedziałam o jakiej to mimozie Niemen śpiewa.

Teraz widząc mimozę nucę, a słuchając piosenki

zaraz widzę jesienne pola i ugory