Wspólne spanie szkodzi zdrowiu

[skiela1]

Wspólna kolacja, wieczór, a potem noc - brzmi całkiem romantycznie, ale jak
się okazuje, to, co romantyczne, nie zawsze jest zdrowe. Zdaniem lekarzy
spanie z partnerem nie służy wypoczynkowi, który jest przecież głównym jego celem.

Dr Neil Stanley z University of Surrey podkreśla, że wspólne noce szczególnie
źle mogą znosić kobiety, których mężczyźni mają irytujące nawyki i
przypadłości (np. chrapanie, wiercenie się, zabieranie kołdry, etc.).

www.papilot.pl/zwiazki-seks/news/2009/04/3752-wspolne-spanie-szkodzi-zdrowiu.html

[dede43]

Jakies bzdury. Spie z własnym mężem juz ponad 40 lat. Co prawda od gdzieś
12-15-tu mamy dwie kołdry, ale bez niego sie źle śpie i już.
Zaznaczam tez, że cały ten czas na wersalce - najpierw takiej skromnej 115 po
rozłożeniu, teraz na dość szerokiej 160 cm. Szkoda mi było z 2 pokoi większego
pokoju przeznaczyc na sypialnię z łożem, a nie wyobrażałam sobie sypialni na 8
m2. Można sie byłoby udusić. Tak więc śpimy w tym większym, w mniejszym mamy
"gabinet-czytelnię".

[skiela1]

Masz meza bez przypadlosci 'chrapowych'

[dede43]

skiela1 napisała:

> Masz meza bez przypadlosci 'chrapowych'

Niestety nie, ale na szczęście jestem przygłucha na prawe ucho, więc sobie
radzę. Po prostu spie na lewym boku. Zreszta ja w nocy śpie, nie podsłuchuję.
Mam to od dziecka. Za budzik zawsze służyła mi jakaś osoba, bo żadnych dzwonków,
telefonów itp nie słyszałam nigdy.

[aiczka]

My na początku musieliśmy się trochę przyzwyczaić, znaleźć optymalne pozycje,
wybudzaliśmy się przy przewracaniu z boku na bok (spimy "na lyżeczkę"), ale
teraz wszystko to mamy obcykane, nie budzimy się nawzajem (nawet bok zmieniamy
przez sen), nie wyrywamy sobie koldry (tego nigdy nie robilismy). Samotnie
miewamy problemy ze snem.

[misia_46]

Roznie bywa z tym spaniem.
Troche racji ma ten dr.

[onlodz42]

gadam przez sen, zwłaszcza, kiedy śpię na plecach
mam to po ojcu
już nieraz korciło mnie zakładać sobie przed snem plastry na
paszczę, ale wtedy to bym debilnie wyglądał
dlatego usypiam na brzuchu, albo na boku, by nie wyklepać tajemnic

[sibeliuss]

Guzik prawda - śpiąc z kimś (może być obca jednostka) śpię o wiele spokojniej.

[marguyu]

Nie lubie spac z kimkolwiek i nie spie. Na poczatku mielismy
malenkie mieszkanko z jedna sypialnia i z musu spalam. No i
malzenstwem bylismy mlodym. Ale pomimo tego, te kradzieze koldry i
chtapanie sprawialy ze spalam jeszcze mniej niz zwykle.
Zbuntowalam sie jak mi kawal chlopa (185 wzrostu , 80 wagi) odwinal
przez sen ramieniem i jego lokiec bezwladnie wyladowal na moim nosie.
Tak zaczela sie moja nocna migracjia. Maz tez sie meczyl, bo ja co
prawda nie chrapie ale zgrzytalam niemilosiernie zebami.
A potem bylo wieksze mieszkanie, a potem dom i niby juz moglismy sie
wyspac. Niby, bo w zyciu sa jeszcze koty, ktore na lozku szerokima
na 160 cm potrafily sie tak ulozyc, ze juz nie bylo miejsca dla nas.
Bylo ich dwoje i wypracowaly doskonala metode rozwalania sie na
zmiane na naszych lozkach. Dzialaly zawsze we dwojke i bardzo
podstepnie. To samo bylo z fotelami. Staly cztery plus kanapa ale
one wylegiwaly sie na tych stojacych na przeciw tv. Zmiana
ustawienia foteli oznaczala dla nich jedynie zmiane foteli.
Oj, tresowaly nas, tresowaly.

[jan-w]

Cyt.:
Tłumaczy też, że:
„Historycznie rzecz biorąc, ludzie nigdy nie byli przystosowani do wspólnego
sypiania. To jedynie efekt romantycznego myślenia”.

Bzdura. Historycznie rzecz biorąc ludzie w jaskiniach spali całym stadem razem.

[marguyu]

Fakt, ale troche czasu od tej pory minelo

[aiczka]

Chyba nie tylko w jaskiniach. Przecież często ludzie spali razem całymi
rodzinami albo przynajmniej z całym rodzeństwem - nie było wystarczająco wielu
łóżek (albo miejsca na łóżka), żeby każdy miał oddzielne, albo też było po
prostu zimno. Czasem w ogóle w połowie chaty ludzie a w drugiej połowie zwierzęta.

[sibeliuss]

aiczka napisała:

> Czasem w ogóle w połowie chaty ludzie a w drugiej połowie
zwierzęta.
--
I nikogo podczas seksu nie rozpraszała pokwikująca przez sen
świnia

[ba-7]

Badania pokazały, że małe dzieci śpiące z rodzicem rozwijają się lepiej, mają
duże poczucie bezpieczeństwa, lepiej radzą sobie w życiu.
Izolowanie maleństwa od wczesnych tygodni zaburza jego rozwój emocjonalny.

[sibeliuss]

Tak, ale jak ze wszystkim - nie mozna przegiąć.
Miesiąc temu czytaliśmy o kobiecie, która przedłożyła przytulanie
dzieci i czułości nad życie małżeńskie.