dywersanci

[joanna-olga]

Wyżalę się Wam, bo nigdzie indziej nie zrozumieją. Na Dukanie jestem
totalnie i ortodoksyjnie :) Wiedzą o tym wszyscy wokół, bo w domu
zrobiłam czystkę jedzeniową i zostawiłam tylko to co wolno lub ma
megadługi okres przedatności do spożycia, w pracy służbowa lodówka
pełna moich jogurtów, twarożków, sałatek i innych dobroci, a
koleżanki z jadem w głosie mówią: no ty to cały czas jesz, co to za
dieta???!!! I jeszcze na dodatek mam czelność chudnąć w sposób mocno
wylaszczający ;)

Nie ruszają mnie pracowe imieniny z górami ciast, śliwki w
czekoladzie przynoszone przez kolegów chowam w szufladzie i karmię
nimi zaprzyjaźnionego anorektyka - łasucha, ale to co wyprawia Moja
Mama to ręce mi opadają. Za każdym razem kiedy wracam z delegacji
moja lodówka magicznie wypełnia się prince polo i czekoladą, na
stole stoją galaretki w czekoladzie, a ostatnio na kuchennym blacie
byly winogrona. Mamunia o diecie wie, zasady zna, a jednak...
princepolo nie tknęłam (dzielna jestem ;)) czekolady takoż,
galaretki schowałam do lodówki ale winogron o mało co nie zjadłam :(
Kiedy wczoraj Kochana Rodzicielka nawiedziła mnie ze świeżymi
bułeczkami, to mi się jakoś nieswojo zrobiło. I jeszcze mi te
bułeczki na oczach pachniały, bo Mamunia drugie śniadanie u mnie
jadła :)

Jak Wy sobie radzicie z dywersantami?

[imasumak]

No niestety ja mam gorzej, bo jestem jedyna w rodzinie na diecie. W związku z
tym słodycze, owoce i inne zakazane smakołyki są u mnie cały czas. Mało tego -
same je kupuje dla dzieci i męża ;).

W Twojej sytuacji po prostu w krótkich, żołnierskich słowach zabroniłabym mamie
wypełniania lodówki. Jeśli tak koniecznie chce Cię zaopatrywać, niech raczej się
zatroszczy o świeże ryb i mięso ;)

[madzioreck]

Powiedziałabym mamie, najpierw łagodnie i spokojnie, że w ten sposób mi nie
pomaga wytrwać na diecie i że szkoda jej pracy, bo i tak nie mogę tego zjeść.
Później awantura ;)

Radzę sobie tak, że nie wdaję się w dyskusje i nie jem tego, czego mi jeść
chwilowo nie wolno. A w dyskusje się nie wdaje, bo po co dyskutować z kimś, kto
nie jest w stanie uszanować mojej diety i ciągle gada: no przecież od jednego
ciastka nie utyjesz itp.
No, ale mnie łatwo, bo właściwie do niczego mnie specjalnie nie ciągnie i góry
zakazanego żarcia mnie nie ruszają, gdyby tak nie było, to nie wiem...

[pszczolaasia]

wchodze na wage pokazuje im wynik. mina ich - bezcenna za cala reszte zaplacisz
karta mastercard. dla mnie to proste:) choc mam na swoim koncie troche
grzeszkow. m.in golabki z ryzem od tesciuchy, jedna truskawke- nie bylo warto bo
smakwoala woda, oraz 2 czeresnie- byly warte kazdych pieniedzy i wyrzeczen. poza
tym dosc ortodoksyjna jestesm.

[moriska84]

na nich nie ma rady , trzeba sie uodpornic i tyle. Moja tesciowa na
poczatku przez cale 2 dni dukala po czym stwierdzila ze to nie dla
niej. Jednakze ,ze lekarz nakazal schudnac 20kg poszla do dietetyka
i tak sobie dietuje od miesiac i chudnie.
Nie pracuje wiec gotuje caly czas i to nie dietetycznie tylko tlusto
i slodko dla calej rodziny i kiedy przyjezdzam mowi zjedz to takie
dobre i macha mi przed nosem roznorakimi przysmakami , wiec ostatnio
juz nie wytrzymalam ( a Kocha tesciowa ) i powiedzialam: Jak taka
madra jestes to sama zjedz :) Nio musialam !!!!

[mama-ola]

Oj, znam ja też typ dywersanta! Najważniejsze, że Cię to nie rusza i
nie jesteś nieszczęśliwa, że nie możesz zjeść. Bądź dumna z siebie,
to Ci da więcej siły na prowadzenie tej diety. Jedzenie oddawaj
innym - ja tak robię. Sąsiadka przyniosła mi ciasto ("z czego ty się
odchudzasz, spróbuj jakie dobre, sama piekłam"), a ja je wzięłam,
owszem, a po jej wyjściu spakowałam wszystkie kawałki i wywiozłam
następnego dnia do mojej mamy. Może też spakuj wszystkie słodkości i
np. rozdaj w pracy, koledzy się ucieszą :-)