nauka

[a_dassuj]

Moj koleka -amerykanin niedawno wyznal mi ,ze nigdy nie chodzil do szkoly.
poniewaz uczyli go rodzice(po cichu myle ,ze moze to bylo przyczyna,ze po pol
roku przerwal studia, bo chyba nie mogl sie przyzwyczaic do szkolnej
rzeczywistosci,)Co sadzicie o nauczaniu w domu ?Uwazam ,ze dobre szkoly maja
same zalety i nigdy nie zdecydowalabym sie uczyc wlasnego dziecka w domu
(zamiast szkoly).Swoja droga to wielka odpowiedzialnosc.

[marekatlanta71]

Mam wielu znajomych ktozy ucza dzieci w domu. Ja bym sie tez nie zdecydowal, bo
nie mam cierpliwosci...

[alex113]

W moich rejonach ("Dziki Zachod") to zupelnie normalne.
Historycznie bylo tak ze jak ktos mieszkal w malym domku na prerii i do
najblizszej szkoly bylo wiele mil, to rodzice uczyli wlasne dzieci w domu.
Teraz czesto spotykam rodziny ktore "home schooling" uzasadniaja niskim
poziomem w szkolach publicznych, zbyt czestym faszerowaniem dzieci "trudnych"
srodkami farmakologicznymi (zeby byly spokojniejsze, uwazaly na lekcjach i nie
robily problemow) i "indoktrynacja" swiecka (wiele bardzo wierzacych rodzin
chroniacych swe pociechy przed zlymi w ich mniemanu wplywami)
Sa specjalne programy edukacyjne, zrzeszenia takich rodzin, pewne zajecia (np
sportowe) koordynowane wspolnie w takich grupach itp.

Osobiscie nie podjela bym sie takiego wyzwania z kilku powodow:
1. nie mam cierpliwosci
2. nie mam czasu (trzeba pracowac na chleb)
3. najwazniejsze chyba, nie zamierzam chodowac pod kloszem odludka, ktory nie
ma szansy na nabycie umiejetnosci radzenia sobie wsrod reszty ludzi, a to jest
czesto wazniejsze od doskonalego czytania, pisania i liczenia. Jakby nie bylo
homo sapiens to stworzenie stadne :-))))))))

[edytais]

moze to bylo przyczyna,ze po pol
> roku przerwal studia, bo chyba nie mogl sie przyzwyczaic do szkolnej
> rzeczywistosci

Na naszej uczelni % drop jest ok. 28-30% z freshman class: tyle osob "nie
moglo sie przyzwyczaic do szkolnej rzeczywistosci" i zaloze sie, ze jesli nie w
100% to w 99% rzucajacych studia uczyli sie w szkolach a nie w domu.

[a_dassuj]

mysle ,ze wazne jest przebywanie z rowiesnikami i trzymanie dziecka pod kloszem
nie jest wyjsciem.Szkola uczy tez dyscypliny .Zalezy jaka szkola trzeba
przyznac.Dla mnie korepetycje z rosyjskiego byly dziwaczne,kiedy uczyla mnie
moja mama.Ona tez mowila ,ze latwiej byloby jej uczyc cudze dzieci.Podobnie jak
dla mnie uczenie meza jazdy na nartach ...;-)

[kaja7]

a_dassuj, tak sammo jak cebie moja mama uczyla mnie rosyjskiego i to na dodatek
w szkole jeszcze i cala podstawowke czulam sie nieswojo.

A co do trzymania dzieci pod kloszem i nauce w domu to mojego meza ciocia
uczyla swoje 3 corki w domowej szkole. Sama zas pracowala kilka h wieczorem
albo w przerwach jak zadawala im prace (wykonywala jakas tam prosta prace przy
kompie ze wspolpraca z jakas firma). 3 corki sa teraz najlepsze na studiach i
nie widze aby byly niesmiale, poza tym wciaz uczestniczyly w sportach szkolnych
i roznych imprezach organiozwnych przez szkole. Szkola domowa dala mim wyzszy
poziom nauki i ochrone przed "problemami licealnymi". A podreczniki z ktorych
ucza rodzice sa napisane tak prosto ze kazdy zrozumie. Poza tym prace wysyla
sie do spr. itd. Wiec to jest troche mobilizujace.

Nie wiem, sama bym chyba nie odwazyla uczyc sie swoje dzieci w domu, ale tez
boje sie troche amerykanskich szkol srednich.

a porpos, dokad a-dassuj sie przeprowadzasz, czyzby jeszcze dalej ode mnie ?????

[edytais]

uczenie w domu a trzymanie dzieci pod kloszem to dwie rozne sprawy.
Ja nigdy w zyciu nie sadzilam, ze zdecydowalabym sie uczyc dzieci w domu...
Nigdy nie mow nigdy :) W ogole to tez myslalam, ze to sa dziwaki, ktorzy
izoluja sie od swiata lub fanatycy religijni.
Nie majac wyboru dobrej szkoly, najgorsza kara byloby wyslanie moich dzieci do
szkoly (tej jedynej w miescie). Druga szkola to prywatna wlasnie dla fanatykow
religijnych (a my ateisci) Ciarki mi przechodza jak pomysle, gdzie mogly moje
dzieciaki wyladowac gdybym absolutnie musiala isc do pracy! Wiec chcac nie
chcac zaczelam rozmyslac nad nauka domowa, czytac na ten temat oraz poznalam
pare osob uczacych swoje dzieci. Mam nadzieje, ze bede mogla uczyc swoje
dzieci przez cala srednia szkole :)

#1 pytanie osob nie zwiazanych z homeschooling to "what about the social
skills?". Mozna uczyc w domu i nie wysciubiac nosa poza (wychowanie pod
kloszem), ale z takimi rodzinami raczej sie nie spotkalam. Owszem jest jedna
rodzina taka, tez ja sie mocno dziwie jak oni moga tak sie chowac przed
spoleczenstwem, ale to ich sprawa. Maz nie jezdzi samochodem, bo ma powazna
wade wzroku a zona jest super niesmiala.
Rodziny uczace dzieci w domu dosyc czesto sie spotykaja. Mamy wspolny W-F,
show and tell, field trips i inne zajecia. Nawet w tym roku zaczynamy
gimnastyke w klubie gdzie moje corki uczeszczaly. Homeschoolers beda mialy
duza znizke, bo sala jest pusta do godziny 15:00. Za cene grupowej gimnastyki
moje dzieci w ten sposob beda mialy semi-private lessons.
Nasza grupa jest bardzo mala wiec mamy duze ograniczenia. Probowalismy zalozyc
coop, ale jest nas za malo. W pobliskich miastach homeschooling coop prowadza
zajecia szkolne. W domu dzieci sa uczone matematyki, angielskiego, pisania,
czytania, i innych tam przedmiotow, ktore wymagajac bardziej samodzielnej
pracy. Zajecia typu band, koszykowka, siatkowka, kolka teatralne, muzyczne,
plastyczne sa prowadzone w coop. Wybierasz zajecia takie, ktorych nie uczysz w
domu lub nie potrafisz. Dzieci przebywaja z innymi dosyc duzo, wiec nie sa
jakes tam niesmiale, zawstydzone i nieprzyzwyczajone do przebywania wsrod ludzi
dziwakami. Zamiast przebywac z rowiesnikami od 8 rano do 15 codziennie, jest
tego troche mniej. Za to wiecej przebywaja z ludzmi w roznym wieku poczawszy
od niemolakow do staruszkow. W koncu zyjac w spoleczenstwie, nie zadajemy sie
tylko z ludzmi w naszym wieku, wiec przebywanie z roznymi ludzmi bardziej uczy
jak funkcjonowac w zyciu doroslym.
W ten sposob ma sie to co najlepsze z obu swiatow: domowej szkoly i prywatnej :)

Materialow do nauki w domu jest taki multum, ze mozna dostac zawrotu glowy. Sa
setki programow i mnostwo sposobow nauki. Przez rok czytalam i uczylam sie jak
uczyc w domu, jakie sa systemy, dostepne programy. W ciagu roku szkolnego pare
razy zmienialam. Plus nauki w domu jest taki, ze program jest dopasowany do
stylu nauki dziecka. Szybciej, lepiej i mniej stresowo wychodzi ta nauka.
W ciagu paru godzin osiagamy to co inne dzieci sleczac caly dzien w szkole.
To tak jakby miec non stop codziennie korepetytora.

Przyznam, ze na razie wszystkie osoby, ktore ucza dzieci w domu sa religijne.
Czesc uczy wlasnie z powodu braku religii w szkolach, nie podoba im sie teoria
ewolucji i nie chca, zeby dzieci tego sie uczyly. Czesc osob, ktore znam ucza
w domu z braku dobrych szkol. Duzo osob wsrod profesorow na uczelni gdzie maz
uczy. Jeden z nich juz wyslal dzieci na studia. Chlopcy uczeni w domu, czesc
sredniej szkoly chodzili na zajecia na uczelnie, wiec jak juz studiowali to
dyplom zrobili w 2 lata. Jeden z nich dostal 100% stypendium na szkole
medyczna. Inni to dzieci profesorow matematyki i biologii: tez sobie swietnie
na studiach radza.

Ale sie rozpisalam. A to tak w obronie tych kloszowych domowych dziwakow :)