Depresja a migrena

[nessie-jp]

Chciałabym zrobić taką mini-ankietę

[mamakluska]

Witaj,
ja leczyłam depresję 9 miesięcy, skutkiem depresji....migrena. O ponad 2 lat nie
biorę na depresje żadnych leków, jesienią wspomagam się jakimiś ziołowymi
specyfikami, w momentach nerwowych też sięgam po coś ziołowego. Ale generalnie
to prawda, strach przed migreną kolejną albo jedną z wielu, może w końcu
człowieka nieźle umęczyć, stąd ten smutek nasz niestety.

Ech ale nie smuć się :) Jest nas więcej:)

pozdrawiam

[venus22]

Ogolnie jestem czlowiekiem optymista, lubie sie smiac, poszukuje
rozwiazania - nie lubie tkwic w miejscu.
jestem jedna z takich co to by "naprawiali i budowali i szukali
rozwiazan".

depresja u mnie jest zwiazana tylko i wylacznie z migrena-
przedluzajace sie okresy bolu powiazan sa z wystapieniem depresji,
chociaz nie zawsze. czasem zanim pojawi sie napad migreny - mam
depresyjny nastroj.

Ale ogolnie - na pewno nie ma depresji jako takiej.

Venus

[mcbeal28]

Depresję miałam w zyciu raz...to była depresja sezonowa. Nikt jak ja
nie pamieta,że na przełomie zimy 2001/2002 w Polsce przez miesiąc
nie było słońca.

Juz miałam iść do psychiatry...bo wiedziałam mam
depresje...stany kiedy nie moglam wstać z łożka były na porządku
dziennym, nichęć do życia, a najpepsze było kiedy spałam-bo nie
musiałam z soba przebywać.
Było mi cieżko.

Tak jak pisałam juz miałam iść do psychiatry...i nastał słoneczny
dzień...wyszłam na spacer....chodziłam na spacery gdy tylko
zaświciło słońce.

Nie mogla uwierzyć jaką moc ma słońce w funkcjonowaniu organizmu
ludziekgo. Dużo o tym czytałam szczególnie o mieszkańcach
Skandynawii...ci to maja przerąbane!

Podobnie jak Venus...stany depresyjne mam po klasycznej migrenie-to
chyba przez te zgupiałe naczynia krwionośne.
Wiele razy profilaktycznie zażywałam w walce z bólami głowy leki
antydepresyjne - nie wykazały jednak one u mnie pozytywnego
działania w związku z bólami głowy.

[mika_1]

Miałam jakieś stany depresyjne, ale nie były związane z migreną,
choć też ze zmianą życia - po złamaniu nogi. Pomogły mi tu leki
podnoszące nastrój, nie takie typowo p/depresyjne. Migreny w tym
czasie były takie same.
Ogólnie nastrój mi siada, kiedy z powodu migreny nie mogę zrobić
tego, na co się umawiałam, co chciałam. Mój mąż często mi zarzuca,
że mieliśmy gdzieś iść, a nie idziemy, choć nie mam ataku migreny.
Ale mam za to ogólne osłabienie organizmu i spadek chęci do życia...
Ot, taki lajf, ale przecież wszyscy to znacie...

[Gość: meg22]

Czytaliście książkę " Obudźcie tygrysa..."?

[cristina4]

ja od paru miesiecy obserwuje u siebie, tez takie stany
przygnebienia, kiedy wlasnie juz mam symptomy lub budzi mnie bol.
ostatnio nawet zdaza mi sie serdecznie zaplakac nad ta bezsilnoscia
wobec migreny.
jednak, jak nie mam bolu, generalnie wszystko mi sie chce,
zawojowalabym swiat, mam dobry humor.
a brak slonca, tez powoduje u mnie smutny nastroj. doskonalne
pamietam te tygodniami trwajace pochmurne dni w mojej lodzi
tu na szczescie malo jest pochmurnych dni, wtedy wszedzie zapalam
swiatlo. pozdrawiam wszystkich, k.

[anthonka]

Przez kilka lat jechałam na antydepresantach. Przerwa w braniu
leków, podobnie jak u Ciebie, oznaczała smęcenie. Od jakiegoś czasu
trochę mi lepiej i oby tak już zostało.

Trzymaj się!

[nessie-jp]

Dzięki, forumki, za wypowiedzi.

Ja jestem ostatnio w niesłychanie smętliwym nastroju, a gdy wczoraj pochorował
się mój kot, to rozpacz była już zupełna... No i dzisiaj - migrena. :(

Sama już nie wiem, czy dobrze robię, że robię sobie tę przerwę od
antydepresantów. To nie jest zalecenie lekarza, tylko mój pomysł, no bo -
słońce, lato i w ogóle... Przez te strajki straciłam kontakt z lekarzem, muszę
się zapisać na nowo. Chciałabym tym razem dostać inne antydepresanty, takie,
które mogą też działać profilaktycznie przeciwmigrenowo. Bo ta moja Asentra to
się raczej przeciwmigrenowo nie sprawdzała... :(

Paradoksalnie, przez migreny mam problem z... brakiem słońca! Po prostu
przesypiam całe dnie, zasłaniam szczelnie okna, bo razi i boli, no i efekt jest
taki, że wokół lato, a ja siedzę w ciemnicy :/

[mango32]

Migrenę mam od 27 lat, depresję od 3 lat. Antydepresanty na początku
brałam celem zapobiegania migrenom (skutek raczej żaden)teraz biorę
je już tylko pod kątem depresji. Też sobie chciałam zrobić przerwę
ale to co się działo przerosło mnie i wróciłam do leków. Moja
neurolog mówi, że depresja u migreników jest bardzo częsta. Ja
opanowałam moją koszmarną migrenę (kilka napadów w tygodniu) dzięki
tryptanom także nie moge powiedzieć , że to bóle migrenowe są
przyczyną mojego kiepskiego nastroju - to raczej życie czasem daje
mi w kość. Ale i tak nadal twierdzę,że jestem mimo wszystko
optymistką i nawet wczoraj miałam krótki okres takiej euforycznej
radości niczym konkretnym nie spowodowanej :) pozdrawiam.

[siostra_pelagia]

Jak mnie bolało, to nastrój miałam nieszczególny. Teraz jak nie
boli, to po prostu fruwam. Problem tylko w tym, że moja głowa nie
toleruje słońca. Siedzę w domu, mam zasłonięte rolety i wychodzę
dopiero wieczorem.

[margarita76]

W moim przypadku nastrój przygnębienia, płaczliwość, rozdrażnienie
to oznaki nadciągającej migreny. Zwykle bywalam pogodną osobą, ale
ostatnio zauważyłm u siebie permanentny pesymizm i zmęczenie, które
przypisuję przepracowaniu i braku wakacji.
Ponadto, po tryptanach (glównie biorę Relpax)również zauważyłam, że
mam typowe objawy depresyjne jako skutek uboczny, chyba.
A dziś to wyjątkowo jestem smutna:-(
Pozdrawiam wszystkich ciepło i serdecznie,
Margarita

[teresa995]

Przy trwającej 2-5 dni migrence psuł mi się nastrój, wpadałam w
przygnębienie, depresję, odechciewało mi się żyć. Podobnie było
kilka miesięcy temu przy moim chorym bolącym żołądku, nudnościach,
wymiotach itp. też miałam nastrój bardzo obniżony i pojawiła się
depresyjka. Lekarz gastrolog przepisał mi wtedy oprócz leków
żołądkowych Sulpiryd, który działał lekko uspakajająco, aktywizująco.
Gdy nic mi nie dolega czuję się dobrze, jestem bardzo aktywna, mam
poczucie humoru, lubię się śmiać, nie myślę wtedy o żadnych
migenkach i innych bólach. U mnie to pojawiające się okresowo
migrenki albo sprawy żołądkowe psują mi nastrój, działają
depresyjnie. Po prostu jestem mało odporna na wszelkiego rodzaju
bóle, dolegliwości zdrowotne. Gdy nic mi nie dolega wszystko jest
ok, nie mam żadnych depresyjnych nastrojów.
A słoneczna pogoda też poprawia mi nastrój, aktywizuje mnie.
pozdr.

[Gość: meg22]

czyli nikt nie czytał...

[xawery39]

Nikt nie czytał. Nie podałaś autora . A o czym jest ta książka ? Ja cierpię na przemian na jedno i drugie od wczesnego dzieciństwa. A od kilku lat zdiagnozowano u mnie migotanie przedsionków. To samo ma moja młodsza o kilka lat kolezanka z pracy , dostała nawet udaru mózgu , Od roku zażywam najmniejszą porcję bisocardu i ten lek chyba sprawił , że nie miewam już zwiastunów w postaci wężyków w oku, Ale propranolol jeszcze doraznie zażywam w chwilach zdenerwowania , w które wpadam bardzo łatwo.

[xawery39]

No właśnie , dodam że skończyłem lat 75 . Moja mama i siostra mamy też cierpiały na migreny , Obie doznały udarów mózgu po 70 tce ale jeszcze wytrzymały do 80 i 82 roku życia, Syn tej ciotki też miał migreny i depresje i zmarł nagle w wieku 57 lat , przypuszczalnie z powodu udaru .

[Gość: meg22]

Podaję w takim razie autorów Peter A. Levine, Ann Frederick

[xawery39]

Jak można w Łodzi tę książkę zdobyć ? Napisz proszę , chociaż w skrócie co jest w tej ksiązce nowego na temat migreny . Ja wiem z innych publikacji , ale chyba starszych , że migrena i depresja są jak dwie strony jednej monety .

[Gość: meg22]

Spróbuj w większości księgarń internetowych, w Matrasie lub w medycznej. To nie jest książka o migrenie ale pokazuje co się dzieje jeśli człowiek stara się "unikać emocji"

[xawery39]

Jeśli są to rozważania w duchu psychoanalizy szkoły Freuda to wiadomo,. że hamowanie emocji prowadzi do nerwic . Współczesna szkoła psychiatryczna podchodzi do tematu zaburzeń psychosomatycznych w sposób "holistyczny". W tym ujęciu ciało i duch to jednośc .A hamowanie emocji to inaczej mówiąc , nie uleganie popędom . A to nie zawsze jest zdrowe i społecznie pożądane .

[xawery39]

W wielkim skrócie mówiąc , każdy osobnik przychodzi na świat z określonym zestawem genów. Niektóre z nich są aktywne niejako z własnej już natury , inne są "uśpione " , nazywane też śmieciowymi . To czy się uaktywnią zależy już od środowiska . Na gatunek ludzki dobór naturalny działa w sposób bardzo ograniczony . Stąd i szeroka i płaska "krzywa Gaussa " naszej wartościowości biologicznej i psychicznej . Zwierzęta dziko żyjące są statystycznie zdrowsze ale zdolności przystosowywania się do zmiennych właściwości srodowiska mają bardziej ograniczone. Ludzie to jakby szlachetne odmiany owoców zaszczepione na dziczkach .

[xawery39]

Wychodzą z tego albo odmiany bardzo dobrej jakości , albo potworki .
Odnośnie tych książek autorstwa psychoanalityków amerykańskich to traktuję je z dużą ostrożnością , jako sposób na "napychanie kieszeni " .

[Gość: meg22]

Znajdź i przeczytaj książkę. Wtedy pogadamy

[Gość: meg22]

Dziś jest naprawdę bardzo źle :-( Boli....

[Gość: meg22]

Chyba zbyt często tu wchodzę. Trzymajcie się