szczury

[em_em]

ze swojej przeszłości szkolnej najmilej wspominam czasy liceum - tam się
zaczęły najtrwalsze przyjaźnie - spotykamy się do dziś i jak nietrudno się
domyślić to co wspominamy to nie nauka, ale wszystko wokół
znając życiowe dzieje całej klasy - widzę jasno i niezbicie, że stopnie
uzyskiwane wtedy nijak się mają do późniejszej "kariery" - powiem więcej -
również studenccy prymusi wcale nie brylują - a uznanie zdobyli ci z środka

dziś mój młody pisze próbny test gimnazjalny, w tym roku czeka go wybór
średniej szkoły - widząc tu i ówdzie wręcz histerię rodziców, że dziecko MUSI
się dostać do takiej a nie innej szkoły, zastanawiam się, czy to oni mają
rację, a ja jestem matką lekkomyślną ?

czy "wyścig szczurów" zaczyna się już w tak młodym wieku? i jak to podsycanie
konkurencji kosztem poczucia koleżeństwa odbija się na kształtowaniu
charakteru ?

[rudakitka1]

Tak to jest problem,te wybujałe ambicje rodziców,nie zawsze idace w parze z pragnieniami dzieci.Pamietam jak nasłuchałam sie mojej mamy,ktora porozmowach z innymi babciami,uważała ze ja nie przykładam specjalnej wagi do nauki moich dzieci ponieważ......nie posyłam ich na korepetycje!Wszyscy bogaci rodzice(dla mojej mamy bogaty znaczy mądry)posyłaja swoje pociechy na korepetycje do wykładowców wyższych uczelni,bo bez tego nie ma szans dostac sie na studia.Kiedy syn w klasie maturalnej zdecydował się na politologie(gdzie jest 8 kandydatów na 1 miejsce)moja mama zaraz dogadała się ze znajomą,że syn jednego pana ordynatora
już od trzeciej klasy biega do jakiegos profesora,zeby dostać sie na ten kierunek.Mamuśka uważała,ze ja dzieci nie posyłam na korepetycje,bo mnie na nie niestać i tyle.Żadne argumenty typu,ze są zdolni,nikt im na siłe wiedzy do łba wrzucać nie musi,że dzięki temu,ze mamy dla nich dużo czasu i rozmawiamy ciągle wiedza same co w życiu jest ważne i nauke traktuja baaaaaaaaardzo powaznie.Wszystko jak grochem o ściane!!Dopiero kiedy przyszły wyniki egzaminów i okazało sie ,ze moj chłopak dostał sie na dwa kierunki,a syn pana ordynatora na żaden to moja mama zaczęła jakos inaczej na mnie i na moje dzieci patrzeć.Oczywiscie pan ordynator jakos sobie poradzi i synus jego po 1 roku studiów zaocznych moze zostać przeniesiony na dzienne ale ja jestem zadowolona,że moje dzieci uczciwe i skromne też mają szanse w tym zwariowanym świecie!

[em_em]

rudakitka1 napisała:

> Tak to jest problem,te wybujałe ambicje rodziców,nie zawsze idace w parze z
> pragnieniami dzieci.Pamietam jak nasłuchałam sie mojej mamy,ktora porozmowach
> z innymi babciami,uważała ze ja nie przykładam specjalnej wagi do nauki moich
> dzieci ponieważ......nie posyłam ich na korepetycje!

ha - łatwo Ci powiedzieć jak masz takie zdolne i pracowite dzieci, a co ja mam
zrobić jak mi się leniwy głupek trafił ? (( poza tym mimo że mam z nim dobry
kontakt i wiele czasu spędzamy razem - zupełnie nie widzę żeby go to
jakoś "rozwijało" - po prostu na każdy trudniejszy temat "zamyka ucho
wewnętrzne" i już .... (albo spójrzmy prawdzie w oczy, za głupia jestem na to
żeby moje towarzystwo kogoś rozwijało)
czy "niezgoda" na zawodówkę to są już wybujałe ambicje ?

ps

[em_em]

gwoli sprawiedliwości muszę dodać, że moje dziecko jest uczciwe, ma dobre
serduszko i bardzo dobry kontakt z ludźmi

cieszmy się tym co mamy

[lablafox]

em_em napisała:

> rudakitka1 napisała:
>
> > Tak to jest problem,te wybujałe ambicje rodziców,nie zawsze idace w parze
> z
> > pragnieniami dzieci.Pamietam jak nasłuchałam sie mojej mamy,ktora porozmow
> ach
> > z innymi babciami,uważała ze ja nie przykładam specjalnej wagi do nauki mo
> ich
> > dzieci ponieważ......nie posyłam ich na korepetycje!
>
> ha - łatwo Ci powiedzieć jak masz takie zdolne i pracowite dzieci, a co ja
mam
> zrobić jak mi się leniwy głupek trafił ? (( poza tym mimo że mam z nim
dobry
>
> kontakt i wiele czasu spędzamy razem - zupełnie nie widzę żeby go to
> jakoś "rozwijało" - po prostu na każdy trudniejszy temat "zamyka ucho
> wewnętrzne" i już .... (albo spójrzmy prawdzie w oczy, za głupia jestem na
to
> żeby moje towarzystwo kogoś rozwijało)
> czy "niezgoda" na zawodówkę to są już wybujałe ambicje ?


Em_em, jesteś okrutna tak mówiąć o włsnym dziecku.
Jeśli ciagnie to może on jest zdolny , ale leniwy. Leniwy głupek to już
totalna klapa , to same naciągane oceny dopuszczające i jedynki.
"Niezgoda" na zawodówkę" powinna być niezgodą ostateczną i najtwardszą .
Szkoda dziecka . Wiesz jakie towarzystwo , oprócz "małozdolnych" i dobrych
dzieci , teraz chodzi do zawodówek?
Nie martw się tak bardzo , kiedyś jego intelekt powinien się obudzić. Bądź
dobrej myśli i wierz w niego.

[rudakitka1]

em_em napisała:

> gwoli sprawiedliwości muszę dodać, że moje dziecko jest uczciwe, ma dobre
> serduszko i bardzo dobry kontakt z ludźmi
>
No i to już jest jakiś pozytywny punkt zaczepienia.Tylko,że wcześniej napisałaś ,że niezbyt zdolny i leń.Z lenistwem można sobie poradzić i jezeli będzie widział jakiś niezbyt odległy cel,to moze i z lenistwem sobie poradzi.A co do zdolności,nie wierze zeby był zupełnie niezdolny i na pewno ma jakies konkretne zdpolnosci i trzeba je rozwijać.Zawsze łatwiej uczyć sie tego do czego sa predyspozycje.Wiesz ile ja się napłakałam nad moim chłopakiem kiedy był w siódmej klasie?Zaczął kłamać,przestał sie uczyć i do tego kolegów miał w klasie małociekawych.Kiedy na półrocze przyniósł oceny duzo gorszae niż wcześniej mówił,wpadłam w szał(jak wiadomo bywam raptuse i najpierw cos zrobie a potem mysle),wsadziłam go rano w samochód i zawiozłam do prywatnej szkoły w sąsiednim mieście.On był tak przestraszony moim zachowaniem,ze u dyrektorki nowej szkoły się popłakał,ze nie chce tam chodzić.Nic mnie to nie wzruszyło(nie jestem matką zaslepioną) i postawiłam na swoim.Dopiero potem zaczełam sie zastanawiać skąd wezme kase na tę szkołe.To był mój najlepszy pomysł jeżeli chodzi o syna.Ten wstrząs był mu bardzo potrzebny,nowa szkołę bardzo polubił,kolegów też a nauczycieli miał tam bardzo rzeczowych i w stałym kontakcie ze mną ,zrozumiał ze ze mną nie przelewki.To był po prostu "głupi" okres w jego życiu,wszystkie dzieci takie przechodzą,tylko jedne wcześniej,a drugie póżniej.Więc nawet jezeli droga Twojego syna do studiów będzie dłuższa to nic nie szkodzi.Tylko Ty musisz być zawsze na "posterunku" i pilnować,pilnować,pilnować.

[em_em]

kolega zawsze mnie pociesza opowiadając o swoim pracowniku, który miał wielkie
kłopoty w podstawówce, ośmielony "przepchnięciem się" przez zawodówkę poszedł
do technikum, rozzuchwalony zdaniem matury poszedł na studia inżynierskie,
potem zrobił magisterskie - a teraz myśli o doktoracie )))))))
nie wiem czy by mi starczyło cierpliwości......

dziś była część humanistyczna - na koniec trzeba było napisać rozprawkę
podpierając się przykładami z przeczytanych lektur - no i podparł się ........
....................."Dragon ballem" (((

[rudakitka1]

em_em napisała:

.....
> ....................."Dragon ballem" (((

Co to jest?
>

[em_em]

japońska manga

[lablafox]

Jeśli przykład ten był użyty poprawnie i potwierdzał tezy rozprawki to
wszystko jest ok. Moze świadczyć równiez o polocie piszącego , który nie
opierał się na lekturze szkolnej.
Lx

[ewelina10]

em_em napisała:
> widzę jasno i niezbicie, że stopnie uzyskiwane wtedy nijak się mają do
> późniejszej "kariery" - powiem więcej - również studenccy prymusi wcale nie
> brylują - a uznanie zdobyli ci z środka

Em_emko bardzo ciekawy temat i "rzeka" do emerytury forumowej Zawsze
uważałam, że "prymus-naukowiec" nie ma nic wspólnego z robieniem tzw. kariery.
Ale o tym "po tym" Zajęcia mnie gonią.

[wedrowiec2]

Gratuluję synowi em_em - połączył niecodzienne podejście do tematu z osobistą
odwagą w doborze cytowanej literatury.
Nie utorzsamiałabym natomiast kujonów z naukowcami. Ten, który dużo uczy się,
to wcale nie jest naukowiec. Czasami wręcz przeciwnie

[em_em]

lejecie miód na moją zbolałą duszę - )))

[marialudwika]

Chlopcy w wieku Twego syna em_em to jeszcze dzieciaki!!!!Musisz byc cierpliwa
i "nie podcinac mu skrzydel",niedlugo spowaznieje a pomysl "do podparcia"
wskazuje na to,ze dziecko jest z polotem!!!!Pozdro
ml

[wedrowiec2]

Jestem już w wieku, w którym mogę oceniac swoje zycie. Było różnie, dobrze i
źle, popełniłam wiele błędów, ale po raz pierwszy napisałam torzsamość zamiast
tożsamość.Dobrze, że inetrnet jest anonimowy.

[ewelina10]

em_em napisała:
> stopnie uzyskiwane wtedy nijak się mają do późniejszej "kariery" - powiem
> więcej (.....)

A czym jest kariera ? Kariera tak, nie dla kariewiczostwa
Karierę można zrobić zarówno zdobywając tytuły naukowe, przechodząc przez
szczeble kariery zawodowej jak również..... zdobywając popularnośc na scenie.
Zwykle kojarzona jest z finansami, ale niekoniecznie.
Pan Lepper też zrobił karierę polityczną "awansując" z chłopa w gumiakach w
bereciku z antenką na polityka w garniturze i krawacie liczącej się partii
politycznej
Kariera jest drogą do zdobywania szczebli. Integralną jej częścią jest sukces.
Jak ją osiągnąć ? Niektórzy mówią, że taką sztukę "łatwo" posiąść, wystarczy:
1. spotkać odpowiednich ludzi;
2. znaleźć się w odpowiednim miejscu we właściwym czasie;
3. ... resztę wypracować sobie samemu
Warunek: te zależności muszą zajść jednocześnie
Ja bym dodała wiele innych cech, takich jak kreatywność, otwartość, instynkt,
optymizm !!!.
Em_em nie wierzę i sądzę, że Ty również, w określenie "głupek". Pewno świeże
emocje wzięły górę.
Nie lubię przykładów, bo zaraz na ich miejsce pojawiają się inne przeciwstawne,
ale jeden dla tradycji przytoczę:
Kolega mojego syna, jakbyś Ty to ujęła "głupek" miał duże problemy ze
zrobieniem matury. Wiem, bo w naszym domu odbywały sie korepetycje dla niego.
Trzykrotne były próby podchodzenia do egzaminu. Jednocześnie ten chłopak
pracował w tym czasie już na siebie i swoją rodzinę sprzedając oprogramowania
komputerowe na giełdzie. Miał "awersję" do nauki, twierdząc, że to strata czasu
dla niego, natomiast w interesach osiągał sukces. Jest obecnie właścicielem
sieci sklepów komputerowych.
Może, gdyby skończył studia miałby większe możliwości działania, a może i nie,
bo gdzieś rozminąłby się ze swoją szansą. Któż to raczy wiedzieć ?
Szkoda, że nie mamy uczelni dającej kwalifikacje do zrobienia kariery ? ((
Nauka daje większą możliwość, ale nie jest gwarancją na zrobienie kariery.

__________________________________
Słowa są tylko ubogą formą naszych myśli.
Ew.

[lablafox]

Kiedyś już wspominałam jednego z moich zięciów , który jeśli chodzi o robienie
interesów jest szybki i zdolny. Ma taką wiedzę praktyczną o której ja nie mam
pojęcia, mimo iż jestem mgr ,hahaha . On nie skończył podstawówki , egzamin na
prawo jazdy zdawał 21 razy. Sprzedałby mnie i kupił i zarobił na tym zanim ja
przestałabym się dziwić .
Lx

[mammaja]

Byl taki jeden chlopiec w klasie z moimi (w podstawowce),ktory nie bardzo
chcial sie uczyc.Trudna rodzina, ale chlopak byl mily.Nauczycielki chetnie
posylaly go do sklepu w czasach "kolejek".Spotykam go kiedys na ulicy - "co ty
nie w szkole Slawku"? - pani poslala mnie po zakupy! Jakos skonczyl z trudem
podstawowke, potem zaczal handlowac, ma w tej chwili kilka sklepow,
samochody ,jakis biznes z materialami budowlanymi - zone,dziecko.Kto by sie spo-
dziewal?

[ada296]

mój kolega z podstawówki i z liceum
uczył się przez grzeczność
bez widocznych efektów
zakochał się
panna go nie chciała
szła na stomatologię
kolega dostał amoku nauki
dostał się na stomatologię z lepszym wynikiem niż panna
pobrali się
i pewnie żyją sobie szczęśliwie

ale rozumiem Em
mój sym kończy gimnazjum
i czarno widzę jego przyszłość
jest zdolny
ale też mogę nazwać go głupkiem
jest (jak wyżej) dobym człowiekiem, mamy wspaniały kontakt
ale z nauką raczej eksperymentuje niż się przykłada

a na myśl, że mam jeszcze młodszego,który zapowiada się dobrze ale nie wiem co
będzie dalej - dostaję gęsiej skórki

[em_em]

ada296 napisała:

> ale z nauką raczej eksperymentuje niż się przykłada

żeby choć tyle
ja bym to zjawisko nazwała: "naukę odwala" - a dwója (pewnie nie wiecie) - to
teraz ocena przecież pozytywna - brrrr

[marialudwika]

Wiem i owszem!!!Moja wnunia jest zajeta wszystkim,ale najmniej nauka!!Chodzi
na "sztuki walki wschodniej",dyskoteki,kursy jezykow/to dobrze/..etc....ale na
nauke ma malo czasu,hm.Grozily jej dwie paly,ale je poprawila...Pozdro
ml

[ewelina10]

A mój syn dyplom chce schować do szuflady i karierę zacząć od pracy fizycznej.
Uważa, że tylko tak może poznać tajniki pracy, zanim otworzy swoją firmę.
Twierdzi, że zmarnował 5 lat na swoje >mgr<.
No cóż, teraz przynajmniej mogę być spokojna, przynajmnie jeśli chodzi o
zdobytą wiedzę. Chociaż patrząc na nasz rynek i niemożność znalezienia pracy z
kierunkiem ukończonej uczelni, zastanawiam się -
czy polityka państwa nie prowadzi do "produkcji" ludzi z tytułami nie mogącymi
poradzić sobie w realiach rynkowych.
Obiektywnie rzecz biorąc, część ze studiującyh jest delikatnie ujmując mniej
zdolna i ucieczką swoją na uczelnię wydłużają okres swojej młodości i odsuwają
czas zmierzenia się z dorosłością.

[em_em]

ewelina10 napisała:

> ... część ze studiujących ...ucieczką swoją na uczelnię wydłużają okres
> swojej młodości i odsuwają czas zmierzenia się z dorosłością.

mam to samo wrażenie (niekoniecznie jest to związane ze zdolnościami)
ale skoro rodzice się na to godzą - to czemuż sobie nie przedłużyć beztroskiej
młodości

[ewelina10]

.... siedzi teraz na podyplomowych SGH i twierdzi, że to jest druga jego
porażka. Aktualnie chodzi na kurs, który umożliwi mu podjęcie pracy fizycznej.
Cieszy się, że teraz "weźmie" się za prawdziwą pracę. Jego wybór.

[ada296]

znam wielu ludzi po studiach, którzy parali się pracą fizyczną
to - moim zdaniem - nie jest złe
każdy ma prawo do swojego wyboru
nie twierdzę, że przez pracę fizyczną człowiek się uszlachetnia - bo to banał
ale nabiera pewnego doświadczenia
poznaje problmy, których by nie poznał pracując gdzie indziej
chciałabym, żeby moi synowie skończyli studia
patrząc na ich zapał do nauki - pewnie studia dla mnie "szemrane" - przez
licencjat
ale rodzice zawsze mają wymagania
więc niech sobie będą magistrami
a czy będą potem tapicerami, pracownikami w jakiejś firmie, kierowcami...
jeśli będzie im się podobała ich praca
niech ją lubią
niech robią cokolwiek

[roomtsays]

Zadna praca nie hańbi.
ada296 napisała:
> znam wielu ludzi po studiach, którzy parali się pracą fizyczną...

Może nie mieli innego wyjścia, bo przecież z czegoś trzeba żyć, a czasy mamy -
jakie mamy!... W Japonii np.normalną sprawą jest przejście wszystkich szczebli
hierarchii - od kuriera do stołka dyrektorskiego, niezależnie od tego, że w/w
kurier jest po uniwersytetach i ma np.co najmniej 2 specjalności... Ja też
przeszedłem coś podobnego... Czasy się zmieniły, dzięki oślemu uporowi nie
straciłem wprawy w swojej dyscyplinie i odnalazłem w końcu (po 10
latach!) "swoje" miejsce. Może materialnie nie stoję na samym szczycie
piramidy, ale wykonuję SWOJ zawód, czerpię z tego satysfakcję i daję ją innym
i przy odrobinie samoinicjatywy - żyję (wg mnie) na całkiem dobrym poziomie.
Dzięcięciu zaoszczędziliśmy "wyścig szczurów" i mimo to jest b.dobrym fachowcem
(z dobrym wykształceniem). Może urodziłem się pod szczęśliwą gwiazdą mimo
różnych przeciwności losu na mojej drodze życia? ;o)))

[jej_maz]

Czy studia i ten caly dyplomowany bajer jest az tak istotny? W pewnym sensie
tak, ale najwazniejsze jest znalesc cos "swojego". Nie pamietam czy tutaj, ale
gdzies pisalem o tutejszych, najlepszych szkolach prywatnych. Kosztuja straszne
pieniadze, dostac sie do nich jest osiagnieciem samym w sobie, ale jak okreslil
to jeden z dyrektowow najbardziej znanej prywatnej szkoly sredniej w Kandzie
Upper Canada Collage w Toronto; my produkujemy kandydatow na wysokiej klasy
lekarzy, prawnikow, naukowcow... no... urzednikow, ktorzy beda pracowali dla
tych, co maja wizje i odwage ryzykowac by ja urzeczywistnic. Ci ostatni, nie
rzadko skonczyli na szkole sredniej; Bill Gates - najbogatrzy czlowiek swiata,
olal univerek, a z pewnoscia znacie Richard Branson. Multimiliarder, jeden z
fenomenow biznesu, czlowiek, ktorego sukces jest legenda. Facet, dla ktorego
szkola byla koszmarem a dyslexia wcale mu nie pomagala. Zreszta poczytajcie
sami; www.johnshepler.com/articles/branson.html Wniosek; nie ma glupkow!

corrigenda ;)

[ewelina10]

Odszczekuję słowa "zmarnował i porażka". Ponoć zrozumiałam to >nie Tak<.
buuubuuu....dostało mi się. Biję się w pierś. Sama się wydałam przed nim
Sprostowanie - na >Tak< pozostaje praca fizyczna.