Płeć a zachowanie

[anulcik]

Witam.
wczoraj rozmawialam z Pania z hodowli westow. chcialam kupic suczke. Chce do kochania, a nie do hodowli, ktorej nigdy nie bede miala. Pani mi odradza, mowi, ze suczki i psy rasy york i west sie tak samo zachowuja. Ja mialam wczesniej suczke i bylam zadowolona. Moj dziadek mial psa i nie przekonalam sie.
W zwiazku z tym mam pytanie:
1. Co sadzicie o roznicy zachowan suczki i psa?
2. Dlaczego hodowcy sprzedaja suczki niechetnie, nawet jesli chce ja do kochania?

[panatella]

nie wiem czy jest różnica w zachowaniu psów i suczek ras westi i york
(charakter), są na pewno różnice płciowe, ale skoro miałaś suczkę i sobie
radziałaś, to na pewno poradzisz sobie z psem,
charakter psa określa wzorzec, na ogół niezależnie od płci, co nie zmienia
faktu, że pomiędzy pieskami i suczkami są subtelne różnice, mało tego, w jednym
miocie każdy pies/suka może mieć inny charakter;
drugą kwestią jest wychowanie, odpowiednia socjalizacja i szkolenie powoduje,
że psy potocznie nazywane agresywnymi, są potulne jak baranki;
ponieważ, ty szukasz pieska przyjaznego dzieciom przeanalizuj charakter
wzorcowy danej rasy, potem odwiedź konkretne hodowle i zobacz jak zachowują sie
dorosłe psy, matka, ojciec, (trudno jest określić charakter szczeniąt 2 mies.);
ja osobiście posiadam hodowlę cavalier king charles spaniel, w/g psich
psychologów najbardziej wskazana rasa dla dzieci, choć jak każda rasa ma swoje
wady, to proponuję ci zajrzeć do informacji o tej rasie; nie chcę aby
zabrzmiało to jako kryptoreklama, ale przekonaj się sama;
co do niechęci sprzedaży suczki, sprawa może być bardziej skomplikowana, być
może hodowca chce aby suczka trafiła do osoby która bądzie wystawiać suczkę, a
jeżeli suczka jest obiecująca, to taki "materiał genetyczny" warto by przekazać
dalej;
być może hodowca boi się, że suczka trafi do pseudohodowcy, który nastawia się
na rozmanażanie bezustanku;
być może ma więcej piesków do sprzedania niż suczek, a suczkę i tak sprzeda,
wczesniej czy później;
mogę napisać jak ta sprawa wygląda w "mojej" rasie cavalierów: suczki jak sie
tylko urodzą są sprzedawane w ciągu kilku!!! dni, albo jeszcze przed urodzeniem;
z punktu widzenia rynkowego jest potworny niedbór suczek, cavaliery są coraz
bardziej popularne (charakter, piękno), że wiele osób decyduje się na hodowlę,
albo nad czym bardzo ubolewam - na pseudohodowlę; ten stan jest bardzo
niepokojący, ponieważ nie można stwierdzić na kogo wyrośnie suczka a jest już
sprzedana, potem taka suczka niekiedy z rażącymi wadami jest wykorzystywana w
hodowli lub pseudohodowli zamiast trafić do kochającego domu;
jest to temat raczej do innego wątku;
nie wiem jak sprawa wygląda w rasie westi czy york, być może hodowca chce
poczekać, aż suczka "pokaże" jaka jest, i dopiero potem sprzedać, stąd ta
niechęć

pozdr.

[anulcik]

dziekuje za szybka odpowiedz:)
w sumie moglabym sie zdecydowac na psa. problem w tym, ze trudno mi sie z chlopami dogadac;) moze z psami jest inaczej. osobiscie mam zaufanie do suczek. zawsze uwazalam, ze sa wierniejsze - stad tez moj wybor.

[majenkir]

Ad. 1 - wg mnie nie ma ZADNEJ roznicy, wszystko zalezy od osobnika
Ad. 2 - to co napisala poprzedniczka jest najbardziej prawdopodobne - hodowca
ma wiecej psow albo boi sie, ze suka bedzie rozmnazana na prawo i lewo

[anulcik]

Ma jedna suczke w miocie i (chyba) trzy psy.
Czyli moje obawy co do psow sa niepotrzebne:)

[dziunia1602]

Ja całe życie miałam suczki a gdy miałam kupić psa było to "dziwne",podnoszenie
nogi,dominacja i inne... natomiast okazało,że pies jest jeszcze większym
pieszczuchem i mizgusiem od moich dwóch suk razem wziętych :-)
MYślę,że to zależy od osobnika na jaki się trafi.

[mamaisynek2]

Ja mam także pieska rasy cavalier king charles spaniel i mogę potwierdzić to,
że pieski mają równie dobry charakter jak suczki. Po sąsiedzku z nami mieszka
suczka York i nasz caviś nie ustępuje tej suczce pod względem wierności,
przylepności a nawet bywa bardziej przytulaśny i często szybciej reaguje na
polecenia. Jedyne w czym ustępował przez jakiś czas to było okresowy problem z
siusianiem pod drzwi swojej "oblubienicy". Ale ten problem trwał krótko i minął
razem z okresem dojrzewania. Szczerze mówiąc ja zawsze miałam psy i kiedy
zdecydowałam się na rasę Cavalier King Charles Spaniel chciałam początkowo
suczkę. Pamiętałam wtedy jeszcze o swoich problemach wychowawczych z
poprzednimi psami. W dzieciństwie miałam kundelka, który wypuszczony na dwór
już nie wrócił. Z psami zawsze miałam problemy, zwłaszcza z nauką czystości i
reagowania na polecenia. Ale po licznych rozmowach z hodowcami o tym jaki
charakter ma ta rasa u obu płci zdecydowałam się zaryzykować i wzięłam pieska.
Mogłam wziąść także suczkę, ale ostatecznie zrezygnowałam, przede wszystkim
dlatego, bo obawiałam się cieczek a piesków nie chciałam hodować. Teoretycznie
suczkę można wykastrować, ale równie dobrze można wykastrować psa i wtedy nie
ma już żadnej różnicy miedzy psem a suczką. Podobno nawet psy agresywnych ras
łagodnieją i stają sie bardziej poddańcze po kastracji. U cavalierów jednak w
charakterze raczej kastracją nic nie można zmienić na lepsze, bo charaktery te
pieski mają same z siebie przewspaniałe i bardzo łatwe do ułożenia. Nie żałuję
że wybrałam pieska a nie suczkę... Najważniejsze jest jednak konsekwentne
wychowanie, które u tej rasy nie jest trudne. Te pieski trzymają sie
właściciela i raczej nie mają skłonności do ucieczek, nie mają także ani
krztyny agresji. Nie wiem jednak jak jest z Westami, nie znam osobiście
przedstawicieli tej rasy, znam tylko dość blisko jedną Yorczkę i ta jest
przeurocza ale mój caviś szybciej reaguje na polecenia ;)
Pozdrawiam