Dodaj do ulubionych

czarny bez

11.06.06, 17:17
Witam,
Własnie wróciłam ze spaceru. Zapachowy obłęd, kwitnie akacja, czeremcha i
czarny bez. Nabrałam ochoty na zrobienie czgoś zdrowego. Pomyślałam o czarnym
bzie, ale przepisy które znalazłam dotyczą przetwarzania owoców, a ja
chciałbym zrobić coś z kwiatów. Macie jakiś fajny sposób na przetworzenie
kwiatków, czy pozostaje tylko suszenie?
pozdr
Obserwuj wątek
    • barbasia3 Re: czarny bez 11.06.06, 20:26
      Znalazłam:

      Syrop ze świeżych kwiatów
      25 baldachów świeżo rozkwitłych kwiatów zalewamy 2 litrami wody. Po 48
      godzinach odcedzamy na sicie, do płynu dodajemy 2 kg cukru, przegotowujemy i
      zlewamy do butelek. Tak przyrządzony syrop pijemy przy przeziębieniach.

      Lemoniada ze świeżych kwiatów
      30-50 kwiatostanów i 3 obrane cytryny podzielone na cząstki zalewamy wodą w
      kamiennym garnku i pozostawiamy na 24 godziny. Następnie odcedzamy, dodajemy 1
      kg cukru i sok z jednej cytryny, dokładnie mieszamy i ponownie pozostawiamy na
      24 godziny. W tym czasie powinien nastąpić słaby proces fermentacyjny, po
      którym napój jest gotowy. ma odświeżający smak i znakomicie gasi pragnienie.
      Napój można zlać do butelek i przechowywać w piwnicy. Po 3-4 tygodniach
      wytwarza się pewna ilość dwutlenku węgla i lemoniada, dobrze oziębiona, musuje
      po otwarciu butelki jak szampan.

      W ostatnim przepisie nie podano jaką il. wody należy zalać kwiaty . Może ktoś
      podpowie.
      pozdr
    • nnike Re: czarny bez 12.06.06, 08:00
      Dr Różański pisze: www.parazyt.gower.pl/fitoterapia2.htm

      Bez czarny - Sambucus nigra (L.)

      Rodzina - Caprifoliaceae

      Opis botaniczny

      Krzew lub drzewko dorastające do 6 m wys.; korowina jasnoszara, spękana; młode
      gałązki zielone; liście na ogół 5-listkowe (pierzaste złożone); listki
      lancetowate, wydłużone, brzegiem ząbkowane lub piłkowane, zaostrzone;
      przylistki ząbkowane, jajowate, zaostrzone, szybko odpadające; kwiaty tworzą
      kwiatostan baldachokształtny, duży; płatki korony białe, żółtawe lub różowawe;
      pręcików 5; słupek 1; zalążnia 3-kbmorowa; owoc - pestczak, elipsoidalny,
      kulisty, czarny, błyszczący.

      Kwitnie od czerwca do lipca. Rośnie w zaroślach, zagajnikach, w sadach, w
      lasach, przy polach i rzekach. Pospolity w całej Polsce. Roślina posiada
      charakterystyczny zapach.

      Surowiec

      Materiałem zielarskim są: liść, kwiatostan, kora i owoc - Folium,
      Inflorescentia, Cortex et Fructus Sambuci nigrae. Liście pozyskuje się od maja
      do czerwca. Bezsensowne jest oddzielanie kwiatów od szypuł na których są
      osadzone. Wartościowe są całe baldachy. Korę można pozyskiwać przez cały rok.
      Owoce należy wysuszyć w temp. około 60-80°C, pozostałe zaś surowce w temp. 20-
      40°C.

      Flos et Fructus Sambuci - w wolnej sprzedaży w aptekach i w sklepach
      zielarskich (opak. 20, 25 i 50 g; FP I, II, III, IV et V). Producenci: Kawon,
      Herba Lux, Herbapol, Herba Salus, Herba Victus.

      Skład chemiczny

      Owoce posiadają glikozyd - sambunigrynę, kwasy (chinowy, chlorogenowy, jabłkowy-
      1,18%, szikimowy), węglowodany - ok. 6%, witaminy z grupy B, wit. C i H,
      karoten, sole - ok. 1%, pektyny - 3,5%, garbniki - ok. 6%, antocyjany (3-
      glukozyd cyjanidyny, 3-sambubiozyd cyjaniny, 3-sambubiozydo-5-glukozyd
      cyjanidyny). W owocach jest około 60-100 mg wit.C w 100 g.

      Liście posiadają znaczne ilości wit. C, bo około 200-300 mg w 100 g, ponadto
      karoten - 0,014 mg, aldehyd glikogenowy i heksanowy, olejek eteryczny,
      sambunigrynę - ok. 0,11%, alkaloidy (sambucyną, chryzanteminę), garbniki,
      śluzy, kwasy, sole. Kwiaty zawierają olejek eteryczny - ok. 0,3%, flawonoidy
      (kwercetynę, rutynę, kempferol), kwasy (kawowy, masłowy, p-kumarynowy,
      walerianowy, jabłkowy, chlorogenowy, ferulowy), garbniki, zw. aminowe
      (amyloaminę, etyloaminę, izobutyloaminę, cholinę), śluzy, sambunigrynę
      (glikozyd cyjanhydrynowy), alkaloidy (?), beta-amyrynę, alfa-amyrynę, lupeol,
      cykloartenol, lipidowce, różnego rodzaju estry, sole, witaminy (wit. C - 80-90
      mg/100 g),glukozę, saponiny i in.

      Kora bzu czarnego bogata jest w garbniki, saponiny, żywice, cholinę,
      sytosterol, kwasy, sole, olejek eteryczny, glikozydy i alkaloidy; jej skład
      wymaga zbadania.

      Działanie

      Kwiat: wykrztuśne, przeciwzapalne, odkażające, przeciwropne, napotne,
      odtruwające, przeciwgorączkowe, moczopędne, przeciwobrzękowe, rozkurczowe,
      rozgrzewające, uspokajające, nasenne (w stosunku do dzieci), uszczelniające i
      wzmacniające naczynia krwionośne, przeciwmiażdżycowe, ogólnie wzmacniające,
      przedłużające działanie witaminy C, regulujące przemianę materii.

      Owoc: regulujące wypróżnienia lub lekko przeczyszczające, wzmacniające ogólnie,
      napotne, przeciwgorączkowe, odtruwające organizm, moczopędne, przeciwbólowe (w
      przypadku nerwo- i mięśniobóli), żółciopędne, rozkurczowe.

      Liść: lekko przeczyszczające, przeciwkaszlowe, wykrztuśne, powlekające
      (osłaniające), żółciopędne, pobudzające wydzielanie śliny i soku żołądkowego
      oraz apetyt, wzmacniające ogólnie i naczynia krwionośne, moczopędne,
      przeciwobrzękowe, przeciwreumatyczne, “czyszczące krew” ze szkodliwych
      substancji, regulujące metabolizm, odkażające.

      Kora: silnie moczopędne, przeciwobrzękowe, przeciwartretyczne, silnie
      przeciwgorączkowe, napotne i odtruwające, żółciopędne, przeciwreumatyczne,
      przyśpieszające przemianę materii, ściągające, odkażające, przeciwkamicze
      (układ moczowy).

      Wskazania:

      Kwiat: przeziębienie, grypa, odrą i inne choroby zakaźne, gorączka, kaszel,
      zmarznięcie, stany zapalne gardła, nieżyt zatok, choroby alergiczne, nieżyt
      układu oddechowego, nieżyt żołądka i jelit, zapalenie migdałków, pękanie naczyń
      krwionośnych (plamice), miażdżyca, zaburzenia trawienne, zatrucia, choroby
      skórne, rekonwalescencja, zaburzenia metaboliczne. Zewnętrznie (jednocześnie
      stosować doustnie): stany zapalne gałki ocznej, spojówek i powiek,
      przemęczenie, opuchnięcie i łzawienie oczu, pękanie naczyń w oku, stany ropne
      oczu, zapalenie skóry i narządów płciowych, upławy, ropnie, rany, liszaje,
      wrzody.

      Owoc: zaparcia, stany ozdrowieńcze, gorączka, przeziębienie, choroby zakaźne,
      kaszel, bóle nerwowe, nieżyt oskrzeli i krtani, skąpomocz, zatrucia, choroby
      wątroby i pęcherzyka żółciowego (lek wspomagający !), choroby alergiczne.

      Liść: zaparcia, zaburzenia przemiany materii, kamica żółciowa i moczowa,
      zastoje żółci, po wycięciu pęcherzyka żółciowego, kaszel, przeziębienie,
      choroby skórne i zakaźne, nieżyt żołądka, zgaga, choroba wrzodowa, pękanie i
      przepuszczalność naczyń krwionośnych, choroby uczuleniowe, reumatyzm, dna,
      zatrucia, kora: obrzęki, kamica moczowa, zapalenie nerek i pęcherza moczowego,
      skąpomocz, krwiomocz, białkomocz, ropomocz, otyłość, gorączka, zatrucia,
      choroby skórne, zakaźne i przeziębieniowe, reumatyzm, dna, zastoje żółci.

      Przeciwwskazania: nudności i wymioty.

      Preparaty, dawkowanie, stosowanie:

      odwar (kora, owoce!) - 100-150 ml (z kory) - 150-200 ml (z owoców) 2-3 razy dz.
      (w gorączce - 4-6 razy dz. po 100 ml); owoce gotować nie dłużej jak 5 minut, a
      otrzymany wywar polecam osłodzić miodem; korę gotować 10-15 minut, odstawić i
      trzymać pod przykryciem 30 minut po czym przefiltrować.

      - napar (z liści i kwiatów) - 100-150 ml 2-3 razy dz.; w chorobach ostrych -
      150-200 ml 3-4 razy dz.; napar kwiatowy można osłodzić miodem; ponadto stosować
      jako płukankę i do okładów na skórę oraz oczy (10 minutowe zmieniane co 5
      minut);

      - sok (z owoców) - 50 ml 3-4 razy dz.;

      - Sirupus Sambuci nigri (z kwiatów świeżych) - 2 łyżki 3-4 razy dz.;

      - Mel Sambuci nigri z pyłkiem kwiatowym: zebrany pyłek ze świeżych kwiatów
      zmieszać z miodem (1 łyżeczka pyłku na 2 łyżki miodu naturalnego) i zażywać 3-4
      razy dz. przy kaszlu, chorobach zakaźnych, przeziębieniowych i przy osłabieniu;

      - Tinctura Sambuci nigri (liść, kwiat, kora): do pędzlowań i przemywań
      schorzałych miejsc (rany, oparzenia, owrzodzenia itd.

      Uwagi! Świeżych owoców nie wolno zjadać. Nadają się one tylko do spożycia po
      zagotowaniu. Jeżeli z owoców przyrządza się marmoladki, kompoty, galaretki,
      dżemy, wina to należy oddzielić od nich pestki (przecieranie przez sito,
      cedzenie itd.). Pestki z owoców nie mogą dostać się do naszych żołądków, gdyż
      tam pod wpływem pewnych enzymów wydzielają szkodliwy kwas cyjanowodorowy. Sam
      sok i miąższ z owoców jest bardzo wartościowy i zupełnie nieszkodliwy
      (bezpieczny) zarówno dla małych dzieci jak i osób starszych wiekiem. Bezpieczne
      są także wyciągi z owoców (wodne, octowe, alkoholowe) “zagotowane”, gdyż wysoka
      temp. rozkłada szkodliwe substancje. Wyciągi z kwiatów bzu czarnego można z
      powodzeniem podawać niemowlętom. Liście i korę bzu można stosować w leczeniu
      dzieci, które ukończyły 1 rok (12 msc. życia).
    • deczi Re: czarny bez 12.06.06, 14:08
      Niekonwencjonalny - racuchy. Ciasto jak na jabłka w cieście albo naleśniki,
      moczy się w nim kwiaty, chwytając za łodyżkę, i na patelnię:-) Przysmak z
      któregoś regionu Polski (chyba wschód).
      • dama-kanaliowa Re: czarny bez 04.07.06, 16:05
        Z soku przyrzadza sie bardzo smaczna zupe. Mleko i sok, przyprawy korzenne -
        cynamon, gozdziki cukier, plus kluseczki kladzine lyzka. Jadlam - bylo pyszne.
        Przepis pewnie w necie jakis mozna znalezc.


        WYSPA SENIOROW nowe forum-forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=40687
      • lopi1 Re: czarny bez 17.12.06, 14:55
        Z Cieszyna, czyli poludnia. Lubil na nie wpadac cesarz chyba Wilhelm(to
        fakt"autentyczny")

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka