Drugie imie dla Bruna

[aguacate]

Czytam wasze forum regularnie i wiem, ze jest tu sporo pasjonatek o ogromnej wiedzy. Mam nadzieje, ze doradzicie!

No wiec chlopiec, juz na pewno. Chlopiec bedzie polsko-meksykanski, mieszkajacy w Meksyku. Wybralismy imie Bruno, zalezalo mi na identycznym w obu jezykach i jednoczesnie nie popularnym w obu krajach.
Natomiast mamy maly dylemat z drugim imieniem. Chcialabym, zeby bylo:
- przynajmniej 3 sylabowe
- miekkie
(Bruno + nazwisko sa krotkie i obydwa maja zbitke "br/rb", wiec chcialabym, zeby drugie imie bylo zmiekczajace i rozdzielajace)
- najchetniej, by bylo identyczne / podobne w obu jezykach, ale jesli nie da sie, to raczej bedziemy szukac hiszpanskojezycznego
- fajnie, gdyby mialo ladne znaczenie (myslelismy o imionach rodzinnych, ale niewiele pasuje)

Na razie kandydatem nr 1 jest: Bruno Manuel

Czekam na propozycje: Bruno ... ?

[abiela]

A może Bruno Emanuel?
Inne propozycje:

Bruno Beniamin
Bruno Leopold(o)
Bruno Augustyn (Agostín)
Bruno Aleksander (Alejandro)
Bruno Benedykt (Benedicto)
Bruno Antoni(o)
Bruno Francisco
Bruno Gabriel
Bruno Mauricio
Bruno Sebastián

[olianka]

Dla Brunona? Może Maksymilian, Aleksander, Sebastian.

[aguacate]

Nie, dla Bruna
Myslelismy o Emanuelu, ale zbitka -o e- mi nie pasuje. Bruno Antonio fajne! Bruno Alejandro brzmi dobrze, ale to "j" nie bardzo...

[olianka]

Myślę, że jednak dla Brunona...

[hawa.etc]

>Nie, dla Bruna

Dla Brunona. Nawet jeśli będziesz mieszkać w Meksyku, to chyba warto potrafić odmienić imię dziecka w języku ojczystym.

[szarrak]

Lol. Nie sądziłam, że można chcieć nazwać dziecko imieniem, którego nie potrafi się odmienić przez przypadki ))))) Podpowiem:
mianownik (kto? co?) - Bruno
dopełniacz (kogo? czego?) - Brunona
celownik (komu? czemu?) - Brunonowi
biernik (kogo? co?) - Brunona
narzędnik ((z) kim? (z) czym?) - z Brunonem
miejscownik (o kim? o czym?) - o Brunonie
wołacz - Brunonie (opcjonalne Bruno, potocznie)

[aneladgam]

Lol. Nie sądziłam, że można pouczać bez sięgnięcia do źródeł.
Podpowiem:
poradnia.pwn.pl/lista.php?id=2635
a konkretnie akapit:
"Imię Iwo jest pochodzenia germańskiego albo celtyckiego, co oznacza, że wraz z imionami Bruno, Gwido, Hugo, Otto może mieć odmianę z -n- tylko dzięki tradycji – imiona te były częstsze w średniowieczu, a więc za sprawą dokumentów łacińskich utrwaliły się rozszerzone formy odmiany. Z moich obserwacji, które udało mi się już wielokrotnie potwierdzić, wynika, iż formy Brunona, Brunonie, Iwona, Iwonie traktuje się jako pochodne od Brunon, Iwon, nie Bruno, Iwo.
Możliwości są wobec tego trzy. (1) Imię Iwo może pozostawać nie odmieniane, i tak jest najczęściej w praktyce językowej. (2) Może być odmieniane w sposób tradycyjny, a powiedziałbym też „książkowy” (do Iwona, o Iwonie). (3) Wreszcie możemy traktować je jak inne polskie imiona zakończone na -o, odmieniając: do Iwa, o Iwie. Moim zdaniem najgorsze jest rozwiązanie pierwsze, najlepsze zaś – ostatnie. Tradycyjne formy odmiany są natomiast nacechowane, nie neutralne, co musimy mieć na uwadze, używając ich. "

[szarrak]

Cytując za podrzuconym przez Ciebie tekstem (dotyczącym n/b innego imienia):
"We wspomnianym słowniku zasygnalizowałem też problem fleksyjny, podkreślając, iż odmiana z dodaniem -n- jest właściwa dla starannej polszczyzny."
"Sprawa jest nie tylko poważna, ale i złożona. Przede wszystkim jest problem ze sformułowaniem reguły, które imiona zakończone na -o mają być odmieniane z dodaniem elementu -n-. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN tłumaczy na s. 1648, że dotyczyć to ma imion Bruno, Hugo, Iwo."
Czytanie ze zrozumieniem się kłania?
Pójdźmy dalej, skoro już szukasz "źródeł":

"Słowniki nadal uznają za poprawne tylko formy Brunona, Brunonie, Brunonowie itd., ale oczywiście nie można wykluczyć, że krótsza forma odmiany zostanie kiedyś, jako wariantywna, zaakceptowana przez językoznawców.
Katarzyna Dybała" źródło

"Otóż imiona Bruno, Hugo, Odo, Otto, Iwo, Leo itp. są z pochodzenia zapożyczeniami germańskimi (Iwo może także celtyckim), ale odmieniającymi się według deklinacji łacińskiej: Bruno – (kogo? czego?) Brunonis, Hugo – Hugonis, Odo – Odonis, Otto – Ottonis; Iwo – Iwonis, Leo – Leonis itd. Jak widać, we wszystkich przypadkach zależnych temat fleksyjny zawiera cząstkę -n. Kiedy przed wiekami przejmowaliśmy do polszczyzny owe imiona, uszanowaliśmy łacińską deklinację i w formach od dopełniacza po miejscownik zostawiliśmy element -n.
Ot, dlaczego według wciąż obowiązującej normy gramatycznej należy mówić i pisać: Bruno, Hugo, Odo, Otto, Iwo, Leo, ale: Brunona, Brunonowi, z Brunonem, o Brunonie; Hugona, Hugonowi, z Hugonem, o Hugonie: Odona, Odonowi, z Odonem, o Odonie; Ottona, Ottonowi, z Ottonem, o Ottonie; Iwona, Iwonowi, z Iwonem, o Iwonie; Leona, Leonowi, z Leonem, o Leonie. Rozszerzone postacie przypadków zależnych wpłynęły potem na powstanie wariantów omawianych imion, czyli Brunon, Hugon, Odon, Otton, Iwon, Leon." źródło

W dniu dzisiejszym JEDYNĄ POPRAWNĄ FORMĄ ODMIANY zgodną ze słownikami i zaleceniami RJP jest podana przeze mnie w poście powyżej. To, jak odmienia te imiona plebs czy szerzej - ogół, to już mnie nie obchodzi. Zaakceptuję nową odmianę, gdy zrobi to RJP, a na razie nie miało to miejsca.

[aguacate]

Ot, odwieczna dyskusja czy Lena to imie czy zdrobnienie i jak odmienic Bruna. Ja czytalam, ze obie formy sa dopuszczalne, choc zalecana jest forma z -n.
Wiec potrafie odmienic to imie, wybieram forme prostsza.
Dziekuje za uwage.

[aneladgam]

no i już
w tym roku trafił do mnie nowy uczeń, na imię ma Hugo, pierwsze o co zapytałam rodziców, to jak odmieniają - nie po to, żeby się wymądrzać i stawiać, że powinno być "Hugona, z Hugonem", tylko po to, żeby mówić tak jak oni. okazało się, że oni wybrali wariant "o Hugo, dla Hugo, z Hugo". i już. do głowy by mi nie przyszło dowalać im, że nie umieją odmieniać, no ale ja z tych, co posypują truskawki cukrem.

[abiela]

Ale wariantu, gdzie imienia wcale się nie odmienia raczej nie ma, to kalectwo.

[aneladgam]

patrz link powyżej

[aneladgam]

a jeśli brak odmiany to kalectwo, to powiedz proszę, jaka jest deklinacja imion: Noemi, Beatrycze, Abigail?

[szarrak]

Z imionami jest tak samo jak z nazwiskami. KAŻDE nazwisko męskie się odmienia, niezależnie od tego, co na ten temat sądzi nosiciel i jakkolwiek nie byłoby problematyczne: To wstyd nie odmieniać nazwisk. Nazwiska kobiet odmienia się tylko wówczas, gdy kończy się na -a. Przykładowo: idę z panem Kowalskim i panią Kowalską, ale: idę z panem Nowakiem i panią Nowak. Odnieś sobie to do imion i tyle.
Rany, takie rzeczy chyba powinno się wiedzieć...

[aneladgam]

szarrak, a gdzie abiela napisała, że chodzi jej tylko o męskie imiona?
napisała że imię bez odmiany to kalectwo

> Rany, takie rzeczy chyba powinno się wiedzieć...

to cudownie, że to wiesz, naprawdę. pocieszyłaś mnie.

[abiela]

aneladgam napisała:

> szarrak, a gdzie abiela napisała, że chodzi jej tylko o męskie imiona?
> napisała że imię bez odmiany to kalectwo

Chyba napisałam to pod konkretnym postem, a Ty się właśnie dziwnie czepiasz.
Rozumiem, że dla Ciebie zdanie: "Idę z Mateusz do przedszkola" jest poprawne?

[aneladgam]

źle rozumiesz, oczywiście

[abiela]

aneladgam napisała:

> a jeśli brak odmiany to kalectwo, to powiedz proszę, jaka jest deklinacja imion
> : Noemi, Beatrycze, Abigail?

Zgodnie z zasadami języka polskiego są to imiona niedomienne. Zupełnie inna sytuacja gramatyczna, nie widzę związku.

[aneladgam]

no więc zgodnie z gramatyką języka polskiego imiona i nazwiska zakończone na -o MOŻNA zostawić bez odmiany

[abiela]

aneladgam napisała:

> no więc zgodnie z gramatyką języka polskiego imiona i nazwiska zakończone na -o
> MOŻNA zostawić bez odmiany

Proszę cytat z gramatyki języka polskiego. Nadal uważam, że mówienie: "Idę z Bruno do przedszkola" to kalectwo, delikatnie mówiąc.

[szarrak]

Kto Ci tak powiedział i kiedy? Wyprowadź go z błędu, bo ABSOLUTNIE tak nie jest. Zarówno imiona, jak i nazwiska z końcówką -o NALEŻY odmieniać, bo inaczej po prostu wychodzi się na nieuka, ewentualnie na kompletnego ignoranta. Na studiach miałam cały kurs o grzeczności językowej i tłuczono nam to do głów przez bite trzy zajęcia. WSZYSTKIE NAZWISKA MĘSKIE SIĘ ODMIENIA, wszystkie imiona męskie również.

[aneladgam]

och, arystokratko, jakże ja śmiałam podnieść głos w dyskusji, ja z plebsu...

przeczytaj ze zrozumieniem, przeczytaj
możliwości odmiany są trzy
i wszystkie są poprawne
choć ekspert hierarchizuje je, żadnej nie odmawia prawa do bycia poprawną
amen, z przyjemnością cię wyszarzam od tego momentu

[Gość: Niwius]

może:
Aleksander / Alejandro
Karol / Carlos
Armand / Armando
Leon
Maksymilian / Maximiliano
Salwator / Salvador
Sylwester / Silvestre
Anatol / Anatolio
Bartomiej - Bartolome
Sebastian
Teodor -Theodore
Baltazar / Baltasar
Bieniamin / Benjamin
Dawid / David
Aaron
Abraham
Anzelm / Anselmo
Daniel
Fabian
Samuel

[aneladgam]

Bruno Gonzalo (znaczeniowo fajnie pasuje)
Bruno Aquiles
Bruno Calixto

[gaudencja]

Witaj!

Moje propozycje będą pochodzić stąd.

Może to być:
Bruno Aaron
Bruno Abel
Bruno Adrian
Bruno Daniel
Bruno Gabriel
Bruno German
Bruno Jafet
Bruno Jordan
Bruno Julian
Bruno Leon
Bruno Natanael
Bruno Nataniel
Bruno Noe
Bruno Ruben
Bruno Salomon
Bruno Samuel
Bruno Tristan

[aguacate]

Podoba mi sie
Bruno Antonio
Bruno Gabriel
Bruno Samuel
Samuel wogole podobalo nam sie bardxo jako pierwsze imie, ale w bliskiej rodzinie jest Samael, wiec zrezygnowalismy. Ale moze jako drugie moze byc?

[aneladgam]

Samael??????
no ładnie.... LINK

[gaudencja]

Bruno Samuel - jak najbardziej może być A w Waszej rodzinie rzeczywiście jest Samael, to nie literówka?

[dalenia]

Bruno Samuel jak najbardziej! Bruno Antonio jedynie mi się nie podoba.

[abiela]

Bruno Samuel brzmi nieźle!

[aguacate]

No niestety tata dziecka staje okoniem w kwestii Samuela Samael jest w bardzo bliskiej rodzinie, to jego chrzesniak tez.
Samael, o ile sie nie myle, w tym przypadku jest imieniem stworzonym od imienia ojca (Salvador) i dziadka (Ismael). Sa+mael. Uswiadomie jego rodzicow nt. Aniola Smierci

Rozwazamy Bruno Manuel (rodzinne imie), albo Bruno Gabriel.

[aneladgam]

aguacate napisała:

> Samael, o ile sie nie myle, w tym przypadku jest imieniem stworzonym od imienia
> ojca (Salvador) i dziadka (Ismael). Sa+mael. Uswiadomie jego rodzicow nt. Anio
> la Smierci

pewnie za późno
jeśli faktycznie utworzone z imion przodków, to żeby uniknąć imienia demona mogli połączyć w Salmael chociażby...

[dalenia]

Bardziej podoba mi się Bruno Manuel, tym bardziej, że to rodzinne imię.

[quasi.modo]

Bruno Samuel jest OK, ale jeśli tata się nie zgadza, to trzeba szukać dalej.

Natomiast Manuel jakoś mnie nie przekonuje. Dla mnie brzmi jak obciachany Emanuel i kojarzy się z przymiotnikiem "manualny". Więc może jednak Emanuel?

Języka hiszpańskiego nie znam, więc z moimi propozycjami będę strzelać trochę w ciemno:

Bruno Dominik
Bruno Jonatan
Bruno Hieronim
Bruno Edmund
Bruno Leopold

P.S. Bardzo ładne imię wybraliście.

[abiela]

To ja się opowiadam za Bruno Gabriel, skoro Antonio nie wchodzi w grę.

[aneladgam]

Bruno Gabriel brzmi ok, Bruno Samuel też
a Bruno Rafael?

[aguacate]

W krajach hiszpansko jezycznych jednak popularniejszy jest Manuel niz Emanuel.

Bruno Rafael... Obawiam sie, ze za duz bedzie "r"... Chociez w "gabriel" tez jest, ale brzmi jakos zmiekczone przez "ie". Choc sam Ralael bardzo ladny

No ten Bruno Gabriel zapadl mi w ucho! Bardzo mi sie podoba! Tata jednak chce zostac przy Manuel. Zobaczymy kto kogo przekona

Dzieki wszystkim za sugestie!

[aneladgam]

w Rafaelu to -r- jest delikatne, przy -f- i -l- prawie go nie słychać
za to w Gabrielu masz "br", które jest też w pierwszym imieniu, a rb w nazwisku

[an_o]

Nie, nie, blagam tylko nie Bruno Manuel - nie dosc, ze fatalnie sie kojarzy z Manuela, czyli 'robota reczna' wlasnie w Meksyku (gdzie tez mieszkam), to jeszcze ma fatalne moim zdaniem zdrobnienie Manolo. A Meksyk to nie Polska - rodzina i znajomi wiedzac, ze dziecko ma podwojne imie, beda sobie wybierac, ktorym imieniem dziecko zwac.
Jak dla mnie, to z wszystkich wyzej wymienionych w postach propozycji: Bruno Gabriel.

[sol_i3]

Bruno Gabriel
Mój Bruno ma tylko jedno imię

[aguacate]

Ania_o
Manuel nie kojarzy mie sie z "manual", to popularne imie i ma swoje miejsce. Bedziemy prosili, zeby nazywano go Bruno, nie Manuel. Nie lubie, jak uzywa sie drugich imion jako pierwsze.

Rzeczywiscie, "br" w Gabrielu to juz za duzo dobrego. Poza tym, zostawiam to imie dla ewentualnego brata Bruna