zalozyciel
27.10.03, 14:15
Van Dulmen, Fennis i Bleijenberg badali efektywnosc grupowej terapii
behawioralno - poznawczej u osob z zespolem jelita drazliwego. Porownywali po
zakonczeniu terapii stan grupy objetej programem leczenia ze stanem grupy
porownawczej zlozonej z osob oczekujacych na leczenie, a takze sprawdzil
efekty terapii po uplywie dluzszego okresu czasu. Program terapii obejmowal
osiem 2 - godzinnych sesji grupowych w ciagu trzech miesiecy. Wykonano
badania kontrolne stanu pacjentow z 25 - osobowej grupy eksperymentalnej i
20 - osobowej grupy porownawczej. Dolegliwosci ze strony ukladu pokarmowego
pacjentow, ktorzy przeszli terapie byly znaczaco mniejsze w porownaniu do
dolegliwosci pacjentow, ktorzy oczekiwali na terapie. Ponadto, zgodnie z
celami terapii, liczba efektywnych strategii radzenia sobie wzrosla bardziej,
zas liczba zachowan polegajacych na unikaniu zmniejszyla sie bardziej w
grupie objetej terapia w porownaniu do grupy kontrolnej, oczekujacej na
terapie. Nastepnie leczeni pacjenci byli badani po uplywie srednio 2.25 lat
(od pol roku do 4 lat) od zakonczenia terapii. Okazalo sie, ze pozytywne
zmiany utrzymuja sie. Dolegliwosci ze strony ukladu pokarmowego, liczba
efektywnych strategii radzenia sobie, zachowania polegajace na unikaniu
wykazywaly w dalszym ciagu poprawe w porownaniu do stanu sprzed terapii.
Zdaniem autorow, terapia behawioralno - poznawcza jest efektywna w leczeniu
zespolu jelita drazliwego, w stymulowaniu strategii radzenia sobie oraz
redukowaniu zachowan polegajacych na unikaniu.
Pozdr
Ala
ps. za tydzien ide do psychologa poznawczego. Zobaczymy.