Samotność w ciąży.

[warszawianka14]

Witam Drogie Panie.
ChciaŁabym podzielić się z wami dośc przykrą dla mnie rzeczą tzn. samotnością.
Mój mąż pracuje codziennie do godzin popoŁudniowych, w miejscu w którym od
niedawna mieszkamy nie mam żadnych znajomych a tym bardzie koleżanek. Tak
więc siedzę w domu caŁy dzień. Powoli zaczynam się już męczyć z powodu
brzuszka, który rośnie jak na drożdżach. A nawet jabym chciaŁa wyjśc na
spacer to powoli nie mam się w co ubrać bo wszystko jest za maŁe. Prawie caŁy
ranek spędzam na internecie. Zwariować można. PróbowaŁam czytać książki, coś
porządkować w domu ale wszystko jest dobre na moment. Czuję się po prostu
samotna, i niewiem co jeszcze mogę wymyślać żeby przeleciaŁ mi jakoś dzień.
Powoli zauważam że użalam się nad sobą iż jestem niekobieca, gruba i wogóle
brzydka. Uwielbiam weekendy kiedy mąż jest w domu jedziemy na wycieczkę czy
do rodziny ale pozostaŁe 5 dni jest dla mnie okropnością. Ile można spędzać
czasu gotując obiad czy nawet robi pranie. Ja potrzebuję kogos z kim mogę
rozmawiać. Pod koniec ciąży mogę osiągnąć stadium dzika jak tak dalej będzie.
Powiedzcie mi kobiety czy wy też miaŁyście takie odczucia? I jak dawaŁyście
sobie radę? Bo ja już niewiem...

[kania_kania]

Wyciagnij meza w weekend na zakupy ciuszkow ciazowych (nawet w uzywanej odziezy
mozna znalezc fajne ubrania). W ten sposob uzupelnisz braki w garderobie i
bedziesz miala cos, co spodoba sie mezowi.

Siedzac w necie staraj sie poznac odoby z Twojej okolicy, wejdz na forum, na
ktorym sa kobiety majace termin porodu zblizony do Twojego. Korzyustaj z tego
medium, ktore masz dostepne :)

Kania

[kaja3004]

Doskonale Cię rozumiem. Ja byłam w jeszcze gorszej sytuacji, bo nie dosyć że
męża nie było całymi dniami, to jeszcze moja ciąża była zagrożona i musiałam
prawie cały czas leżeć w łóżku. Czasami ktoś mnie odwiedził, ale raczej
baaardzo rzadko. Przez pierwszych kilka m-cy namiętnie czytałam książki,
oglądałam TV. Po 6-tym m-cu miałam już wszystkiego dość, nie mogłam robić nic
poza przygotowaniem sobie śniadania, herbaty itp. W dodatku strasznie martwiłam
sie o dziecko, czy dotrwamy razem do końca ciąży, czy będzie zdrowe itd. Nie
mogłam siedzieć przy kompie dłużej niż pół godziny, bo od razu bolał mnie dół
brzucha i czułam twardnienie macicy. Brałam oczywiście tony leków
przeciwskurczowych.

Pocieszałam się tym, że za jakiś czas to przymusowe leniuchowanie się skończy,
narodzi sie mój upragniony maluszek i juz nie będzie czasu na nudę:) I tak
rzeczywiście jest. Teraz żyjemy na wysokich obrotach.

Jeśli możesz spacerować, to korzystaj z pięknej pogody, przebywaj dużo na
świeżym powietrzu, nawet sama, posiedź na ławce w parku, czytaj książki,
czasopisma (np. "Dziecko"), zdrowo sie odżywiaj. Potem nie będziesz na to miała
czasu!

I wiedz, że nie jesteś sama. Pomyśl o tych dziewczynach, które leżą w czasie
ciąży w szpitalu i są w o wiele gorszej sytuacji. Głowa do góry!

[reni_78]

o, matko... jakbym sama to pisała!

[leopoldina]

Skąd ja to znam...Siedzę sama w domu na l4, mąż w pracy a ja:sprzątanie,
gotowanie, prasowanie, wertowanie internetu i czytanie, a i 1000 minut
wygadanych przez telefon...Zdaję sobie sprawę, że za rok zatęsknię za tymi
chwilami, ale ile można? Mieszkam na Ochocie, nie znam w Stolicy zbyt wielu osób
a i tak wszyscy pracują albo uczą się.
A może sobie pogadam na gg, pokorespondujemy mejlowo, a może spotkamy?
Napisz, jeśli chcesz, na gazetowego mejla-podam więcej szczegółów o sobie.

[agula785]

Hej,a w jakiej dzielnicy mieszkasz? Może sie spotkamy, mam 28 lat i 2 letnią
córeczkę ale przyjaciół mam nie wielu.... :(

[ancul]

Ja pracowalam przez 8 m-cy i tylko w 9 bylam w domu.CAly czas spalam, nic nie
robilam, bo przeszkadzal ogromny brzuch.Ale Ciebie rozumiem.Bo po urodzeniu
coreczki przez 5 m-cy bylam z nia w domu.Mimo ze czas mialam wypelniony opieka
nad nia to bardzo dokuczal mi fakt, ze nie mam z kim pogadac, podzielic sie
rozterkami.Maz pracuje od rana do nocy.Na spacerach spotykalam tylko psy :), bo
mieszkamy w sennej dzielnicy za miastem.Dopiero powrot do pracy i swoj samochod
uratowaly mnie od depresji.Tobie moge polecic zakupow fajnych ciuszkow
ciazowych, spacerki,forum z dziewczynami o podobnym terminie porodu i nie wiem
moze np. szykowanie pokoiku lub kacika dla malenstwa.Trzymaj sie.

[uwaga_tramwaj]

rozumiem, że ciąża jest zagrożona? współczuję. uwięzienie w domu to masakra.
jedyne co może cię pocieszyć to świadomość, że błogie lenistwo już niedługo
będzie słodkim wspomnieniem.
jeśli jesteś zupełnie zdrowa i ciąża przebiega bez zakłóceń - jesteś przestrogą
dla wszystkich leniwych ciężarówek, którym wydaje się że L4 na drugi dzień po
pozytywnym wyniku testu to błogosławieństwo.