Czy Skierbieszów to Roztocze?

[ampolion]

Chciałbym wiedzieć.

[users1]

Wystarczy popatrzeć na mapę lub poczytać jakowyś podręcznik. Nie, zdecydowanie
nie. Skierbieszów leży na skraju Wyżyny Lubelskiej w rejonie Działów
Grabowieckich. Nawet Zamość który leży na południe od Skierbieszowa nie jest
miastem Roztocza (a to już Padół Zamojski). Więcej na ten temat proponuję sobie
poczytać.
Pozdrawiam
Miłego Dnia
W.2

[arwen.a]

Wg regionalizacji fizycznogeograficznej Jerzego Kondrackiego jest to:
prowincja: Wyżyny Polskie
podprowincja: Wyżyna Lubelsko - Lwowoska
makroregion: Wyżyna Lwowska
mezoregion: Działy Grabowieckie (to Skierbieszów)
Padół Zamojski (Zamość)

makroregion: Roztocze
mezoregion: Roztocze Zachodnie
Roztocze Środkowe
Roztocze Wschodnie
pl.wikipedia.org/wiki/Regionalizacja_fizycznogeograficzna_Polski
Wreszcie daliście mi szansę powymądrzać się geograficznie ;o)
A.

[arwen.a]

Chyba zbyt długa przerwa
Wyżyna Lubelska oczywiście a nie Lwowska

[users1]

I oto wykład profesjonalisty )))
W.2

[lalka_01]

a co, chodzi Ci o pana prezydenta Niemiec?

[ampolion]

Nie. Siostra mojej babki tam zamieszkała wkótce po I wojnie i dożyła bardzo
późnego wieku tam właśnie pracując jako położna. Tam też pewnie jest pochowana
tak jak i jej matka, a moja prababka. Żyję w NYC i osobista wizyta na Rozroczu
czy też w Skierbieszowie nie wchodzi tymczasem w rachubę. Chciałem się
zorientować czy przypadkiem nie mam z tą piękna krainą czegoś rodzinnie
wspólnego i to bez zamawiania podręczników krajoznawczych z Polski.

Do Ampoliona i innych szukajacych korzeni

[blotniarka.stawowa]

ampolion napisał:
> Chciałem się zorientować czy przypadkiem nie mam z tą piękna krainą czegoś
rodzinnie wspólnego i to bez zamawiania podręczników krajoznawczych z Polski.

Ampolionie, jesli szukasz korzeni, to podaje Ci strone, gdzie mozesz dostac
statystyke, ile osob w danym wojewodztwie (jeszcze wg podzialu starego, na 49
wojewodztw) nosi to samo nazwisko. Wystarczy tylko wbic swoje (lub krewnych)
nazwisko, oraz otworzyc legende, by zobaczyc co oznaczaja skroty wojewodztw:
www.herby.com.pl/herby/indexslo.html
Pozdrawiam.

[ampolion]

Korzenie znam, Warszawa, Podlasie. Ale znalazłem nazwisko "ciotki" na tej
stronie:
data.jewishgen.org/jri-pl/1929/loadtop.pl.htm?0591
i zaciekawiła mnie możliwość, że ktoś może bliżej mnie zapozna z tym rejonem i
miasteczkiem. Była położną i możliwe, że kogoś z was na świat sprowadziła - a
może z waszych rodziców. Oczywiście jeśli jesteście autochtonami.

[users1]

Zaglądaj tu, a obiecuję że przeczytasz spory tekst o Skierbieszowie
Pozdrawiam
W.2

Skierbieszów

[users1]

Skierbieszów, siedziba gminy, położona w środkowej części gminy, nad rzeką
Wolica, w obrębie Działów Grabowieckich. Pierwsza wzmianka o miejscowości
pochodzi z ok. 1428 roku, kiedy król Władysław Jagiełło nadał Skierbieszów
biskupowi chełmskiemu Janowi Biskupcowi. W tym roku biskup ufundował tu
kościół pw Opieki bożej i Wniebowzięcia NMP, a w 1436r.erygował i uposażył
parafię. W skład parafii weszły następujące wsie: Skierbieszów, Moszczona,
Hajowniki, Wola, Cieszyn, Żuków, Iłowiec, Łaziska, Huszczka Wołowska, Huszczka
Serbinowa, Huszczka Dzierżkowa, Sulmice, Zabytów, Drewniki i Stryjów. Na
uposażenie kościoła składały się: dwa łany pola, łąka, wolny połów w stawach 3
dni w tygodniu, wolny przemiałw młynach biskupich oraz dziesięcina snopowa ze
wszystkich wsi parafii. Skierbieszów obok Kumowa został drugą siedzibą biskupów
chełmskich. W 1453r.na prośbę biskupa Jana Kraski król Kazimierz Jagielończyk
pozwolił lokować tutaj miasto. Mieszkańcy miasta zostali zwolnieni na 20 lat od
wszelkich obciążeń na rzecz biskupa, Ustanowiona także wówczas wójtostwo
uposażone 2 łanami ziemi, które były corocznie dzierżawione. W 1557r. biskup
Jakub Uchański erygował w Skierbieszowie cerkiew i parafię prawosławną pw
Narodzenia NMP. Obejmowała ona także Hajowniki, Wysokie, Cieszynoraz Drewniki i
otrzymywała uposażenie podobne jak parafia łacińska, mianowicie 2 łany pola,
ogrody, dziesięciny z łanów, wolny połów ryb w stawach biskupich, mlewo w
młynach biskupich, wolność poosiadania browarów i robienia trunków na własne
potrzeby. Według rejestru poborowego w 1564r. miasto płaciło 4,5 grzywny szosu.
Notowano wtedy w Skierbieszowie 18 rzemieślników, 14 komorników, 2 banie
gorzałczane, młyn o dwóch kamieniach i cerkiew. Prawdopodobnie Jerzy Zamoyski,
biskup chełmski wzniósł tu zamek na wzgórzu otoczonym bagnami. Zamek ten uległ
zniszczeniu w XVIIw. być może w roku 1657 kiedy miasto zostało częściowo
zniszczone przez wojska siedmiogrodzian lub wcześniej przez wojska kozackie i
szwedzkie. Wówczas prawdopodobnie zniszczeniu uległa także cerkiew,
odbudowana przed 1715r. Zachowały się natomiast kościoły: murowany parafialny i
drewniany pw Św. Ducha, przyszpitalny. Zniszczony w poł. XVIIw. zamek nie
został już odbudowany. Biskupi natomiast wznieśli w innym miejscu okazały dwór.
Po 1783r. dobra biskupie zostały przez Austriaków skonfiskowane i w 1787 lub
1789r. odstąpione hr. Marcinowi i Eleonorze z Szeptyckich Ostrorogom, którzy
otrzymali je w zamian za dobra solne Tustanowice. Marcin zmarł w 1802r. a jego
żona w 1811r. wtedy dobra odziedziczył ich syn Józef Ostroróg. Po jego
bezpotomnej śmierci w 1817r. majątek przeszedł na własność Wincentego Leonarda
Dunin-Borkowskiego, żonatego po raz pierwszy z Ignacją Ostroróg, a drugi z
Elżbietą z Krasińskich. Za jego rządów Skierbieszów utracił prawa miejskie. W
1839r.dobra skierbieszowskie odziedziczył po ojcu Stanisław Narcyz Dunin-
Borkowski, żonaty z Adelą, a w 1878r. ich córka Jadwiga z Borkowskich Popiel.
Żona Jana Popiela. Ta ostatnia jeszcze tego samego roku sprzedała spadek
Faustynowi Mościckiemu (zm. w 1885r.), synowi Walentego za 91500 robli.
Następnie dobra skierbieszowskie trafiły do Zofii z Mościckich Boruchowskiej
(zm. w 1896r.) z Wandy z Mościckich Gąssowskiej, a pod koniec XIXw do Wużgów.
Córka tych ostatnich – Maria wyszła za mążza Niklewicza i była ostatnią
właścicielką Skierbieszowa. W 1788r. Skierbieszów liczył ok. 170 domów i 850
mieszkańców, natomiast w 1827r. jako wieś w powiecie krasnostawskim i parafii
Skierbieszów liczył 171 domów i 852 mieszkańców. Pod koniec XIXw. było to 170
domów i 1266 mieszkańców w tym 206 prawosławnych i 56 Żydów. Notowano w
Skierbieszowie wówczas kościół, cerkiew, szkołę początkową, dom przytułku dla 4
starców, urząd gminy, młyn wodny, cegielnię i staw na rzece. W 1885r. tutejszy
folwark liczył 1405 mórg, w tym 483 morgi ziemi ornaj, 112 mórg łąk, 25 mórg
pastwisk, 766 mórg lasu i 19 mórg nieużytków. W folwarku były 4 budynki
murowane i 13 drewnianych. Ponadto do dóbr skierbieszowskich nalweżał folwark w
Dulniku oraz wieś o tej nazwie o powierzchni 10 mórg z młynem o 2 kamieniach, 3
domami i 36 mieszkańcami, w tym 6 prawosławnymi. W 1915r. Wyżgowie w miejsce
zniszczonego pałacu wznieśli okazały dwór murowany, rozebrany po 1950r. Według
spisu z 1921r. wieś liczyła 151 domów i 1021 mieszkańców, w tym 20 Ukraińców i
106 Żydów, natomiast w folwarku były 4 domyi 129 mieszkańców, wyłącznie
Polaków.W 1919r. Maria Niklewicz, właścicielka miejscowych dóbr posiadała tu
642 ha ziemi. W 1937r. od uderzenia pioruna wybuchł we wsi pożar i strawił 1/3
domów. Tragiczna dla osady okazała się okupacja hitlerowska. 25 listopada
1942r. Niemcy wysiedlili Skierbieszów wraz z całą gminą. 14 maja 1942r. oddział
SS rozstrzelał w Skierbieszowie 14 Żydów, natomiast w czerwcu i lipcu 1943r.
żandarmeria rozstrzelała w osadzie trzech partyzantów. Cerkiew w Skierbieszowie
istniała już w latach 20-tych XVw.. Poświadczają ją źródła z XVI i pocz, XVIIw.
W 1840r. w skład unickiej parafii wchodziły: Skierbieszów, Drewniki, Majdan
Skierbieszowski, Cieszyn, Hajowniki, Wysokie, Podwysokie, Łaziska, Sławęcin i
część Suchodębia. Liczyła ona wówczas 718 parafian. Cerkiew tutejsza istniała
do odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918r. W XVIIw. w Skierbieszowie
wzniesiono kolejny, tym razem murowany kościół pw Wniebowzięcia NMP i św.
Dominika. Jest to świątynia w stylu renesansowym, murowana z kamienia
jednonawowa. Przy prezbiterium jest zakrystia, a na frontonie wieży z kruchtą w
przyziemiu. W 1942r. kościół został zamieniony na magazyn zboża. Po wojnie
przywrócono jego pierwotną funkcję. Początkowo wokół kościoła istniał cmentarz
grzebalny, ale przed 1817 rokiem przeniesiono go poza miasto. Był on wspólny
dla obu obrządków katolickich, a po II wojnie światowej korzystają z cmentarza
tylko rzymskokatolicy. Posiada on kształt czworoboku o powierzchni 3,66 ha. Na
terenie Skierbieszowa Dulnika znajduje si e cmentarz z I wojny światowej. W
dwóch mogiłach pochowanych jest 50 żołnierzy rosyjskich a w 13 mogiłach 320
żołnierzy niemieckich.
Powyższy tekst pochodzi z Leksykonu Historycznego Miejscowości Dawnego
Województwa Zamojskiego autorstwa Józefa Niedźwiedzia.

Pozdrawiam
W.2

[ampolion]

Wspaniałe informacje, dziękuję najserdeczniej.

[users1]

Jeżeli chciałbyś coś bliższego, prywatnego, podaj mi na skrzynke jakieś
informacje na temat Twojej ciotki, może nazwisko, może datę śmirci, moze gdzie
mieszkała, jeżeli chcesz mogę w Skierbieszowie "poszterać" i poszukać śladów
Twojej rodziny
Pozdrawiam
W.2

[arwen.a]

Nie trzeba urodzić się ani mieszkać na Roztoczu aby czuć się tam jak u siebie,
w domu...

[czuk1]

ampolion napisał:

> Chciałbym wiedzieć.

Już obydwaj wiemy. Ale górki są tu nie mniejsze niż na Roztoczu. A do Roztocza -
jak czapka rzucił.
Pozdrawiam Cie Ampolionie