Jakże szczęśliwi ci co wierzą

[swiatlo]

Próbowałem już wiele razy. Raz nawet wydawało mi się że się udało. Nic z tego.
Znowu przychodzi pustka i zimno.
Podobno wiara to dar, tak jak miłość. Nie można się nauczyć miłości, ona musi
po prostu przyjść sama. Podobnie chyba jest z wiarą.
Co zrobić aby naprawdę uwierzyć? I nie chodzi mi tutaj o katolicyzm czy
islam, czy cokolwiek. Wiadomo że w żadną konkretną książkę ani instytucję już
nigdy nie uwierzę.
Ale jak uwierzyć po prostu w Boga, jak nabrać tej pewności że on jest i
słucha? Nie w Jezusa, nie w Mahometa, ale po prostu w samego Boga?

[ertes]

Czy uwazasz ze ci ktorzy nie wierza sa nieszczesliwi z zasady?

[basia553]

Nie wiem ertesie, czy sa nieszczesliwi (wiem, nie mnie pytales). Ale moja
zydowska przyjaciölka powiedziala mi kiedys z wielkim zalem, ze mi zazdrosci,
ze w chwilach nieszczescia mam swojego Boga, co pomaga mi wierzyc w sens nawet
najgorszych ciosöw, ktöre mnie spotykaja, Boga, w ktörym znajduje pocieszenie.
Swiatlo, ja mysle, ze wiary nie mozna sie nauczyc. Dlatego uwazam, ze dobrze
jest juz dziecko konfrontowac z wiara, zeby mialo tzw. baze, z ktörej potem
moze czerpac. Co sie potem, w pözniejszym wieku z tym zrobi, to juz inna sprawa.
Ale zaczynac w doroslym wieku od zera, jest naprawde trudne. Trzebaby chyba
doznac jakiegos olsnienia, objawienia, czy ja wiem? Czy wolno zapytac, czy
jestes z domu katolickiego?

[swiatlo]

basia553 napisała:

> Czy wolno zapytac, czy jestes z domu katolickiego?

Z anty-katolickiego.

[tos.ka]

> Z anty-katolickiego

serio? a czy jestes tez z domu anty-religijnego wogol? bo jesli tez nie- to
Twoja "obsesja"- nieco to zastanawia:)

[ertes]

> Z anty-katolickiego.

To tak jak i ja. Ale to chyba widac :)
Religia to jeszcze jeden system wladzy i biznesu. W Boga mozna wierzyc bez
religii ktora probuje uczyc jak w niego wierzyc popelniajac przy tym najwieksze
bledy. Taki sobie paradoks.


Antyislamisci poczytajta se:
news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/3880151.stm

[tos.ka]

> W Boga mozna wierzyc bezreligii ktora probuje uczyc jak w niego wierzyc
popelniajac przy tym najwieksze
> bledy. Taki sobie paradoks.

przepraszam z intymne pytanie (mozesz nie odpowiadac)- a Ty jestes osoba
wierzaca?
czy dotykaja Ci-rozumiesz rozterki swiatla?

a z drugiej strony

[tos.ka]

Twoje zaangazowanie (zreszta nie tylko Twoje) w zwalczanie "czarnej mafii"
warte jest lepszej sprawy:)


W Boga mozna wierzyc bez
> religii ktora probuje uczyc jak w niego wierzyc popelniajac przy tym
najwieksze> bledy. Taki sobie paradoks.

[bella-donna]

swiatlo napisał:

> Próbowałem już wiele razy. Raz nawet wydawało mi się że się udało. Nic z tego.
> Znowu przychodzi pustka i zimno.

a jak tam ta Twoja "pieta" ?

no kolejny przemowil

[pani-i-toto]

swiatlo wreszcie pokazalo swoja prawdziwa bezbozna nature. Po kilku latach
naswiecania nic nie podejrzewajacej forumowej publiki wyszlo wreszcie szydlo z
trojanskiego konia. Swiatlo to ancychrystus. Teraz wszystko jest jasne.

stokroc

Credo

[chris-joe]

Jakze szczesliwi ci, co potrafia fruwac- tak mowia ci, co fruwac nie potrafia.
Lecz ci fruwajacy wcale niekoniecznie dostrzegaja czar danego im talentu-
niesprzyjajace wiatry, mokre piora, zawirowania powietrza, wieczne problemy ze
znalezieniem odpowiedniego ladowiska, no i ten cholerny bol w skrzydlach.

W przeciwienstwie do Swiatly wychowalem sie w domu a-religijnym, a nie anty-
religijnym. Religia nigdy tam nie istniala jako problem intelektualny, jako
istotna opcja filozoficzna. Zgadzam sie, ze bylo to niejakie uproszczenie
tematu, zawezenie pola wyjasnien dopuszczalnych. Byl to dom o tyle
ideologicznie neutralny, o ile ideologiczny neutralizm jest wogole mozliwy.

Nie bylem ochrzczony kiedy nalezalo. W wieku tuz przedkomunijnym odkrylem, ze
nie moge isc do komunii wraz z reszta rowiesnikow (a do komunii przeciez sie
szlo jak na obowiazkowy mecz pilki noznej, no i te zegarki Ruhli, i rower, i
uroczyste przebieranki...), bo bez chrztu nie mozna. Zwierzylem sie wiec
mamie, ze chce i chrzest i komunie. Mama poslala mnie na tajne przedchrzestne
komplety- tajne nie bronboze przed komuna, lecz przed gawiedzia uliczna.
Komplety zaliczylem, chrztu w calej swiadomosci wyrostka doswiadczylem, a tuz
po tym wlozono na mnie garniturek i dumny, z cala parada rowiesnikow,
pomaszerowalem do pierwszej komunii.
Przy okazji kompletow jednak, dowiedzialem sie takze, ze mama JEST religijna-
ona uczyla mnie pacierza, doksztalcala w zakresie, wyjasniala itp.

Tuz po otrzymaniu Ruhli i rowera zerwalem z panembogiem i nie zeszlismy sie juz
nigdy.

Czy dorastanie w domu anty-religijnym utrudnilo Swiatle "dojscie do Pana Boga"
bardziej, niz dorastanie w domu religijnym utrudnia uwolnienie sie od religii
aspirujacym ateuszom? Nie wiem.

Czy jest zloty srodek? Moze jest. A moze go nie ma.

Mimo, iz myslenie religijne teoretycznie jest irracjonalne, jest ono jednak,
badz byc powinno -tak mi sie wydaje- konkluzja czysto intelektualna. I w tym
znaczeniu wychowanie nie powinno odgrywac istotnej roli. Najglebsi teisci, to
chyba teisci z wyboru, z wyrachowania, z intelektualnej konkluzji. I -
analogicznie- wielu najplytszych teistow, to teisci "z musztry", z wychowania,
ze tak jest, a nie inaczej.

Mam chwile, kiedy wydaje mi sie, ze zazdroszcze wierzacym - w sposob
najbardziej prostacki, ale i najbardziej ludzki: ze oni maja "Cos" przed czym
niekiedy moga pasc na kolana, oddac sie zupelnie, sie zawierzyc i ukorzyc;
zrezygnowac z bycia silnym, pasc krzyzem i oswiadczyc "Jestem Twoj, ufam Ci,
badz wola Twoja".
Jest to szalona pokusa i chetnie bym sie jej poddal, gdybym... potrafil to
uczynic pozostajac w zgodzie z mymi intelektualnymi konkluzjami, jakiekolwiek
one sa.

[swiatlo]

chris-joe napisał:

> Mam chwile, kiedy wydaje mi sie, ze zazdroszcze wierzacym - w sposob
> najbardziej prostacki, ale i najbardziej ludzki: ze oni maja "Cos" przed czym
> niekiedy moga pasc na kolana, oddac sie zupelnie, sie zawierzyc i ukorzyc;
> zrezygnowac z bycia silnym, pasc krzyzem i oswiadczyc "Jestem Twoj, ufam Ci,
> badz wola Twoja".

I tylko o to mi chodziło. O nic więcej.
A jeśli chodzi o "intelektualne konkluzje" to nie sądzę aby "intelektualizm"
miał cokolwiek wspólnego z wiarą.

[jan.kran]

Ja zaczelam wierzyc w Boga jakos tak niedawno. Duzo sie w moim zyciu zdarzylo w
ciagu ostatnich trzech lat i nagle sobie w pewnym momencie uswiadomilam , ze
mam poczucie ze ktos nade czuwa.
Nie chce tego zbyt rozciagac, ale jest mi dobrze z tym nowym uczuciem.
Zwlaszcza , ze nie mam ochoty ani na kosciol ani na sakramenty. Tylko tak sobie
po cichu i swojemu wierze. K.

[ertes]

Znaczy sie Wam nie Wiara jest potrzebna a ktos lub cos do kogo mozna sie pojsc
poskarzyc albo obwinic o niepowodzenie.
Jednak jak sie przyjrzec zjawisku z drugiej strony to czy nie o to chodzi po
prostu w wierze?

Nielogiczna logika

[lucja7]

Nie mozna oczywiscie powiedziec ze wierzacy sa szczesliwi.
Mozna jednak powiedziec ze wierzacym jest zyc latwiej.
Nieracjonalne jest wiec nie wierzyc, bo przeciez, przynajmniej teoretycznie,
nikt nie chce sobie zycia utrudniac.
I paradoksalne jest to ze im bardziej jestesmy racjonalistami, tym mniej
wierzymy!
Jesli chodzi o mnie, uwazam ze zycie bez wiary nie jest mozliwe, albo co to za
zycie!
lucja7.

[xurek]

Religijny dom nie jest zadna gwarancja niczego. Ja wychowalam sie miedzy domem
bardzo religijnym (dziadkowie) i a-religijnym (rodzice). Widzac od poczatku
dwie mozliwe drogi zawsze mialam swiadomosc, ze musze wybrac, bo nic nie
jest „dane i oczywiste“. Nie udalo mi sie wybrac wiary w Boga, bo nie potrafie
uwierzyc – zbyt wiele sprzecznosci, zbyt wiele niedomowien, zbyt wiele rzeczy,
w ktore uwierzyc moglabym tylko „na sile i nie naprawde“. Nie udalo mi sie
jednak tak calkiem do konca przestac wierzyc. Byly okresy, kiedy bylam zupelnie
przekonana, ze nic poza tym „tu i teraz“ nie istnieje, potem znow zdarzaly sie
rzeczy, ktore zupelnie nie pasowaly do tego konceptu, zawsze jednak obarczone
cieniem watpliwosci badz podejrzeniem zludy, tak ze nigdy nie udalo mi sie na
ich podstawie uwierzyc. I tak sie miotam miedzy zupelnym ateizmem a rodzajem
deizmu – konkretna religia nie jest mi potrzebna i chyba nie istnieje taka,
ktora moglabym przyjac. Chwilowo znow sklaniam sie ku teorii, ze nie ma nic
poza naszym zyciem tutaj, ale do konca przekonana nie jestem.
Bardzo zazdroszcze ludziom, ktory w tej materii sa w stanie podjac decyzje,
obojetnie jaka. Decyzja i gleboka wewnetrzna pewnosc, ze jest tak albo siak
rozwiazuje wiele dylematow i pomaga ustawic zycie w zadowalajacym kierunku. Tak
wiec dla mnie nawet absolutna niewiara bylaby lepsza, niz ta wieczna
niepewnosc. Tym niemniej podobnie jak Swiatlo uwazam, ze wierzacym jest latwiej
(co nie oznacza koniecznie, ze sa szczesliwsi). Latwiej, poniewaz istnieje dla
nich nadrzedna sila, na ktora mozna zlozyc chociazby czesc odpowiedzialnosci.

Xurek na wiecznym rozdrozu

[lucja7]

Swiatlo napisal ze sa szczesliwi (jak w tytule).
To ze im latwiej zyc, napisalam ja.
Ku sprostowaniu:)))
lucja

ku sprostowaniu calkowitemu :)))

[xurek]

to ja przeczytalam Twoj post dopiero po wyslaniu mojego - pisalam go w czasie,
kiedy Ty wysylalas swoj. Poza tym sie zgadza :))

Xurek

[jan.kran]

Ja nie wiem czy wierzacym jest latwiej. Zalezy jak sie pojmuje wiare. Ja jako
rodzaj handlu. Bede sie starala zyc dobrze i uczciwie to Bozia mnie mnie
wynagrodzi :-)))
K.

wiara a handel

[lucja7]

Drogi Kranie, gdybym byla bozia, bylabym cie zdyskwalifikowala i wyslala do, no
niech ci bedzie, czyscca:))
Musisz jeszcze duzo, duzo sie starac, ty grzesznico!
lucja.

[clairejoanna]

Nie da się tak o! uwierzyć w Boga. Albo się wierzy, albo nie. Albo się jest tego
pewny, albo nie.
Ja po prostu uważam, że nie jest to możliwe, że roślińka sobie tak po prostu
rośnie, że ja jestem tylko produktem dzielących się komórek, że Big Bang nagle
powstał bez niczyjej pomocy. Musi być jakaś siła, która daje życie, kończy je
ect. I ja tą siłę tłumaczę sobie Bogiem.

Niektórzy z moich znajomych są ateistami. Nie wiem, jak Oni mogą być przekonani
o tym, że to wszystko to tylko prawa fizyki, biologia, trochę chemii. Dla mnie
jest to po prostu cud, który bez Boga nie byłby możliwy.

Pozdrowienia,

CJ

Claire..

[jutka1]

clairejoanna napisała:

> Niektórzy z moich znajomych są ateistami. Nie wiem, jak Oni mogą być
przekonani o tym, że to wszystko to tylko prawa fizyki, biologia, trochę chemii.
Dla mnie jest to po prostu cud, który bez Boga nie byłby możliwy.
***********
Nie przejmuj sie, z wiekiem i wiedza przyjda watpliwosci :))))))

A potem rozne iluminacje, niekoniecznie overnight. I nastepne watpliwosci, i
nastepne iluminacje, i tak juz cale zycie.
Przeczytaj cos napisane przez/o Primo Levi.
Jutka

[ertes]

> Wiadomo że w żadną konkretną książkę ani instytucję już
> nigdy nie uwierzę.


wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,2176601.html

[akawill]

Który

Który stworzyłeś
pasikonika jak szmaragd z oczami na przednich nogach
czerwoną trajkotkę z wąsami na głowie
bociana gimnastykującego się na łące
kruka niosącego brodę z dłuższych piór
barana znającego tylko drugą literę łacińskiego alfabetu
kolibra lecącego tyłem
słonia wstydzącego się umierać może dlatego że taki duży
osła tak miłego że głupiego
kowalika chodzącego do góry ogonem
zresztą wszystkich co nie wiedzą dlaczego ale wiedzą jak
kanciaste orzeszki buku co pękają tylko na czworo
anioła po nieobecnej stronie -

[kan_z_oz]

Wiara nie ma nic wspolnego z wychowaniem, wyksztalceniem i Bogiem. Instytucja
Kosciola przez lata utrzymywala mnie z dala od mozliwosci poglebiania tematu
wiary. Zawsze wierzylam, ale konwencjonalne 'kanaly' nie byly w stanie mnie
przekonac lub naprawde przyciagnac.
Nie widze wielkiej roznicy miedzy 'wierzacymi' i 'niewierzacymi', to jak
roznica miedzy 'tymi ktorzy chca' i 'tymi ktorzy moga chciec'. Podobno czas i
tak jest tylko problemem na ziemi, z tego punktu widzenie jest to wiec bez
znaczenia.
Pzd

[lalka_01]

Moze bede niemila dla kol. Swiatlo, ale w zyciu nie slyszalam, zeby ten, co nie
wierzy odczuwal "pustke i zimno". Istota "niewiary" jest w koncu przekonanie,
ze nie ma w co wierzyc, co samo w sobie chyba nie jest wnioskiem ani smutnym,
ani wesolym.
Jesli sie jednak odczuwa to jako "pustke i zimno", to albo sie watpi, szuka i
chce (wiec gdzie tu "niewiara"), albo tylko tak sie pisze, z nudow.

nie zgadzam sie

[xurek]

prosty przyklad. Ktos nie wierzy, bo mu wg. wlasnych kalkulacji wychodzi, ze
nie ma w co wierzyc i ze to "omamy zludne". Jednoczesnie widzi, ze inny
naprawde wierzy, np. w raj, wieczne zycie itp. Nawet majac subiektywna
swiadomosc, iz ten drugi dal sie omamic mozna mu wciaz jeszcze zazdroscic,
poniewaz wierzac w ten omam zyje mu sie "cieplej" i wciaz jeszcze moze
niewierzacemu byc zal, ze nie istnieje cos takiego jak raj i wieczne zycie i ze
cieplej i pelniej by bylo, gdyby istnialo.

Xurek

[lalka_01]

ale to troche tak, jakbys zazdroscila choremu psychicznie jego wizji albo
narkomanowi jego odlotow. Patrzac z Twojego punktu widzenia, bo ja niby stoje
po tej drugiej stronie.

Dokladnie tak

[xurek]

Co prawda chyba b. rzadko zdarza sie wypadek choroby psychicznej, ktory w calym
swym obrazie bylby zdecydowanie bardziej pozytywny niz „normalne zycie“ (mnie
nie jest on znany), ale gdyby istnial to i owszem, godny jest zazdrosci i nie
wiem, czy nie dalabym sie „zarazic“ :)).
To samo dotyczy wizji narkomanskich – nie zazdroszcze poniewaz dysproporcja
miedz tymi paroma wzlotami a negatywnymi konsekwencjami jest nieprzekonujaca,
gdyby jednak istnial „narkotyk szczesliwosci bez skutkow ubocznych“ to
zdecydowalabym sie na natychmiastowe uzycie :)).

Patrzac z perspektywy niewierzacego (czyli braku jakichkolwiek „pozaziemskich
konsekwencji ziemskich czynow“) jedyne co tak naprawde gra role
to „szczesliwosc tu i teraz“. Jezeli wiec istnieje jednostka chorobowa badz
srodek chemiczny zapewniajacy owa w znacznie wiekszym stopniu niz „swiadomy
byt“, to nie widze zadych przeciwwskazan, by go uzyc. Pod warunkiem oczywiscie,
iz zapewnia on rowniez calkowicie poczucie „realnosci i prawdziwosci nowej
sytuacji“, czego nie zapewniaja ani znane mi choroby psychiczne ani narkotyki,
doglebna wiara jednak tak.

„Patrzac z Twojego punktu widzenia, bo ja niby stoje po tej drugiej stronie.”

Jezeli dobrze zrozumialam Twoje zdanie (czyli, ze jestes wierzaca) to jest ono
jak dotad jednym z niewielu czesciowo przekonujacych mnie dowodow na to, ze Bog
i wszystkie tego konsekwencje istnieje. Znam paru ludzi, ktorych uwazam za
zdecydowanie madrzejszych i inteligentniejszych ode mnie, ktorzy sa gleboko
wierzacy (religia nie gra roli). I tak sobie mysle, ze ci ludzie nie moga
sobie „mydlic oczu“, tylko ze naprawde znalezli droge przekonania samych
siebie, ze „teoria Darwina“ plus „logiczne myslenie“ plus „brak dowodu na
istnienie“ daja sie pogodzic z teoria, ze Bog jest. Nigdy jednak nie bylo
okazji, by z kims takim moc zasiasc do tygodniowej rozmowy a te krotkie wymiany
zdan w wiekszym gronie nigdy nie doprowadzily do mojego „nawrocenia“ :((.

Xurek, niewierny Tomasz :))

[ertes]

Znam paru ludzi, ktorych uwazam za
> zdecydowanie madrzejszych i inteligentniejszych ode mnie, ktorzy sa [[....]

Zawsze mnie troche smieszylo takie tlumaczenie sobie wlasnego wierzenia gdyz
mozna znalezc taka sama liczbe osob inteligentniejszychh ktorzy nie wierza albo
wierza w zupelnie innego boga czy bogow.


> Patrzac z perspektywy niewierzacego (czyli braku jakichkolwiek „pozaziems
> kich
> konsekwencji ziemskich czynow“) jedyne co tak naprawde gra role
> to „szczesliwosc tu i teraz“.

Wole wlasnie takie podejscie niz na przyklad strach przed sadami, ocenami,
karami itp w zyciu poza zyciem. Ale to w zasadzie kwestia wybrania jak sie
wierzy a nie czy. A „szczesliwosc tu i teraz“ i tak probujesz osiagnac tylko ze
wszelkie niepowodzenia tlumaczysz sobie ze gdzies tam bedzie lepiej a to jest
jedna z podstaw wiary.

do Ertesa

[xurek]

Zawsze mnie troche smieszylo takie tlumaczenie sobie wlasnego wierzenia gdyz
> mozna znalezc taka sama liczbe osob inteligentniejszychh ktorzy nie wierza
albo wierza w zupelnie innego boga czy bogow.

Z "innymi bogiami" napisalam przecie, ze religia nieistotna. Co do reszty z
pewnoscia mozna, tym niemniej ta pierwsza kategoria istnieje i ma jakastam wage
w rozwazaniu problemu, czy Bog jest, czy nie, ktorego jeszcze dla siebie do
konca nie rozwiazalam. A Ty?

wszelkie niepowodzenia tlumaczysz sobie ze gdzies tam bedzie lepiej a to jest
> jedna z podstaw wiary.

Nie uwazasz, ze jezeli naprawde sie w to wierzy, to jest to bardzo pocieszajace
i dodajace otuchy pocieszenie? Dla mnie by bylo. No i o ile latwiejsza bylaby
smierc bliskich wiedzac, ze znow sie ich spotka....

Xurek

[ertes]

> tym niemniej ta pierwsza kategoria istnieje

Istnieje rowniez ta druga (albo pierwsza jak kto woli) kategoria i mysle ze one
sie razem wykluczaja czyli pozostajesz tylko ty czy ja czy ktokolwiek. Znaczy
sie jest to jednak indywidualna decyzja a ogladanie sie na innych nie ma sensu.
Ja mam problem rozwiazany: nie wierze i nie ma watpliwosci. Jesli spotyka mnie
niepowodzenie to winie tylko siebie i wiem ze nastepnym razem nie popelnie bledu
bez ogladania sie na kogos kto kiedys, moze, jakos cos dla mnie zrobi.

> Nie uwazasz, ze jezeli naprawde sie w to wierzy, to jest to bardzo pocieszajace
>
> i dodajace otuchy pocieszenie? Dla mnie by bylo. No i o ile latwiejsza bylaby
> smierc bliskich wiedzac, ze znow sie ich spotka..

Oczywiscie. Tu nie ma watpliwosci. Jest to kolejna przyczyna do uwierzenia.
Gdy zestawisz wszystkie tego typu przyklady dlaczego i w jakim celu ludzie
wierza wtedy staje sie jasniejszy sam sens wiary. Mozna tez zrozumiec jak
zjwisko wiary powstalo i dlaczego jest tak silne. Jesli jakas jednostka uwaza ze
jest jej lepiej, wygodniej w zyciu to niech sobie wierzy w co chce i odwrotnie,
jesli ktos niechce wierzyc bo mu to niepotrzebne to nie znaczy ze jest
nieszczesliwy, ze nie umie poradzic sobie z problemami, porazkami i nieszczesciami.

To nie o to chodzi

[xurek]

Wydaje mi sie, ze nie masz racji mowiac, ze “niech sobie wierzy w co chce i
odwrotnie”, nie kazdy potrafi wierzyc, ja na przyklad nie potrafie, chocbym nie
wiem jak chciala, bo mi moj rozum podpowiada, podobnie jak Tobie, ze jest to
tylko “wymyls ze strachu” i juz. Wiara nie jest mi rowniez potrzebna po to, by
poporsic Boga o pomoc – radze sobie calkiem dobrze rowniez bez niej.

Mimo wszystko nie jestem nie wierzaca do konca, poniewaz tak samo nie potrafie
uwierzyc, ze coponiektorzy ludzie, ktorzy moim zdaniem sa naprawde swiatli,
byli w stanie te wiare sobie “wmowic” po to, by poczuc sie lepiej. Oni musieli
byc w stanie racjonalnie myslac dojsc do wniosku, ze Bog jest, czyli innego,
niz “moj racjonalny”… Wiec cos sie nie zgadza.

Poza tym zdarzylo mi sie przezyc raz w sposob dla mnie absolutnie „udowodniony“
faceta, ktory byl w stanie czytac moje mysli i to nie na zasadzie „dobrych
psychologicznych znajomosci“ (opisywal dokladnie ludzi, ktorych twarze sobie
przypominalam i miejsca mojego dziecinstwa, ktorych napewno nigdy nie widzial i
napewno o nich nic nie mowilam i nie mielismy wspolnych znajomych). Ten facet
rownoczesnie uparcie twierdzil, ze Bog jest i ze mozna z nim komunikowac,
trzeba tylko chciec i sie nauczyc. Powiedzial rowniez wiele o moich zmarlych
(tez bez zadnych informacji) i „przekazal“ mi cos od nich. Udowodnionym jest,
ze potrafil cos na plaszczyznie, ktora jest dla mnie zupelnie niedostepna,
czyli jest w jakis sposob „spirytualnie do przodu“. Dlaczego mialby wiec
opowiadac mi te brednie – mogl rownie dobrze twierdzic, ze to telepatia czy
inne pola silowe czy bog wie co... No i nie chcial zadnej kasy ani w ogole nic,
wiec ta motywacja tez odpada....

Ale jak wrocilam do domu i znow zaczelam sobie wyliczac wszystkie „za i
przeciw“ to znowu mi wyszlo, ze jest tylko to „tu i teraz“ a facet po prostu
odbiera jakies dla wiekszosci nieodbieralne fale. Ale nie jestem juz taka
pewna....

I jeszcze sny, ktore czasem „snimy rodzinnie“, dokladnie takie same, tej samej
nocy, bedac oddzieleni setkami kilometrow. Naprawde...

Ja bardzo bym chciala miec „jasnosc sytuacji“, ale mimo podeszlego wieku wciaz
jeszcze nie mam..

Xurek

[ertes]

Moje "odwrotnie" dotyczylo tych ktorzy niechca i nie umieja wierzyc wiec w sumie
mam podobne zdanie.

Co jednak dalej poruszasz to mysle, ze wychodzi poza ramy wiary rozumianej jako
wierzenie w Boga.
Jest calkiem sporo ludzi ktorzy w Boga jako istote nie wierze ale jednak wierza
ze nie jestesmy tylko zlepkiem atomow wedlug jakiegos tam schematu. Ja odrzucam
i ten model uwazajac ze w momencie wygasniecia energii dajacej nam zycie
przestajemy istniec w wszelkich wymiarach. Jednak jesli przyjac tego typu
zalozenie to rowniez mozna by dojsc do wniosku ze energie nas otaczajaca da sie
odczytac. To by tlumaczylo tych ktorzy potrafia "czytac w myslach". Energia
dajaca nam zycie w powloce czlowieka nie zanika tylko istnieje dalej i
rzeczywiscie, mozna spotkac tych ktorzy odeszli w takiej plaszczyznie.
Tego typu wyjasnienie pasuje mi duzo bardziej niz istnienie Boga ktory z jednej
strony jest taki dobry a z drugiej jest najgorszym tyranem i morderca.

> I jeszcze sny, ktore czasem „snimy rodzinnie“, dokladnie takie same
> , tej samej
> nocy, bedac oddzieleni setkami kilometrow. Naprawde...

I znow teoria energetyczna moze to wytlumaczyc :)

> Ja bardzo bym chciala miec „jasnosc sytuacji“, ale mimo podeszlego
> wieku wciaz
> jeszcze nie mam..

Well, kazdy z nas sie przekona wczesniej czy pozniej...

to Twoje wyjasnienie

[xurek]

trzyma sie kupy. Ale co oznacza taki model? Ze nie ma nic wiecej niz to "tu i
teraz" ale na roznych plaszczyznach? I co Twoim zdaniem jest ta "energia
zycia". Czy to nie to samo, co dla innych dusza?

Xurek

Hej Niewierny!

[lalka_01]

[lalka_01]

Kto by Cie tam przegadal Xurek! A juz na pewno nie ja :-)))))

hm.....

[xurek]

to moze dlatego mnie tak trudno nawrocic, bo sie "przegadac" nie da :)))?

PS: pani Irence, psiapsiolce mojej mamusi, udaje sie to jednak doskonale :)))

Nieszczesliwy ze nie wierzy?

[lucja7]

Zgadzam sie lalka z toba w zupelnosci. Mozna rowniez tak pisac z checi
zwrocenia na siebie uwagi, jestem zagubiony....podswiadoma chec szukania
ratunku.
Moze frustracja?
W koncu elementy racjonalne prawidlowo zarzadzane zycia powinny teoretycznie
dac satysfache. A tu cholera nic sie nie klei!!
No wiec walic po mordach pozostaje(ten sam autor pisal tak kiedys).
lucja:)))

trudno nie wierzyc w nic...

[szfedka]

i nawet niewierzacy wierza ale nie w jakiego Boga, nie maja ustalonej religii.
Maja swoje przekonania, wiare wychodzaca z nich samych i dlaczego by mieli
odczuwac bardziej pustke niz Ci ktorzy swoja wiare nabrali z jakiejs
ksiazeczki, z nakazow i zakazow?
W kazdym badz razie nie maja tej mozliwosci aby robic zle a potem naszeptac
komus do uszka i dostac wybaczenia. I potem a piac od nowa, znowu grzeszyc
mozna...

Hej, hej, powoli!

[swiatlo]

szfedka napisała:

> i nawet niewierzacy wierza ale nie w jakiego Boga, nie maja ustalonej
religii.
> Maja swoje przekonania, wiare wychodzaca z nich samych i dlaczego by mieli
> odczuwac bardziej pustke niz Ci ktorzy swoja wiare nabrali z jakiejs
> ksiazeczki, z nakazow i zakazow?
> W kazdym badz razie nie maja tej mozliwosci aby robic zle a potem naszeptac
> komus do uszka i dostac wybaczenia. I potem a piac od nowa, znowu grzeszyc
> mozna...

Błędne zrozumienie tematu wątku.
Nie pisałem o żadnych spowiedziach ani odpustach. W ogóle miał być to wątek
dość intymny, a nie jak to ktoś tutaj napisał: rzucanie słowami z nudów.

Spowiedzi, odpusty i katechizmy zupełnie mnie nie iteresują. Nie interesuje
mnie też żadna konkretna religia roszcząca sobie prawo do posiadania prawdy
absolutnej.
Interesuje mnie natomiast miłość samego Boga, jeśli taki w ogóle istnieje.
A jeśli już w ogóle istnieje, to podejrzewam że jest znacznie, znacznie większy
niż wszystkie Biblie, Korany i Tory, Mojżesze i Hioby razem wzięte.
A jeśli mam iść do piekła za te słowa, to znaczy że jest to nie Bóg ale Szatan,
więc tym bardziej nie chcę mieć z nim nic wspólnego.

Był taki film "Conan" z Arnoldem Schwarzeneggerem. Na koniec filmu Conan
odmawia swoją słynną modlitwę:
"Cram, nigdy się do ciebie nie modliłem bo zawsze mi było na to szkoda czasu.
Jednak teraz modlę się do ciebie, abyś spełnił mi to jedno jedyne życzenie: daj
mi zemstę. Tylko to!
Ale jeśli teraz mnie nie słuchasz, to idź do piekła!".

Piękna modlitwa, prawda? Dodam tylko że Cram tak się wzruszył tą modlitwą, że
spełnił Conanowi jego życzenie zemsty.

ok, a wiec jesli o milosc chodzi...

[szfedka]

to kocham moje dzieci...

i słusznie... /nt

[swiatlo]

[kan_z_oz]

Jeszcze raz; nigdy nie wierzylismy w Boga, ale wierzylismy w to 'cos'. Nie mam
zamiaru wchodzic w szczegoly; ale moj maz komunikuje sie z innymi (prosze mnie
nie pytac z kim!) w jezykach ktorych nie rozumiemy. Wiadomosci ktore docieraja
do mnie (bardzo sceptycznej i materialnej osoby) nie maja w sobie nic
racjonalnego. Proboje nie racjonalizowac.
Wniosek; wystarczy chciec i dzieja sie rzeczy ktorych racjonalnie nie jestem w
stanie wytlumaczyc.
Zycze podobnych wrazen!
Kan

do Kan

[xurek]

„Nie mam zamiaru wchodzic w szczegoly; ale moj maz komunikuje sie z innymi
(prosze mnie nie pytac z kim!) w jezykach ktorych nie rozumiemy.“

Kan, z czystej ciekawosci, czy moglabys blizej wyjasnic? Maz mowi w jezyku,
ktorego nie zna czy komunikuje w inny sposob (np. sens, trans itd). Naprawde
mnie to interesuje.

Xurek

Trzy po trzy

[akawill]

Pamiętam że kiedyś w znajomym duszpasterstwie akademickim owieczki poszukujące
lub ciekawe "łapały się" na słowa: "Jezus Cię kocha, bezgranicznie". Głupawe
stwierdzenie, któremu bez większego wysiłku można dać odpór bazując na swoim
intelekcie, mądrości i doświadczeniu. Ale niektórzy przyjęli bez rozumowania.
Może dlatego że na miłość miłośią. Zresztą to, że rozumem, intelektem i
doświadczeniem naukowym (nie osobistym) nie da rady to już się filozofy
wypowiadały i można sobie dać z tym spokój.

Jest taki film: "Tragedia Posejdona" ("Poseidon Adventure"). Ani chybi pomysł
zerżnięty z Titanica i kontynuacja filmów tragicznych (zapoczątkowanych bodajże
przez Godzillę). W samej akcji, która zresztą trąci już myszką, wplecione są
dwie postacie duchowne. Jedna w obliczu wielkiej tragedii, z grupą wiernych
skupia się na modlitwie o wybawienie z opresji poza tym właściwie bez celu
błąkając się po wraku okrętu. Druga postać jest zajęta ratowaniem siebie i
innych, pokonując różne przeciwności, przy okazji poświęcając swoje życie żeby
inni mogli się uratować. Bez czasu na modlitwę i w porównaniu z tamtą pierwszą
postacią ...całkiem bezbożnie. Ale to tylko Hollywood.

Rzeczywiście jest w tym Kościele mnóstwo zakazów, nakazów, przykazań,
oficjalnych stanowisk, ex cathedra, albo ex ambona zalecenia grzmiące,
ingerencyjny rachunek sumienia itp. Jest tez casus zbrodniarza na krzyżu,
który o ile wiadomo do żadnego przykazania się nie stosował a dostał w
kluczowym dla chrześcijaństwa momencie od samego Szefa zapewnienie ekspresowego
zbawienia w odpowiedzi na pojedynczy akt woli. Czy to ta sama wiara czy jakaś
iluzja?

Ucz sie od ...

[starypierdola]

... G.W. Bush'a. On tez "born again Christian". A w mlodosci byl lajdakiem ...

SP

[swiatlo]

starypierdola napisał:

> ... G.W. Bush'a. On tez "born again Christian". A w mlodosci byl lajdakiem ...

Psia kość, ja nigdy nie byłem łajdakiem. Choć nigdy nie jest za późno...

Sorry, zle napisalem ...

[starypierdola]

Mialo byc huncwot czy miglanc.

Ale do Indian strzelal!!

SP

[kan_z_oz]

Xurek napisal; Kan, z czystej ciekawosci, czy moglabys blizej wyjasnic? Maz
mowi w jezyku,
ktorego nie zna czy komunikuje w inny sposob (np. sens, trans itd). Naprawde
mnie to interesuje.

Napisze na prywatne.
Pzd z Sydney

[don2]

uzywanie jakiegos "dziwnego " jezyka moze swiadczyc o opetaniu przez szatana.
osobniki nawiedzone,opetane przez szatana tak wlasnie pozozumiewaja sie z
szatanem i tak tez wzywaja go na pomoc.W chwili zagrozenia np w momentach
gdy odprawiamy egzorcyzmy,lub obliczu symboli swietych o ogromnej mocy
osobniki te nieszczesne,stawiajac oczy w slup i toczac piane.krzycza
przerazliwie naprezajac cialo na podobienstwo luku.potrafia tez kierowane swym
nieczystym panem wyczyniac przedziwne konfiguracje ciala oraz
pluc ,ekstrementami miotac lub czyny lubiezne demonstrowac ,by egzorcyste
odstraszyc.jednak pierwszym i niezaprzeczalnym znakiem oddania sie szatanowi
jest wlasnie uzywanie dziwnego jezyka. Don.egzorcysta freelance

[kan_z_oz]

Don2; nie jestem specjalistka na ten temat, byc moze ktos tam jest opetany.
Nowe doswiadczenie; nie spodziewalam sie tego, ani moj maz. Nie byl w transie,
nie jest opetany. Mowil w obcym jezyku z pelna swiadomoscia; tylko nie
wiedzielismy w jakim i o czym. Czy to takie dziwne?
Pzd

A moze ...

[starypierdola]

... po prostu byl pijany i mu sie troche poplatalo???!!!

SP

[kan_z_oz]

Starypierdola; w naszej rodzinie ja pije. Starego watroba zostala rozpie.. na
AWF-ie, czyli 20 lat temu.
Pzd

Kan, odpisalam na gazete. ntxt

[xurek]

Wiara

[morsa]

Nie wierze w Boga.
Wierze w mojego Aniola.
A moze tylko CHCE w to wierzyc?

Morsa,

[xurek]

kim (czym) jest Twoj aniol "bez Boga"? (pytam na powaznie).

Xurek

[morsa]

Nie wiem, to jakis nieokreslony typ.
Pamietam jakis obrazek u mojej Babci,
pamietam takze porcelanowa figurke
Aniola, ktory stal na stoliku przy
lozku.
Nie potrafie tego okreslic, ale czesto
mam uczucie, ze On jest w moim poblizu,
ze mnie strzeze.
Teraz mam mala figurke aniolka - widzialam
ich mnostwo u pewnego rzezbiarza regionalnego.
Wystawil takze swoje wystrugane aniolki
w Muzeum. Do jednego z tych aniolkow cos
poczulam (ten jest moj!)
Musialam Go miec, nie dalam za wygrana i
wrecz wyludzilam.

[jan.kran]

morsa napisała:

> Nie wiem, to jakis nieokreslony typ.
> Pamietam jakis obrazek u mojej Babci,
> pamietam takze porcelanowa figurke
> Aniola, ktory stal na stoliku przy
> lozku.
> Nie potrafie tego okreslic, ale czesto
> mam uczucie, ze On jest w moim poblizu,
> ze mnie strzeze.
> Teraz mam mala figurke aniolka - widzialam
> ich mnostwo u pewnego rzezbiarza regionalnego.
> Wystawil takze swoje wystrugane aniolki
> w Muzeum. Do jednego z tych aniolkow cos
> poczulam (ten jest moj!)
> Musialam Go miec, nie dalam za wygrana i
> wrecz wyludzilam.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10022&w=5156955&a=5156955


K.A.

[don2]

Aniol stroz,Aniol smierci,aniol upadly,aniol dobroci i Morsy:Aniol wyludzony.

[jutka1]

Od dokladnie rok temu (pieprze gramatyke, jest pozno a ja po zmijowisku i srajacych
publicznie bachorach), OK! od dokladnie roku nagle mam kolekcje aniolow:
- aniol od Krana (rudy)
- aniol od anity (bialy z porcelany czycus)
- aniol z Uppsali (drewniany ludowy ze skrzydlami z drutu)
- i w Paryzu ruda muszka-aniol-ze-skrzydlami-z-drutu, siedzaca na B&O i popatrujaca na mnie
wielce zafrasowanym i zafrapowanym wzrokiem. Prezent od Hunow.

Poza tym podobno mam aniola stroza. Od jakiegos czasu sie przede mna chowa, moze ma cos
do ukrycia.

Nastepny etap: MUSZE miec aniola wyludzonego, bo zazdraszczam Morsie.

[jutka1]

Dwa nowe anioly nabyte we Wroclawiu: malenkie, z gliny, pomalowane na bialo-zloto, a glowy
do zludzenia przypominaja muminkow... bardzo smiszne sa i zasiadly na parapecie w zoltym
pokoju

niestety

[sabba]

tak juz mi wpojono i tak wychowano ze teraz trudno mi osobie skolowanej sie
ustosunkowac, jedyne do czego doszlam to to, ze czy chrzescijanstwo czy inna
wiara to wsio ryba, jesli chodzi o mnie. Ale jakos mi sie stworca nieoderwalnie
z religia kojarzy i jakos tego odlaczyc nie potrafie. dlatego czesto mam
dylematy ktorych co prawda na arzie nie musze rozwiazywac ale moze kiedys tak i
wtedy to nie wiem co zrobie, moze dojrzeje juz do decyzji tudziez bede miec
stuprocentwoe poczucie wiary w moje odczucie a nie w to czym mnie naszpikowana i
jak mna ukierunkowano.

wpojono i wychowano...

[kan_z_oz]

sabba napisała:

> tak juz mi wpojono i tak wychowano ze teraz trudno mi osobie skolowanej sie
> ustosunkowac, jedyne do czego doszlam to to, ze czy chrzescijanstwo czy inna
> wiara to wsio ryba, jesli chodzi o mnie. Ale jakos mi sie stworca
nieoderwalnie
> z religia kojarzy i jakos tego odlaczyc nie potrafie. dlatego czesto mam
> dylematy ktorych co prawda na arzie nie musze rozwiazywac ale moze kiedys tak
i
> wtedy to nie wiem co zrobie, moze dojrzeje juz do decyzji tudziez bede miec
> stuprocentwoe poczucie wiary w moje odczucie a nie w to czym mnie
naszpikowana
> i
> jak mna ukierunkowano.

Goscilismy tesciow jakis czas temu. Oboje gleboko religijni i wierzacy. Przez
pol roku zabieralismy ich regularnie na plaze zamiast do kosciola. Moze
bluznie, ale uwielbiali ta zmiane. Dylematy? rob to co czujesz.
Tesciowie czekaja na nastepna sesje z plaza, i chyba zafundujemy im znowu.
Pzd