Rozstaje

[xurek]

Wlasnie skonczylam poprawiac, drukowac, sortowac, pojawil sie czas do
zagospodarowania, wiec sobie mysle. Mysle, ze gdybym kiedys gdzies tam
wykonala jeden inny ruch, podjela jedna inna decyzje, to niczego bym teraz
nie poprawiala ani nie sortowala ani ani ani.

I tak dalej sobie mysle, ze bylo dobre pare takich rozstajow na ktorych drogi
mojej przyszlosci zdecydowanie sie rozchodzily – inny wybor, to moze bylabym
dzisiaj calkiem inna ja. Rozmiar owej mozliwosci innej mnie jest zaskakujaco
wielki – moglambym myslec i snic w zupelnie innym jezyku, moglambym parac sie
na codzien zupelnie inna praca, moglambym zasypiac codziennie u boku zupelnie
innego mezczyzny, moje dziecko moglo byc zupelnie innym dzieckiem albo nie
byc wcale – ilosc teoretycznych mozliwosci jest wrecz odurzajaca.

I tak sobie jeszcze dalej mysle, ze naprawde szkoda i zal nie nie mozna
przynajmniej kilku opcji przezyc. To tyle zmarnowanych wrazen i doznan i
poznan...... Ale moze wtedy stracily by one autentycznosc? Zycie stalo sie
roznymi scenariuszami do tego samego filmu?

Trasa, ktora wybralam (czy ja naprawde ja wybralam czy tez ona wybrala mnie?)
jest wartosciowa i satysfakcjonujaca, ale moze inna bylaby jeszcze
wartosciowsza ? Wieczny brak odpowiedzi na to pytanie jest nieco frustrujacy.

Wydaje mi sie, ze wszystkie rozstaje juz poza mna, ze tak poustawialam
zwrotnice, iz pociag pojedzie sam i pozostaja tylko malenkie i
nieistotnie “to albo tamto”. Ciekawe, czy sie myle…

A Wy? Macie / mieliscie wrazenie takich rozdrozy? Macie wrazenie wyboru
wlasciwej drogi?.

Xurek

hajłej

[pani-i-toto]

wybór? drogi? właściwiej? Xurku. Life's a journey, not a destination. Każda
jest właściwa. Albo niewłaściwa. Rzecz w tym w jaki sposób ją przebywamy, bo...
How high can you fly with broken wings?

stokrotka

[xurek]

ja nie mowie, ze sa wlasciwe i niewlasciwe, tylko ze sa lepsze i gorsze i przy
tym obstaje :))). How high can I fly with broken wings? Depends how much money
I can spend for a ticket :)))).

Xurek

rozumiem

[pani-i-toto]

chcesz mi powiedzieć, że w sumie wsio rawno byle mamona była. Więc nie ma co
kombinować nad rozdrożami, szoruj do banku i sprawdź stan konta. To bedziesz
wiedzieć.

stokrotka

jak zwykle sie nie rozumiemy :))))

[xurek]

jedyne co chcialam powiedziec to to, iz broken wings nie musza koniecznie
oznaczac absolutnego "out" dla latania, badz inaczej ze opcie zyciowe sa
bardziej skomplikowane niz madre powiedzonka. A do banku w sprawie konta nie
musze - mam Internet :))))).

Xurek

jak zwykle odracasz kota mordom z zembami

[pani-i-toto]

czlek udupiony pełzać jedynie może. I chu jeśli sobi nawet kupi bilet klasy
super S. I nawet jeśli przez intrunet go kupi. Nie widze inaczy.

stokrotka

[basia553]

Czesto o tym mysle, ze moglam byla to a nie tamto wybrac. Ale kazda droga
niesie z soba plusy i minusy, a skoro nie mozna wybrac tylko plusöw z kilku
drög, to niech juz bedzie jak jest. Bo gdybym sie zdecydowala na... to nie
spotkalabym.... nie przydarzylo by sie to.... a z zadnej z tych "rzeczy"
- skoro juz je znam, nie chcialabym zrezygnowac.

I jeszcze jedno...

[basia553]

Znasz Xurku to przyslowie? "Gdyby clowiek byl prorokiem, to nie bylby
biedokiem". Z naszych stron pochodzi.

[jan.kran]

To jakie rozstaje mnie zaprowadzily do rozklekotanego kompa w DSS w Oslo to
raczej nie na moj rozum :-)) Stad wlasnie klikam.

Ale mimo ze dawalam sie prowadzic przez zycie a nie prowadzilam swojego zycia
nie zmienia faktu, ze mam nic przewodnia... nie dac sie :-)))


I caly czas do przodu . Mnie prowadza pewne drogowskazy. Kolejnosc chyba
nieistotna. Nie , jednak istotna.

Po pierwsze moje dzieci. To jest dla mnie cel zycia , sila napedowa i wielka
radosc.

Po drugie moja Rodzina i moi Przyjaciela. I mimo wszystko ex:-ppp
Pobladzilam w zyciu , zle wybralam zwrotnice, ale mam w zyciu kapital
niezbywalny.
Ludzki.

Po trzecie : muzyka , ksiazki , praca.
To mnie stawia do pionu.

Chyba najwazniejsza decyzje zyciowa podjelam, w wieku lat 14. Poszlam do
wlasciwego liceum. I to co stamtad wynioslam profituje do dzis.

Potem kompletnie bez sensu i drogowskazu wybralam studia. Spotkalam ludzi
niezwyklych , ktorzy uksztaltowali mnie na cale zycie.

Teraz stoje pod zwrotnica... na prawo , na lewo , na wprost.
E tam , mam pare miesiecy zeby sie zdecydowac.

Scislam Xurku i ciesze , ze sie odezwalas :-))) K.

[jutka1]

Poza tym, ze za 7 tygodni zapieprzam na leb na szyje into the sunrise?.. Uings
hafhild hafnot?

Wazny zakret to byl jeden wieczor w Waszyngtonie kiedy poznalam przypadkiem
mojego pozniejszego promotora. Gdybym nie poszla w tym dniu w tamto miejsce,
przeprowadzka do LA w ogole przez glowe by mi nie przeszla. Zreszta bronilam
sie, w koncu mnie gosc przekonal, zebym zlozyla papiery.

Od LA zaczelo sie wszystko, co krok po kroku, przez Warszawe i Paryz, prowadzi
mnie na wies dolnoslaska... i dobrze. :-))))))

[lucja7]

Ja zaluje rzeczy czy raczej sytuacji obok ktorych sie przeszlo polswiadomie,
czy tez nieswiadomie i ktore pozniej okazaly sie oczywiste.
Male albo duze, kazde.
Wiec nie sa to naprawde rozstaje, ale male (a moze wielkie) zaprzepaszczone
okazje. I ciagle sobie mowie: nigdy wiecej, i ciagle cos takiego malego sie
zdarza.

lucja :)))

[jutka1]

lucja7 napisała:

> Wiec nie sa to naprawde rozstaje, ale male (a moze wielkie) zaprzepaszczone
> okazje. I ciagle sobie mowie: nigdy wiecej, i ciagle cos takiego malego sie
> zdarza.
***********
Nieprawdaz?
Ale czasem sie nie "zdarza", tylko ty decydujesz, ze ma byc tak a nie tak.

Ot tak, filozofuje sobie...
J.:-)

Znam to.

[szfedka]

Przeszlam to w tamtym roku. Zajelo mi to duuuzo czasu, zabralo niesamowicie
duzo energii. Malo...wpedzilo w depresje...ale w koncu, w koncu, powzielam
decyzje, chyba najtrudniejsza w moim zyciu.
Momentami myslalam ze zwariuje. Cale szczescia mialam bliskie mi osoby ktore
daly mi swoj czas, dodawaly otuchy. Nie wiem jak bym to w przeciwnym razie
zniosla.
Dzis, z perspektywy czasu, nie mam watpliwosci, zadnych. Powzielam sluszna
decyzje...Nie jest moze perfekt ale jest dobrze. A i sloneczko moze kiedys
znowu zaswieci? Kto wie? Jest nadzieja w kazdym badz razie ;)

i tym optymistycznym akcentem
pucio, pucio

[jutka1]

tak trzymac :-))

stukam sie lampka brouilly :-)

[luiza-w-ogrodzie]

Rozstaje pojawiaja sie wraz z wyborem, nie sa nieuswiadomione. Jak to na
bajkowych rozstajach bywa, mamy wybor drogi: "Pojdziesz w lewo, wrocisz bogaty,
pojdziesz w prawo, wrocisz szczesliwy, pojdziesz prosto, nie wrocisz".

Moje rozstaje? Wybor studiow (szczesliwy), decyzja urodzenia dziecka w srodku
studiow (mimo perswazji ginekologa, chcacego zarobic na skrobance), wyjazd do
Australii (NAJLEPSZA decyzja w moim zyciu), rozejscie sie z mezem (bolesne gdy
podejmowalam decyzje, ale przynioslo wspaniale dlugoterminowe skutki - druga
NAJLEPSZA decyzja w moim zyciu), wyslanie listu do pewnej agencji posrednictwa
pracy, wejscie do pewnej dyskusyjnej grupy internetowej.

Natomiast nie moge sobie przypomniec rozstajow, na ktorych wybralam gorsza
droge. Moze ich nie zauwazylam albo strategicznie zapomnialam? Trudno uwierzyc
ze takowych nie bylo.

Pozdrawiam
Luiza-w-Ogrodzie

><((((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><((((º>
.·´¯`·.. ><((((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><((((º>

[jan.kran]

Czytajac Twoj post jakos tak mi sie cieplo zrobilo kolo serca ...

Bo wlasciwie napisalas madrze i prawdziwie. Niby wybieramy nasze drogi
przypadkowo , ale za kazdym wyborem jest jakis sens.

Ja wybralam liceum ryzykujac , ze jak sie nie dostane to wyladuje w zawodowce
( byl konkurs swiadectw i na jedno miejsce bylo kilka osob).

Potem zamiast isc na lukratywna romanistyke na ktora dostalabym sie z piesnia
na ustach mimo kilkunastu kandydatow na miejsce , wybralam filologie klasyczna
gdie nabor byl jeszcze we wrzesniu z braku chetnych :-ppp


Odrzucilam narzeczonego z willa , samochodem i posagiem. ( Najbardziej mi
szkoda wyprawy slubnej narzeczonego - niedoszlego ... bielizna poscielowa i
kuchenna haftowana przez siostry zakonne przez szereg lat lacznie z BECIKIEM
dla potomka... ) i wyszlam za maz z milosci.

Zamiast sie sobie poswiecic to wyprowadzilam exa na szerokie drogi zawodowe ,
urodzilam dzieci, nauczylam sie byle jak jakichs jezykow i wyjechalam na
rubieze.

Wszystko mi procentuje: dzieci , bezsensowne wyksztalcenie , tulanie sie po
swiecie i pewnosc ze jak mnie szlag trafi to ex dzieciom zapewni :-)))

I do tego w wieku lat ...wielu dzieki temu , ze jestem w dziwnym kraju co na
wiek kobiet starszych nie zwraca uwagi moge pracowac a nawet zdobyc jakis
zawod :-)))

Czyli nie ma tego zlego Luizo co by na dobre ..
Czego i Wam zycze :-))))) K.

Kran

[luiza-w-ogrodzie]

Przynajmniej mialas wybor miedzy bogatym narzeczonym a miloscia. Ja mialam
przechlapane - zakochalam sie i potem na nikogo innego nie patrzalam. A moze
byl gdzies w poblizu kandydat z duzym posagiem.

Podobno za pierwszym razem malzonka wybiera sie z milosci, za drugim dla
pieniedzy a za trzecim bierze sie co leci ;oD

Pozdrawiam
Luiza-w-Ogrodzie

><((((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><((((º>
.·´¯`·.. ><((((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><((((º>

Czwarty maz

[lucja7]

A jak jest z czwartym? Bo taki mnie obecnie najbardziej interesuje?

lucja

[jutka1]

lucja7 napisała:

> A jak jest z czwartym? Bo taki mnie obecnie najbardziej interesuje?
>
> lucja
*************
No nieeee......

Tobie jeszcze czwartego meza trzeba? Ja juz ci nie wystarcze?

No wiesz, poulette?...
Bo bede przygnebiona...

[lucja7]

Przeciez to w moim zyciu rownoleglym, wiec sie nie liczy.
A tak na marginesie, co my sobie powiemy kiedy my juz nie musimy mowic a juz
wiemy? (Watek o rozstaju).

[jutka1]

lucja7 napisała:

> Przeciez to w moim zyciu rownoleglym, wiec sie nie liczy.
********
uff, dobrze ze sie nie liczy, bo juz z zalosci chcialam pojsc sie upic... ;-)

> A tak na marginesie, co my sobie powiemy kiedy my juz nie musimy mowic a juz
> wiemy? (Watek o rozstaju).
********
Jeszcze duzo zostalo, nie martw sie :-)))

bisous, Pitunia :-)

[jan.kran]

Ja w zasadzie od wczesnej mlodosci uwazalam , ze jak mam gdzies zamieszkac na
stale to albo we Francji albo USA.

O USA wiedzialam tyle co z literatury, filmow i muzyki i bylam zafascynowana ,
a o France wiedzialam duzo ze szkoly i wlasnych zaiteresowan.

To , ze opuscilam Francje dla DE moge jeszcze sobie wytlumaczyc zaslepieniem na
tle exa i Jego sila przekonywania.

Zreszta Bawaria jest niemiecka inaczej i dobrze tam bylo:))))

Jakby mi ktos kiedys powiedzial , ze mnie wyniesie na rubieze to bym sie
stuknela w glowe.

Do tej pory jeszcze calkiem niezrealizowalam co ja robie w Norge :-ppp

Ale jak mysle o roznych scenariuszach to raczej nie biore pod uwage
scenariuszy :
Kran we Francji ,USA , DE tylko probuje pisac scenariusz skandynawski.
Nie chce sie ogladac za siebie... K.

[lalka_01]

Rozstajow bylo mnostwo. W tzw. zyciu osobistym jednak to nie ja wybieralam
wlasciwe drogi, to splot przypadow, okolicznosci i ??? chronil mnie od
katastrof, ktorych moglo byc ZA duzo.
A reszta? Jeszcze nie wiem, okaze sie.

Schrödinger's Cat

[emre_baran]

Kota umiescic w skrzyni olowianej o grybych sciankach. Przypominam ze kot ma byc
zywy. Wraz z kotem do skrzyni wstawiamy radioaktywny pierwiastek z
prawdodopodowienstwem rozpadu 1/2. Na proste pytanie czy kot zyje czy tez nie,
poprawna odpowiedz to:

I JEDNO I DRUGIE.

[...]

A kiedy otworzysz skrzynie olowiana z kotem przekonasz sie w KTORYM
wszechswiecie sie znalazlas.

Rozne scenariusze

[xurek]

Od kiedy siegne pamiecia najwiekszym marzeniem byly dalekie podroze i
osiedlenie sie gdzies, gdzie nikt mnie nie zna i gdzie moge zaczac „bez
przeszlosci“. Bylo wiele miejsc, o ktorych marzylam i pare takich, o ktorych
nie. Pierwsza naprawde „realna i dorosla“ mozliwoscia byla Portugalia. Bylo mi
tam bardzo dobrze, stworzylam sobie milusia baze do pozostania i gdyby nie moj
owczesny kanadyjski przyjaciel bylabym tam zostala. Ale on prosil, bym
zamieszkala z nim w Kanadzie co bylo mozliwe tylko na okreznej drodze
prowadzacej przez zawarcie malzenstwa w Polsce. Tak wiec zamienilam Portugalie
na obietnice Montrealu, ktora nie doszla do skutku, bo sie przyjaciel rozmyslil
po tym jak mnie “uziemil” w Polsce. Wiec znow nowe starania i wyjazd do Francji
i znow czulam sie wspaniale i postanowilam zostac, tyle tylko, ze mozliwosc
pozostania prowadzila albo przez malzenstwo dla papierow albo droga okrezna
przez niemieckie obywatelstwo – dlugosc malzenstwa mnie przerazila, wiec
zdecydowalam sie na wyjazd. I tak wyladowalam w Germanii, ktora nigdy nie byla
na liscie moich wymarzonych krajow. Mial to byc krotki pobyt dla zalatwienia
paszportu, skonczyl sie “dlugim malzenstwem”, chociaz paszport mialam po
miesiacu a wszystkie inne drogi (lacznie z montrealska :)) staly otworem i nikt
mnie “na sile” nie zatrzymywal.
Moj wyjazd przypadl na okres w moim zyciu, w kotrym nie bylam jeszcze
ani “doroslo” ani zawodowo uksztaltowana. Tak wiec Niemcy w duzej mierze
przyczynily sie do uksztaltowania mojego “doroslego” profilu a jezyk, w ktorym
w dniu przyjazdu umialam powiedziec piec slow i ktory bardzo mi sie nie podobal
stal sie tym, w ktorm dzisiaj mowie sama do siebie. Francuski zsdzedl
na “trzeci plan” a po portugalsku umiem jeszcze powiedziec dzien dobry i
przepraszam.

Jaka bylabym dzisiaj, gdyby miejsce Niemiec zajela Portugalia albo Francja albo
Kanada?
Czasem bardzo mi zal, ze nigdy nie bede wiedziec a czasem przypominam sobie
flair tamtych krajow i wymyslam scenariusze typu “zycie Xurka portugalskiego
vs. Xurka francuskiego” itd…

PS: nastepnym krajem nie bedacym na liscie moich wymarzonych byla Szwajcaria :))

Xurek