Pospacerujmy

[luiza-w-ogrodzie]

Siedzimy w domach i żeby nie zwariować chodzimy na spacery. Xurek pokazała swoją okolicę, tak jak ja odkrywa chodząc pieszo. Założyłam ten wątek specjalnie na spacerowe reportaże i zacznę od mojej okolicy.

Mieszkam na skraju płaskowyżu sięgającego 80 m, który opada w kierunku rzeki i ten stok jest podzielony dolinami strumieni i zabudowany domami na zadrzewionych działkach. Wychodząc z domu mogę iść albo w lewo w dół do parku, albo w prawo w górę, moja działka ma 11 metrów spadku na przestrzeni 60 metrów.

Dzisiaj spacerując znalazłam domek z ogródkiem warzywnym od frontu i drzewo obwieszone mchem hiszpańskim.

Luiza-w-Ogrodzie
Mówił Kon Fu Tse: Chcesz być szczęśliwy kilka chwil? Upij się. Kilka lat? Ożeń się. Całe życie? Załóż ogród...

[jutka1]

Jak ładnie.
Mech hiszpański pamiętam z Luizjany. Souvenirs, souvenirs... :-)

[maria421]

Jak tam u Was pieknie... :-)

[ania_2000]

To jest moj dzisiejszy spacer do parku w naszej "dzielni" - jest zaraz z tylow domow, prowadzi do niego specjalna "odnoga" dla mieszkancow od tylu - bo glowne wejscie jest z innej strony. Ale dzieki temu przejsciu na skroty, nie trzeba tam jechac autem, parkowac etc - tylko bardzo przyjemnie sie przechodzi przez lasek.
A teraz jest fajna pora, bo zaczynaja kwitnac krzaki rododendronow. Szczyt kwitnienia to tak koniec kwietnia - poczatek maja.

[ania_2000]

a tutaj juz w samym parku.

[jutka1]

ania_2000 napisała:

> a tutaj juz w samym parku.

*************
AAAAAaaaaa!
Szczęśliwcu!
:-)

[jutka1]

Aniu - cudo. Zazdroszczę tego gąszczu z cieniem! :-)

[ania_2000]

Jutko, w Oregonie od kwietnia/maja zaczyna sie do pazdziernika cudna pogoda - nie jest upalnie, nie ma wilgoci, nie ma komarow/innych latajacych bydlat/nie ma tornad, deszczow, wiatrow (o huraganach nie wspomne) - tylko lezec w cieniu swierka na trawce i liczyc chmurki na niebie. Zapraszam bardzo:))))

[ertes]

Pieknie tam u Was.

W lokalnym parku

[luiza-w-ogrodzie]

W pobliżu domu mam park, a właściwie pozostałość oryginalnej roślinności, ciągnący się okolo trzystumetrowym pasem wzdluz doliny strumienia przez półtora kilometra. To dosyć rzadko spotykany ekosystem, najstarsze z drzew ma trzy metry obwodu.

Na jednym ze zdjęć widać pień drzewa z rodzaju melaleuca, nazywane tu paperbark. Kora łuszczy się cienkimi, lekkimi płatami, które sa jak gruba bibuła- Aborygeni używali jej do różnych celów, m.in. jako pieluch dla dzieci, wyściółki do spania, czy do pakowania żywności.

Na innym pniu widać szczelinę idącą od ziemi w górę, wypełniona ścieżką termitów. Mają owalne termitiery podwieszone pod konarami drzew.

A reszta fot to ścieżki przez park. Miłego spaceru!