znow burza

[carmena74]

prosze napiszcie co byscie zrobily na moim miejscu.Mloda byla u nas
3 tyg temu, zakatarzona, z chrypa. słowem sie nie odezwalam,choc
drzalam o malego. Oczywiście zlapal infekcje, niby nie ciezką ale
dla 1.7 rocznego dzieciaka katar i kaszel, stan podgoraczkowy to
powazna sprawa, drze sie , wymiotuje, nie je...Od tygodnia jest
zdrowy i wlasnie sie dowiedzialam ze Mloda znow chora i ze bedzie u
nas w weekend. Tym razem poprosilam, ze moze ze wzgladu na malego,
ze dopiero co doszedl do siebie M moglby tym razem posiedziec z
mloda u swoich rodzicow.I znow awantura, ja wredna baba tykam to
biedne chore dziecko. Dowiedzialam sie ze blaha infekcja malego
bedzie niczym w porownaniu z rysa na psychice Mlodej jaka jej
zrobimy. I nie wytrzymalam i wygarnelam ze czuje sie pokrzywdzona,
ja - malo wazne, ale moje dziecko gdy tylko mloda pojawia sie naszym
domu to schodzi na dalszy plan i ze tak nie powinno byc bo dzieci
traktuje sie jednakowo. Uslyszalam, ze mlody to jeszcze nic nie
rozumie i nie ma problemu...
Czemu wpakowalam sie w to wszystko?....

[erillzw]

Strasznie wspólczuje. Dla mnie to jakiś hard core, zeby facet nie
rozumiał, ze do niemowlaka nie wprowadza sie ludzi z infekcja...
Niepojęte dla mnie..
Moj partner w zyciu by nie zrobił takiego numeru.
Ani sam nie odwiedza malej gdy on jest chory, a jesli mała jest
chora to odwiedza j0a w domu a nie wozi po ludziach..

[glasscraft]

Ja sie przylaczam... obawiam sie, ze Twoj chlop nie ma zdrowego
podejscia do zycia i chorobstw jak ktos chory sie sie go nie
ciaga do innych, zeby przekazac... jak Nie-Moja przechodzila grype w
marcu to odpuscilismy sobie wizyte, zeby jej z domu nie wyciagac i
nie zawlec paskudztwa do tesciowej (ktora cierpi na SR). Walnij go
walkiem do ciasta to moze oprzytomnieje )))

[erillzw]

Ale czyms innym jest sytuacja gdy w domu sa wszyscy i ktos choruje
od tej gdy ktos chory jest zabierany z domu do innego gdzie ktos ma
obnizona odpornosc.
Rozroznijmy jednak te dwie sytuacje.
A tak juz bardziej logicznie zaraz sie tylko przez pierwsze trzy dni
choroby wiecej jesli mała jest po tym czasie to mysle ze nie zarazi
małego.
jakkolwiek zgadzam sie tutaj, ze chodzi o cos innego niz to
"infekowanie".

[vadera12345]

prosze napiszcie co byscie zrobily na moim miejscu

Zastanowiłabym się -jakie Twój mąż ma priorytety.
Czy warto przebywać z facetem narażającym zdrowie ( a być może w skrajnych
przypadkach życie ) mojego dziecka dla osobistej przyjemności goszczenia w moim
domu swojego dziecka.Jeżeli jego dziecko jest chore i zabiera go od matki to
jest durniem narażającym własne dziecko na pogłębienie choroby, a skoro naraża
dodatkowo moje dziecko to znaczy, że jest durniem do kwadratu.

Zastanowiłabym się, jak by postąpił gdyby trzeba było się poświęcić, z czegoś
zrezygnować, czy zrezygnowałby ( np. ratowania ) ze mnie i mojego dziecka, czy
też poświęciłby własna córkę.

Wydaje mnie się, że dla Ciebie związek z mężem ma charakter traumatyczny, a za
chwilę Twoje dziecko dostrzeże, że jest dzieckiem drugiej kategorii.

Na Twoim miejscu podziękowałabym mu za wspólnie spędzone lata -ten związek po
prostu nie ma sensu.

[nangaparbat3]

vadera12345 napisała:

> Zastanowiłabym się, jak by postąpił gdyby trzeba było się poświęcić, z czegoś
> zrezygnować, czy zrezygnowałby ( np. ratowania ) ze mnie i mojego dziecka, czy
też poświęciłby własna córkę.


Zastanawiam się, czy masz syna - bo jeśli tak, z pewnoscią opowiadałaś mu na
dobranoc bajkę o mlodzieńcu, ktoremu ukochana kazala przyniesc sobie w darze
krwawiace serce jego matki.

czy was pogielo

[kicia031]

zwlaszcza Vadere?

Proponujesz rozwod z powodu narazenia prawie 2 letniego dziecka na katar? To ja
z moim musialabym sie rozstawac co miesiac, bo z taka mniej wiecej
czestotliwoscia zabiera mlodego ma jaks wyprawe, z ktorej wraca przeziebiony,
nie mowiac juz o podawaniu lodow na dworzu przy temmnperaturze 0stopni.

To jest irytujace, ale 1.7 latek to juz nie niemowle. Nie da sie dziecka
odizolowac od wszelkich zarazkow. oczywiscie, jesli mloda jest chora - ma
goraczke, to powinna zostac w domu, ale karat i chrypa? Ludzie, zachowajmy
proporcje. jak bedziesz miala 2 dziecko, to starszego nie wpuscisz do domu, jak
zachoruje, zeby nie zarazilo mlodszego? Ty sie wyprowaszadz z domu, jak sie
zaziebisz?

Rozumiem, ze czujesz, ze dzieci nie sa rowno traktowane i ze to jest realny,
powazny problem, zwlaszcza tekst, ze mlody za maly i nie rozzumie - hardcore
totalny. Ale ja bym zachowala energie na realne problemy, a nie na kwestie
kataru i stanu podgoraczkowego.

[braktalentu]

Amen, amen i jeszcze raz amen.

Carmena, za tekst o "nierozumiejącym maluchu" zadźgałabym zardzewiałym
gwoździem. Niemniej jednak rozważ, czy Wasze dziecko jest odsuwane na drugi
plan, czy może Ciebie drażni, że nie jest na pierwszym planie.

[amona13]

jednego nie rozumiem u jakich swoich rodziców ma posiedzieć , to twój mąż nie
jest jej ojcem

[koni42]

No niestety...mężczyzna z natury jest mniej wrażliwy na problemy
zarazkowe dzieci Niestety mąż i ojciec poważnie przeżyje tylko
swoje przeziębienie...
A co jego córce jest? Kiedy dokładnie przyjeżdża? W przyszły
weekend? Może w takim razie jeszcze wydobrzeje. Ja mam podobny
problem, ale u mnie dzieci są starsze (obie 8 lat) i do tego to moja
córka zwykle jest chora Ja uprzeddzam, że mała nie czuje się
dobrze i że do mojego męża należy decyzja czy przywiezie swoją do
nas. On zwykle przywozi a ona nie choruje, bo ma taką odporność.
Swoją drogą, pomyśl, co by było gyby "młoda" była u Was cały czas.
Lub gdy Wasz synek będzie miał rodzeństwo. Nie pwiesz przecież, żeby
gdzieś wywieść drugie dziecko Wiem, co czujesz, bo moją córkę
chciałam uchronić przed całą zarazą tego świata i niestety się nie
udało. Przyszło przedszkole, szkoła...Teraz choruje mniej, ale
musiała swoje przelezećw łóżku
Kiedy Twoja pasierbica ma grypę, temperaturę, to chyba jej matka tez
jej z domu nie wypuści?????

Z szerzej perspektywy

[vadera12345]

Czytując historię Carmeny
forum.gazeta.pl/forum/w,14479,98707257,98707257,nie_jest_dobrze.html
dochodzę do wniosku, że jej problemem to nie infekcje tak przez Was
bagatelizowane, ale całokształt stosunków Carmeny - męża - dziecka - pasierbicy.
Jest to pewnego rodzaju węzeł gordyjski - którego w obecnej sytuacji nie da się
rozwiązać w inny sposób, niż przeze mnie uprzednio zaproponowany.

Do Carmeny

[koni42]

Rzeczywiście, to zmienia postać rzeczy...Po pierwsze: współczuję.
Szczerze. Nie wiem, co ja bym zrobiła, gdyby mój mąż bał się mnie
pocałować przy swojej córce, albo czekał z oznajmieniem, że jestem w
ciąży Z innej strony...ja już też jestem po przejściach i na
szczęście (nieszczęście) wiem, czego chcę od życia a czego nie i co
mogę tolerować a czego nie.
Powiem tak: Twój mąż chciałby mieć NOWĄ rodzinę, kochajacą żonę i do
tego dostać "rozgrzeszenie" (cokolwiek to znaczy) od swojej
pierworodnej. Zwykle jest tak, że my kobiety akceptujemy więcej niż
trzeba. I dotyczy to nietylko macoch, ale wogóle koobiet. czekamy na
jakiś cud. Na coś, co może się zmieni...Bo przecież 5 dni w tygodniu
jest nam z nim dobrze...Do tego dochodzi odpowiedzilnośc za wasze
wspólne dziecko. Nie wiem, jak było u Ciebie, ale mam wrażenie, że
przez grzeczność zgodziłaś się na za dużo i teraz cierpisz. Wiem,
łatwo powiedzieć. A wiem, co mówię, bo tak samo było z moim byłym
mężem Teraz mówię wprost o co mi chodzi. nawet, jeżeli to
sprawia ból i nie podoba się. Oczywiście mam szczęście, ze TYM RAZEM
trafiłam na człowieka o podobnych zasadach zyciowych i z podobnym
podejsciem do wielu spraw. Czasami jednak uważam, że przesadza
(chociażby w sprawie swojej córki) i "pozwalam sobie" dorzucić moje
zdanie. W styczniu rodzi nam się córeczka. Będzie to kolejny krok w
naszym związku. Nie wiem jak będzie, bo nigdy nie znasz człowieka na
100% PRZED, ale wiem jedno: nigdy nie pozwolę, żeby nasza córka była
zepchnięta na boczne tory, bo starsza siostra (czy moja, czy jego
córka) robi focha i trzeba jej pójść na rękę!!!!!

[kicia031]

nigdy nie pozwolę, żeby nasza córka była
> zepchnięta na boczne tory, bo starsza siostra (czy moja, czy jego
> córka) robi focha i trzeba jej pójść na rękę!!!!

No tak, ale ze starszymi dziecmi tez trzeba sie liczyc... One tez maja uczucia,
a w zrekonstruowanej rodzinie ejst im szczegolnie trudno, trudniej niz w normalnej.

[jayin]

Wbrew pozorom - tym "kolejnym" dzieciom w zrekonstruowanej też nie jest za lekko. Oczywiście, mają mamę i tatę w jednym domu - ale do tego mają przyrodnie rodzeństwo "spoza domu" (najczęściej) z zupełnie obcą dla niego "byłą żoną/partnerką taty" jako zaplecze, i wszystkie uroki życia w patchworku.

Z pewnością ŻADNE dzieci w takim układzie nie mają tak "łatwo" jak dzieci "z jednej rodziny".

[erillzw]

kicia031 napisała:
> No tak, ale ze starszymi dziecmi tez trzeba sie liczyc... One tez
maja uczucia,
> a w zrekonstruowanej rodzinie ejst im szczegolnie trudno, trudniej
niz w normal
> nej.

No dobrze ale liczyc a dawac sobie wchodzic na głowe to są dwie
diametralnie inne rzeczy.
A tatus pozwala małej wchodzić na głowe, dopasowuje sie do niej i
obok konsekewncji i budowania hierarchi w rodzinie i szacunku to
nawet nie stał.
Sorry ale nie moze byc tak, zeby dla widzimisie dziecka tata
ukazywal, ze dziecko nie musi szanowac nowej partnerki taty, jej
brata bo ona tak chce. Noe tak sie wychowuje dzieci jednak.
jak ma wyrzuty sumienia, ze nie jest z jej matka to mogl sie nie
wiazac.

[koni42]

Sorry...ale nie rzucę w kąt niemowlęcia, bo starsza ma FOCHA!
Dotyczy się to też mojego dziecka, więc jestem obiektywna. Tak jest
ciężko kiedy pojawia się rodzeństwo, ale kogo wychowamy zależy od
nas: naburmuszonego, egoistycznego człowieka, czy wrażliwego,
empatycznego członka społeczeństwa? Każde środowisko wymaga
współistnienia i współdziałania.

[carmena74]

Ok, wiem ze to juz nie niemowle a male dziecko i ze stan podgoraczkowy i katar
to nie smiertelna choroba-choc dla malucha ktory nie da sobie gila wyciagnac i
wymiotuje i wyje przez to pol dnia o nocy nie wspominajac to chyba jednak
problem. Mloda miala byc w ten weekend. Wiem, ze gdyby byla na stale, czy
gdybysmy maz lub ja byli chorzy, to nie uciekalibysmy nie uciekali z domu a
jedynie starali sie ograniczyc kontakty z malym, choc pod jednym dachem trudno.
Ale on dopiero co wyszedl z jednej infekcji i juz ma lapac druga?(poprzednio
mloda byla przeziebiona a ja nic nie wspomnialam, no bo moze sie zdarzyc -
mowilam juz)jezeli jest mozliwosc go przed tym uchronic?nie jest traumatycznym
przezyciem dla mlodej pobyt u babci, uwiezcie mi, chodzi tam chetnie i czasem
mowi, ze za rzadko. Wiec mozna skorzystac z takiej okazji, mozliwosci?ja mysle
ze tak i nie robilabym na jego miejscu zadnego problemu bedac w takiej sytuacji...
ps - a co do chrypy i kataru mlodej, tak ona ma tylko to ale male dziecko
choruje inaczej-moze ale nie musi, ale skad akurat wiedziec ze bedzie ok?. A
zakaznosc przez pierwsze 3 dni infekcji a potem juz nie - skad takie dane,
bardzo chetnie bym sie zapoznala
Mam doswiadczenie w tych sprawach ale to nie miejsce na takie dyskusje.

[nangaparbat3]

To prawda, ze chory jest najbardziej zakaźny na początku infekcji - a nawet
wowczas, kiedy moze jeszcze nie miec wyraźnych objawow, na przyklad na dzień
przed ich wystapieniem. I "stara" infekcja nie jest juz taka niebezpieczna.
Mnie tez by to niepokoilo - co za zajzajer, skoro Mloda choruje co 3 tygodnie?
Dzieci często teraz maja chlamydie, mykoplazmę, diabli wiedzą co - myślę przed
przed kontaktem z połtoraroczniakiem dobrze by bylo ja wyleczyc. Zreszta dla jej
dobra też.
Uważam, ze w tej sprawie masz rację, a meża emocje jakieś zalewają.
Wydaje mi się, ze jeśli chcecie byc razem, to przydalaby sie Wam terapia. Bo w
kwestii dzieci zapetliliscie sie juz oboje do tego stopnia, ze sami sobie nie
poradzicie.

[krowa_laciata]

Miałam podobny problem kiedy na początku M przeywoził dzieci bez
jakiegokolwiek dogadania ze mną czy choćby uprzedzenia. Nieraz
przywoził je zasmarkane, zakaszlane, z baterią leków (nawiasem
mówiąc ja w życiu dziecka w takim stanie nie dałabym ojcu ciągać
tramwajami przez pół miasta i poprostu wizytę bym przesunęła).
Miałam własne dzieci, ale tolerowałam wychodząc właśnie z założenia,
że chłop chce potomstwo widzieć i jak jedno z moich własnych jest
chore to nie odsyłam do tatusia żeby nie zarażało. Po narodzinach
naszych wspólnych dzieci wprowadziłam jednak warunek, że chorych
dzieci ma nie przywozić. Najpierw ze względu na dwa "młode"
niemowlaki dla których katar to większa męczarnia niż dla
kilkulatka. Z czasem, dlatego że okazało się, że młode są
alergiczne. Jak mi zachorowały pierwszy raz w wieku 5 miesięcy
(zapalenia gardła, oskrzeli, krtani... naprzemiennie lub razem,
szpitale) tak skończyły mając ok. 15 po tym jak skończyły w szpitalu
na oddziale pulmonologicznym. Mimo wszystko nawet zanim wyszło, że
małe tak chorowite sprzeciwiałam się wizytom chorych dzieci i to nie
jako zła macocha, a dlatego że ogólnie nie uznaję wysyłania i
goszczenia chorych dzieci. Moje dzieci jeżdżą do ojca, gdzie
mieszkaja również ich kuzyni i zawsze uprzedzam, że dzieci sa chore.
Jeśli bardzo chore oczywiście sama z domu nie wypuszczam, jeśli
mniej pozostawiam decyzji siostry M czy zaryzykuje zarażenie swoich.
Podobnie z moją bratową, zawsze przy okazji zwykłych codziennych
odwiedzin, jak i większych okazji uprzedzamy się o chorobach dzieci
i decydujemy czy chcemy narażać potomstwo na infekcję czy nie. Za
chore dziecko M w moim domu - NIE, za tekst, że nasze małe i nie
rozumieją, więc mogą być gorsze M dostałby podziękowanie za to co
było i życzenia powodzenia na przyszłość... bez nas

[koni42]

Ja się jeszcze wypowiem w tym temacie po styczniu, kiedy urodzi nam
się mała. Może ja po prostu zdziczałam przez te 8 lat