Głos meżczyzny

[nangaparbat3]

pozwalam sobie wkleic, bo na temat dość często poruszany na tym forum:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24087&w=69153416&a=69158596

[natasza39]

Zdanie jp jest niewiarygodne. Temu facetowi, po tym jak z psychiczna zoną miał
jazdy, wszystko teraz wydaje się normalne i fajne
---------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie jest z
głupcami.

[m-m-m]

Nie znam postów tego pana. Ale mój macocszy nos
wskazuje mi już jeden problem na przyszłość, że jego
nową partnerkę jego 16-letni syn traktuje jak
koleżankę. I on jako ojciec nie widzi żadnego
problemu, wręcz jest zadowolony, że tak świetnie się
dogadują.

[13monique_n]

Mogę potwierdzić, nango, że chociaż to, co opisuje jp jest tak
piekne i ciepłe, że wydaje się niemożliwe, to jest możliwe. Przy
odrobinie szczęścia i ogromie dobrej woli obojga partnerów.

[kicia031]

Wybaczcie stereotypowy, seksistowki komentarz, ale tak mi przyszlo
do glowy, ze wielu mezczyzn w ogole nie widzi problemu w niczym, ani
aktualnie, ani tez nie potrafi ich przewidziec w przyszlosci...

Nic nie ujmujac sielankowemu opisowi i jego autorowi.

[13monique_n]

To ja może dorzuce kilka wyjasnień - ten facet miał niezłą jazdę od
ślubnej (w archiwum tamtego forum jego posty do wglądu - wcześniej
pod nickiem jacekplacek...cos tam). I proszę, nie mówcie, że kobieta
nie może facetowi zamienić życia w piekło, skoro Wy, nanga, czy ja
tego nie robimy. Może. Zatem nic dziwnego, że po trzęsieniu ziemi
facet zachwyca sie tym, że podłoże jest sympatyczne, że jest
stabilne i zielone. Może to minimalizm, a może przewartościowanie
priorytetów? Jeśli jest mu dobrze, i tak to opisuje, to co w tym
złego? Dlaczego ciepły i pozytywny opis sytuacji ma być
niewiarygodny (niemedialny?) ? Proszę, przecież ludzie bywają
szczęśliwi. szczególnie ludzie po przejściach.

[natasza39]

Nie wiem monique czy zauważyłaś znaczek pod moim wpisem?

Właśnie w tym krótkim zdaniu napisałam, że facet teraz widzi
wszystko sielankowo, bo miał jazdy z exiarą takie, że następna
wybranka nawet jak bedzie miała jakieś wady, to facet i tak będzie
gotów kurz przed jej stopami całować i tam gdzie ludzie inni widzą
problemy on widzieć nie będzie.
Jak się człowiek w szambie raz ukapał, to małe gówienko nie smierdzi
już tak bardzo po prostu
---------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie
jest z głupcami.

Natasza :-)

[13monique_n]

Faktycznie, znaczek wskazuje na zyczliwość. Przepraszam, że go nie
uwzgledniłam. Swoją drogą, ciekawy temat do rozważań mam teraz.

[kicia031]

Niestety, moje doswiadczenia wskazuja, ze mininalism nie wychodzi
nikomu na zdrowie. jest taka kontrowersyjan teraputka rodzinna zza
wielkiej wody, z ktora sie generalnie nie zgadzam, tym niemniej
napisala cos fajnego: "nigdy nie godzic sie na mniej"
O gdybym umiala to zastosowac w praktyce.

Tym niemniej zycze wszystkiego najlepszego i oby sie im nadal dobrze
dzialo )

[nangaparbat3]

A jak Ty to Kiciu rozumiesz? To "nigdy nie godzic sie na mniej"?
Bo dla mnie to troche wyglada tak jakby zwiazek był nieustanną jesli nie walką,
to w kazdym razie przepychanką.
To ja jeszcze większa idealistka (tfu, jakie wstretne slowo!) jestem i uwazam,
ze w ogole nie o to chodzi.

Nanga

[kicia031]

Tak ja to rozumiem - zeby nie mowic sobie, tak jak to sie w dawnych
czasach mowilo o mezczyznie "nie pije, nie bije, wiec w sumie jest
OK"

Godzenie sie na mniej to sytuacje typu "nie chce wziac slubu, to
chociaz zamieszkajmy razem (zakladajac, ze jedna strona slubu chce i
cierpi z powodu jego braku, jak obie strony nie chce, to
OK). "Jestem samotna matka, wiec nie powinnam oczekiwac za
duzo." "Nie przyniosl nigdy kwiatow, ale w koncy nie spotykalby by
sie ze mna 2 miechy, gdyby mu nie zalezalo" "nie mowi, ze kocha, ale
nie sypialby ze mna, gdyby mnie nie kochal" 'Zdradzil, ale to
wszystko moja wina, nie witalam go ubrana w bielizne z Victoria's
secret" Poprzedni facet mnie bil, ten nie bije, wiec juz jest OK.
Zdradza, pije, bije (niepotrzebne skreslic) ale przynosi kase do
domu.

Wszyscy widzielismy setki takich rozumowan. Czesto juz na poczatku
zwiazku widac, ze brniemy w nieszczescie, a jednak rezygnujemy ze
slusznych oczekiewan wobec partnera z powodu kompleksow, poczucia
niskiej wartosci, desperacji, nie wiem czego jeszcze.

Nie odnosze tego do sytuacji tego faceta, tylko tak ogolnie mi sie
wydaje.

[13monique_n]

Co prawda to jest do nangi, ale dorzuciłabym coś od siebie.
Minimalizm w tym przypadku może należałoby zastąpić
słowem "normalność". Czyli bywa, że dobrze, kwiaty, kolacja ze
świecami, niespodzianka. Ale prawdziwe życie, to codzienność. I w
tej codzienności okruch ciepła tylko do mnie indywidualnie
skierowany, czy pogłaskanie, czy uśmiech, przytulenie.
Jasne, że jesli odczuwam braki - kwiatów, czy czegoś tam, to powiem
głośno - chciałabym dostać od Ciebie kwiaty.
Jest bardzo piękna teoria "pięć języków miłości" (five love
languages), że różni ludzie potrzebują różnie wyrażanej miłości, czy
to słowami, czy zachowaniem, czy dawaniem prezentów. Jeśli
para "mówi" innym językiem miłości, to nie oznacza porażki, a
jedynie konieczność nauczenia się jezyka miłości partnera.

[ataner30]

Mysle ze nalezy tutaj tez zwrocic uwage na to jak dlugo ten pan jest w zwiazku z
obecna partnerka i jak dlugo pelni role ojczyma. Jakos tak czuje ze nie dlugo
Charakterystyczne moim zdaniem jest dla osob z krotkim stazem jako
ojczym/macocha gloszenie sadow ze mozna nie swoje dziecko pokochac.
Ja takie sady glosilam jak dopiero co wchodzilam w zwiazek z moim partnerem. I
jakze gleboko bylam o tym przekonana !!!!
Lata zweryfikowaly te poglady. Panu z przytoczonego linku zycze zeby zawsze jego
zycie bylo tak sielskie - anielskie jak jest teraz ale mysle ze weryfikacja jest
nieunikniona.

Moge podac jeszcze jeden przyklad. Jedna z samodzielnych mam z sasiedniego forum
rzucala gromy na kazda macoche ktora przyznawala sie ze sympatia nie darzy
pasierbow. Los sprawil ze sama macocha zostala i po krotkim czasie bardzo mocno
zweryfikowala swoje poglady. Czesci macoch z naszego forum przyznala nawet racje
.

Nauczona doswiadczeniem jezeli ktos mi rzuci tekst ze mozna pokochac dzieci
partnera/partnerki jak wlasne zawsze zadam pytnie "jak dlugo jest z tym
partnerem/partnerka w zwiazku".

[m-m-m]

>>>>> Nauczona doswiadczeniem jezeli ktos mi rzuci
tekst ze mozna pokochac dzieci
> partnera/partnerki jak wlasne zawsze zadam
pytnie "jak dlugo jest z tym
> partnerem/partnerka w zwiazku".


Tutaj jest inny dysonans: temu panu na kolana siada
dziecko małe i nie trudno do takiego dziecka czuć
sympatię. Ten pan nie zauważa, że jego partnerki nie
rozczula jego 16-letni syn tak jak i nie zauważa tego,
że syn ten traktuje ją niestosownie do jej "urzędu",
bo jak koleżankę. Ciekawe, czy chciałby być "kolegą"
jej syna, gdyby ten miał 16 lat.

[nangaparbat3]

Ciekawe, czy chciałby być "kolegą"
jej syna, gdyby ten miał 16 lat.


Znam taki układ.
Koleżanka jest z kilkanascie lat młodszym od siebie partnerem, juz z 10 lat, jej
syn i partner zaprzyjaźnili sie. Serio.

[m-m-m]

Zaprzyjaźnić się to dla mnie nie to samo co być jak
kolega/koleżanka dla nastolatka.

[luna67]

Czytalam wypowiedzi jackaplacka juz wczesniej i przyznam sie, ze chlopak moim
zdaniem ma bujna fantazje
Mnie najbardziej zaniepokoilo stwierdzenie; "maluch od razu
wpakował mi sie na kolana co wywołało atak złości exa", czy wy tego nie
widzicie? on moim zdaniem, nie cieszyl sie z faktu "wpakowania" sie malego na
kolanach, tylko, ze Exa szlag o malo nie trafil. To daje duzo do myslenia

[nangaparbat3]

Masz racje, przeoczyłam i troche mi teraz wstyd.

[luna67]

Raz napisal, ze sprawa rozwodowa trwa 2 lata, a tu mowi o rocznicy slubu ktora
rok temu z zona jeszcze spedzal.

Autor: jp66 17.09.07, 22:17
"Ha ona dalej nie chce rozwodu no chyba, że będzie z mojej
winy. Zastanawianie się nad tym co też w tym wyroku napiszą jest mocno
stresujące, wiem dwa lata procesów to te 3 dni jakos zlecą - mimo wszystko
stresik, większy niż przed kazda poprzednia sprawą"


Re: rocznica ślubu
jp66 14.09.07, 14:41 Odpowiedz

kiedy nie było partnera to i rocznicy już nie ma, ostatnia była z partnerką a i
tak jakaś przemilczana ale wtedy było już źle


Cholercia, cos nie pasuje chyba mu sie pokrecilo z tymi datami, moim zdaniem;
2 lata jest z nexia, malzonka sie dowiedziala (po roku), wniosla sprawe o rozwod
rok temu i walczy o orzeczenie z jego winy)) Niektorym mezczyznom myla sie
daty, okolicznosci, "roki i dnieje"

[13monique_n]

Tak swoja droga, ciekawa jestem z czego wynikają te sceptyczne
głosy? Dlaczego nie można stwierdzić, OK, życzmy facetowi i jego
wybrance szczęścia. Dlacego od razu wyłazi "polskie piekiełko" pt.
tez mi się tak wydawało, ale teraz jestem juz mądrzejsza, że ho ho
ho... no, co nam szkodzi, pomysleć, że facet jest pełnen dobrej
woli, żeby mu się udało? Czyżby zawiść, albo tesknota za takim
stanem u siebie?

[m-m-m]

Ja uwżam, że oceniłam obiektywnie jakie są zagrożenia
w jego obecnym związku. Nie mam powodów do do szukania
dziury w całym, a dobre chęci to za mało, bo dobrymi
chęciami to jest piekło wybrukowane. Zderzenie z
rzeczywistością rodziny rekonstruowanej bywa bardzo
przykre.

[13monique_n]

Ale to Ty uwaażasz i Ty oceniasz. Zagrożenia, owszem, są. Ale jeśli
ktos na nowo potrafił uwierzyć i trafia na partnera, z którym tę
wiarę oraz chęci przykładania się do budowania związku, podziela, to
mają szansę. Tylko i aż tyle. W przeciwnym wypadku po rozwodzie
należy założyć ręce i jeczeć wzorem Smurfa Marudy "I tak sie nie
uda!!". I mieć pretensje do innych, że nie boją się tego mędzenia,
próbują i... o matko...! Nawet im się udaje, co wcale rzadkie nie
jest.

[m-m-m]

Moim zdaniem ani przesadny optymizm, ani przesadny
pesymizm nie są dobrymi wskazówkami do budowy
jakiegokolwiek związku. Im więcej realizmu co do
oczekiwań związanych z rodziną rekonstruowaną, tym
większa szansa na powodzenie.
A to czy ktoś ma wiarę w siebie, że kolejny związek
się uda zależy nie tylko od przykrych doświadczeń z
poprzedniego układu , ale i od indywidualnych cech
charakteru i osobowości. Można pomimo wielu
niepowodzeń zawsze iść do przodu, a można i z byle
niedogodnością sobie nie poradzić i narzekać jakim to
sie jest nieszczęśliwym.

[13monique_n]

m-m-m napisała:

> Moim zdaniem ani przesadny optymizm, ani przesadny
> pesymizm nie są dobrymi wskazówkami do budowy
> jakiegokolwiek związku.
A z tym to się w pełni zgadzam. Zwłaszcza, że nie gdybam "na sucho"
i teoretycznie. Ale wiem, że odrobina wiary w siebie, w ludzi, a
także "odrobione zadanie domowe" po nieudanym małżeństwie może być
czynnikiem działającym na korzyść. Z mojego punktu widzenia
dodałabym jeszcze czas i zero pośpiechu.
I z resztą twego zapisu tez się zgodzę. To zalezy od osobowości. Z
nanga rozmawiałyśmy, że troche człowiek w sobie "ma", w resztę
wyposaża go, albo nie, rodzina i wychowanie, miłość, którą dostaje
jako dzieciak. Albo jesli nie, to kiedy uświadomi sobie swoje braki,
bierze się do roboty - poszuka wsparcia i przynajmniej spróbuje.
Zamiast siedzieć i jęczeć, że każdemu zawsze cos, a mi jak nie g..
to drzazga.
Aaaaa i przyznaję sie od razu, że uważam siebie za pogodną
optymistkę, ale słowo daję, pacyfikuję się ze wszystkich sił i nie
jest to "hurra-optymizm", pozbawiony podstaw.
pozdrawiam Cię serdecznie.