Miłosz o sobie. Lata 1947-80

[Gość: Lope]

Bardzo dobrze pisze Miłosz, np. że nie podobal mu się ani komunizm ani
kapitalizm. Wśród inteligentów (nie tłumów oczywiście) jest to symptomem
wielkiej niezależności umysłowej, ogromna większość tzw. inteligencji jest
niestety sfanatyzowana, że nie pogadasz o polityce.

[Gość: Cynik]

To raczej jest symptom ignorancji. Nieznajomosci ekonomii i socjologii, nie
mowiac o historii, zwlaszcza gospodarczej. Ale wsrod wielu humanistow i
literatow taka poza jest modna. Zalosne. Zamiast walczyc o sprawiedliwe szanse
i rowne prawa ludzi w tym co sie do tej pory najbardziej sprawdzilo (demokracja
i kapitalizm), oni wola kontestowac. Przykrywaja tym swoje niedouczenie... Nic
dziwnego, ze w najbardziej rozwinietych gospodarczo krajach fundamentem panstwa
jest klasa srednia a nie "inteligencja". Inteligencja tam sie zwie wybitnych
naukowcow i intelektualistow, ktorzy sukces odniesli ciezka praca, a nie
samozwancow zatwierdzanych przez politrukow PRL.

[Gość: Lope]

Popieram, że demokracja i kapitalizm sie najlepiej sprawdziły. Żeby je ulepszać
trzeba je jednak wlaśnie kontestować a nie tylko adorować. Nie wiem na przyklad
czy wiesz, że płace realne robotnikow amerykańskich na przełomie 19/20 wieku,
dane amerykańskie, spadały mimo że dochód narodowy rósł? Tak, samo się nie
poprawia...

poeta to nie robol wykuwający lepszą przyszłość

[Gość: jankop]

i nie można go zmuszać do jedynie słusznej pracy, ale też wielbić go trzeba za
coś pięknego co stworzył.

[bobofruit99]

nie cynik, ale prostak