Dodaj do ulubionych

czy jestem oziębła???

14.05.06, 22:37
mój problem jest wielowarstwowy, niestety. warstwa pierwsza: od 2,5 roku
jestem w związku ze świetnym facetem, niestety od ponad pół roku kompletnie
nie mam ochoty z nim sypiać. do tego stopnia, że czuję wręcz fizyczny wstręt.
dodam tylko, że nie jest on żadnym trollem, jest wyjątkowo atrakcyjnym
mężczyzną. on cierpi z tego powodu, wielokrotnie o tym rozmawialiśmy, mimo to
nie potrafię się przełamać. tzn. sypiamy ze sobą, ale z częstotliwością
uwłaczającą zdrowemu, młodemu mężczyźnie. jak łatwo się domyślić, nie wpływa
to zbyt dobrze na ogólną aurę naszego wspólnego życia. on stał się złośliwy,
szorstki i bezwzględny w słowach a to mnie jeszcze bardziej zniechęca.
przecież nie robię tego z premedytacją!!! chciałabym pragnąć go jak kiedyś,
ale coś się we mnie poprzestawiało i nie potrafię. naszkicuję jeszcze tło
konfliktu: mieszkamy z jego rodzicami, co nie sprzyja raczej bliskości między
nami, ani tej fizycznej, ani (tym bardziej, według mnie) psychicznej.
zwłaszcza to drugie mnie boli. nie mam go już tylko dla siebie, jak na
początku związku. zastanawiam się także, czy problem może być spowodowany
faktem, że w okresie dorastania byłam wykorzystywana seksualnie? nie chcę go
stracić, bardzo go kocham i chcę, by był szczęśliwy. boję się, że odejdzie,
bo co niby miałoby go przy mnie trzymać??? no i wspomniana kolejna warstwa
problemu - moja totalna niezdolność do działania, brak inicjatywy tak na
codzień, w życiu. o boże, ile było afer o szukanie pracy, dopiero po
kolejnych awanturach o bezczynność wlokłam się bez przekonania do rozmaitych
placówek ze swoim cv i pustką w głowie. teraz mam już pracę, ale zaczynam po
wakacjach, więc pasowałby się zająć czymś do tego czasu. tylko czym???!!! nie
umiem się w tym wszystkim odnaleźć, mimo że jako plastyk mogę pracować w
domu, ale nie potrafię nic z siebie wykrzesać. ludzie! ratunku!!! już nie mam
siły dłużej tak żyć! czy już tylko kamień do szyi mi pozostał?

Obserwuj wątek
    • anula36 Re: czy jestem oziębła??? 14.05.06, 23:44
      tutaj warstw jest tyle co w przecietnej cebuli- trzeba sie brac po kolei za ich
      rozwiazywanie- nie masz sily? Moze to depresja- nie myslalas nigdy o wizycie u
      psychologa?
      • alanya00 Re: czy jestem oziębła??? 15.05.06, 12:36
        jesli wizyta to u seksuologa :)

        pytanie:
        czy zdarza Ci sie ze ogladana w filmie scena erotyczna podoba Ci sie tak, ze nabierasz ochoty? (niekoniecznie z Twoim facetem - czy np chcialabys sie znalezc na miejscu tej kobiety z filmu?)
        czy tez wogole nigdy nie masz juz ochoty, niezaleznie o czym pomyslisz, ani co obejrzysz ?
        • woman-in-love Re: czy jestem oziębła??? 15.05.06, 13:22
          chyba to wykorzystywanie Ci sie "przysłuzyło". Pędż na porządną terapię!
        • saura1 Re: czy jestem oziębła??? 16.05.06, 15:55
          chyba jestem beznadziejnym przypadkiem. sceny erotyczne nie budzą we mnie
          żadnych emocji :( próbowałam nawet "podkręcać" się pornografią, ale napawa mnie
          niesmakiem, więc nici z tego. co to może oznaczać? (do weterynarza i uśpić?
          musi być jakaś szansa na odbudowanie tej sfery życia, prawda?)
    • your_and Re: czy jestem oziębła??? 15.05.06, 16:15
      saura1 napisała:
      > nie potrafię się przełamać. tzn. sypiamy ze sobą, ale z częstotliwością
      > uwłaczającą zdrowemu, młodemu mężczyźnie. jak łatwo się domyślić, nie wpływa
      > to zbyt dobrze na ogólną aurę naszego wspólnego życia. on stał się złośliwy,
      > szorstki i bezwzględny w słowach a to mnie jeszcze bardziej zniechęca.
      > przecież nie robię tego z premedytacją!!!

      To typowy schemat konfliktu na tle seksu w związku. Czuje sie upokorzony,
      rozgoryczony i i uważa że ty jestes powodem.
      Generalnie frustrację z braku seksu partner przenosi na partnerkę i staje sie
      zgryźliwy, złośliwy, humorzasty albo skieruja ją przeciw sobie i popadnie w
      depresje (czasem alkohol).

      > mieszkamy z jego rodzicami, co nie sprzyja raczej bliskości między
      > nami, ani tej fizycznej, ani (tym bardziej, według mnie) psychicznej.
      > zwłaszcza to drugie mnie boli. nie mam go już tylko dla siebie, jak na
      > początku związku.

      No a jak urodzisz dziecko i opanuje cie instynkt macierzyński i on nie bedzie
      miał już cie tylko dla siebie, na pewno ucierpi na tym wasza bliskośc, to tez
      twoim zdaniem bedzie miał prawo do podobnych kroków odwetowych?

      > czy problem może być spowodowany
      > faktem, że w okresie dorastania byłam wykorzystywana seksualnie? nie chcę go
      > stracić, bardzo go kocham i chcę, by był szczęśliwy. boję się, że odejdzie,

      To typowy problem niecheci kobiety do seksu z mężczyzną do którego odczuwa
      prawdziwą bliskość. Drugi typowy to złe relacja córki z ojcem i wpajająca
      nienawiść do facetów matka (rozwiedzeni rodzice, ojciec alkoholik).
      • saura1 Re: czy jestem oziębła??? 15.05.06, 18:32
        dlaczego uważasz, że nie sypiam z nim "w odwecie" za brak bliskości??? to
        niedorzeczne. piszę tylko, że brak bliskości mi doskwiera, kiedyś nie mogliśmy
        żyć bez rozmów, każdą sprawę musieliśmy natychmiast obgadać ze sobą - dopiero
        wtedy umieliśmy się cieszyć z życia, kiedy robiliśmy coś razem. odkąd
        mieszkamy, jak mieszkamy, nie jesteśmy już "my dwoje" tylko "my+rodzice".
        wszystko się rozłazi w szwach. a szkoda, bo byliśmy świetną parą... strasznie
        ten czas przeszły brzmi. szukam pomocy i rady, a nie diagnozy, bo takową to
        mogę sama postawić bez większych problemów i pomocy domorosłych psychologów,
        którzy trudnią się kopaniem bliźnich po kostkach. idź błyszczeć elokwencją i
        oczytaniem gdzieś, gdzie nikomu nie zaszkodzisz. najlepiej do klubu
        dyskusyjnego - tam się sprawdzisz. pozdrawiam.
        • woman-in-love Re: czy jestem oziębła??? 15.05.06, 19:14
          Po co ta złośc, kolega napisał swoje zdanie w dobrej wierze. jeśli
          przedstawiasz problem, to naucz się przyjmować zdanie innych. Nie popisałaś się
          dobrym wychowaniem.
          • saura1 Re: czy jestem oziębła??? 16.05.06, 15:50
            za to pouczanie mnie jak sztubaka jest przejawem twojego nienagannego
            wychowania. skoro kolega nie radzi, tylko się wymądrza, to również musi brać
            pod uwagę opinię innych na ten temat, w tym wypadku - moją. a co do złości -
            chciałabym zobaczyć twoje opanowanie i znakomite maniery, gdybyś była w mojej
            sytuacji, poprosiła o radę a została obrzucona błotkiem przez "życzliwego", bo
            zapewne za takowego go uważasz.
            cóż, może faktycznie powinnam brać pod uwagę, że fora roją się od takich
            właśnie "życzliwych", ze strony których można oczekiwać jedynie kopniaka. a
            anonimowość pozwala na bezkarne kopanie leżącego, któremu nie trzeba przy tym
            patrzeć w oczy.
            swoją drogą, może powinno się mnie wyrzucić z forum, w końcu takie ze mnie
            chamidło?
            • your_and Re: czy jestem oziębła??? 16.05.06, 16:02
              > za to pouczanie mnie jak sztubaka jest przejawem twojego nienagannego
              > wychowania. skoro kolega nie radzi, tylko się wymądrza, to również musi bra

              Musisz nauczyć się rózróżniać mówienie o problemach od wspierania emocjonalnego
              którego jak widze wyraźnie oczekujesz.
              Jak bedziesz tak reagować po prostu nikt ci nie bedzie odpowiadać i tyle
              • saura1 Re: czy jestem oziębła??? 16.05.06, 17:03
                nie oczekuję wsparcia, jak sugerujesz, bo to mogę znaleźć u przyjaciela.
                oczekuję rzeczowych rad, a nie (od czego zresztą cała ta zbędna dysputa się
                zaczęła) sugestii, że nie sypiam z facetem, bo mam mu coś za złe i się
                odgrywam. no chyba sam przyznasz, że miałam prawo się oburzyć? zdaję sobie
                sprawę z problemu i próbuję znaleźć rozwiązanie. może ktoś był w podobnej
                sytuacji i jakoś sobie z nią poradził? oto, czego oczekiwałam wklepując tego
                posta na forum. i nadal na to liczę, mimo niesympatycznego początku.
                • woman-in-love Re: czy jestem oziębła??? 16.05.06, 18:46
                  oczywiscie mamy pisac tylko to, co sie Tobie spodoba? Inaczej zostaniemy
                  zrugani? Chciałabys przeczytać, żewszyscy sa beznadziejni a Ty jedna wspaniała?
                  • tanahoe Re: czy jestem oziębła??? 16.05.06, 21:35
                    Ja nie wiem o co Ci chodzi ???? Ty chyba nie rozumiesz o czym on ? ona ?
                    napisali. Chciałaś rady to ją otrzymujesz. Każdy Ci radzi jak potrafi. Nie
                    rozumiem Twojej złości bo nikt nic złego nie napisał. Czasami warto się
                    zastanowić co z czego wynika. czasami warto przeczytać co ktoś inny ma do
                    powiedzenia. To może być bzdura lub jakieś inne spojrzenie na sprawę. Coś co Ci
                    wczesniej nie przyszło do głowy.
                    Na mój gust powinnaś pójść do psychologa. Tylko się nie unoś. Po prostu tak na
                    forum podajesz za mało danych. To mogą być sprawy bardzo złożone. Zwłaszcz, że
                    piszesz o swoim dzieciństwie. Naprawdę idź bo to sprawa dla specjalisty. Może
                    to i jakieś stany depresyjne.
                    Ja też jestem plastykiem i rozumiem to Twoje podejście i trochę bezradność.
                    Kształci się nas w szkołach na artystów a potem jest bolesne zderzenie z
                    rzeczywistoscią. Bo okazuje się, że szkoła była jakąś ostoją a tak naprawdę to
                    z tego ciężko wyżyć. Dziewczyny po studiach malują obrazki taśmowo. Mają
                    płacone grosze od sztuki. Trzeba albo się brać za taką robotę i pogodzić się z
                    tym albo palnąć sobie w łeb. Niestety taki przypadek też znam. I mi się też nie
                    chce malować dla przyjemności jak wracam z pracy :)
                    Naprawdę nieliczne z moich koleżanek żyją ze sztuki. Najczęściej te z bogatymi
                    mężami :)
                    Z pewnymi rzeczami w związku też trzeba się pogodzić. To nie jest ciągle to
                    samo. To się zmienia. Najważniejsze aby zachować przyjaźń i zaufanie.
                    • artiug4 Re: czy jestem oziębła??? 16.05.06, 23:25
                      TAK JESTEŚ OZIĘBŁA I POWINNAŚ SIĘ LECZYĆ
                      • peper13 Re: czy jestem oziębła??? 17.05.06, 09:18
                        1. Weź faceta na stronę i spróbujcie porozmawiać. Mówiłaś, że zawsze
                        rozmawialiście. Lepiej spróbuj coś w tym temacie zrobić, wykazać się inicjatywą.
                        2. Jeżeli twoja własna aktywność tu nie pomoże to wtedy wybierz się do
                        specjalisty.
                        3. Z opisu wynika, że jesteś leniem, więc weź się do roboty. A przy okazji
                        może pochwal, doceń swojego partnera póki jeszcze jest. Zrób coś dla niego –
                        może jakiś prezent. Pewnie sobie włosy wyrywa, gdy widzi twoją nieporadność –
                        leniwość. Czy on jest zaradny, a jeżeli tak to czy doceniany?
                        4. Działaj szybko, bo po takim czasie twój przystojniak pewnie popada w
                        onanie, absorpcje pornografią lub zaczyna kogoś szukać.
                        5. Pamiętaj, że forum jest raczej opiniotwórcze niż nastawione na
                        poradnictwo. Wypowiedzi wzięte z podręcznika w stylu „to typowy przypadek”, „to
                        typowy przykład”, „to jest powszechne” nie będą cię nigdy zadowalać, ponieważ
                        odnoszą się do ogółu, a nie konkretnie do twojego przypadku.
                        • saura1 Re: czy jestem oziębła??? 17.05.06, 14:33
                          peper13 - wreszcie coś konkretnego. dziękuję. zgadza się, mój facet jest bardzo
                          energiczną i zaradną osobą, jaką ja też kiedyś...byłam. od długiego czasu czuję
                          się jak sparaliżowana, boję się że nie podołam, cokolwiek byłoby stojącym
                          przede mną wyzwaniem. nawet przysłowiowe zasznurowanie butów.
                          • peper13 Re: czy jestem oziębła??? 17.05.06, 15:10
                            Życie to ciągłe nabywanie umiejętności sprostowania wyzwaniom. Nikt nie mówił,
                            że życie będzie łatwe czy trudne. Jeżeli człowiek upadnie to powinien wstać,
                            wyciągnąć klatkę piersiową do przodu i iść dalej.
                            Nie możesz się bać wyzwań, czy obawiać porażki. Uczucie to będzie hamować twoją
                            efektywność. Przemyśl temat przeszłej zaradności życiowej i skonfrontuj to z
                            aktualnie zastanym otoczeniem/światem. Zrób to tabelarycznie i przedstaw w niej
                            wszystkie czynniki, jakie mogły mieć wpływ na przeszłą zaradność np. miejsce
                            zamieszkania, grupa rówieśnicza (koleżeństwo mobilne, zaradne), współpraca z
                            organizacjami, aktualny przyjaciel/partner (czy był zaradny czy nie), stan
                            zdrowia, sytuacja materialna itp.
                            Myślę, że ta konfrontacja ułatwi zrozumienie sprawy i obraz się wyłoni.
                  • saura1 Re: czy jestem oziębła??? 17.05.06, 14:27
                    dość płytkie i pochopne wnioski. nie chce mi się z tobą dyskutować, bo prowadzi
                    to do nikąd.
    • woman-in-love Re: czy jestem oziębła??? 17.05.06, 14:31
      saura, nie ja jedna w tym watku zwracam Ci uwagę, że coś jest z Toba nie tak.
      Dopóki nie dopuścisz do siebie mysli, że może popełniasz jakiś błąd, że w czyms
      mogłabyś sie zmienić - pozostajesz osobą nieprzemakalną i szkoda.
      p.s. specjalnie mi nie zależy, zebys ze mna dyskutowała.
      • clnumber9 Re: czy jestem oziębła??? 27.05.06, 15:00
        To prawda, ze na tym watku forum wyraznie widac, ze latwo powstaje u Ciebie uczucie jakiegos osaczenia i zaczynasz wtedy byc ostra. Przeczytalem to, co napisalas o sobie. I mysle, ze boisz sie. Boisz sie, bo jestes inteligentna i widzisz, do czego to wszystko moze doprowadzic. Ale boisz sie takze czegokolwiek zminiac. Wiesz, ze trzeba wstac, lecz wciaz siedzisz. Jak z szukaniem pracy. Brakuje Ci wewnetrznej energii ale byc moze nie jestes tak do konca przyczyna si winowajca skutkow, o ktorych piszesz. Mieszkanie z jego rodzicami - zmiencie to. A potem rozmawiajcie. Jak najwiecej. Jesli sie kochacie, on zrozumie, ze chcesz ale nie potrafisz lub cos Cie blokuje nawet w tym pragnieniu. I moze razem odnajdziecie droge. Ale sama chyba takz powinnas wziac sie troche w garsc. On reaguje... normalnie. Bo czuje sie gorszy, odtracony, powartosciowy jako mezczyzna. Z drugiej strony, czy adoruje Cie choc troche? Jakas roza - niespodzianka, cieple slowo, masaz polaczony z rozmowa i jakims "byc moze". Pomimo, ze na tym watku bywasz szorstka i troche skoczylas ludziom do gardla, mysle, ze jestes bardzo subtelna i wrazliwa kobieta. Tyle, ze zamknieta w kregu wlasnego bolacego Ja. Cos jak Krolewna Sniezka. Moze twoj maz nie zorientowal sie, ze nie trzeba sie zzymac na Ciebie, ze "reka nie ruszysz", tylko najpierw... pocalowac i odczarowac? Takze w bardziej mataforycznym ujeciu. Ale jesli bedziesz kims, komu sie nie chce z wlasnej inicjatywy pojsc poszukac pracy,nie oczekuj, ze wieczorem bedziesz zamieniac sie w plonacy kwiat milosci... Zycze wyjscia z problemow. Cieplo zycze...
        • yvona73pol Re: czy jestem oziębła??? 28.05.06, 14:31
          przeczytalam wypowiedz your_and i jako zywo nie widze tam niczego, co mu
          imputujesz ;) znaczy o wyzywaniu sie i odmawianiu;
          mowa byla o konflikcie na tle seksu (jakim konflikcie i z czego zrodzonym - nie
          bylo, a zrodel jest wiele); wyraznie stalo ;)))) ze to partner ktoremu sie
          odmawia staje sie zgryzliwy i czyni przeniesienia, wiec bylo to raczej
          wytlumaczenie tej opisanej przez ciebie sytuacji....
          jesli chodzi o marazm zyciowy (jesli dotyczy to codziennego funkcjonowania -
          patrz zawiazanie sznurowek, wiem, pewnie przyslowiowe; to bardzo zly objaw i
          traci depresja - poczatkami) - no wiec tem marazm i poczucie, ze nie sie nie
          uda/nie mamy nic do zaoferowania, wiaze sie scisle z twoim problemem
          molestowania; ciezko sie wypowiadac na jaka skale przebiegalo i jak dlugo
          trwalo (czasami raz wystarczy na ladne posranie zyciorysu :/ ) i bez terapii
          sie nie obedzie, niestety, i to bez zwlekania.... i bez wzgledu na to, jak
          bardzo nie chcesz sie jej poddac (z roznych wzgledow), a nawet wiecej - im
          wieksza ku niej niechec, tym pilniejsza jej potrzeba
    • domi_mikolka Re: czy jestem oziębła??? 29.05.06, 16:16
      tak jak już Ci ktoś poradził, biegnij w podskokach na terapię i się nie
      zastanawiaj ani dnia dłużej. widac, że problem jest wielowarstwowy i obawiam
      się, że żadne rozmowy z parnerem czy z uczestnikami forum niewiele Ci pomogą.
      powodzenia!
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka