i po sexie:-(

[august_13]

witam.
sprawa wygląda tak, na początku było duużo sexu:-), potem była ciąża mojej
zony, po9 miesiącach na świat przyszła nasza córeczka i od tego czasu tj. od
ponad 8 miesięcy sex jest ..... czy jest? raczej bywa i to sporadycznie. żona
stwierdziła , że jej juz to nie kręci, próbowałem różnych metod masaż,
prezenty, sexowna bielizna , rozmowy i nic. Zaczyna mnie to troche denerwować,
kocham swoją żonę a nie wiem jak jej pomóc. Może ktoś coś doradzi. Może jakieś
sympatyczne forumowiczki, które miały podobne "przejścia" coś podpowiedzą.
Wogóle pierwszy raz na forum poruszam tak osobisty temat więc proszę o
zrozumienie i nie zabijajcie mnie na dzień dobry krytyką. Chociaż z drugiej
strony dobra krytyka jest zazwyczaj konstruktywna(podobno:-))
pozdrawiam wszystkich

[anula36]

swego czasu duzo informacji i linkow nt kryzysu pierwszego dziecka wkleil
your_and - warto poszukac.
od strony czysto biologicznej - jesli wciaz karmi piersia wplywaja na nia
hormony ktore nie sprzyjaja " receniu" to samo jesli wstaje czesto do dziecka w
nocy i jest niewyspana i zmeczona.

[august_13]

piersią żona przestała karmić w dwa tyg po urodzeniu dziecka, to tak na
marginesie co do nocnego wstawania - nie wygląda to tak, że tylko ona wstaje,
akurat pod tym względem pomagam jej, a wpomnianych przez Ciebie wątków poszukam
może uda mi sie znaleźć coś co mogło by pomóc mi się w tym wszystkim odnaleźć.
dzięki i pozdrawiam

[dismutase_and_catalase]

Hm... od 8 miesięcy? Czyżby odpowiedź była tutaj
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=50058406
:))

[august_13]

link, który otrzymałem nie jest odpowiedzią na to co opisałem w wątku. jednak
daje do myślenia. jak nakłonić kobietę do szczerej rozmowy? ja już nie wiem jak
to zrobić. próbowałem poważnie , żartobliwie, i zawsze było tak samo " a teraz
będzie sz o tym gadał", chetnie bym przestał gadać i przeszedł od słów do
czynów, ale tu napotykam na mur. nie wiem może to ja jestem nienormalny? może w
moim wieku już nie wypada porządać swojej żony? ja chcę tylko troche czułości ,
i odwzajemnienia uczuć.
to tyle idę zająć sie córą bo jakoś nie może zasnąć.
pozdrawiam.

[lolant]

Cześc
nie wiem dlaczego tak jest , że jak widzę po porodzie wiele kobiet ma z tym
problem .
Ja urodziłam dwójke dzieciaczków i w obu przypadkach , ochota na zbliżenie
powracała ( ale się zdziwicie ;)) już następnego dnia , a może inaczej - nigdy
nie zanikała.
Sama się sobie nieraz dziwię , a już mój mąz to w szczególności , też przecież
zarywałam nocki , wiem jak można się umęczyć przy maluchach , ale jakoś to
zmęczenie fizyczne nigdy nie pozbawiło mnie temperamentu.
I nie wiem , może to , ze długo karmiłam piersią pomagało , żeby mieć więcej
tego wigoru , nie wiem - chciałabym ci cokolwiek doradzić , ale chyba nie będę
potrafiła , bo jestem raczej w mniejszości :))

powodzenia

[august_13]

może to nienajlepsze określenie ale Ci a raczej Wam zazdroszczę :-)
pozdrawiam.

[maja5952]

Musisz z nią ponownie pogadać i nie dać się zbyć! Jeśli żona twierdzi, że po
prostu nie potrzebuje seksu (pewnie faktycznie tak czuje) to zapytaj ją jakie
widzi wyjście z sytuacji ponieważ ty nie zamierzasz z niego rezygnować. Nie
chcesz jej też do niczego zmuszać bo co to byłby za seks. Powodów braku chęci z
jej strony może być wiele. Musisz wykluczyć czy żona nie ma ci nic do zarzucenia
w stylu "za mało pomagasz" itd (a to baaardzo skutecznie blokuje ochotę na
zbliżenie), czy nie zarywa ciągle nocek przy maluszku i nie pada z nóg itp.
Jeżeli cię kocha, to wyjście z sytuacji na pewno się znajdzie ponieważ będzie
chciała żebyście oboje spełniali się w związku. Innej możliwości nie ma. Jeśli
nie poradzicie sobie sami z problemem pozostają specjaliści.
Powodzenia

Aż trudno mi uwierzyć, że żona mogłaby nie chcieć z tobą rozmawiać. Kobiety
zwykle lubią to robić i potrzebują rozmów. Ja mogłabym gadać bez końca :-)

[august_13]

cześć maju

dzięki za słowa otuchy. może kiedyś sobie pogadamy .
pozdrawiam

[your_and]

august_13 napisał:
> cześć maju
> dzięki za słowa otuchy. może kiedyś sobie pogadamy .

Szukasz dialogu w jezyku kobiecym, jesteś na dobrej drodze, w większości
przypadków nie chodzi jedynie o seks.
Kryzys związkui jego naprawa

[your_and]

lolant napisała:
> Ja urodziłam dwójke dzieciaczków i w obu przypadkach , ochota na zbliżenie
> powracała ( ale się zdziwicie ;)) już następnego dnia , a może inaczej - nigdy
> nie zanikała.

Po prostu należysz do szczęśliwszej 14% części kobiecej populacji która nie ma
takich problemów :-)

"To nie przypadek, że tak wiele związków rozpada się rok po urodzeniu pierwszego
dziecka. Zaburzenia seksualne ma wtedy prawie 86 procent kobiet"
www.kobiety.nietykalni.biz/content/view/4223/51/

[your_and]

august_13 napisał:
> próbowałem poważnie , żartobliwie, i zawsze było tak samo " a teraz
> będzie sz o tym gadał", chetnie bym przestał gadać i przeszedł od słów do
> czynów, ale tu napotykam na mur.

Cóż syty głodnego nie zrozumie.
Ale jak pisze Wrzesińska*, kwitowanie sprawy bo ja po dziecku nie mam na to
ochoty nie będę się zmuszać kłóci się z podstawowym pojęciem wzajemej empatii
względem partnera w związku.
Inna sprawa że facet który zbyt się angażuje w dzieci, dom, wyprzedza
oczekiwania partnerki, nadskakuje, i koncentruje sie tylko na partnerce -
paradoksalnie staje się niemęski, aseksualny i nie budzi podniecenia w dużej
grupie kobiet, mimo że związek potrafi dobrze funkcjonować jako przyjacielski i
rodzicielski.

[august_13]

nie wiem czy ja nadskakuję swojej partnerce, czasami tak jak ona potrafię sie
zamknąć w sobie , najgorsze w tym wszystkim jest to, ze mam świadomość tego, że
takie zachowanie prowadzi donikąd. nie umiemy znaleźć złotego srodka, nie umiemy
zacząć a działania podejmowane przez jedną stronę w końcu zaczynają byc źle
odbierane, bo to zaczyna wyglądać tak, że staram sie tylko dlatego, że mam
ochotę na sex. a tak nie jest. zaczyna mi brakować bliskości zwykłego
przytulenia sie
nie wiem co jeszcze mam powiedzieć
pozdrawiam

[thistle]

To, że nie karmi nie wyklucza zmiany profilu hormonalnego po ciąży - na wszelki
wypadek można by zbadać. Ja miałam podniesioną prolaktynę jeszcze długo po
odstawieniu drugiego dziecka(choć wtedy w seksie było ok).

Może jednak to zmiana w trybie życia? Maleńka nie pozwala się do końca wyspać,
a to naprawdę wystarczy do obnizenia libido - to, że ty też wstajesz nie
znaczy,że żona automatycznie jest wyspana. Mały Bobas jest w stanie umordować
dwoje rodziców bez większego wysiłku.

Co do rozmowy - być mozę ona nie uznaje tego za poważny problem - pisałeś, ze
seks BYWA, tzn. nie zniknął zupełnie i ona sama traktuje to jako stan
przejściowy - nie chce zbytnim roztrząsaniem zaogniać sprawy. Osiem miesięcy to
jeszcze maleństwo,chyba za wcześnie by bić w dzwony na trwogę;)

[your_and]

thistle napisała:
> przejściowy - nie chce zbytnim roztrząsaniem zaogniać sprawy. Osiem miesięcy to
> jeszcze maleństwo,chyba za wcześnie by bić w dzwony na trwogę;)

Na portalu eDziecko pisali ostatnio w jakimś artykule że jak po 6 miesiącach nie
wraca ochota, trzeba uznać że jest problem i zastanowić się jak go rozwiązać.

[anula36]

moze faktycznie zaczac od badania hormonow?

[august_13]

według mnie to problem jest w psychice, tylko żeby ta druga strona chciała dać
sobie pomóc

[your_and]

> według mnie to problem jest w psychice, tylko żeby ta druga strona chciała dać
> sobie pomóc

Często opisywane jest że urodzenie dziecka jest traumatycznym katalizatorem
aktywującym destrukcyjne schematy rodzinne zakodowanej niechęci do partnera.
(Wpajana nienawiść do ojca który odszedł, albo pije przez dominującą matkę)

[thistle]

Zgadzam się, jeśli bobas śpi całą noc to po 6 m-cach jest problem.Wtedy chyba
Maluchy tak standardowo już przesypiają nockę (chyba - moje traktowały nas
baaaardzo ulgowo)

Ja jednak uelastyczniłabym to do 4 tyg od pierwszej przespanej nocy. Nawet w
okresie największej prosperity erotycznej M. wiedział, ze gdy jestem niewyspana
to nie ma na co liczyć.

[your_and]

Niepokój dzieci z reguły jest przenosi się od ich rodziców.
Nie będą spały spokojnie jeśli miedzy rodzicami narasta konflikt, taki niepokój,
emocje naturalnie się udzielają tym łatwej im dziecko mniejsze.
Co do niewyspania, to jeżeli kwadrans przed zaśnięciem rezerwujesz na seks to z
góry zakładasz że nie może się udać. Czy myślisz że niewyspanie paraliżuje też
wszystkie inne funkcje?
(mam aktualnie 4 miesięczną córkę i bez bicia przyznaje sie do
satysfakcjonującego ślubnego seksu)

[thistle]

Gdy młodsi mieli po 4 czy 5 m-cy to też seks był ok( ale od samego początku
spały równie chętnie co mama:) a jak mają po kilka lat to mógłby nie istnieć,
ale nigdy Małe nie miały w tym udziału.

Jakoś nie wyhaczyłam w postach autora innego konfliktu niż dysproporcja w
potrzebach łóżkowych, dlatego obstawiałam właśnie hormony lub niewyspanie
poniważ u mnie niewyspanie paraliżuje absolutnie wszystko. Do kolejnych 7
godzin nieprzerwanego snu chodzę jak zombie i tylko wrogo pomrukuję na świat
maskując totalną nieobecność duchową.

[lolant]

ano właśnie , nie możliwe jest planowac , że musi nam wystarczyć np. kwadrans ,
nic z tego nie będzie
trzeba owszem znależć chwilę spokojną , cichą , bez żadnego pośpiechu
ja przyznaję się nieraz miałam maluszka przy piersi , mąż się przytulił , mały
zasną , a my :)) nie .
Były to bardzo miłe chwile bez zadnego pośpiechu , w cudownej atmosferze
bliskości i jedności z naszym bąblem również .
Spróbuj - polecam !

ps. tylko jeden warunek - trzeba mieć spore łóżko;)

[august_13]

łózko jest duże, chwile spokoju się zdarzają:-) więc nie powinno teoretycznie
byc problemu
jak będzie w praktyce czas pokaże.
czy spróbuje Twojej metody , pewnie ,że tak dam znać jaki będzie efekt
pozdrawiam

[jagandra]

> Niepokój dzieci z reguły jest przenosi się od ich rodziców.
> Nie będą spały spokojnie jeśli miedzy rodzicami narasta konflikt, taki niepokój
> ,
> emocje naturalnie się udzielają tym łatwej im dziecko mniejsze.

Czytam właśnie książkę pt. "Płaczące niemowlę". Autorka powołuje się na badania, w których porównywano, ile godzin na dobę płaczą dzieci matek zdrowych i chorych psychicznie. Statystycznie nie było różnic.
Niemowlęta mają własne powody do płaczu - nietolerancje pokarmowe, infekcje, nadwrażliwość (niedowrażliwość) na bodźce itp.
Raczej jest odwrotnie: często płaczące niemowlę, zwłaszcza jeśli budzi się wielokrotnie w nocy, wywołuje silny niepokój u rodziców. Obwinianie ich (najczęściej matek), jakoby to ich emocje były powodem płaczu, tylko zaostrza problem.
Pół biedy, jeśli rodzice równo się dzielą obowiązkami, jeśli cały ciężar opieki nad często płaczącym, również w nocy, niemowlęciem, spada na kobietę, to jest to naprawdę ciężkie do wytrzymania.

Czy myślisz że niewyspanie paraliżuje też
> wszystkie inne funkcje?

W moim przypadku niewyspanie powodowało, że robiłam to, co musiałam robić, natomiast marzyłam o odpoczynku i spaniu.

Z tego co napisał autor wątku, odciąża żonę od obowiązków domowych. Być może dzięki temu seks nie przestał istnieć w tym związku :) Bo przecież w części związków seks nie istnieje przez killka miesięcy po urodzeniu dziecka. Być może z czasem będzie coraz lepiej...
A może jeśli żona wciąż jest "atakowana" propozycjami, to z jednej strony może mieć ich dosyć, a z drugiej strony nie ma powodu, by zatęsknić i postarać się.
Tak sobie zgaduję ;)
Jak myślisz, dlaczego Twoja żona ma mniejszą ochotę na seks? Czy ona umie to określić?

[august_13]

czy ona umie to określic, pewnie tak tylko nie chce o tym rozmawiać, może ja
faktycznie jestem zbyt natarczywy, sam nie wiem, jak trochę obniżę swój
temperament to może ona też zacznie się starać, chyba że zacznie podejżewać mnie
o kochankę:-)
musze znaleźć złoty środek
niby takie proste a jakie trudne w realizacji
musze spóbować
pozdrawiam i dzięki

[maja5952]

Z tego co pamiętam to jesteś zdecydowanie przeciwny "posiadaniu" kochanki :-) I
tak trzymaj, bo to nie rozwiązuje problemów, wręcz przeciwnie (no może za
wyjątkiem problemu braku seksu, ale chyba coś nas jednak odróżnia od zwierzątek
i umiemy myśleć głową a nie...:-). A jeśli żona pomyśli sobie, że masz kogoś "na
boku" to już inna sprawa... Nie koniecznie zła ;-)
Pzdr

[kici10]

A może z ulubinego biologicznego punktu widzenia. Ciąża i poród to jak wiadomo
duży wysiłek dla organizmu kobiety. Jak wielki, zależy od przebiegu ciąży i
porodu. Byż może organizm Twojej żony nie doszedł jeszcze do siebie po
porodzie. Tzn. nie jest gotowy na następną ewentualną ciążę. Stąd niechęć do
seksu, jako ochrona zdrowia.

[sagittka]

Auguście, czy dziecko było planowane, czy było wpadką komlikującą wam zycie?
Pytam, bo bywa również tak, że zahamowania do seksu po urodzeniu dizecka są
wynikiem panicznego strachu przed zajściem w następną ciążę. Zwłaszcza jeśli
dziecko nie było planowane i kobieta wbrew sobie zmieniła styl życia, ciąża
była ciężka, poród traumatyczny itp.
Nie ma 100% antykoncepcji, taki strach przed ciążą potrafi zablokować nawet
podświadomie.

[august_13]

witaj

nasza córka była planowanym dzieckiem, świadomą decyzją dwuch dorosłych osób,
ciąża nie była ciężka ,poród też wiem bo cały czas byłem przy żonie i
przecinałem pępowinę,
ale powiem Ci że są jaskółki, zaczynamy ze sobą szczerze rozmawiać o tym czego
oczekujemy od siebie, jedyny problem jest taki że teraz moje słońce jest ostro
przeziębione, ale z tym damy sobie radę

pozdrawiam

Your_and

[yoric]

>(mam aktualnie 4 miesięczną córkę i bez bicia przyznaje sie do
satysfakcjonującego ślubnego seksu)

To co tu jeszcze robisz?
Wynocha z Forum!


...żarty, żarty ;)
Pozdr

ma już męża i dziecko

[wypasior]

tego chciała, pewnie wcale jej nie kręcisz, ważne żebyś był i kasę do domu przynosił

Witaj w klubie

[chcacy]

taki żywot męża. Wiedziała że musi Ci dawac że zatrzymac Cie przy sobie i
usidlic. Teraz niestety musisz cierpliwie czekac aż jasnie pani tez sie zachce

[maja5952]

Jesli piszesz to z własnego doświadczenia chcacy to współczuję. Ale uwierz mi,
że nie wszystkie kobiety są aż takie złe. Zdarzają się też całkiem równe babki
:-), które po prostu mają jakiś problem i nie mogą sobie z nim poradzić (a w tym
przypadku pewnie tak jest). Wystarczy trochę współpracy i kompromisu z obu stron.
Pzdr

[kici10]

Stary stereotyp. Facet na zawsze móc, kobita ma zwsze chcieć. Wszelkie
odstępstwa surowo karane.

[nikkka5]

Miałam podobny problem z drugiej strony barykady, czyli jako kobieta. Pierwsze
dziecko (chłopiec)i klasyczny kryzys zwiazany z nowa sytuacja. Przyczyna- brak
wsparcia fizycznego i psychicznego meza, potem zamkniecie sie w sobie i bunt
czego konsekwencją byla oczywiscie moja niechęć do seksu , a
potem:niezadowolony, niespełniony i nieszczęśliwy maż. Po narodzeniu się
dziecka miałam poważny problem z moimi emocjami:wielkimi, nowymi,
pieknymi,nieoczekiwanymi, nieznanymi. Na dodatek wzmocnionymi hormonami.Byly one
dla mnie duzym zaskoczeniem, ich siła i ilosc. Poza tym zmęczenie fizyczne i
praca zawodowa ( nie moglam pozwolic sobie na spokojne piastowanie dziecka w
czasie urlopiu macierzynskiego).Maz nie potrafił mnie zrozumiec, wysluchac i
porozmawiac.Próbował, ale nic z tego nie wychodziło. Oczekiwalam od niego
zrozumienia , wsparcia przede wszystkim psychicznego , cieszenia sie i dzielenia
wspolnie radoscia posiadania naszego dziecka, pomocy przy nim.Coraz mocniej
narastal konflikt braku bliskosci i budowania muru miedzy nami. Maz stawal sie
natrętny w swoich oczekiwaniach zwiazanych z seksem, ktory zaczynał coraz
bardziej byc dla mnie nieinetesujacy.Seks bez bliskości, wzajemnej imtymnosci
przestal mnie inetesowac. Żal męża narastał, ataki również. Kółko się zamknęło.
Powoli zaczęło nastepowac przeniesienie złych emocji przez męża na dziecko,
poczucie silnej zazdrosci o moje uczucia do syna. I tak nam sie żyło, raz
oczywiscie lepiej a raz gorzej. Powoli życie wracało do normy, nauczylismy sie
rozmawiac i komunikowac o naszych potrzebach.
Osiem lat pozniej narodziła się coreczka . Przez okres ciazy oboje
przechodzilismy czas wielkiej niewiadomej, jak bedzie? Przygotowywalismy się do
przyjęcia nowych zmian w zyciu. Bardzo balismy sie powtórki konfliktu. Napięta
atmosfera miedzy nami doprowadziła prawie nasz zwiazek nad krawędż. Na dodatek
ciąża byla zagrożona i przechodziłam ją b.cieżko fizycznie i psychicznie. Nasza
"terapia" zakończyla się sukcesem dopiero przed porodem. Stalismy sie sobie
bardzo bliscy i otwarci . I udalo sie! Narodzenie córeczki nie wzbudziło we mnie
juz tylu emocji.Pojawienie sie dziecka przestało być dla mnie czyms nowym,
zaskakujacym (drugie dziecko ? Corka?).Potrafię pogodzic i podzielić moje
uczucia , w ktorych najwieksza część nalezy do meza. Mąż naresczie zakochany
po uszy w swojej córci, chetny do opieki i do pomocy. Uczucie bliskosci i
imtymnosci miedzy nami kwitnie.A seks? Nareszcie mozemy sie nim cieszyc i
radowac raze ,uczyc sie go i odkrywać, kiedy wszystko inne działa sprawnie i
jest poukladane w odpowiednich miejscach.Mialam chętkę na meza jeszcze leząc
obolała następnego dnia po porodzie:bo jest mi bliski, bo daje mi czułość i
dowartościowywuje jako kobietę której pożąda, bo mam pomoc i nie czuję sie
zmęczona, bo wsłuchuje się w moje potrzeby, bo zalezy nam obojgu na tym, aby
nasz zwiazek byl goracy.

[anais_nin666]

Nikka5 - :-)

[ewolwenta]

nikkka5 to wspaniałe co napisałaś

[anais_nin666]

Dające nadzieję.

[nikkka5]

Mam nadzieje, ze dajace nedzieje...Malo jest wpisow na forum tych, co im sie
udalo. Jestem optymistka i wiem, ze przewaznie wieksza czesc problemow jest do
rozwiazania, pod jednym trywialnym warunkiem: musza chciec obie strony.
Dodam, ze na otworzenie sie nas dobry wplyw mialo to forum. Odkad zaczelismy
czytac je razem (maz byl pierwszy)to odkrylimy na tle problemow innych ludzi, ze
na pewne, proste rzeczy mamy zupelnie inne spojrzenie. Po drugie, ze nie
jestesmy odosobnieni z naszymi problemami. I dyskusje, dyskusje i jeszce raz
dyskusje, w czasie ktorych wychodzily z nas pewne ukryte, zamkniete sprawy, a
wyjecie ich na swiatlo dzienne zblizylo nas do siebie. Forum bylo podstawa
naszej malzenskiej "terapii"

Powody..................

[kosmitka06]

A może żona robi tak bo boi się kolejnecj ciąży???
A może po całym dniu jest zmęczona? Moze ma cały dom na głowie + dziecko?
A może zacząc figlowac w ciągu dnia, jak dziecko ucina sobie drzemkę (taki
spontaniczny, ostry numerek w tym czasie). Czy nad ranem przed wyjściem do
pracy- wsadzic gówkę pod kołderkę ;)
A może, a może... jest tego masa! A może szczera rozmowa z żoną???
Życzę powodzenia :)

[august_13]

figle w ciągu dnia to nie jest głupi pomysł :-))) jest tylko jeden problem, w
ciagu tygodnia oboje pracujemy, ja czasami do późna a zasadniczo to mieszka z
nami teściowa, która opiekuje się córką pod nieobecność rodziców.
rozwiązanie stanowi uprawianie peruwiańskiej partyzantki:-)))

pozdrawiam

[gacusia1]

Witaj!Moj synek za "chwile" skonczy 12 m-cy.Z sexem od okresu ciazy i po
urodzeniu bywalo baaardzo roznie.Generalnie-temperament mialam(i mam) zawsze
duzy.W ciazy ja chcialam,maz nie.Nie bylam dla niego KOBIETA-KOCHANKA.Po
urodzeniu...juz 3tyg po bylo cudownie ,-)))) Mimo nocnego wstawania(TYLKO
JA!),mimo karmienia piersia(5,5m-ca),chcialam!!!Pozniej,ok 7-8 m-ca po
urodzeniu synka,byl kryzys.Nie chcialo mi sie.Mialam wrazenie,ze mnie sex nie
kreci,ze go nie potrzebuje,bylo ciezko...ale bylo!Tylko,ze ja nie naleze do
nadopiekunczych matek,dla ktorych dzieci sa jedynym priorytetem i poza nimi nic
i nikt sie nie liczy!O nie!Wiem jednak,ze jest naprawde wiele kobiet,ktorych
hormony zrobily taka rewolucje i macierzynstwo uderzylo do glowy do tego
stopnia,ze moglyby w celibacie do konca zycia trwac.Jest jeszcze jedna
sprawa.Tak bylo po moim pierwszym porodzie 11 lat temu.Przez poltora roku
kochalam sie z (ex)mezem 5 razy.Nie to,ze nie moglam-moglam,ale nie z nim!
Okazalo sie to po dluuugim czasie.Bylam mloda.Nie wiedzialam,co sie ze mna
stalo.Chcialam do poradni-on nie!Pozniej doszlam do wniosku(po naprawde
glebokich przemysleniach),ze w mojej psychice on byl tym,co ZROBIL MI
DZIECKO,KTORE SPRAWILO MI OGROMNY BOL PODCZES PORODU.Skonczylo sie to jego
zdrada i moim pozwem rozwodowym.
No,to sie wywnetrzylam .-) ale moze choc troszke naswietlilam,co moze byc
przyczyna niecheci Twojej ukochanej.Pozdrawiam serdecznie!

[lolant]

A ja myślę , że nie jest tak żle , z tego co tu podczytuję jasno wynika , że
wszystko jest na najlepszej drodze , autor wątku wydaje mi się równym gościem ,
pomaga żonie , był w trudnych chwilach przy niej , to nigdy nie zostaje nie
zauważone , nie docenione . To podstawa do wzajemnego porozumienia , a że nie
zawsze jest tak różowo jak byśmy chcieli , cóż ... całe życie ,raz lepiej , raz
gorzej , ważne aby po prostu być razem , nie zamykać się w sobie i nie uciekać
przed problemami .