...

[dr.zabba]

wiecie co, źle się czuję.
w ciągu ostatnich dwóch miesięcy zafalowałam w górę (szybka
pacyfikacja farmakologią), potem w dół (powrót do wcześniejszego
leczenia), następnie ostro w górę (silne pacyfikatory) a teraz
zapadam się.
prześladuje mnie myśl, że wszystko jest bez sensu
dziś mam w sobie rozpacz i myśli "s" (nie martwcie, się mąż jest
blisko, pilnuje mnie)

zawsze robię dobrą minę do złej gry, zawsze jestem dzielna, zawsze
radzę sobie sama
ale, cholera, coś chyba mnie jednak buja

uratuj mnie

[awanturka]

Przejdzie, przeżyjesz, będzie lepiej, zawsze w końcu jest lepiej, prawda? ... Jesteś silna, wytrzymasz...

Myśli "s"? Niech sobie będą.. Pomyśl o tym, że to objaw choroby i tylko tyle...

[lolinka2]

a to mialam wczoraj nosa, bo za spokojna bylaś jak na moje oko -
zwłaszcza w zestawieniu z danymi o twoim wcześniejszym samopoczuciu,
jakie podawałaś na forum....

3maj się! Jakby cuś to my jutro na Sopot startujemy na cały dzień,
zapraszamy do towarzystwa

[dr.zabba]

miną, miną, już to wiem
poza tym to tylko takie "fajerwerki", nie jakaś solidna konstrukcja

spokojna to ja niestety z reguły jestem
Sopot obgadam z A.

[czubata]

Trzymaj się,przytulam mocno.

[poetkam]

Żabonku, jak Ci dziś?

[dr.zabba]

Moje Kochane Drogie Forum!

Tak właściwie powinnam teraz już napisać, że mam się lepiej, że to
była tylko chwila słabości, że właściwie jest ok. Przecież każdy
jakby się zaczął zastanawiać, to dojdzie do oczywistego wniosku, że
życie jest bez sensu, zatem lepiej po prostu o tym nie myśleć.
Uczciwie się przyznam, że to pora PMS, ale na swoje usprawiedliwienie
sprostuję, że raczej rzadko przechodzę go w ten sposób. Nie zaprzeczę
jednak, że jestem przed @.
Żyję, funkcjonuję ok. Mam duże problemy z żarciem, alko i lekami
ostatnio. Chcę się znieczulić bardzo, bardzo. Depresyjna jestem.
I mam świadomość, że nikt mi nie pomoże. Chodziłam do doktorów i do
psychologów i mówiłam, że żrem bez umiaru - nikt się nie
zainteresował - "to niech pani je mniej cukierków". Mi ktoś musi
pomóc.
Nigdy tak na forum nie pisałam. Przepraszam. Ja teraz autentycznie
płaczę.

[poetkam]

Moja droga Żabbo
jeśli Ci to w czymś pomoże - jestem w podobnym stanie, który Ty opisałaś, z tym,
że dziś jest mi już o wiele lepiej. Zmierzam do tego, że Tobie też będzie.
Żarcie powiadasz...Mówiłam ja o żarciu swojej terapeutce - właściwie sama
"odgadła" moje problemy z jedzeniem od najmłodszych lat, a to zajadanie w
nadmiarze, a to niejedzenie w ogóle. Mówiłam lekarce, też nie zbagatelizowała.
Bardzo dziwi mnie i niepokoi postępowanie Twoich lekarzy i terapeutów. Może
znajdziesz u siebie w mieście specjalistę w tej sprawie?
Mi ktoś musi
> pomóc.

Najważniejsze, że sama o tym już wiesz

> Nigdy tak na forum nie pisałam.

Czasem trzeba. I to jest fajne. Bardzo pomocne.

Przepraszam. Ja teraz autentycznie
> płaczę.

A płacz ile chcesz, tylko nie przepraszaj, proszę.
Posyłam Ci kapkę mojego lepszego
samopoczucia.

[barbelinka]

Czasami dobrze się wypłakać!Ale będzie dobrze!

[dr.zabba]

dziękuję za dobre słowo i za kwiatuszki
ktoś miał w sygnaturce, że przekleństwem tej choroby, jest to że
nigdy nie będzie tak samo (coś poprzekręcałam)
nie będzie tak samo, wiem, wiem też, że będzie lepiej. już jest
lepiej. dobra mina do złej gry. A, k****, w środku wszystko leży
plackiem.
ch****a, ilu jeszcze terapeutów mam zaliczyć, ośmiu już
przetestowałam
z resztą ja przy pierwszym zetknięciu nie wyglądam na zaburzoną,
funkcjonuję dobrze, mam szczęśliwą rodzinę, jak nie mam fazy toi
wszystko jest ok.
odnoszę wrażenie, że te doktory i terapeuty to myślą sobie: po co ten
babsztyl przyłazi i zajmuje czas potrzebny dla prawdziwie chorych?

[lolinka2]

zabba, ja to bym ci mojego terapeutę przepikowała na gdański grunt
najchętniej.....
ale jeszcze nie teraz, bo i ja sie muszę na nogi poustawiać.

Spróbułokj normalnego poszukać kogoś... po certyfikatach patrz...
będzie dobrze, no choinka, musi być dobrze.

Pozdro z W-wy. Jechaliśmy wyjątkowo powolnym IC z chamską obsługą,
tłokiem i nadwyżką sprzedanych biletów bez miejscówek. Skandal w
biały dzień.

[dr.zabba]

współczuję - jak T. i N. zniosły?

[lolinka2]

one twarde są jak mało kto. Trochę kokosiły się nam na kolanach, trochę
bawiły pet shopami (kupiłam na drogę ), trochę spały (to T.), trochę
czytały (to N.), zjadły wszystkie 4 jagodzianki - i już była W-wa.

[dr.zabba]

pociesz się - leje jak z cebra! nasi blipowicze wieszczą kolejną powódź

[drugikoniecswiata]

> I mam świadomość, że nikt mi nie pomoże.
> Chodziłam do doktorów i do
> psychologów i mówiłam, że żrem bez umiaru - nikt się nie
> zainteresował - "to niech pani je mniej cukierków". Mi ktoś musi
> pomóc.

Jakiej pomocy byś oczekiwała? [to jest pytanie, bez podtekstów]
I w jaki sposób zamierzasz ją przyjąć, jeśli z twoich słów wynika, że na wstępie
odrzucasz taką możliwość?

> Nigdy tak na forum nie pisałam. Przepraszam. Ja teraz autentycznie
> płaczę.

Ale pisanie i płakanie to nie jest nic złego...
Myślę ciepło i na pewno nie tylko ja.

[dr.zabba]

>Jakiej pomocy byś oczekiwała? [to jest pytanie, bez podtekstów]
>I w jaki sposób zamierzasz ją przyjąć, jeśli z twoich słów wynika, ?
>że na wstępie
>odrzucasz taką możliwość?

Tak, odrzucam. Trwam na stanowisku, że mi nikt nie pomoże, bo do tej
pory nie pomógł. Zatem odrzucam, ale nie "na wstępie", wstęp już był,
lecz niezbyt udany.
Kiedy się tak rozczulam nad sobą jak teraz, najbardziej oczekuję,
żeby mnie ktoś... "pociućkał"... (nie mylić z "pociupciał". to co
innego ) Zajął się, pogłaskał po głowie, docenił, wysłuchał, rzekł
coś mądrego, pochwalił.
Wkurza (ale nie zawistnie, tylko trochę zazdrośnie) mnie fakt, że
mamy kumpla, który miał w życiu pewną przygodę, która wycisnęła na
nim pewne piętno. Poza tym to on jest raczej normals (choć tego nie
można być nigdy do końca pewnym) Poradził się nas gdzie do dr, gdzie
do psy i ch*lera, k*(nie-będę-kończyć): do mojego dr chodzi co
miesiąc, a do tej psy dwa razy w tygodniu!!!!!!!!!! A ja nie!! Może
ja się po prostu nie nadaję?

Drugikońcu cieszę się, że się do mnie odezwałaś

[drugikoniecswiata]

Nie było mnie pod netem 2 tygodnie z jednodniową przerwą, gdyby tam były jakieś
podteksty.

Rozumiem, że jesteś zniechęcona, ale w tej chwili sama zamykasz sobie furtkę, za
którą teoretycznie chciałabyś (?) się znaleźć. To jest jakieś rozwiązanie, dobre
jak każde inne, ale ważne, żeby pamiętać, że to też jest wtedy autonomiczny
wybór, a nie spadające z nieba fatum... A co do zazdrości - cóż, ja też różnych
rzeczy ludziom zazdroszczę. Np. dużego biustu

[dr.zabba]

[dr.zabba]

> w tej chwili sama zamykasz sobie furtkę, za
>którą teoretycznie chciałabyś (?) się znaleźć. To jest jakieś
>rozwiązanie, dobre
>jak każde inne, ale ważne, żeby pamiętać, że to też jest wtedy
>autonomiczny wybór

autonomiczny, autonomiczny, ja to w żadne fatum nie wierzę

a co mi przyszło do głowy: w terapii człowiek i tak musi sobie pomóc
sam, swoje musi przejść, być samodzielny. terapeuta nic nie zrobi
zamiast terapeutowanego, a ja to bym chciała, żeby ktoś odwalił tę
robotę za mnie.

[poetkam]

> a co mi przyszło do głowy: w terapii człowiek i tak musi sobie pomóc
> sam, swoje musi przejść, być samodzielny.

Fakt, ale terapeuta pokazuje, w jaki sposób najlepiej sobie pomóc.

terapeuta nic nie zrobi
> zamiast terapeutowanego, a ja to bym chciała, żeby ktoś odwalił tę
> robotę za mnie.

No, niestety...

[drugikoniecswiata]

> autonomiczny, autonomiczny, ja to w żadne fatum nie wierzę
> a co mi przyszło do głowy: w terapii człowiek i tak musi
> sobie pomóc
> sam, swoje musi przejść, być samodzielny. terapeuta nic nie zrobi
> zamiast terapeutowanego, a ja to bym chciała, żeby ktoś odwalił tę
> robotę za mnie.

Wow, można powiedzieć, że ta wiedza to połowa sukcesu. I że nic dziwnego, że
posiadając ją, czujesz opór i niechęć. Ale myślę, że za tak sformułowaną prawdą
jest też ryzyko błędu: przedstawia ona terapię jako wyłącznie żmudną orkę na
ugorze, ofiarę, jaką trzeba ponieść, w imię dalekiej, nieokreślonej, lepszej
przyszłości. Tak trochę jest, ale nie do końca.

Milion razy powiedziałam ci już, że terapia to również fascynująca przygoda.
Trochę tak jak górska wspinaczka czy marsz na orientację. Po drodze bywa ciężko,
bardzo ciężko - ale też bardzo pięknie. I nie idzie się tylko po to, by dojść do
mety.

Nie chcę tu rozwijać kolejnych metafor, których przez cały czas mojej terapii
szukałam usilnie, by odpowiedzieć sobie na pytanie, o co w tym wszystkim chodzi.
Po pierwsze dlatego, że już się z tobą nimi podzieliłam. Po drugie, bo od
jakiegoś czasu w naszych rozmowach (czy na czacie, czy tu na forum) odnoszę
wrażenie, że grasz w taką grę: my cię mamy przekonywać, a ty będziesz zbijać
argumenty.

Powiem zwyczajnie i może brutalnie: nie chce mi się. Ja znam wartość
wypowiadanych przeze mnie słów i nie chce mi się ich powtarzać dziesiątki razy w
akademickiej dyskusji. Dopóki nie spróbujesz, będziesz dyskutować wyłącznie ze
swoim wyobrażeniem. Przez spróbowanie rozumiem powiedzmy rok pracy z dobrym
terapeutą, do którego masz przekonanie i który budzi twoje zaufanie.

I ja naprawdę rozumiem opór, niechęć i strach.
Tylko... "mi ktoś musi pomóc" z postu powyżej...

Ta mała, słaba, nieporadna żabbka, która gdzieś tam wymknęła się żabbie silnej,
mocarnej, odpowiedzialnej, wszechogarniętej. Smutno mi, gdy wyobrażam sobie, jak
bardzo ją odrzucasz. Być może to mylne wrażenie. Sorry za drugą osobę, ale nie
wiem, jak mogę ten komunikat przekazać inaczej (jestem otwarta na sugestie).

[drugikoniecswiata]

"Największą korzyścią odnoszoną przez pacjenta z psychoterapii jest rozszerzenie
wymaganej przez nią dyscypliny na wszystkie dziedziny życia i związki z innymi
ludźmi. Nie można mówić o pełnym uzdrowieniu, dopóki otwartość na wyzwania i
krytykę nie stanie się sposobem na życie. (...)

Spośród pacjentów zgłaszających się do psychiatry czy psychoterapeuty tylko
nieliczni od początku świadomie poszukują wyzwań, czyli nauczenia się
dyscypliny. Większość po prostu szuka "ulgi". Gdy się przekonają, że szukając
pomocy, stanęli nie tylko przed szansą uzyskania wsparcia, lecz podjęli również
wyzwanie, wielu od razu bierze nogi za pas, a inni rozważają taką możliwość.
Unaocznienie im, że jedyną rzeczywistą ulgę daje stawienie czoła wyzwaniom i
dyscyplina, jest zadaniem długotrwałym i często kończy się niepowodzeniem.
Dlatego mawiamy, że staramy się pacjentów "usidlić" lub wciągnąć w
psychoterapię. O niektórych pacjentach, którzy przychodzą na psychoterapiię
przez rok, a nawet dłużej, możemy powiedzieć: 'oni tak naprawdę jeszcze jej nie
zaczęli'

(...)

Istota ludzka ma taką samą skłonność do lekceważenia uzasadnionych dróg na
skróty jak do szukania ścieżek nieuzasadnionych. Uzasadnioną drogą na skróty
może być czytanie streszczenia zamiast całej książki w trakcie przygotowywania
się do egzaminu magisterskiego, jeśli streszczenie jest dobre, zrozumiałe oraz
umożliwia zdobycie wiedzy łatwiej i szybciej. Natomiast ściąganie na egzaminie
jest nieuzasadnioną drogą na skróty. Może i pozwoli zaoszczędzić jeszcze więcej
czasu i - jeżeli jest robione sprytnie - otrzymać dobry stopień i upragniony
dyplom, lecz nie da niezbędnej wiedzy. Dyplom zdobyty w sposób nieuczciwy nie
stanowi dowodu wiedzy jego właściciela i sprawia, że życie oszusta staje się
zakłamane, pokrętne i często sprowadza się wyłącznie do osłaniania i
uwierzytelniania kłamstwa.

Skuteczna psychoterapia jest często lekceważoną, choć ze wszech miar uzasadnioną
drogą na skróty, zmierzającą do rozwoju osobowości. Jej słuszność kwestionuje
się, m.in. mówiąc "Obawiam się, że psychoterapia to coś w rodzaju protezy. Nie
chcę się od niej uzależniać". Takim stwierdzeniem maskujemy zazwyczaj dużo
ważniejsze obawy. Psychoterapeuta nie jest w większym stopniu protezą niż
gwoździe i młotek w trakcie budowy domu. Można zbudować dom bez młotka i
gwoździ, ale czy da się w nim mieszkać? Czy stolarz ma przez to narzekać na
uzależnienie od młotka i gwoździ? Podobnie jest z rozwojem osobowości: można go
osiągnąć bez pomocy psychoterapii, lecz może to być proces męczący, długotrwały
i trudny. Warto posłużyć się dostępnym narzędziem, które go skróci."

M. Scott Peck, "Droga rzadziej wędrowana"

[dr.zabba]

>od jakiegoś czasu w naszych rozmowach (czy na czacie, czy tu na
>forum) odnoszę wrażenie, że grasz w taką grę: my cię mamy
>przekonywać, a ty będziesz zbijać argumenty.

To może ustalmy raz a dobrze: żabba w najbliższym czasie nie wybiera
się i nie zacznie się wybierać na terapię.

[drugikoniecswiata]

To po co żabba w swoich postach wokół tej nieszczęsnej terapii chodzi i o niej
gada? Że nie działa, że nie pomoże, że jest do bani, że zazdrość, że kumpel
korzysta, a samemu się nie skorzystało... choć oficjalne stanowisko jest takie,
że nie zamierzasz, to skubiesz temat i skubiesz. I bądź tu mądry. Mnie się nie
chce grać w taką grę, moje zdanie znasz i niniejszym wycofuję się z odpowiadania
na posty z pytaniami, na które moim zdaniem odpowiedzi szuka się w terapii. Co
zresztą już chyba wcześniej po części zrobiłam (może stąd też wrażenie, że się
do ciebie nie odzywam).

[dr.zabba]

>na posty z pytaniami, na które moim zdaniem odpowiedzi szuka się w
>terapii

może szukam innych odpowiedzi niż psychoterapia?

>skubiesz temat i skubiesz

od dziś postaram się przestać skubać

[drugikoniecswiata]

Ależ skub sobie do woli, ja tylko mówię a) co widzę b) że _ja_ nie chcę grać w
tę grę. na forum jest więcej osób przecież. ja odpowiadam zgodnie z moimi
przekonaniami, moim doświadczeniem, i tę odpowiedź znasz.

To co mnie denerwuje, to rozważania teoretyczne i wypowiedzi deprecjonujące typu
"terapia nic mi nie pomoże, bo..." - za nimi widzę tupiącego nogami pięciolatka
z tekstem "odczepcie się ode mnie". Tekst jest może i słuszny, tylko złość
wyrażona nie wprost i nie w tym kierunku.

I... tylko mnie nie zabij - przypomnę wątki fiziuni: ona też oczekiwała pomocy
innej, niż byliśmy jej w stanie zaoferować. Nie czułaś się wtedy tak, jakbyś
waliła głową w mur? Może po prostu dziewczyna chciała innej odpowiedzi, niż
farmakoterapia...

[kamyczek_0]

Jak dzisiaj ?

[dr.zabba]

Z jednej strony świruję, z drugiej wszystko jest bez sensu.
Próbowałam już zmniejszyć olzapin, ale dziś teraz na noc wzięłam
jednak 10mg. Za szybko i zbyt natarczywie biegnie moje myślenie. Nie
jestem też śpiąca. Nie będę już jednak tym razem odstawiać bioxetyny.
Kurczę, kurczę - jak tak dalej pójdzie, to skorzystam z nr kom mojego
dr, chyba po to mi go dał? Głupio mi tylko ścigać go na urlopie. No i
knąbrna żabba myśli - a co on mi pomoże...

Z pomysłów jak z choinki urwał, to zaczęłam czynić notatki do
książki, hihi. Ale to nie jest moje największe świrowanie.

[poetkam]

zybko i zbyt natarczywie biegnie moje myślenie. Nie
> jestem też śpiąca. Nie będę już jednak tym razem odstawiać bioxetyny.
> Kurczę, kurczę - jak tak dalej pójdzie, to skorzystam z nr kom mojego
> dr, chyba po to mi go dał?


Pewnie, że po to! Dzwoń i nie zastanawiaj się długo!

Głupio mi tylko ścigać go na urlopie. No i
> knąbrna żabba myśli - a co on mi pomoże...

Nie nakrzyczy Cię, ani nie zbije. Zamknij oczy, kiedy będziesz z nim rozmwawiać
mnie to pomaga...(tak tłumaczę mojej Córze, kiedy ma coś załatwić, a boi się
i wstydzi). Po to dał nr, żeby w razie czego dzwonić. Teraz jest to " w razie czego"

Trzymaj się Żabonku cieplutko i informuj na bieżąco jak Ci.

[drugikoniecswiata]

Pacjenci budzący moją siostrę w pierwszy dzień świąt zwykle mają jeszcze
pretensje, że nie ma jej w domu... i słowo ci daję, nie ma świąt bez pacjenta o
8 rano, a czasem i 7:30, a ona wszystkim grzecznie tłumaczy, że jak będzie, to
będzie, a na razie może pomóc przez telefon Przeproś że przeszkadzasz w
wakacjowaniu i poproś o konsultację. Magda dobrze mówi.

[xsenia]

ekwiwalentem żarcia były dla mnie papierosy

nie mówie, ze polecam
ale....

czy TY na prawdę bierzesz fluo????????
obiektywnie rzecz biorąc to jest nieselektywny syf
do tego biox jest najgorszym generykiem
z resztą jako medyk na prewno o tym wiesz

BTW poznawczo funkcjonujesz bdb: wszystko JEST bez sensu

[dr.zabba]

ale dlaczego nie ok, że nieselektywny?
efectin w dawkach ponizej 150 też działa jak SSRI
a na fluo się ładnie chudnie... znaczy chudło mi się kiedyś i mam
nadzieję, ze może teraz też
bez drugiego antydepa jadę w dóóóóóół...

[xsenia]

ssraje różnią się między sobą m.in. powinowactwem do receptorów muskarynowych, recept. powiązanych z CSN itp.
najbardziej wybiórczo na 5-HT działa escitalopram, fluo jest starym, niezbyt wybiórczym lekiem, stąd m.in. silny jadłowstręt itd.

pogooglaj...

[dr.zabba]

ale mi z tym jadłowstrętem po drodze...

escitalopram je prawie cała moja rodzina, hihi, aż trzy osoby znaczy

[xsenia]

wiem, że ci po drodze

to byl tylko przykład

a tak poza tym

[xsenia]

co sie stalo z kombinacja

wellb & wenla & cośtam ?

[dr.zabba]

wellb., lit, olanzapinę biorę nadal, tę ostatnią nawet ostatnio w
końskiej dawce 10mg
tylko wenla zamieniłam na fluo mając uzasadnione powody podejrzewać,
że to wenla powoduje u mnie nadmierne żarcie

[xsenia]

to ciekawe, bo u mnie wenla nie wzmaga apetytu, nawet w dawce 225
po fluo budziłam się z pawiem jak zaciążona, przełykanie czegokolwiek to był ból. jadłowstręt jak z podręcznika.
z moich doświadczeń wynika też, że trittico powoduje jadłowstręt, za to jako antydep całkowicie nieskuteczne
każdy ma inaczej, of kors

czy teraz, po odstawieniu wenla, masz napady żarłoczności?

[dr.zabba]

No, cholera, mam. Ale biorę teraz dużą dawkę olzapiny. W krytycznym
momencie było nawet 15 mg. Poza tym uzależniłam się od wieczornego
żarcia.
Obstaję przy wenla jako głównym winowajcy, bo jak brałam jej 300mg,
przez kilka miesięcy utyłam 15kg. Potem przez cztery mce brałam wellb
bez wenla i schudłam bez problemu 12kg. W czerwcu ub roku powrót do
wenla i 18kg w górę
Poza tym, jak napisałam, zrobił mi się nawyk, nałóg żarcia.

Ale mam teraz motywację: 4.09 wesele. Żeby wejść w sukienkę, którą
mam, muszę schudnąć ok 4kg. Ale poprzeczkę stawiam sobie wysoko: 10kg
w miesiąc.

[xsenia]

hmmm jestes zatem Atypowa
w działaniach niepożądanych wymieniono zmniejszenie łaknienia, utratę masy ciała, czyli wszystko na odwrót

kryzys możesz mieć też od samej zmiany antydepów, wiesz jak jest z odstawieniem wenla...

BTW próbowałaś może milnacipran?

[dr.zabba]

Zwiększenie masy ciała też tam jest.
Milnacypran znam tylko z zajęć na psychiatrii i chyba jakaś znajoma
znajomej brała w ciąży.

[xsenia]

aaaaa jest, tuz przed zaburzeniami orgazmu
uwaga czytającego kieruje się w stronę tego co ważniejsze <lol>

z tym ixelem to jakoś dziwnie jest, bo nikt (prawie) go nie stosuje
w losowo dobranej próbie kilkuset pacjentów z depresją nie wystąpił ani razu
mnie ciekawi o tyle że chyba do końca życia nie będę jeść wenla...

[lolinka2]

zabba, olanzapina tak daje po sadle - po chłopie widzę. Ma włączaną -
tyje, odstawiają - chudnie albo w miejscu stoi (zależnie od ruchu). Ale
pożeraczka na olanzapinie włącza się jak złoto.

[dr.zabba]

Tak, jasne, wiem. Biorę o. bez przerwy trzy lata. Próby odstawienia
nie powiodły się. Bioe pod uwagę możliwość uzależnienia psychicznego
.
Ja na co dzień to biorę 2,5 mg. Teraz mam okres: lato i potem do
października, że jestem bardziej nakręcona - w swojej ocenie głównie.
Lepiej funkcjonuję na dużej dawce, również w swojej ocenie.

[dr.zabba]

> I... tylko mnie nie zabij - przypomnę wątki fiziuni: ona też
>oczekiwała pomocy innej, niż byliśmy jej w stanie zaoferować.


Jejciu, ja naprawdę tak absorbuję forum swoimi problemami? W dodatku
nie wiem za bardzo, o jakim problemie ja tak ciągle piszę.
Oświećcie mnie, proszę. (ja się nie zgrywam, naprawdę mi się
wydawało, że specjalnie to tutaj nie marudzę)

[lolinka2]

odpowiedź na większość twoich problemów wychodzi jedna: terapia

Ty masz ją "w tyle"
I błędne koło - tobie źle a my nie mamy jak pomóc. To rodzi
frustrację

A z fiziunią było tak: odpowiedzią na jej problemy było "lecz się" a
ona w zaparte że nie. I pisała: czort swoje, pop swoje... i nikt nic
nikomu nie pomógł, aż się wszyscy wkurzyli.

[dr.zabba]

Buziaczki
Na wtorek umówiłam się do psycholożki.
Duuuuża w tym zasługa 2ndEnd.

[lolinka2]

brawo ta pani

[poetkam]

> Na wtorek umówiłam się do psycholożki.

Brawo za decyzję!

[dr.zabba]

A wiecie, ja na serio nie miałam świadomości, że tu na forum opisuję
jakieś swoje problemy... I tym bardziej, że całe (większość) forum
namawia mnie na terapię.

[drugikoniecswiata]

Nie generalizowałabym z tą całością czy większością (chyba że to była ironia),
ale na pewno nie czuję się w tym nadmiernie osamotniona Powiedziałabym, że
namawiają cię osoby, które same doświadczyły dobrodziejstw terapii i przeszły w
sobie złożony proces decyzyjny w tej kwestii. Co w sumie jest chyba dosyć
logiczne. A sceptycy z pewnością też się znajdą.

[drugikoniecswiata]

dzięki, lolinko
2ndend pozdrawia