do "chad-owych"

[luna15]

Witam , weszłam na forum ogolne ale Awanturka mnie tu skierowała...Mam
pytanie do osób cierpiących lub znających osoby chore na tą odmiane
depresji.Opisze objawy i powiedżcie mi czy według was pasują.Mężczyzna lat
31, kiedyś kilka lat temu miał epizod depresji (leczony farmakologicznie i
terapeutycznie -4 msc).
Obecnie naprzemienne stany dobrego nastroju :poszukiwanie
bliskości,wesołkowatość, ciepło, chęć działania-100 pomysłów na
minutę,słowotok (czasem).A potem (znacznie częściej ten stan); milczenie,
oschłość, złośliwość,wycofywanie się, zachowania odpychające- na pograniczu
wrogości, brak apetytu lub nadmierny (kompulsywny).Niechęć do towarzystwa
(ludzie mnie męczą)...itp. Przy tym cały czas zadawanie pytania o sens życia
(nie w sensie mysli samobójczych ale czy to co robi, to to co powinien robić,
spełnianie się itpSam określa to mianem kryzysu 30-latka , ale ja wiem ze
ten stan trwa już kilka lat i nie obserwuje zachowań zupełnie zwyczajnych,
jakby usrednionycj.Cały czas jest pęd , nie wiadomo za czym, poczucie "bycia
winnym" (sam to tak określa, ale nie wie winnym czego..)Praca; stany
totalnego pracoholizmu , gdzie nie ma znajomych, bliskich, rozrywki na
przemian ze stanami totalnego wyłączenia się, oklapniecia....

[luna15]

A i jeszcze uszczegółowie cos odnośnie kwestii; on-ludzie, często jest
bardzo "ludzko-przyciagający", zabawny, błyszczy w towarzystwie, "uwodzi"...a
potem totalne zamknięcie sie, irytacja na "towarzystwo" (męczy go), oczywiście
taka "niekonsekwencja" odrzuca znajomych, ktorzy nie wiedzą co jest grane....

[empeka]

To co piszesz pasuje do opisu naszych przypadłości. Trzeba dobrego psychiatry, bo jak widzisz
oni też potrafią mieć kłopoty z diagnozowaniem, nie mowiąc o leczeniu.

Powodzenia
Marta

[awanturka]

To wszystko co opisujesz jest bardzo typowe dla CHAD.

Czy on zdaje sobie sprawę z tego,że to co sie z nim dzieje może byc objawami choroby? Czy widzi to jak jego niestabilnośc emocjonalna komplikuje mu życie.

Bardzo trudno w takim stanie utrzymac jakieś satysfakcjonujace kontakty międzyludzkie, nie mówiac już o zwiazku z najbliższa osoba (wiem coś o tym z własnego doswiadczenia, sama na to choruję). Tak jak piszesz, ludzie moga czuc się zdezorientowani jego nagłymi zwrotami nastrojów i w koncu moga miec tego wszystkiego dosyc.

Powinien koniecznie trafic do dobrego lekarza, u wielu osób prawidłowo ustawione leczenie stabilizuje nastrój i zapobiega wynikajacym z choroby komplikacjom w życiu osobistym.

Jak widzisz możliwości namówienia go na leczenie?
- awanturka

[aneta10ta]

Jakiś pieprznięty.
Aneta

[luna15]

Awanturka, szansa pewnie jest, bo on sam czuje że cos jest nie tak.Tzn,
napewno "zgadza się" sam że to może być cyklotomia (to pojecie usłyszałam od
niego.Ja jednak uważam że to raczej jest ciut poważniejsze czyli "chad".Obawiam
sie ze problem moge miec z udowodnieniem mu że to jest choroba, a to dlatego,
że ten typ zachowań jest u niego od bardzo dawna (podejrzewam że trwa to juz
około 10 lat albo dłuzej)i on troche przyjął to jako swoją "osobowość"tzn; ja
taki jestem (cyklotomia).Oczywiście są momenty "lepsze", gdy zachowuje sie
całkiem neutralnie "w sam raz", ale to raczej rzadkość.

[luna15]

Awanturka, skąd sie bierze wogóle to zaburzenie, czy to jest wrodzone
(dziedziczne), czy też pojawia się znikąd .Czy uważasz że ten epizod
depresyjny, który miał mój znajomy (4 msc, gdy brał leki) to de facto było
zaostrzenie stanu permanentnego, który ma teraz?

[awanturka]

luna15 napisała:
> skąd sie bierze wogóle to zaburzenie, czy to jest wrodzone
> (dziedziczne), czy też pojawia się znikąd

Predyspozycje się niewatpliwie dziedziczy. Natomiast jak to sie dzieje, że u jednych rozwija sie "pełnoobjawowa" CHAD, inni maja tak dyskretne zaburzenia, że nikt u nich choroby nie diagnozuje, a jeszcze inni funkcjonuja całkiem dobrze, jest sprawa niewyjasniona. U niektórych poczatek choroby wiaże sie z jakimiś wydarzeniami życiowymi, którym towarzysza silne przeżycia, ale to nie jest żadna reguła. Pewnie to czy choroba się rozwinie zależy od tak wielu czynników,że nie bardzo te zależności daja się uchwycic.

luna15 napisała:

> Czy uważasz że ten epizod
> depresyjny, który miał mój znajomy (4 msc, gdy brał leki) to de facto było
> zaostrzenie stanu permanentnego, który ma teraz?

Bardzo często CHAD zaczyna się właśnie od stanów depresyjnych, ta druga strona zaburzenia albo ujawnia sie pózniej albo jest tak mało nasilona,że poprostu jej się nie zauważa. Myślę, że epizod depresyjny o którym piszesz to był poczatek CHAD.

Pytanie: czy to lekarz zadecydował o odstawieniu leków po epizodzie depresyjnym? (były przyjmowane dośc krótko)
- awanturka

[aneta10ta]

Na pewno wypowiadasz się kompetentnie, jak zwykle zresztą. Nie chce mi się
sporawdzać.
POZDRAWIAM
Aneta

[empeka]

aneta10ta napisała:

> Jakiś pieprznięty.

To pasuje do durnowatych koleżków z podwórka na blokowisku.
Z takimi tonami pędź na inne fora.
Biegiem.

[luna15]

Dzięki Empeka, wyjełaś mi to z ust.Ale tak myslę, że w sumie jest to reakcja
całkiem normalna, jeżeli ktoś nie zna podobnych osób, albo nie zadał sobie
trudu , żeby poznać.Tak własnie reaguja, stad osoby o tego typu kłopotach
zazwyczaj zostaja same , bo sa traktowane jako "pieprznięci''.Ja sama mam pewne
problemy z własnym nastrojem dlatego rozumiem osobe o ktorej pisze (łatwiej mi
sie wczuc, sama mam chyba chad, ale przez bardzo małe "ch", raczej własnie
cyklotomię).

[empeka]

> Dzięki Empeka, wyjełaś mi to z ust.Ale tak myslę, że w sumie jest to reakcja
> całkiem normalna,

... może, ale nie tutaj.

Aneta-ileś-tam występuje czasem na Depresji i zapamiętałam ją jako osobę agresywną. Mimo że
mamy 1 kwietnia, wcale mi nie do śmiechu, nie chciałabym awantur na naszym forum
(prywatnym!!!), więc mam nadzieję że albo się wyprowadzi, albo zmieni sposób pisania.
Dla wyjaśnienia zasad otworzyłam wątek "Pryncypia"

Powodzenia Luno.
Co Twojego męża, to przekonywanie go że jest chory powinno spocząć także na psychiatrze i
psychologu. A i o tym, że leczenie będzie pomagać.

Marta

[luna15]

Empeka to nie mój mąż (hii) tylko przyjaciel , co nie zmienia faktu, że sie
przejmuję.Dzieki.

[ja-sarenka]

witajcie
W poniedziałek wybrałam się na 1-szą wizyte do specjalisty (znajomy zaciągnął
mnie za raczkę).Powody:lęk, niepokoj, poczucie zagrożenia, nieumiejetnośc
podjęcia decyji...Okazało sie że psychiatra zdiagnozował...CHAD!
Kurcze zastanawiam się jak odróżnić normalne, zwykłe zmiany nastroju, które
miewa każdy ,od choroby.Wiem że miewam stany euforii i depresji (nie da się
tego nie zauważyć), ale czy to choroba?Wiem że paralizuje mnie lęk-czy Wy CHAD-
owcy też macie stany lękowe?Co bierzecie?Ja mam brać Lexapro 10, do tego jakiś
stabilizator nastroju, i Xanax, ale ten ostatni wtedy kiedy będę się wyjątkowo
źle czuła.Czy nie bede spała po tym stabilizatoeze?I tak mam niskie cisnienie...

[aneta10ta]

empeka napisała:

> Aneta-ileś-tam
Wciąż nad tym boleję. Całkowita bezsilność. Klasyfikuję do: trzeba się pogodzić.

> foru
> m
> (prywatnym!!!)
Co to za prywatność bez logowania?

> wątek "Pryncypia"
O szefach mamy pogadywać? Chętnie. Mam troje, może nawet więcej.
Pozdrawiam
Aneta

[luna15]

Sarenka a ile masz lat? Czy te "nastroje" miewasz od dawna?