Jakby mały ale kłopot

[kebli]

Nawet nie problem. Kłopot z NAMI i między NAMI. Ja teraz muszę się odzwyczaić, nie pisać, nie dzwonić. Takie mam postanowienia. Odwyk. Odwyk od niego. Pewnie skończy się toną wypalonych fajek. Pewnie nie odmówię sobie wina dla relaksu. Pewnie będę w nocy leżeć i ryczeć. Drobny kłopot, a ja czuję się całkiem bezbronna, za bardzo się odsłoniłam, za mocno pokochałam.
Nie będę więcej mówić, że kocham, nie będę proponować spotkań, nie będę pierwsza pisać Przesyt, za dużo mnie w nas. Znowu bym chciała wyjechać, być daleko, tym razem nie mam gdzie uciec.
Dobra, już siedzę i czuję, jak mi gula w gardle rośnie, jak łzy same napływają do oczu. A dzień jeszcze trzeba jakoś przeżyć.

[czubata]

>a teraz muszę się odzwyczaić, nie pisać, nie dzwonić.

Ale czemu?

[kebli]

Bo za dużo mnie w nas. On by chciał, żeby było więcej jego. A mniej mnie. Bo przytłaczam, przyduszam swoją miłością. A ja nie umiem nic robić na pół gwizdka, albo się całkiem zatracam w miłości, albo nie kocham wcale.

[czubata]

To znaczy on ci to powiedział wprost że jest ciebie za dużo? Może on się boi że ty go tak wiesz, pod pantofel. Faceci tego nie lubią.

[sapiencja]

Jest taka piosenka "Im więcej ciebie, tym mniej...."

Kebli, a może należysz do tych kobiet, które muszą mieć potwierdzenie, każdego dnia, że są kochane. Że jeśli on nie dzwoni, to dzwonisz Ty, bo zamartwiasz się, że jeśli on nie dzwoni, to może już nie kocha...

[czubata]

A ja się tak teraz zastanowiłam; i tak źle i tak nie dobrze. Jak kobieta kocha za bardzo to jemu źle, jak jest zdystansowana to też źle bo wtedy odtrąca. Jakiś czas temu chłop do mnie przemówił; "bo jak ja jestem po za domem to ty ciągle wydzwaniasz i pytasz kiedy wrócę" no to przestałam dzwonić. Jak przestałam dzwonić to było "bo ciebie nie interesuje co się ze mną dzieje,spóźniam się a tu nic,zero zainteresowania". Pozostałam jednak przy tym by nie okazywać nadmiernego zainteresowania, bo lepiej niech skamla że mu mało niż że mu za dużo. Ja mam wrażenie że faktycznie,faceci potrzebują ciągle "walczyć" o kobietę.

[sapiencja]

czubata napisała:

"Ja mam wrażenie że faktycznie, faceci potrzebują ciągle "walczyć" o kobietę. "

Bo to w nich tak zostało jeszcze z epoki kamienia łupanego

[eydur8791]

faceci potrzebują wyzwań także przy łupaniu kamieni

[eydur8791]

to ja się wypowiem jako facet z nami, że tak powiem też prosto nie jest wydaje mi się (przynajmniej w moim przypadku) że nie lubimy być zagłaskiwani ale nie lubimy być też ignorowani ale znalezienia środka.... ciężka sprawa. Właściwie to hm wydaje mi się że kluczem jest tu poczucie posiadania kontroli nad tym co się dzieje a przynajmniej stworzenie pozorów że facet ma kontrolę
Kebli ja proponuję metodę na przeczekanie. Wiem że myślisz że to wielka kłótnia ale ja myślę że on chciał po prostu może większego zainteresowania (nie mylić z nadmiernym). Będzie dobrze jak kocha to przyjdzie, a myślę że przyjdzie

P.S. ten wpis jak i dalsze autora w tym temacie jest tylko subiektywną oceną autora i nie predestynuje do ogólnej wykładni męskiej natury. Autor wpisu nie daje sobie ręki (ni każdej innej części ciała) uciąć że powyższe rady działają nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie i ewentualne skutki.

[kamyczek_02]

Kebli przytulam. Wiem, jak to jest.... Nie wiem, czy pomogę ci tym, ale myślę o tobie.

[sapiencja]

Autor może spać spokojnie. Rady autora są z życia, autora, wzięte, więc ewentualnie autor sam sobie musiałby uciąć rękę, albo inną część ciała, gdyby rady autora nie odniosły żadnego skutku, albo po rad zastosowaniu, odniosłyby skutek żałosny

[sapiencja]

Wpis poniższy jest do eydura:

Autor może spać spokojnie. Rady autora są z życia, autora, wzięte, więc ewentua
lnie autor sam sobie musiałby uciąć rękę, albo inną część ciała, gdyby rady au
tora nie odniosły żadnego skutku, albo po rad zastosowaniu, odniosłyby skutek
żałosny

[36.a]

Kebli, juz gdzieś ten Twój problem się przewijał w Twoich postach.
Jestem pewnie staroświecka, ale uważam, że dzwonienie pierwszej, proponowanie spotkań przynosi więcej szkody niż pożytku. Rozmawiałam ze znacznie młodszą od siebie kobietą, która powiedziała "oddałam mu wszystko". BŁĄD, straszliwy. Co zostało dla niej? Dając za dużo, nie robisz miejsca aby on coś dał, aby wyszedł Tobie na przeciw. "Odwalasz" wybacz sformułowanie pracę za Was dwoje.
Z ciekawością czytam, co piszą tu mężczyzni i znalezienie złotego środka jest zdaje się podstawą.
Trzymaj się ciepło. Za dwa dni będziesz mocniejsza. I mocno pamiętaj, czego się nauczyłaś. Nie wracaj do starych nawyków.

[kebli]

sapiencja
>Jest taka piosenka "Im więcej ciebie, tym mniej...."

>Kebli, a może należysz do tych kobiet, które muszą mieć potwierdzenie, każdego dnia, że są >kochane. Że jeśli on nie dzwoni, to dzwonisz Ty, bo zamartwiasz się, że jeśli on nie dzwoni, >to może już nie kocha...

Genialna diagnoza, jest dokładnie tak jak piszesz. Muszę o tym jutro pogadać ze swoim psychologiem. Jak on nie pisze albo nie dzwoni to faktycznie martwię się, że nie kocha.
Mam bardzo niskie poczucie własnej wartości i stąd to się bierze. Poza tym chyba jeszcze nigdy nie byłam w normalnym związku, takim gdzie bym ja była kochana i tylko ja była ważna i żebym ja też kochała. Jak do tej pory byłam w samych chorych związkach - albo ja nie byłam w stanie się tak naprawdę zakochać i mi nie zależało, albo on był agresorem a ja ofiarą. Jak do tej pory moje związki się nie sprawdzały i ciężko mi uwierzyć, że ktoś mnie może kochać ot tak po prostu i być dla mnie dobrym. Wiem, że na to zasługuję, ale wydaje mi się to takie niemożliwe, nierealne, nie do wiary. Dlatego ciągle szukam potwierdzenia. A jego to już męczy.

[lolinka2]

Kebli, tematu tego nie rozbierzesz na forum....

terapia, dłuuuuuuuuuuuuuga, żmuuuuuuuuuuudna terapia. tylko.

[ergo_pl]

Kebli, dziewczyny ujęły samo sedno.
Skąd wiem - bo sama tak mam.
Póki co powtarzaj sobie słowa 36 - nie wracać do starych nawyków.
Jak staję się bardziej "wyrywna" (choć w innej materii) - to do siebie tak gadam.