"Złap równowagę"

[megan.k]

W lutym 2018 roku została wydana książka "Złap równowagę" Piotr Bucki Wojciech Pączek.
Podtytuł: Jak dobrze żyć z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym?
Czy ktoś z Was zna/czytał tę pozycję? Jestem bardzo ciekawa Waszych opinii na temat tej książki, którą bardzo polecam, bo zawarte w niej rady są bardzo cenne dla dobrego funkcjonowania w życiu. Mam jednak pewne wątpliwości dotyczące tej właśnie książki i autora, który twierdzi, ze ma diagnozę CHAD, stąd mój post.

[39.a]

OK, przeczytam, mam ją akurat w abonamencie Legimi.

[megan.k]

W takim razie z niecierpliwością czekam na Twoją opinię na temat tej książki.

[bipolar_man]

Ogladałem wywiad z tym panem bodajze na tvn-ie i od razu odeszla mi ochota na czytanie tej ksiazki. Wole te pare groszy wydac na inna ksiazke bardziej pomocna w temacie.

[megan.k]

Czy mogę zapytać dlaczego?

[bipolar_man]

Ksiazka napisana przez kołcza. Poza tym ta diagnoza jakas watpliwa u niego. Diagnozowanie Chadem robi sie popularne chyba. Serio.
Abstrahujac juz od tego co napisalem, po prostu taka intuicja by tego nie czytac. Nie te wibracje.

Chyba nie ufam tez komus kto w szpitalu nie byl ; )

Z ksiazek. Nie mam az tak wiele. Bo zamiast chadem to ja pracuje w terapii co sie kryje pod nim. To tylko etykieta.
Z ksiazek typowo to:
Zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Monica Ramirez Basco - nieduza ksiazka, troche cwiczen w srodku.
Rzadko tu zagladam. Pozdrowienia

[megan.k]

O jakiej innej książce pomyślałeś? Próbuję zgłębić temat CHAD, więc chętnie poczytam coś jeszcze na ten temat.

[ergo_pl]

megan.k napisała:

> Próbuję zgłębić temat CHAD, więc chętnie poc
> zytam coś jeszcze na ten temat.

A czytałaś jakieś inne, polecane tu, na forum, czy to pierwsza o chad?

[megan.k]

Czytałam tylko medyczne. To pierwsza napisana przez osobę z diagnozą CHAD i na pewno pierwsza napisana przez kogoś, kto stwierdził, że osiągnął równowagę bez leczenia farmakologicznego. Jeśli możesz polecić pozycje napisane przez osoby chore z dokładnym opisem objawów widzianych oczami pacjenta a nie psychiatry, będę wdzięczna. Czytałam oczywiście wywiady z z osobami z diagnozą CHAD i oglądałam niektóre filmy.

[ergo_pl]

Na przykład taka "klasyka" jak Niespokojny umysł.

[ergo_pl]

Tak na szybko same linki, bo nie czytałam sama, a zerkniesz od razu na opinie:

lubimyczytac.pl/ksiazka/126465/jest-gdzies-swiat-inny-od-tego

lubimyczytac.pl/ksiazka/263955/quot-na-dwoch-biegunach-quot

lubimyczytac.pl/ksiazka/199001/listy-do-bliskich---depresja-mania

lubimyczytac.pl/ksiazka/203522/z-podniesiona-glowa

lubimyczytac.pl/ksiazka/199330/z-pierwszej-reki

[ergo_pl]

Tu masz Niespokojny umysł

lubimyczytac.pl/ksiazka/53273/niespokojny-umysl

Może zainteresuje Cię ta:

lubimyczytac.pl/ksiazka/56540/uratuj-mnie-opowiesc-o-zlym-zyciu-i-dobrym-psychoterapeucie

[ergo_pl]

Nie wstawiłam tu pamiętników o samej depresji, jest sporo dobrych, gdybyś chciała, to napisz.

[ergo_pl]

Jeszcze ta:

lubimyczytac.pl/ksiazka/56553/na-hustawce-emocji-moje-zmagania-z-choroba-dwubiegunowa

[ergo_pl]

I jeśli znasz angielski:

lubimyczytac.pl/ksiazka/272337/marbles-mania-depression-michelangelo-and-me

[ergo_pl]

I może kogoś zainteresuje:

lubimyczytac.pl/ksiazka/56547/dar-terapii-list-otwarty-do-nowego-pokolenia-terapeutow-i-ich-pacjentow

lubimyczytac.pl/ksiazka/90326/trauma

[megan.k]

Bardzo bardzo dziękuję. Wykonałaś kawał dobrej roboty. Na pewno przyda się również innym.
Tym razem założę plik i powklejam linki. Jeszcze raz dziękuję za pomoc. Poproszę również o te pamiętniki o depresji.

[dkmn]

tutaj znajdziecie wywiad z autorem tej książki. Mi osobiście to nie chce mi się zapoznawać z życiorysem kolejnego CHADowca. Nie wiem w czym miałoby mi pomóc przeczytanie tej książki. Ja raczej wolę jakieś naukowe wypracowania. Albo książki ale jakiś uznanych autorytetów a ten Pan raczej do nich nie należy. Ale chętnie posłucham o Twoich wnioskach z lektury tej książki.

[megan.k]

Czytałam już wcześniej, podobnie jak blog Piotra Buckiego. "Złap równowagę" to nie kolejny życiorys chadowca, autor bardzo mało miejsca poświęcił swojej chorobie (jak dla mnie zbyt mało, żeby móc bardziej obiektywnie spojrzeć na poruszony temat), za to pisze o swoich sposobach wyjścia na prostą i życia w równowadze mimo diagnozy CHAD, wypracowanych razem z psychoterapeutą. Miałam nadzieję, że ta książka Cię zainteresuje, bo Ty przecież też to osiągnąłeś. Jest tylko jedna różnica, mimo, ze nie znam Cię osobiście, czytając Twoje posty, nigdy nie miałam wątpliwości, że Twoja diagnoza została postawiona prawidłowo, a mimo to funkcjonujesz dobrze. Po przeczytaniu książki "Złap równowagę" zaczęłam mieć wątpliwości, czy autor książki miał prawidłowo zdiagnozowany CHAD, sam pisze, że to spektrum CHAD, ale w tych krótkich opisach, co się z nim działo w przeszłości, ja nie znalazłam objawów hipomanii, tylko zachowania zapracowanego zawalonego zleceniami człowieka, towarzyskiego, aktywnego, funkcjonującego na wysokich obrotach z powodu zawodu, który wykonuje, a depresje, które opisywał też krótko, ja nazwałabym zwykłym wypaleniem zawodowym i potrzebą wypoczynku, zwolnienia obrotów, oderwania się od problemów życiowych. Ale mogę się mylić, bo moje odczucia są subiektywne, stąd moja prośba o Wasze opinie na temat tej książki.

[martyna2525]

Posiadam ta ksiazke dla mnie to jedno wielkie rozczarowanie i wyrzucone pieniadze w bloto. Dla mnie autor nigdy nie mial chad, uwazam podobnie jak Megan ze opisy to nie choroba a przepracowanie. Nic w tej ksiazki nie przemawia do mnie. Jest to zlepek slow tworzacych zdania. Kazdy moze taka ksiazke napisac. Spodziewalam sie czegos innego moze to ze ja nie moge sobie pozwolic by zyc bez lekow.

[megan.k]

Wczoraj wysłuchałam, korzystając z internetu, wywiadu z Piotrem Buckim na temat tej książki, czyli dopiero po przeczytaniu jej, a także wykładu na temat CHAD wygłoszonego na uczelni wyższej i wiecie, co mnie zaskoczyło. Sposób mówienia przypomina mowy wygłaszane przez twórców marketingu bezpośredniego, służące do motywowania ludzi do niesamowitego wysiłku i pracy w celu osiągnięcia rzekomych sukcesów, a poza tym on używa zupełnie tych samych słów i zdań, co w książce i na blogu, jakby nauczył się tego na pamięć. Ja dalej uważam, że jego rady są dobre, bo sama od dłuższego czasu mam podobne nawyki, które naprawdę skutkują znacznie lepszym funkcjonowaniem, ale mam bardzo dużo wątpliwości na temat tej książki i samego autora.

[dkmn]

Wolałbym oceniać Piotra Buckiego po zapoznaniu się z jego książką ale widząc to czym On się zajmuje to raczej wrzucam go do jednego worka z chociażby Jackiem Wiśniowskim. Taką tematyką zajmowałem się kiedyś. Dla takich osób znajomość chociażby programowania neurolingwistycznego (NLP) to podstawa a jest to przecież zwykła prostacka manipulacja ludźmi. Pewnie dlatego ten język wydał ci się podobny bo taki w istocie jest. Ich metody są być może skuteczne ale to niczego nie dowodzi tak jak chociażby efekt placebo i nocebo są naukowo udowodnionym skutecznym działaniem (w jakimś tam znaczącym procencie) a są w sumie niczym.

[megan.k]

Z tym właśnie związane są moje obawy dotyczące tej książki, a raczej wywiadu i wykładu na ten temat, ale zastanawiam się, w jakim celu ktoś miałby w tym przypadku manipulować ludźmi. To wygląda na manipulację, ale nie chce mi się wierzyć, że nią jest. Czytając książkę nie miałam takiego wrażenia, przyjęłam ją bardzo pozytywnie, nawet przy założeniu, że autor wcale nie ma CHAD. W wywiadzie i w książce zresztą również autor podkreśla, że ktoś zmienił mu diagnozę, że ktoś namówił go do napisania tej właśnie książki. A jeśli to sam autor został zmanipulowany, żeby reprezentować na dużą skalę pogląd, że w CHAD można uzyskać równowagę bez leczenia farmakologicznego. To są rozważania czysto teoretyczne. Wiem, że on wspomina, że nie każdy to osiągnie bez leków, ale osoby lubiące wyzwania i chorujące na CHAD, mogą sobie postawić właśnie takie wyzwanie, że też spróbują to osiągnąć bez leków, a może się to dla nich bardzo źle skończyć. Dla mnie ta książka jest bardziej przydatna do tego, żeby ocenić, czy własna diagnoza jest na pewno postawiona dobrze. Ja funkcjonuję bardzo podobnie do autora książki, ale różnica między nami polega na tym, że ja właśnie dlatego, że funkcjonuję dobrze, uważam, że jestem zdrowa, a autor książki uważa, że jest jednak chory na CHAD, a równowagę osiągnął dzięki pracy nad sobą bez leków. I co w takim razie jest prawdą? Nie da się ukryć, że ta książka skłania do myślenia i to jest w niej bardzo cenne.

[prawo.murphyego]

Mam alergię na większość tzw coach'y i tu w tym przypadku po zapoznaniu się z paroma materiałami prasowymi jestem na nie. Tyle lat się leczę/terapeutyzuję, że do większości wnioskow doszłam juz dawno temu sama. Tyle że nie dawałam rady - mimo prób odstawienia pod kontrolą - poradzić sobie bez stabilizatora/ów. Diagnoza u tego człowieka mogła być mocno naciągnieta. Ogólnie dość kontrowersyjny sposób autopromocji własnych usług coachingowych.

[megan.k]

Dziękuję szczególnie za tę ostatnią cenną uwagę. Mam chyba jeszcze zbyt pozytywne nastawienie do ludzi, żeby wpaść sama na taką sugestię.

[megan.k]

Zachęcam do wypowiedzi również osoby z diagnozą spektrum CHAD, bo taką właśnie diagnozę ma postawioną autor książki. Czy jest na forum ktoś, kto przy takiej diagnozie również funkcjonuje bez leków?

[megan.k]

Jeśli ktoś byłby zainteresowany, to dyskusja na temat tej książki toczy się też na forum gazetowym Depresja w wątku "depresja dwubiegunowa" od mojego wpisu z 20.04.2018 godzina 15.41.

[prawo.murphyego]

Wygląda to cokolwiek nieprzejrzyscie-mogłaś zrobić nowa odnoge dyskusji POD SPODEM, bo trudno było się dokopać. Zabrałam głos i napisałam, co miałam do napisania.