aniek30
05.01.06, 17:04
Witajcie. Od kilku lat zmagam sie z niby depresja. Ciagle psychoterapia (u
roznych osob), od roku leki p/depresyjne, srednio pomagaja (fevarin,
seroxat).... i wczoraj w koncu psychiatra stwierdzil ze na 99% mam chorobe
afektywna dwubiegunowa ale w bardzo lekkim stadium. U mnie wyglada to tak ze
nastroje zmieniaja mi sie z dnia na dzien, albo nawet z godziny na godzine.
Nigdy nie wiem jak bedzie i nigdy nie znajduje przyczyny mojego dolka. Mam
udane zycie rodzinne, swietna corke, choruje wprawdzie na cukrzyce ale
chorobe opanowalam do perfekcji, wiec nie mam zadnych powodow do smutku. A
jednak musialam odejsc z pracy.... bo ciagle bylo mi zle, smutno, jednego
dnia robilam za wszystkich a nastepnego usypialam przy biurku.
Nie mam jakis skrajnych wahan, typu, ze nie wstaje z lozka, nie jem, nie myje
sie..... nawet w zlym stanie wioze corke do szkoly, dbam o moja chorobe, ale
czuje sie fatalnie, niepotrzebna, zmeczona, placzliwa, nie mam sily nic
robic. A nastepnego dnia potrafie umyc okna, zrobic obiad, pojechac po zakupy
i jeszcze kilka innych rzeczy.
Nie wiem czy diagnoza lekarza jest dobra. Czy to na pewno ta choroba. Boje
sie zeby to nie byla pomylka, jestem juz taka zmeczona tymi zmiennymi
nastrojami.... mam wrocic do pracy..... i przerazliwie sie boje ze nie dam
rady, ze nie udzwigne tego.....
Czy jest tu ktos, kto choruje tak jak ja? Kto nie ma az tak wyraznych etapow
tej choroby, nie popada w duze skrajnosci?
Czy moje obajwy to na pewno tak choroba????