Virginia Woolf

[comsui]

W kwietniu wchodzą na rynek "Dzienniki". Bardzo się cieszę. Wczoraj oglądane "Godziny" pokazały - to ja. Może brak mi obłędu w oczach, moje pióro czy uciekające spod palców kla, jakbym patrzyła na siebie. Też miałyście takie odczucia? Moje pióro nie jets tak lekkie, uciekające spod palców klawisze klawiatury rzecz jasna nie mogą się równać z jej pisaniem, ale cholera to ja. Ten sam czasem niepokój w chodzeniu i przemierzanie ścieżek, nawet gdy czekam na windę w pracy (głupio to wygląda, wiem). I jej mąż. Życzcie mi kogoś takiego. O mądrym spojrzeniu, troskliwego, kto i tak nie zapobiegł samobójstwu V.W.

Porozmawiamy o ChAD w kontekście znanych osób?
Tomasz Beksiński
wielu pisarzy, poetów

Czy...możliwe jest pisanie bez ChAD?
Zapraszam do dyskusji

[comsui]

szaleje mój komputer, kawałek się zdublował, wybaczcie

[miriam11]

Możliwe jest pisanie bez ChAD, ale myślę, że to nie przypadek, że tak wielu
wielkich artystów było ChADowcami. Ta choroba wyzwala jakieś wielkie pokłady
twórczości z człowieka, które może by się nie ujawniły w innym przypadku?
Kiedyś Promocja pisała tutaj że znalazła sobie właśnie takie ujście na nadmiar
energii w maniach - pisanie.
Coś jest w tych ChADowcach )))
A partner/ka ChADowca niewątpliwie musi być osobą może nie tyle niebanalną, co o
wielkiej wyrozumiałości, cierpliwości, miłości... odwadze? I masz rację, Comsui
- o wielkiej mądrości, życiowej przede wszystkim. I to chyba jasne, że Ci tego
życzę, takiego kogoś!

[comsui]

Dzięki.
Uwielbiam pisać. Wentyl.
Czy można znaleźć kogoś, kto nie spieprzy ( = ucieknie), gdy sie okaże, że szaleję?
Wiesz? Ja nawet daję (raz dałam) "instrukcję obsługi" mnie. Holding. Jak w terapii dzieci autystycznych. Zachwyciłam się, gdy usłyszałam - gdy dziecko się wyrywa ( = zmieniają się jak w kalejdoskopie nastroje), przytrzymaj je (= przytul, trzymaj mnie mocno).

kurwa...

[comsui]

"hold me like a baby" - Suzanne Vega, Gypsy

[miriam11]

A ja sama nie znam instrukcji obsługi siebie

[lookfor84]

"Godziny" ogladalam jakis czas temu, czytalam ksiazke, a Virginie Woolf cenie
od dawna.I pomyslec, ze gdy ona chorowala, zalecono jej odpoczynek.Nie dziwie
sie,ze ostatecznie sobie nie poradzila z choroba.Czy mozna pisac, nie bedac
chorym?Zgadzam sie w 100% z tym,co mowi Miriam, ze nie bez kozery chad nazywa
sie "choroba artystow", sprzyja kreatywnosci.Chorzy czuja glebiej i widza swiat
inaczej od przecietnego czlowieka, takie jest moje zdanie.Jednakze nie mozna
mowic, ze wszyscy ludzie sztuki, artysci, poeci, pisarze to osoby cierpiace na
zaburzenia afektywne lub inne zaburzenia psychiczne.
Podoba mi sie tez tworczosc Sylvii Plath, jej "Szklany kosz" czytalam kilka
razy, utozsamiam sie troche z Esther, glowna bohaterka.A "Dzienniki" sa
fantastyczne!

[miriam11]

"Szklany klosz" to jedna z moich ukochanych książek.
A inna - choć nie ma w niej tematów choroby psychicznej - ale podobne trochę
chyba klimaty (???) - "Zwierzenia klowna" H. Bolla. Czytaliście?

[lookfor84]

Nie czytalam niestety, o czym to?Moze po egzaminie sie skusze

[miriam11]

Oj, to ma wiele warstw.
Najbardziej widoczna, w skrócie: facet, z zawodu klown, rozpamiętuje miłość do
kobiety, która odeszła i wyszła za innego.
Z jednej strony kocha ją wyjątkowo, z drugiej to jednak niezły z niego
masochista, siedzi i rozdrapuje te rany.
Inne warstwy i wątki to konflikt międzyreligijny - ona katoliczka, on ewangelik
(m in. dlatego odeszła), postawy Niemców wobec hitleryzmu, oschła psychicznie
rodzina.
Boll to Noblista, ale ogólnie uważam za pisarza genialnego, nie z powodu Nobla,
najpierw czytałam książkę, a potem się o Noblu dowiedziałam. Inne jego rzeczy
też czytałam i są dobre, ale najbardziej lubię właśnie klowna.

[lookfor84]

dobra jest, brzmi zachecajaco.Na pewno sie na to skusze, ale za jakis czas.

[comsui]

tak, ale ładnych kilkanaście lat temu. odświeżę znajomość.

Sylvia Plath

[planasana]

Dolaczam do 'fanclubu' Sylvii Plath i filmu "Godziny" (ogladalam 2 razy i czytalam ksiazke).

A widzialyscie "Sylwie" z genialna rola Gwyneth Paltrow?

[esowx1]

No tak, V. Woolf to już moja stara miłość - "Panią Dollaway" czytałam już dawno
i od niej miłość się zaczęła A niektóre opisy dotyczące Rhody z "Fal" to
opisy moich lęków.
Film "Godziny" jest oczywiście mistrzowski. N. Kidman zagrała rewelacyjnie, a
Julianne Moore to moja ulubiona aktorka!
Dzienników jeszcze nie czytałam i szczerze mówiąc pewnie szybko się za to nie
zabiorę, bo oczywiście podchodziłabym do tego bardzo osobiście - z racji ChADu
mojego o Virginii - a już od jakiegoś czasu jestem już zmęczona utożsamianiem
się z postaciami z filmów, książek itd. jeśli o dwubiegunówkę chodzi Lubię o
tym zapominać

[she201]

Witam,tak wtraciłam sie na forum,zauważając watek V.W,nieprzypadkowo zresztą
przed chwilą kolejny raz odpaliłam płytkę z "The Hours",po to by na chwilę,choć
na chwilę pzrypomnieć sobie kim jestem-pomimo bólu który wywołuje na nowo ten
film.Muszę przyznac że Cuningham genialnie napisał te książkę i zrozumiał,na
czym polega cierpienie Chad.Szukasz i szukasz prawdziwego sensu życia,ciągle i
ciągle,ciągle żyjąc cierpisz,bo masz wrażenie że nie zyjesz naprawde tak jakbyś
chciał,szukasz przyczyn,zmian,możliwości,nowych miejsc,jak Virginia np.chciała
uciec do Londynu,pomimo iż w Londynie również czuła się okropnie od niego też
chciała uciec.I myślę że tak szukając,nigdy nie znajdujesz.Nadzieja tkwi w tej
chwili,w momencie podróży gdy szukasz nowego miejsca.Jednak gdy twój zapał
ostygnie,lub juz tam będziesz.Znów sie zatopisz w tym co przedtem,w nowym
poszukiwaniu.To chyba na tym polega życie Chad,ciągła podróż z oczekiwaniem na
życie,ciągłe szukanie doskonałości,a potem na nowo...to męczące,czasem
zabijające i twórcze.Nie wiem czy jestem Chad,może a moze to cos innego,ale
cierpie,szukam i wiem ze nie znajde,a mimo to goraczka pozostaje.Pozdrawiam
wszystkich podrozujacych.

[miriam11]

W najnowszym numerze (dzisiejszym) "Polityki" jest artykuł o Virginii Woolf.
Jeszcze nie doczytałam do końca, ale ciekawy.