chad czy sk...?

[kzw3]

prosze o pomoc, poznalam faceta, byl swietny, wesoly, nie sypial,
ponadprzecietnie inteligentny, z wyobraznia, wrazliwy, szalony, ale w
granicach rozsadku, tylko dlatego sie w nim zakochalam. byl inny, niesamowity.
czasem plakal, mial dola albo bywal chorobliwie zazdrosny.
pewnego dnia zawalil na calej linii, zniknal. Dodam ze to on głównie planował
przyszłość, obiecywał złote góry, powtarzał po stokroć "kocham", jeździł jak
oszalały po europie, żeby się ze mną spotkać, dzwonił, opowiadał traumatyczne
przeżycia z dzieciństwa... zwierzał się...
wiem ze on zyje, ze nic mu sie nie stalo, co pierwotnie podejrzwalam,
jedno pytanie: to moze byc CHAD? a moze to zwykly sk.....???
TO MOJA POWTÓRNA PRÓBA, RAZ JUŻ PYTAŁAM ALE NIE NA FORUM O CHAD, POJECHALI PO
MNIE SOBIE INTERLOKUTORZY. MOŻE TUTAJ COŚ CIEKAWEGO SIĘ DOWIEM OD WAS?

[bbrodz]

wiesz, ja mialam to samo pytanie obecne w moim zyciu przez ostatnie 4 lata..
obaj panowie, z obu zwiazkow, zasygnalizowali mniej lub bardziej otwarcie chad.
a teraz sobie mysle, co jest we mnie takiego, ze mnie to tak obchodzi? czy
jestem w stanie tak dalej zyc - czy to chad czy symulacja chad - krzycze: takie
zachowanie doprowadza mnie do szalenstwa! ja tez bywam chora, mialam ochote
izolacji, dotknela mnie polroczna choroba, a nie tlumcze tego chad-em! bylam
obecna, wspolpracowalam najbardziej jak umialam i nie umialam wyegzekwowac
milosci dla siebie, szacunku dla zwiazku, itp itd; tutaj na tym forum
uslyszalam, ze potrzebuje pomocy; i wreszcie to do mnie dotarlo - potrzebuje
pomocy... zgubilam sie, zgubilam siebie, jestem za slaba \;

moge dorzucic troche swoich doswiadczen do listy chad czy sk: wyjazd
samodzielny na urlop, a ja zostawiona w domu, spakowanie moich rzeczy i
wystawienie za drzwi, kilka razy na oczach innych osob? i tu skala jak
najbardziej swiatowa, a bo i shanghai, i wlochy, i portugalia, i wyszkow; brak
powrotu do domu, a ja raniutko sama, taxi, do szpitala; odbior ze szpitala,po
operacji, po to, aby wejsc do domu i sie spakowac; samotny sylwester - on z
rodzina, ktora miala wezwac policje jezeli jeszcze raz sie pojawie, rezygnacja
z in vitro przy moim 50 tym zastrzyku hormonalnym wyslana mi poczta; dlaczego
pozwolilam sobie zajsc tak daleko? dlaczego to akceptowalam???? wiesz, czytam i
zaczelam widziec - ludzie maja depresje i sie wspieraja, sa malzenstwa, jest
troska, znaja lekarzy, leki, chodza razem na terapie. ja jestem jaks wyjatkowo
uparta, i potrzebowalam az roku, zeby dopuscic mozliwosc wiary w siebie, i ze
moze jestem czegos warta; jezeli Ciebie to obchodzi- ze obiekt pojawia sie i
znika - zawyrokuje hipoteze, ze cos jest w Tobie, ze zwracasza na to uwage, ze
Cie takie zachowanie dotyka, intryguje.

mam akurat lepsza godzine , wiec sie madrze. ale ogolnie - to gruz. wiec
nastepny post moze byc zgola inny.... pozdrawiam, beata

[com_sui]

Dziewczyny...
chcecie jednoznacznej odpowiedzi.
Co się stanie, jeśli napiszę "to jest kurestwo"?
Beata, w pewnym momencie nie liczy się nic, nie liczą się okruchy uczucia,
przebłyski świadomości partnera. Liczy się tylko jedno. Jak bardzo chciałabym,
abyś zobaczyła to, co napiszę rozstrzeloną kursywą i pomnożone przez 1000:

TWÓJ WłASNY SZACUNEK DO SAMEJ SIEBIE.

[kzw3]

com_sui
czy ja wykazałam się troską o swoje samopoczucie?
dane:owszem, nie ma dla niego powrotu, nawet jesli to czd a nie to drugie, to
nie dam się wkręcić w takie życie jakie opisuje bbrodz. tylko do cholery
dlaczego ja teraz cierpię? z szacunku dla siebie i mojej rodziny, która ZROBIŁA
WIELKIE OCZY i tak juz nam zostało, niepomiernie się dziwimy, jak to możliwe???

[kzw3]

bbrodz
właśnie tego oczekiwałam, że ktoś mi cos opowie, a nie wyśmieje i za to ci
dziękuję. ja nie zabrnęłam daleko i nie dam się przeprosić, zwłaszcza, że cała
akcja "znikający punkt" dotknęła nie tylko mnie, bo jak sobie wyobrażasz
chadowcy czy sk....syny (ciągle tego nie umiem odróznić) muszą ranić
gremialnie, nie wystarcza im tylko ofiara- kobieta, trzeba zadżumić cały świat.
u mnie sprawa w zasadzie zakończyła się po jednej akcji, więc moje rozkminki li
tylko służą ratowaniu poczucia mojej wartości, która, nie ukrywam ucierpiała.
jeszcze jedno- są zawsze na samym początku związku pewne ZNAKI, które niestety
odczytujemy post factum, a które nasza intuicja pojmuje podświadomie i
krzyczy "uciekaj ryfka, uciekaj". nauczę się ich słuchać.

[...]

[jarodab]

Post został usunięty przez adminów lub założyciela forum .

[com_sui]

Odszedł od Ciebie?

[bbrodz]

pytasz mnie czy kzw?) bo jezeli o mnie - to moj luby odszedl ode mnie po raz
3ci od miesiaca, jakis 20ty od roku; ale zgodnie z tym co napisalas:
najwazniejsze , ze odszedl ode mnie moj SZACUNEK do samej siebie.
wczoraj przyjechala moja mama i brat, i zdarzyl sie cud.troche zobaczylam
swiatlo w tunelu. mniej sie boje przyszlosci. to jest juz 100% sukces tego
on&off zwiazku - mam przeogromne wsparcie w rodzinie, glaskanie, tulenie,
przytulanie, modlitwa, wszystko. a mi jest juz blizej do 40tki niz 30tki ..
kto by sie tego spodziewal - przez lata - matka to byl wrog nr 1.

chyba bede sie tutaj jeszcze wiecej udzielac, bo zapowiada sie, ze bede miec
duuuzo wolnego. zabieram sie za przeredagowanie swojego zycia. pozdrawiam, beata

[niewierzacy_w_to]

Bo widzisz... To jest trochę tak, że chad w takim przypadku jak opisujesz jest,
bądź co bądź, sk... poniekąd.
Tyle, że niezamierzonym, nie z premedytacją, nie z woli i wyboru...

Co jednak - mimo wszystko - nie znaczy, że trzeba skazywać się na takie życie.
A cierpisz, bo się zaangażowałaś - to naturalne.