I dostałam Coaxil...

[i_am_the_army]

... oby pomógł, bo ja kurde już nie mogę. Wysiadam. Jestem jedna wielka kupa
chaosu.
Ponoć nie ma już delikatniejszego leku na depresję z lękiem, więc mam
nadzieję, że nie zaszkodzi... że pomoże...
15.05 idę do psychologa.
Chodzę, miesza mi się we łbie i haftuję jak kot nawet jak nie mam czym, lada
moment po prostu EXPLODUJĘ.
Powiedzcie, że Coaxil mi nie zaszkodzi, i że pomoże! Plizz

[i_am_the_army]

... i powiedzcie, że mi to przejdzie... ja już nie mogę... naprawdę nie mogę...
aaaaaaaaaaaaaaaaaa

[i_am_the_army]

Dodam, że mój obecny psychiatra twierdzi, że absolutnie nie mam ChADu... tylko
mega ciężkie zaburzenia osobowości...

JEZU CHRYSTE

[ditta12]

Kochana Armio ja nic Ci nie pomogę ale może pocieszęOszczędzam lit
bo nie ma lekarza w mej przychodni i brak mi receptysama nie wiem
co mi jest i co mam teraz robić z tym litem(mało go).

[i_am_the_army]

Ditta, a w Twojej miejscowości jest tylko jeden psychiatra??? Nie eksperymentuj,
jeśli jest możliwość pójścia po tę receptę choćby do prywatnego, to namawiam...

[skwr2]

Śmiało można w takiej sytuacji poprosić o wystawienie recepty na lit
lekarza rodzinnego. Nie sądzę, żeby odmówił. Korzystałam kiedyś z
tej formy pomocy.

[aurelia_aurita]

Armio, Ty mi zdecydowanie NIE wyglądasz na zab. osobowości, a już w
szczególności mega ciężkie... masz za dużo dystansu do siebie i zbyt zdrowe
spojrzenie na świat - przynajmniej z tego, co piszesz na forum.

[i_am_the_army]

Niestety ja się zgadzam z tym, że to zab. osobowości... dystans mam i zdrowe
spojrzenie też... moich lęków po mnie nie widać. ALE to tylko taka maska,
pancerzyk, ja mam za przeproszeniem gówno pod czaszką, serio, chaos totalny. Nie
radzę sobie w życiu. Nie potrafię dorosnąć... i nigdy żadne leki mi na to nie
pomogły.
Jestem rozdarta, zawsze byłam. Nie wiem czego chce, mam problemy ze swoją
tożsamością, olbrzymie problemy.
To, że mam do siebie dystans, to, że poglądy mam jakie mam i to, że nie widać,
nigdy nie widać było po mnie żadnej choroby psychicznej, świadczy o tym, że jej
nie mam... A problemy ze sobą mam. I to KOLOSALNE.

Zdrowe spojrzenie na świat mam tylko z pozoru. Sama postępuję i myślę tak, że to
moje "zdrowe spojrzenie" gdzieś się ulatnia. Jestem po prostu, przyznam się
nieskromnie - co tu dużo gadać - mocna w mowie i w piśmie, hehe.
A w życiu, w sobie czuję się jak najbardziej zagubiony człowiek na ziemi.

[i_am_the_army]

Radzę sobie z życiem "na rozum", moje super-ego jest monstrualnie przerośnięte,
hehe, ale ego w strzępach.

[i_am_the_army]

Tylko czterech lekarzy psychiatrów (z jednej kliniki) uważa, że mam ChAD. W tym
jeden z nich, choć się do tego nie przyznał, pewnie dlatego, żeby nie podważać
opinii swoich kolegów, ma wyraźne wątpliwości i na moje pytanie, jak to z tym
moim ChADem jest, odpowiedział, że mój ChAD to taki duży lajcik...
Reszta psychiatrów, z którymi miałam do czynienia, zgodnie, jak jeden mąż i bez
konsultacji między sobą stwierdziło u mnie coś w rodzaju nerwicy
lękowo-depresyjnej i zab. osobowości zapewniając mnie, że nie nie jestem chora
psychicznie we właściwym tego słowa znaczeniu.

Jak dla mnie teraz to jeden grzyb co mam. Ja po prostu chcę się wreszcie poczuć
ok, bo już nie mogę wytrzymać, już dość... Leczenie ChADu nie przyniosło żadnych
pożądanych efektów, pora więc zdaje mi się uwierzyć tej większości lekarzy,
który uważają, że mam coś innego...

[i_am_the_army]

Ja już po prostu nie wiem. Nie wiem! Nie wiem! Nie wiem!
Mam daleko w poważaniu na to jestem chora! Byle mnie wreszcie ktoś wyleczył!
Aaaaaaaaaaaaaaaa!
A na ChAD - jak mam się leczyć?? Brałam większość stabilizatorów i guzik! A
nawet jeszcze gorzej. To co ja mam robić??????????????
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!

(sorry, jestem na skraju wytrzymałości)

[poetkam]

Biedactwo Ty moje, mam nadzieję, że ten nowy lek będzie dla Ciebie
skuteczny, czego Ci z całego serca życzę. Nie wiem na co jesteś
chora, trudno jest zdiagnozować jakiekolwiek zaburzenia psychiczne,
ale wiem jedno: masz szalenie bogatą osobowość, chcesz się
leczyć,poszukujesz wcąż nowych lekarzy, próbujesz nowych leków, co
jeszcze wiem o Tobie? Bardzo pomagasz mnie, oraz z pewnością
niejednej osobie z forum.

Co masz robić? Przeczekaj. Miałaś sporo przeżyć ostatnimi czasy-
przeczekaj. Odetchnij. Uspokój się.

Posyłam Ci całusa

[i_am_the_army]

Poetkam, co tu się będę rozwlekać, Ty wiesz, że Cię uwielbiam))
<uścisk>

[poetkam]

i_am_the_army napisała:

> Poetkam, co tu się będę rozwlekać, Ty wiesz, że Cię uwielbiam))
> <uścisk>

I wzajemnie, wzajemnie ))))))))

[ka_an]

Powtórzę za Poetkam przeczekać. Wiem, że boli, idź na spacer i
pokrzycz sobie lub jak wolisz to w poduszkę. Trzymaj się,
przesłałabym Tobie trochę dobrej energii ale ja już napisałam
Magdzie, nie umiem. Ale popracuję nad tym dzisiaj i jej resztkę
Tobie oddam.

[ka_an]

ja radzę sobie z życiem na wyciucie, albo się uda albo nie

[ka_an]

"Nie potrafię dorosnąć..."
A ja nie chcę dorosnąć Też nie radzę sobie w życiu, mam problemy
z tożsamością, niemożność podejmowania decyzji itp., jak to łądnie
określiłaś "gówno pod czaszką, serio, chaos totalny". A jestem
starsza od Ciebie i powinnam być dojrzalsza. Nic z tego, nie chcę
Skoro Ty masz mega zaburzenia osobowości to ja mam zaburzenia bez
osobowości

[i_am_the_army]

dzięki
ale wydaje mi się, że jest różnica między ludźmi, którzy nie mogą dorosnąć i
jest im z tym źle, a tymi, którzy nie mogą dorosnąć i jest im z tym dobrze, hehe
- ja zaliczam się do tych pierwszych, chcę dorosnąć, wziąć życie we własne ręce,
pozbyć się lęków i móc spojrzeć kiedyś w lustro z niekłamanym spokojem i
pewnością siebie.
ufff

[ka_an]

"móc spojrzeć kiedyś w lustro z niekłamanym spokojem i pewnością
siebie"
pewnie dlatego ja w lustro nie spogladam, bo boję się co zobaczę w
swoich oczach
moim zdaniem (boję się, że się ze mną nie zgodzisz) dorastanie z
pozbyciem się lęków (mam na myśli te uogólnione) i pewnością siebie
ma nie wiele wspólnego
Ja w swoim rozumieniu dorosłam, 10 lat wyprowadziłam się od
rodziców i jakoś sobie radzę, pewnie, że czasem proszę ich o pomoc
ale to też oznacza dorosłość.
Dojrzeć, nie dojrzałam, emocjonalnie czasami jestem jak małe
dziecko, pewnie, że niektóre swoje zachownia chciałbym zmienić ale
ogólnie sposób myślenia "tu i teraz" jak na razie mi ospowiada.
Nie gniewaj się na mnie, że tak filozofuje, mam dzień (dokłądnie
popłudnie i wieczór)do niczego, nawet nie do d...

Armio

[obecna_xyz]

Nie mam głowy czytać wszystkich poprzednich postów -wybacz.
Ja brałam coaxil dawno, bez objawów ubocznych i zbytnich rezultatów.
Najnowszy wynalazek mojego psycho to Ketrel- neuoleptyk II generacji.
O neuroleptykach pisze się,że są silnymi trankwilizatorami.
Ja na moje lęki brałam rzekomo przeciwlękowy antydepr. Trittico i
efekty były mizerne. Uspokoiłam się dopiero właśnie po neuroleptyku.

[i_am_the_army]

Brałam jakiś czas temu Zalastę, ale rezultaty marne, czułam się po niej nawet
gorzej... Dlatego, że leki bardziej mi szkodzą niż pomagają, lekarz przepisał mi
ten Coaxil, który ponoć właśnie słaby jest, więc w razie czego nie powinien
zaszkodzić.

[ikar113]

Wiesz co? Ściśnij zęby i przetrwaj objawy uboczne, bo warto. Dość
dużo ludzi sobie chwali ten lek. Mimo, że jest najłagodniejszym
lekiem na deprechę. Co do Zalasty, to ja od dwóch miesięcy biorę ją
cowieczornie 5 mg i nie mogę się jej nachwalić- wreszcie zacząłem
normalnie spać- zasypiam bardzo szybko i budzę się wcześnie rano
wyspany i nie przymulony niczym słoń porażony prądem. Oprócz tego
wycisza i działa jako stabilizator nastroju. Ja też mam duże
zaburzenia nastroju, biorę jeszcze Efectin i Lamitrin (300 mg/d). Od
czasu jak biorę Zalastę i Lamitrin, potworne huśtawki nastroju i
napady agresji minęły jak ręką odjął!

[i_am_the_army]

mnie Zalasta niestety zmulała, czułam się po niej jakoś dziwnie... choć ogólnie
nie był to najgorszy lek, jakie brałam
niemniej jednak nie chciałam go brać, jakoś mi nie służył do końca

jeszcze nie wzięłam Coaxilu, na moment krytyczny czekam

nasze ulubione leki

[obecna_xyz]

Dopisuję się do miłośników neuroleptyków II generacji.
Zalastalanzapina zawsze dobrze mi robiła.
Teraz mam kwietiapinę=Ketrel, który ma mniej tuczyć i mieć większe
działanie antydepresyjne.
Powyższe leki są refundowane tylko dla schizoli (na literkę P).
Ketrel dla innych śmiertelników kosztuje około 50-60 zł ( dokładnie
nie pamiętam).Czuwaj

[xsenia]

> Ponoć nie ma już delikatniejszego leku na depresję z lękiem, więc
mam
> nadzieję, że nie zaszkodzi... że pomoże...

nie chcę Cię zniechęcać, ale moja była psychiatra powiedziała że
Coaxil to placebo

[i_am_the_army]

hmm nie zniechęciłaś, wręcz przeciwnie, dla mnie wszystko jest ok co nie
szkodzi, haha, a placebo raczej nie zaszkodzi
a na razie i tak jeszcze nie zaczęłam brać