diagnoza

[gosiasur]

czy to prawda, że jesli dziecko nie nadrobi ruchowo do roku czasu to lekarz
stawia diagnozę porazenie mózgowe? Tak usłyszałam od jednej terapeutki i
jestem przerazona mój synek ma osiem miesięcy,wieku korygowanego 6 mies i nie
wiem czy zdąży . Stara się bardzo i dużo wysiłku wsadza przy niektórych
ćwiczeniach słychać tylko sapanie i stękanie. Cały czas coś nowego osiąga i
rozwój jego idzie do przodu, ale nie nadrabił jeszcze wieku korygowanego jest
do tyłu miesiąc.I takie teksty typu-" on będzie chodził tylko nie wiadomo
jak" mnie dobijają. Pozdrawiam Gosia

[kasia_kp]

Gosiu z całym szacunkiem dla Twoich lekarzy ale mi jeszcze zaden mimo ze Jaś
jest całe dwa miesiące do tyłu nie powiedział nic podobnego .Wrcz przeciwnie
mówia mi ze powolutku będzie nadrabiał zaległości a ma na to podobno nawet dwa
lata (a juz nie pamiętam gdzie usłyszałam ze trzy).Nasz rola pomagać maluszkowi
w nadrabianu , rechabilitować i stymulowac rozwój.Przeciez nawet ze zdrowymi
dziećmi nic się nie robi na siłe .
Gosiu a po drugie tak na zdrowy rozum to wiele wczesniaków nie nadrabia
zaległości do tego czasu (1 rok) wychodzi na to ze większość z nich powinna
mieć porażenie mózgowe ;o)
Nie martwiłabym się tym tak bardzo , bo nic tak żle nie robi dla dziecka jak
zestresowana mama !!!

Pozdrawiam
Buziaczki dla Jdrusia

P.s.
Gosiu czy Twój przyjazd w podanym terminie do W-wy jest aktualny ?

[gosiasur]

Terminu przyjazdu do Warszawy jeszcze nie znam, ale napewno przyjadę jak będę
już znała datę to dam znać. Pozdrowienia Gosia. dzięki za wsparcie ja też sobie
tłumaczę że wszystko będzie dobrze, tym bardziej że Jędruś robi postępy. Ma
tylko zwiększone to napięcie mięśniowe, a ta terapeutka zawsze mnie tak
zestresuje na każdej wizycie mi coś naopowiada, ale przy niej Jędruś robi
postępy więc muszę ją znosić.

[gruchotka]

Witam!

Pierwsze, co mi się nasuwa, to omijaj tą "terapeutkę" szerokim łukiem.
Jak tak można dołować rodziców. I wyrokować, z góry, że dziecko będzie
miało problemy z chodzeniem. Nie wiem jak rozwija się Twój synek i co
skłania terapeutów do takich stwierdzeń.

Mat urodził się w 26 tyg. Mając 12 miesięcy jeszcze samodzielnie nie
siedział. Gdynie było większych postępów zmieniliśmy metodę rehabilitacji
z Bobath na Vojtę i nastąpił przyśpieszony rozwój. Mat pierwszy raz stanął
w łóżeczku mając 15 miesięcy (licząć od daty urodzin), chodzić na przełomie
17/18 miesiąca. Nie piszę tego, żeby pochwalać Vojtę. Ale ważna jest dobrze
dobrana metoda rehabilitacji, bo nasza rehabilitantka wykonywała te same
ćwiczenia, gdy Mat miał 8 i 14 miesięcy, więc musiałam to zmienić.
No i każde dziecko jak wiadomo jest inne. Miki mimo, że urodził się w 32 tyg.
nie wymagał rehabilitacji, siedział mająć 6 miesięcy (licząć od daty
urodzenia), no jak miał 8 zaczął raczkować, co trwało ponad 5 miesięcy zanim
stanął na nogi i zaczął chodzić.

Nie zamartwiaj się, nie myśl o porażeniu, bo rozwój dziecka to nie wyścig.
Nawet dzieci urodzone w terminie nie rozwijają się książkowo.

[gosiasur]

Ma zwiększone napięcie mięśniowe. Rączki mu się całkiem rozluźniły, ale nóżki
jeszce nie i chyba na tej podstawie terapeutka tak mnie straszy.Pozdrawiam Gosia

[basiaf1]

Strasznie jestem zaskoczona. Jasiek urodził się w 30 tyg, z wagą 810 g. i
hipotrofią wewnątrzmaciczną. Teraz ma 7,5 miesiąca a wieku korygowanego 5
miesięcy. Urodził się w IMiDz i tam jesteśmy pod kontrolą lekarzy: neonatologa
i neurologa ( wspólne wizyty). Za każdym razem jak tam byliśmy, średnio co 6
tyg. , NIGDY nie usłyszałam , że Jaś ma np. 7 miesięcy tylko 5. Wogóle nie
patrzą na jego datę urodzenia. Martwiłam się, że Jaś za wolno się rozwija ale
ostatnio pani neurolog powiedziała, że jest rewelacyjny i że JEST DO PRZODU
NAWET. A drogie mamy Jasiek nawet nie potrafi się dobrze przewracać na brzuch!
Nigdy nie był rehabilitowany bo wszyscy lekarze zgodnie twierdzili , że nie
jest mu to potrzebne. Ostatnio jak byliśmy w instytucie spotkałam mamę Grety-
wcześniaczka , którego poznałam na oddziale. Greta urodziła się w 24 lub 25
tyg. z masą ciała 540 g.... Wszyscy o nią walczyli , ale chyba nikt nie
wierzył, że się uda. Mała była bardzo słabo rozwinięta . Przeżyła, jest śliczna
ale ma prawie pół roku i waży ...3 kg. I co ma powiedzieć jej mama?
pozdrawiam
Zyczę zdrowia i optymizmu
trzymam kciuki
Baśka

[mamaifilip]

Cześć dziewczyny,
mój syn urodził się w 36 tyg. ciąży, a w 3 tyg życia miał zabieg pod narkozą.
Teraz ma prawie 8 miesięcy (czyli prawie 7). Od 4 miesiecy jest rehabilitowany
Bobath (ale czasami zastanawiam się czy Vojta nie byłby lepszy). Ma wspaniała
fizjoterapeutkę (panią Ewę), która ciągle powtarza mi - powoli wszystko
nadrobi, wszystko w swoim czasie, chwali Filipa za energię (syn poddaje sie jej
propozycjom zabawy, byle szybko skończyć manipulowanie swoją osóbką). Filip
waży 9kg, obraca się na brzuch w obie strony, czasami uda mu sie i na plecki,
pełza do tyłu i robi "bączki" na brzuchu, podnosi pupę do czołgania do przodu,
ale na to jeszcze nie pora, posadzony siedzi jak tylko złapie równowagę, za
rączki podciąga się do siadania, uderza zabawką o zabawkę i przegląda się czy
to co upuścił na pewno spadło, wydaje przeraźliwie głośne okrzyki radości,
wymawia głoski i ulubione "bu". I mimo tych osiągnięć też się boję. Nie mam
porównania jak powinni zachowywać się jego rówieśnicy, a traktuję go jak 7
miesięcznego bobasa (myślę, że ten miesiąc kiedy powinien być u mnie w brzuchu,
a leżał w łóżeczku w szpitalu, to był czas dojrzewania do porodu, a nie
rozwijania się), kieruję się poradnikami dla mam. I niestety porównywanie z
poradnikami jest z niekorzyścią dla Filipa. Dlatego też się boję. Wyczytałam w
poradach na forum, że wcześniaki nadrabieją do 18 miesięcy, te po zabiegach
mają czas dwa razy dłuższy. A nasza neurolog powiedziała, że diagnozę o mpz
wydzaje się po 3 latach.
Ten post potraktujcie jako moją własną terapię strachu przed diagnozą i
jednocześnie wypieraniem obaw poprzez dostrzeganie osiągnieć syna.
Bo jestem po kolejnej nieprzespanej nocy.
I dzięki.

[tiya]

Hej,
wydaje mi sie, że takie obawy są nieobce żadnej z nas. Ja też się boję, mimo,
że mam zupełnego maluszka -prawie 4 mies., 2 mies. korygowane i tak naprawde
wszystko przed nią. Czasami spycham ten strach gdzieś głęboko, cieszę się
osiągnięciami małej, ale on gdzieś tam ciągle jest. I też czytam poradniki dla
mam, chociaż wiem, że powinnam się do nich zdystansować, bo każda rzecz, ktorej
mała jeszcze nie potrafi urasta do olbrzymiej rangi.To tez taka mała terapia -
tak bardzo każdej z nas potrzebna . Pozrdrowionka.