malo kto nas rozumie

[knockout]

witam!
tak sie zlozylo, ze jestem tata malenstwa, ktore przyszlo na swiat w 27mym
tygodniu. Poki co rozwija sie doskonale, nie bylo wylewow, nie ma powiklan,
ogolnie top 5%. Rozmawialem dzisiaj z ukochana zona o rozmawianu z tzw.
innymi ludzmi. Wniosek jest taki, ze kimkolwiek by nie byli, to urodzenie
wczeskniaka(czki) jest na tyle unikalnym przezyciem, ze nie da sie tego
porownac z niczym innym. Z jednej strony blessing, z drugiej strony course.
Ale wazne jest to, ze praktycznie nikt nas nie rozumie, bo kto ma wiedziec
jak to jest urodzic czlowieczka, ktory wazy 890 gram? Kiedy sie to Malej
dowiedzialem, wyjaralem paczke a pozniej razno zwymiotowalem. I wiem, ze Mala
poradzilaby sobie z tym o wiele lepiej ode mnie. Wczesniaki to z jednej
strony problem, ale wiem, ze u nas Mala jest oczekiwana, kochamy ja i ogolnie
jestg super. Fuck the rest!

[gaja78]

Ja myślę że każde narodziny dziecka są unikalnym przeżyciem, którego nie da się
z niczym porównać.
W jakim sensie inni ludzie was nie rozumieją ? Chodzi o rozmowy na temat
narodzin małej ? O stres związany z jej przyjściem na świat ?

[mamaigora1]

to juz tak jest, że syty głodnego nie rozumie i niechodzi tu tylko o urodzenie
wczesniaka, ale o wszystkie inne rzeczy na ziemi niestety (((

[jolantusia1]

same narodziny dla każdego sa przeżyciem, ale rzeczywiście niewiele nas
rozumie. I chodzi tu o to co się dzieje z dzieckiem urodzonym dużo tygodni za
wcześnie. Większość nie rozumie że dziecko musi spędzić w inkubatorze często
kilkanaście tygodni, że po wyjściu ma już ok 3 miesięcy a jest dopiero
noworodkiem, że ma pół roku i jeszcze nie siedzi. Wiek korygowany? Co to za
diabeł. Ile razy musiałam ludziom tłumaczyć. To wszystko racja. Ale
najważniejsze że są i się rozwijają nasze twardzielki. Pozdrawiam

[kasiania77]

Jak zaczęłam spacerkować z córcią na dobre, to miałyśmy takie przykre
zdarzenie. Jakaś baba zajrzała do wózka i stwierdziła o jaki śliczny noworodek.
Kiedy sie urodziła?Ja na to że ostatniego listopada. A ona ze zdziwiono -
skwaszoną miną - ale to dwa miesiące temu??!! I spojrzała na mnie tak jakbym
nie wiedziała co mówię albo jakbym głodzła swoje dziecko, bo taka malutka.
Prawie się poryczałam -czy ja muszę wszystkim tłumaczyć że Ania urodziła się
wcześniej itp.? Czy coś było w niej nienormalnego? Tylko była chudzinką. Była i
jest silna i zdrowa i bardzo dzielna jak wszystkie wcześniaczki.
Dla nas nasza córcia jest największym cudem i doskonałością.I to racja -Fuck
the rest!

[ciesia]

Kochani, zgadzam sie z wami jak najbardziej,fack the rest!
Ale zrozumcie, to wszystko bierze sie przeciez z niewiedzy.Mnie tez to wkurza,
ale powoli przestaje zwracac na to uwage. W naszym przypadku ludzie
pytaja:kiedy przywozicie małego do domu?(a ja mysle: mam nadzieje, ze bedzie
wszystko dobrze i tak sie kiedys stanie),wcale nie jest taki maly jak mowiliscie
(jak jest sam na zdjeciu i nie ma porownanie np z reka mamy, to nie widac jaki
jest maly), strasznie mnie to drazni. Moze to ogolnie wynika z moich hustawek
nastrojow(gorzej niz w ciazy, bo wtedy takich wogóle nie mialamJak ktos mnie
pyta ile wazy Kacper i odpowiadam 715g , jak sie urodzil, to wszystkim od razu
mina zednie zaczynaja mnie pocieszac.Nie zdaja sobie sprawy z wielu rzeczy, nic
na ten temat niewiedza, bo i skad, jesli nie mieli wczesniaka.My pewnie tez
bysmy sobie z tego sprawy nie zdawali gdyby nasze malenstwa urodzily sie w
terminie ale to nie wazne bo teraz sa dla nas najwspanialszymi i
najukochanszymi istotkami na swiecie. Ja natomiast mam w druga strone, gdy
widze wczesniaka wazacego 1500g to mysle, ale duze dziecko a przeciez to o
polowe mniejsza dzidzia od noworodka urodzonego w terminie

[mama_sloneczka]

Oj znam to znam, nawet moja mama, kiedy jej mówiłam o problemach Szymka (jak
już był w domu), że zaczął chodzić, kiedy skończył 17 m-cy to czasami ogarniała
mnie czasami taka złość, bo słyszałam "no zobacz, a Karolek też wcześniak i
zaczął chodzić jak miał 9,5 m-ca". Dodał, że Karolek to syn mojej siostry i
jest "wcześniakiem" z 38 tygodnia.
pozdrawiam i nie przejmujcie się

[traganek]

U mnie jest jeszcze gorzej bo nie rozumieją mnie nawet rodzice większych
wcześniaków. Za każdym razem jak jestem w poradni dla wcześniaków i jakiś
rodzic większego wcześniaka (z wagą urodzeniową powyżej 1700 g) zapyta się ile
ważyły moje maluchy robi wielkie oczy (a ważyły 770 i 950 g) i rozmowa nagle
się urywa
A jak już jestem z samą Zosią i jakiś rodzic wcześniaka przypadkiem usłyszy, że
Zosia prawie całe swoje 11-miesięczne życie spędziła w szpitalu i jeszcze
zobaczy, że jest taka malutka (5kg) to nieraz słyszę jak oznajmia innym
rodzicom wcześniaków "nie przypuszczałem, że takie dzieci są na świecie". I co
ja mam wtedy myśleć...

[adi1311]

choć jestem mamą nie małych wcześniaków z 34 tyg ,2450 ,2870 to w naszy
otoczeniu są same donoszone dzieciaczki a do tego słodkie pulpeciki czego nie
można powiedzieć o kacperku który ma 5 lat pamiętam jak dziś kiedy (była )
koleżanka stwierdziła że kacper wygłąda jak zabiedzone dziecko z bidula w wieku
1 roku ważył 7200 i wyglądał mało okazale przy jej córce która w tym samym
wieku ważyła 11 kg ( ciąża donoszona) .cały czas teściowa doradzałam mi co mu
dać do jedzenia np manna + żółtko + miód nic nie rozumiała i do tej pory
nierozumie kiedy odwiedziła nas w szpitalu jak urodziłam maćka 5 mies to
zapytała sie czy nie mogłam jeszcze pochodzić w ciąży Ze trzebo było w domu
leżeć z nogami do góry !!!!.kiedy chce się podzielić ze znajomymi że maciuś np
obraca sie to słysze to on jeszcze tego nie robił? pozdrawiam

no, na tym forum na brak zrozumienia nie

[ania.silenter]

powinienieś narzekać. My rozumiemy jak to jest.
pozdrawizm
P.S. Jak chcesz napisz coś o swoim dziecku. Chętnie je poznamy.

[tolka11]

bo na brak zrozumienia nigdy nie narzekałam. A przecież mam i skrajnego
wcześniaczka z problemami do dziś i wcześniaczka giganta. I przyjaciele, i
znajomi, i obcy zawsze okazywali życzliwość. Wysłuchali, pomogli. Jesli było
zdziwienie to także życzliwe. I pytania jak pomóc. A do pracy wracałam zawsze
po macierzyńskim. A tu operacje, rehabilitacja. Nikt mi nigdy problemów nie
robił. Jedyny dystans jaki zauważałam był, gdy z Miłoszem było źle. Wtedy dalsi
znajomi, koleżanki i koledzy z pracy nie wiedzieli jak się zachować, co
powiedzieć. Wtedy to ja robiłam pierwszy krok i jakoś szło.
Z nieżyczliwością spotykam się tylko jeśli chodzi o ilość posiadanych dzieci, a
przecież wcale nie mam ich tak wiele.

[adi1311]

zazdroszcze ci, ja poprosiłam o urlop wychowawczy nikt nie okazal
zrozumienia ,usłyszałam że zwolnienie w ciąży to i tak już problem( skąd moja
decyzja o następnym dziecku skoro pierwsze też bylo wcześniakiem i były prolemy
jestem sama sobie winna) , nikt nie pyta nie interesuje rozmawiają ze mną o
pogodzie . choć mamy krąg oddanych przyjaciół

[100ania]

moi chłopcy nie byli tacy maleńcy (1630 i 1420), ale w salce naprzeciwko leżeli dwaj chłopcy (nie bliźniacy) urodzeni jeden w 27 (6 dni przed moimi chłopakami), a drugi w 28. Kiedy my wychodziliśmy (po pięcioipółtygodniowym pobycie na oddziale), oni jeszcze tam leżeli. Jeden cały czas na respiratorze, a drugi na wspomaganiu tlenowym. Moi ważyli już po 2kg każdy, a oni "dobijali" wreszczie do 1200. I codziennie widziałam tych rodziców, którzy wyjmowali swoje maluchy oplątane rurkami i kabelkami z inkubatorów, a moi chłopcy już leżeli w łóżeczku, bez podgrzewania, bez pulsoksymetrów (tylko z monitorami bezdechu).
Chociaż moi chłopcy nie są tak skrajnymi wcześniakami (30tc + 2 dni) jak niektóre z naszych forumowych mauchów, to jednak strach o każde z dzieci był taki sam. Dobrze, że tutaj wzajemnie się rozumiemy.

[kamila9950]

doskonale cie rozumiem, poniewaz mam ochote krzyczec jak
moja sasiadka porownuje swojego wczesniaka wazacego 2000 gram, ktory w ogole
nie lezal w inkubatorze bo nie mial zadnych cech wczesniaczych, do mojego
dziecka ktore wazylo 730 gram, 2 m-ce w szpitalu, retinopatia, wzmozone
napiecie miesniowe, refluks, 2 tyg. pod respiratorem, pozniej okolo m-ca na
cpapie, rehabilitowane przez 1,5 roku.
ale moja sasiadka noi tak uwaza ze to jest analogiczna sytuacja, czy to nie
jest wkurzajace !!!

[adi1311]

ja mam wcześniaki z 34 tyg i uważam że tak jak sąsiadka mam prawo do zmartwien
każdy z nas ma prawo nie zależnie od tygodni czy wagi dziecka i choć moje
dzieciaki to duże wcześniaki to też nasze życie nie jest sielanką ale rozumiem
twoją sytuacje .pozdrawiam

[karutka]

Nie boj zabki ja Was doskonale rozumiem!
Duzo zdrowka dla Malej i pozdro dla Rodzicow
Buzka-Karolina i Philip

[anjazzielonego]

oj to prawda! Czasem jak ludzie coś powiedzą...
Moje koleżanki wiedziały, że Ola i Emilka ur. się w 32 tyg. z wagą 1500 i 1340
g, były 5 tyg. w szpitalu. Nie wiem, czego się spodziewały przyjeżdżając z
wizytą, jak małe miały po 7 tygodni- może czterokilogramowych niemowląt??? Do
dziś pamiętam, stanęły jak wryte w drzwiach i jęknęły: Boże jakie one malutkie...
Miałam ochotę je wyrzucic na zbity pysk!
A ja byłam taka dumna,że już ważyły po 2,5 kg!!! dobicie do tej wagi nie było
proste! Pierwszy mc po szpitalu spałam po 2-3 godziny, musieliśmy dosłownie
zmuszac dziewczyny do jedzenia, karmic na siłę, żeby dobiły do 3 kg. Słuchajcie,
tylko my wiemy, ile pracy trzeba włożyc w " obsługę" wcześniaków, postronni nie
rozumieją, że takie dzieci potrafią jesc 50 ml godzinę albo i dwie.....Dla mnie
jak pewnie dla każdego z Was każde osiągnięcie moich dzieci jest powodem do
radości!

[mamaemmy]

ano tak bywa.
Ale popatrz z drugiej strony.
Dla mnie wczesniak to x lat temu było to:
dziecko urodzone po prostu troche wczesniej,które musiałobyć w ciepłym
inkubatorze.Koniec znajomości tematu.
Nasi znajomi tak samo mieli jak my.
Teraz są wyszkoleni z zagadnień neonatologii,mało który nie zna skali
retinopatii lub nie wie co to cepap..Musieli nas wysłuchiwac,a,że ja jestem
baaardzo gadatliwa i przecież musiałam się wygadać...
Ale pamietam np takie teksty od ludzi w przychodni,lub w sklepie:"To ile miała
690gram?No to rzeczywiście malutka..no ale pani tez jest mała,więc jakie miałoby
dziecko.."DDD
Moi przyjaciele uwazali,że Emka wygladała jak ufoludek)Dla mnie była jak żabulec
Teraz wszyscy twierdzą,że wyglada jak mały Elf i dla wielu jest..Elfinką

[traganek]

to jeszcze nic. ja moim "zaufanym" przyjaciółkom pokazałam zdjęcia dzieci, gdy
te miały 5 tygodni i ważyły ok 1 kg. dla mnie były śliczne a one skwitowały
je "co za potworki". wtedy dopiero byłam załamana.

[100ania]

jak moi chłopcy przekroczyli 3kg, to byłam strasznie dumna, a moja teściowa powiedziała "ale maleństwa" i chyba zapomniała, że 31 lat sama urodziła wcześniaka, który 1,5 miesiąca leżał w szpitalu i gigantem też na pewno nie był

[oyate]

Tak tak Aniu) Niestety i mamy wcześniaków często nas nie rozumieją. Przykład
Twoja teściowa i .. moja mama.
Moja mama jest mamą wcześniaków od 450 gram (niestety aniołek) po 1 kg (też
aniołek) po dużego wcześniaka 2950 (niestety z powodu błędu lekarza też
aniołek).Po drodze mój żyjący brat i ja.
Mimo takich przeżyć też wkurzała mnie stwierdzeniami typu, czemu to czemu tamto
itp.
Patrzyła się na mnie jak na dziwaka, jak mówiłam jej że mały ma boleści brzucha
po słoiczkach z innej firmy jak HIPP (a tak było), że nie możemy przejść na
zwykłą herbatę, bo mały ma boleści. Że nie pozwalam jej wchodzić i otwierać
balkonu jak dziewczynki przyszły pierwszy raz do domu (to był czerwiec ale mimo
tego zabroniłam). Może i dobrze,że mój zakaz został złamany, bo dziewczynki
wtedy spały jak "zabite" przez bite 2 godziny

[ewelina-s-82]

"ładnie" sie zachowały te twoje przyjaciólki..

[tiya]

No tak, dla nas najpiękniejsze i najsłodsze na świecie, ale tak obiektywnie...
Moja młoda czasem każe sobie opowiadać o czasach w inkubatorze,ogląda fotki, po
czym z upodobaniem twierdzi, że wyglądała jak szczur. Dla mnie to określenie
jest bardzo pieszczotliwe, a zarazem trafiające w sedno Co nie zmienia faktu,
że wszyscy postronni powinni wykazać się kurtuazyjnym chociaż zachwytem

[jolantusia1]

świetne porównanie, aż się uśmiechnęłam. My z kolei na małego mówilismy
szczeniaczek. Pozdr

[tiya]

Tak gwoli ścisłości to "szczur wyliniały" )))

[renata28]

Rozumiem i podziwiam wszystkich rodziców wcześniaków. Przeczytałam wiele z
waszych historii - są wspaniałe i poruszające. Życzę wytrwałości w waszych
zmaganiach i dużo uśmiechu, bo przecież wszystko musi być dobrze, a inni, ich
często bezwiedne głupie komentarze - przecież tak naprawdę są bez znaczenia.
Pozdrawiam