Chciałam do Was dołączyć

[mamakubusia9]

11.04 urodziłam bliźniaki w 32tc. Matylda miała 1600g i 6pkt Apgar,
a Błażej 1800g i 5pkt. Jeszcze cały czas są w szpitalu w
inkubatorkach. Na szczęście samodzielnie oddychają i w miarę dobrze
jedzą mój odciągnięty pokarm. W ostatnim tygodniu wreszcie zaczęli
przybierać na wadze bo wcześniej nie było tak różowo. Najgorsze jest
to, że nie mogłam zostać w szpitalu i dojeżdżam codziennie 40km w
jedną stronę ze świeżym mleczkiem. Straszne to rozstawanie się z
maluszkami, ale nic nie można na to poradzić. Oby jak najszybciej
zdrowiały, rosły, żebym mogła zabrać moje serduszka do domu.
Jak Wy sobie z tym radzicie/ radziłyście?

[bijou82]

GRATULUJĘ
i trzymam kciuki za maleństwa-dzielne maleństwa. Ja miałam Madzię na
miejscu - na noc sie rozstawałyśmy -to było okropne.I nie ma na to
rady.Może zrób zdjęcia - zawsze milej spać ze zdjęciem ja tak
robiłam Czekam na informacje jak maluszki się rozwijają.
Te dojazdy napewno są bardzo męczące-współczuję...nie ma
możliwości "zamieszkać" w szpitalu na ten czas?????

[agusia79-dwa]

Gratuluję dzieciaczków, ja też dojeżdżałam do szpitala do mojej
Marysi, ale nie miało to dla mnie znaczenia bo córcia była
najważniejsza. Ty też dasz radę. Gdzie leżą twoje maleństwa?
Pozdrawiam i trzymam kciuki.
Agnieszka z Marysią (30tc, 860gram-2.05.2007)

[ciesia]

Gratuluje dzieciaczkow,ja zawsze chcialm miec bliznieta ale nie
wyszlo,moze innym razemi TO JESZCZE CHLOPAK I DZIEWCZYNKA,super!
Trzymam kciuki za oboje i zycze im szybkiego wyjscia do domku
Szlak mnie tylko trafia ,ze w Polsce nie ma tak jak u nas i juz w
wielu krajach unii specjalnych domow,ktore znajduja sie przy
szpitalach.Sa to tzw Ronald McDonald hous-y.Mamy moga tam mieszkac i
byc przy dzieciakach calymi dniami a tam chodzic tylko jesc i spac
(nasz byl 5 minut drogi na piechote od szpitala).Wiem jak jest
ciezko nie moc byc przy maluszku tak szybko i czesto jak sie chce bo
na poczatku to przerabialam.Chyba jak wroce do Polski to musze
rozwazyc te mysl o zapoczatkowaniu czegos takiego!

[pszczolka232]

Po pierwsze gratuluje podwojnego szczescia
Ja tez rodzilam w spzitalu oddalonym o 60 km.od mojej miescowosci.
Tak wiec jak mnie wypisali musialam dojezdzac ale jak juz mala
przeniesli do lozeczka i moglam ja sie nia wiecej zajmowac
przenioslam sie do internatu w szpitalu. Jak sobie radzilam z
codzienna rozlaka? nie radzilam sobie wcale codziennie plakalam ze
juz musze jechac w nocy spalam z malej ubrankami. Naszczescie bardzo
wspieral mnie moj maz i on w jakis sposob nas trzymal przy
rownowadze.No i codziennie mimo iz bylam u malej poznym wieczorem
czyli okolo 22 dzwonilam zapytac jak mala i jak jej waga oczywiscie
pytalam pielegniarki czy moge zadzwonic(czekalam zawsze na nocna
zmiane jak przyjdzie) i nigdy nie uslyszalam nie. Dzieki temu,ze
dzwonilam bylam spokojniejsza.
Chcialabym Ci dac recepte jak sobie poradzic z tym ale sama takiej
nie posiadam. Poprostu zycze cierpliwosci i wytrwalosci. Jeszcze
troche i bedziecie razem w domu.

[mamaigiiemilki]

witaj, jaj juz opisywałam swoj porod na blizniakach(w Twoim watku, wiec nie bede pisala jeszcze raz
zycze duzo cierpliwosci i wytrwałosci Tobie, bo dojazdy meczace, troska o dzieci a w domu jeszcze synek...a dzieciom, zycze duzo zdrowka i zeby jak najszybciej wyszły do domku;

[lennor]

Witaj.Ja bylam w podobnej sytuacjiUrodzilam coreczke w szpitalu w
mojej miejscowosci,ale nawet jej nie zobaczylamMialam niestety
calkowita narkoze i zanim sie wybudzilam mala przewieziono karetka
do szpitala do Walbrzycha.Spedzilam 5 koszmarnych dni sama w
szpitalu i dopiero piatego dnia ja zobaczylam!!!Potem przez 6
dlugich tygodni malenstwo lezalo same w szpitalu,a ja moglam do
niej jezdzic tylko co 2 dni(i to tylko na jakas godzinke.to bylo
straszne,ale jakos sie trzymalam,poprostu wiedzialam,ze musi byc
dobrze!!Po drodze,retinopatia,dwie laseroterapie,ale musialam byc
twarda.Najwazniejsze,ze malenstwa sa pod dobra opieka,same
oddychaja i powoli zaczynaja jesc,a reszta pojdzie z gorki.Trzymamy
mocno kciuki)

[100ania]

wreszcie nas znalazłaś

jak Kuba znosi całą sytuację???

Mój Kubuś miał 3 i pół roku jak chłopcy sie urodzili i bardzo przeżywał, że wszyscy mówią o dzieciach, że mama i tatuś znikają na całe dnie, a on nie może jechać do braciszków.
Strasznie był biedny
Ile teraz ważą maluchy?
I napisz jak z oczkami.

[mamakubusia9]

Dzięki dziewczyny za miłe przywitanie Będzie mi z Wami napewno o
wiele raźniej. Dojazdy mnie dobijają i ten ciągły pośpiech, ale nie
mam możliwości zamieszkać niedaleko szpitala, a poza tym nie
mogłabym tego zrobić mojemu starszakowi. On jeszcze chyba za bardzo
nie jest świadomy swojego rodzeństwa mimo iż mu dużo opowiadamy,
widzi jak odciągam mleko to mu opowiadam, że to dla dzidziusiów itd.
Chodzi do żłobka więc ja w tym czasie jadę do szpitala, żeby nie
odczuł mojego braku i szybko potem wracam go odebrać. Ciekawe jak
zareaguje jak wrócę z nimi do domu.
Maluchy dziś ważą 1710g i 2000g. Matyldzie chcą przetoczyć krew bo
się anemizuje, z oczkami jeszcze nie wiem bo mają jakiś problem z
okulistką. Ale optymistycznie lekarka powiedziała, że prawdopodobnie
w przyszłym tygodniu wypiszą maluchy do domku )))