Czy ja źle robię?

[agusia79-dwa]

że nie chcę dawać mojej małej słodyczy?(czekolada, wafelki itp). Ma
już 13 miesięcy i nie wiem. Osobiście jestem za tym żeby tego nie
robić bo uważam, że to dziecku nie jest do szczęścia potrzebne. Mój
mąż upiera się nad tym po każdej wizycie u jego matki. Poradźcie

PS. I nie chcę aby miała w przyszłości problemy z wagą tak jak ja
(to znaczy odreagowywała stres jedząc słodycze.)

pozdrawiam Agnieszka

[mama-cudownego-misia]

Widzisz, na dwoje babka wróżyła. Nie dając małej niezdrowych słodyczy chronisz
jej zęby, apetyt i szczupłą sylwetkę. Nie kształtujesz jednak dobrych nawyków
żywieniowych, bo dziecko ma głęboko w pieluszce to, czy coś jest zdrowe albo
tuczące czy nie. Zakazany owoc smakuje lepiej, staje się rarytasem, a z czasem
formą buntu przeciw władzy rodzicielskiej.
Myślę, że na Twoim miejscu (a już niedługo na nim będę) nie będę się upierała
przy tym, że absolutnie nie wolno, tylko wprowadzę zdrowe zasady, typu: po
ładnie zjedzonym posiłku deser w postaci dwóch kostek czekolady czy połowy
wafelka. No i oczywiście te zasady muszą obowiązywać cała rodzinę, bo dzieci
uczą się przez przykład. Jeśli Wy się będziecie obżerać, a maluch będzie
dostawał desery w ilościach ograniczonych, to się będzie czuł pokrzywdzony.

[zurawska.barbara]

hmm, z tego co piszesz kwestia słodyczy jest konfliktowa u Ciebie w domu.
Napiszę jak to u nas wygląda. Mój mały ma dopiero 11 miesięcy, ale wiem ze w
tym wieku inne dzieci już jadają kinderki i takie tam inne(jak on dostaje to ja
zajadam ze smakiem). Ja jestem temu raczej przeciwna, ale zdarza się że mały
dostanie kawałek ciasta (domowego!) czy liźnie loda (liźnie dosłownie kilka
razy) ale ja ma zasadę taką ze w domu nie ma słodyczy,rzadko je kupuję,jak już
naprawde ja czy mąż mamy ochotę. Nie ma nic słodkiego pod ręką. Jak się chce to
trzeba lecieć do sklepu a to często powstrzymuje łakomczuszki
Ale nie żałuje małemu owoców, często jada banany, a teraz zmieszane z
truskawkami - uwielbia. Wyznajemy zasadę że co zdrowe, mało przetworzone albo w
ogóle to najlepsze i nie powinno zaszkodzić. (oczywiście to co mały powinien
jeść : mieso ryby, jaja warzywa obowiązkowo!) Jednak w Twojej sytuacji
godziłabym sie na słodycze u babci a w domu bym ich nie miała. U nas jest tak że
są zabawy w które bawi się Stasio tylko z babcia czy dziadkiem, to sprawia ze są
dla niego atrakcyjni (jeszcze bardziej) i zawsze jest ogromny wybuch
entuzjazmu kiedy ich widzi(a mieszkają za płotem), aż miło popatrzeć i wszyscy
są zadowoleni. może to jakieś wyjście dla Was?
Myślę ze lepiej troszkę ustąpić niż sprzeczać się nad dzieckiem, bo to dla niego
bardziej szkodliwe niż kawałek łakocia. Głowa do góry,pozdrawiam!

[bardzo_luba]

Ja mysle, ze bardzo dobrze robisz. Tak malemu dziecku nie sa potrzebne slodycze. Mam nadzieje, ze jak moje dojdzie do takiego wieku, nie zlamie sie i nie oslodze...

[beataklaudia]

a ja zgodzę się z mamą cudownego misia...wszystko jest dla dziecka tylko z
umiarem Właściwie nie potrafię wyobrazić sobie jak można dziecku całkowicie
odmówić czegoś co jest dobre czyli słodyczy..i jeszcze jak pisze któraś z mam,
zjadać samemu dziecka kinderki, albo kupować słodycze dla siebie, bo są dobre..a
dziecku nie dać...
Moja Klaudia we wczesnym dzieciństwie tj. do ok. 2,5 roku życia nie była
pasjonatka słodyczy, ale od czasu do czasu coś tam przegryzła. Jak skończyła 3
latka bardzo polubiła kinderki, żelki, galaretki w czekoladzie itp..i zawsze ma
je w swoim "bufeciku" czyli w zasięgu ręki. Ponieważ nigdy nie zabraniałam jej
słodyczy nie traktuje ich jako rarytas, który trzeba pochłonąć natychmiast co do
sztuki..czasem jak ma ochotę potrafi zjeść na raz 10 czekoladek - bo akurat ma
na nie smak, a później potrafi np przez tydzień nie tknąć nic słodkiego..bo
akurat nie ma ochoty..
Na pewno ważne jest żeby chronić ząbki...ale tu raczej stawiałabym na regularne
szczotkowanie a nie na zakazanie jedzenia słodyczy...
Dodam, że moje dziecko ma obecnie ponad 4,5 roku, ma śliczne bielusieńkie ząbki
bez żadnej próchnicy, waży 14 kg - jest filigranowa..ma świetne wyniki
badań...więc nie ma reguły...
POzdrawiam, Beata

[kicia031]

Moj mlodszak ma 3 lata i jewzcze ani razu nie jadl cukierkow, czekolady, zelkow,
batonikow i innych swonstw. Okazjonalnie je lody, albo domowe, malo slodkie
ciasteczka i to jedyna slodycze, jakie mial w dziobiszczu.
Straszy byl, mimo moich prosb tuczony slodyczami przez dziadko i mial problemy z
otyloscia i zebami, a takze z uzaleznieniem psychicznym. Na szczescie do
dziadkow dotarlo, ze robia dziecku krzywde.

A sposob na to - nie kupowac. Nie ma slodyczy w domu i dziecko w ogole nie musi
ich poznawac. Moim zdaniem 13 miesiecy to grubo za wczesnie na wpychanie
smieciowego zarcia, a takim jest wiekszosc slodyczy.

[mamaiggiego]

Ja uważam że powinniście być zgodni co do dawania dziecku słodyczy a
nie mąż swoje racje a Ty swoje racje.Hm 13 miesięcy to chyba jednak
za małe dziecko jak na słodycze.Mój synek ma dopiero 7 miesięcy i
mamy troszke jeszcze czasu ale jesteśmy z mężem zgodni że
niekoniecznie takiego malucha będziemy raczyć słodkościami a każdy o
tym wie że wcale nie są zdrowe.A dziadkowie jeśli chcą uszczęśliwić
wnuka to jest wiele innych sposobów a słodycze mogą sami zjadać w
dowolnych ilościach.

[mada567]

Nie robisz zle. Poza tym soczki, herbatki zawieraja cukier i to moim zdaniem
wystarczajaca ilosc dla takiego malucha. Choc mysle, ze jakis herbatniczek,
ciasteczko od czasu do czasu nie zaszkodzi. Wszystko w granicach rozsadku.
Ja tez mam w planach nie dawac maluchowi slodyczy tak robi moja kuzynka i mala
zdrowo sie jej chowa ma sliczne zabki bez pruchnicy.

to Twoja decyzja

[artdesign84]

Ty jesteś matką i wiesz co najlepsze dla Twojego dziecka
Mój ma niespełna 6 miesięcy a już posmakował czekolady (mój synek to
Michałek i dostał kawałek cukierka Michałek jak miał 5 mieś -
kawałek tzn 1 milimetr na 1 milimetr - tak do possania
Ja NIGDY nie byłam niczym ograniczana - raz chciałam czakoladę raz
nie (potrzeby organizmu) i źle na tym nie wyszłam

[rwyskiel]

Sądzę, że nie robisz źle nie dając dziecku słodyczy. Raz, że to
puste kalorie, a po drugie i tak kiedyś spróbuje ich smaku, ale
lepiej później niż za wcześnie. Ja ma 5-latka i sporadycznie dostaje
słodycze i tylko jeden raz w tygodniu. Ja oczywiście robię to ze
względu na zęby. Moi rodzice nigdy mi słodyczy nie zabraniali i
cierpię do dziś dnia, nie mogę się bez nich obejść. Nie chcę żeby
moje dziecko było takim niewolnikiem jak ja. Oczywiście każdy ma
prawo do swoich racji i ja to szanuję. Nikogo nie będę ciągła na
swoją stronę. Najgorsze jest to, że inni, tzn. np. teściowa, czy mój
tato, tego nie uznają, mówią, że przywilejem dziecka jest cukierek i
słodki smak. A ja pamiętam, że po takich przywilejach płakałam z
bólu zębów. Nie chcę, żeby moje dziecko też musiało. To jest wybór
mój i męża, my słodyczy nie dajemy.

[zurawska.barbara]

no to ładnie, dostało mi się ze zjadam dziecku kinderki (wyrodna matka! -
bardzo rozbawiła mnie ta uwaga) no cóż wszystkie czekolady ktore dostaje Stasio
lądują w naszym zołądku, on jeszcze nawet nie rozumie co to jest, z równym
apetytem zajada wszystko od kaszki po rybę, banany i wszystkio inne. Uważam
osobiście że nie robię mu w ten sposób krzywdy. Jak już było napisane, większość
słodyczy to śmieciowe jedzenie a mnie zależy na tym zeby było zdrowe i
pełnowartościowe, na słodycze przyjdzie czas jak będzie się sam o nie upominał.
Ja poprostu nie uważam ze przez dawanie słodyczy uszczęśliwię dziecko, jak
przyjdzie czas kiedy bedzie to dla niego przyjemność to owszem w rozsądnych
ilościach nie ma sprawy. I z pewnością będzie chciał zelki i inne takie wymysły
w których większa część to cukier, zelatyna, farbka, polepszacze smaku,
utwardzane tłuszcze roślinne i konserwanty, ale cóż zrobić. A teraz
uszczęsliwiam małego warzywami, owocami mięsem i innymi smakołykami
(niedokończone jedzonko sama dojadam często bo mi też makuje) bo to inwestycja w
jego zdrowie.
Z reszta dla niego ogromną frajdą jest jedzenie tego co my np w czasie wspólnego
obiadu i zawsze coś dla niego się znajdzie na stole, sądzę że to lepsze bo i
przyjemność i zdrowie, a słodycze to raczej tylko przyjemność. Choć przyjemności
też są ważne. Pozdrawiam wszystkie mamy!

[agusia79-dwa]

ustaliliśmy z mężem, że poczekamy do 2 lat (przynajmniej!). Cieszę
się, że nie tylko ja jestem "wyrodną matką", która nie daje dziecku
słodyczy.
Pozdrawiam

Super pomysł

[mlagodna]

U mnie ze słodyczami dla młodego wparowali dziadkowie... niestety.
I się zaczęło. Czy przed czy po posilku, gdy przychodziła babcia - Grześ do
torebki i czekał na coś słodkiego.
Słodycze staram się ograniczać jak mogę. Grześ jest nadaktywny, jak to u
wcześniaków bywa, i porcja cukru w piciu, słodyczach, jogurtach, serkach itd to
dodatkowy bodziec do szaleństw i de facto do rozniesienia domu w strzępy...

[sirbal]

Witaj,
My tez nie dajemy slodyczy corce (17miesiecy), ze wzgledu na
tluszcze, na ktorych sa robione (moj tata jest technologiem zywnosci
i naprawde wiele sie nasluchalam jak wyglada przetworstwo).
Slodkosci zastepujemy owocami, jedynie po ladnie zjedzonym obiedzie
specjalnym herbatnikiem dla dzieci to uklon w strone slodyczy.
PS: Dziewczyny a co z rybami? Ja dawalam corce dorsza ale w sklepie
rybnym gdzie kupowalam i wsrod niektorych lekarzy panuje opnia ze
dziecku nie powinno sie dawac ryb (zawieraja metale ciezkie itp).
Osobiscie uwazam, ze ryby w menu dziecka bardzo wzbogacaja diete-
kwasy tluszczowe omega-3 itd, tylko te metale....co myslicie?

[tolka11]

to, co piszecie jest proste, gdy się ma jedno dziecko dziecko. Ale
co zrobić, gdy dzieci jest więcej? moje dzieci dostają słodycze 2
razy w tygodniu [środa i niedziela]. W jaki sposób mam wytłumaczyć
najmłodszej półtorarocznej, że jej nie wolno? Zwłaszcza, ze ona w
tym towarzystwie jest jedynym jedzącym normalnie dzieckiem {Miłosz
jada coś czasem, Judyta nie jada z zasady].
U mnie więc wyglada to tak, ze od ukończenia roku Sara dostaje to,
co starszaki.
Jedyne czego nie dopuszczam to cola [ja piję hektolitrami, ale nie
piję kawy, herbaty, alkoholu, a jakieś złe nawyki dobrze mieć],
chcociaż i na ten rarytas starszaki załapują się na imprezach.

[tolka11]

Ryby silnie uczulają, Miłosz jako jedyne moje dziecko nie ma skazy
białkowej, ale na uwielbianą rybkę zawsze reaguje wysypką.
Ja jedynie unikam pangi, ale to ze względów estetycznych, niestety
widziałam kiedyś jakimi smieciami te ryby są karmione. W sensie
dosłownym do wody wysypuje się śmieci z kubłów, a one to pochłaniają.

[liti]

Moim zdaniem robisz bardzo dobrze. Dziecko będzie miało jeszcze milion okazji,
żeby jeść słodycze i to w dużych ilościach, których nie będziesz mogła
kontrolować, np. urodziny w przedszkolu. Ja zostałam wychowana liberalnie i
mogłam jeść słodycze często. Teraz jestem na diecie przeciwgrzybiczej z powodu
Candidy, czyli grzyba , który żywi się cukrem i to nie tylko takim białym cukrem
do herbaty ale każdym cukrem (w marchewce, owocach , pieczywie itd, itp) więc
wyobraź sobie moją dietę. Na dodatek będąc w ciąży zaraziłam Candidą dziecko.
Nie życzę tego nikomu, jednak dużo się nauczyłam. Odstawiając cukier zmienił mi
się smak i nawet grejfruty nie wydają mi się gorzkie, wcześniej zawsze jadłam je
z cukrem. Dużo by opowiadać, ale krótko mówiąc przyzwyczajenie do słodyczy to
nic dobrego . Ja jako dorosła osoba zmieniam zupełnie podejście do jedzenia,
nie mówiąc o tym o ile lepiej się czuję i jakie dolegliwości mi minęły.
Pozdrawiam i mam nadzieję , że dojdziesz do porozumienia z mężem , bo to w tej
kwestii najważniejsze.