czytacie historie wcześniaków na www.wcześniak.pl

[kooolor]

Czytacie to?
Bo mnie czasami zaskakują te opowieści - czasem aż nie wierzę że to
wszystko te dzieci przeszły.

Jestem ciocią wcześniaka i podczytuje forum.
Siostra zastanawia się czy opisywać swoją historię - stąd moje
pytanie.

pa
Ewa

[tolka11]

Czytałam. Nie pisałam, chociaz akurat mój Miłosz to z tych
niewiarygodnych jest
I dlatego wierzę. Wiem, co może przejść wczesniak i dać radę.

[kicius_85]

pewnie że czytamy tymbardziej ze nasza historia tam jest

[agajedi]

Ja też czytam. Nie opisałm historii mojej Marysi, nie byłam w stanie
psychicznie. Ale moja mała też z tych baaardzo niewiarygodnych.

[kasiaforenc]

Muszę powiedzieć, że te historie dały mi dużo nadziei jeszcze gdy z
Julcią było bardzo źle. Też chcę opisać naszą historię ale jakoś
niepotrafię się do tego zabrać.

[agasonesta]

czytałam w poszukiwaniu optymisytcznych historii dzieci z tak
wczesnych tygodni jak mój mały,ale niestety nie było ich
dużo ;pierwszy raz uświadomiłam sobie co grozi mojemu dziecku,myślę
ze jak najbardziej można opisać ,wszyscy rodzice wcześniaków
szukający pocieszenia trafiają najpierw tam

[marynka07]

a jak jest z Twoim synkiem teraz?moja mała urodziła się 2 miesiące po Twoim
małym w tym samym tygodniu,pozdrawiam

[agasonesta]

Wiktorek jest niewidomy i to mocno opóznia jego rozwój,porazenia nie
ma zdiagnozowanego ale ma 23 tyg i sam nie siedzi,

[marynka07]

też czytam te historie,przeczytałam wszystkie i swoją opisałam pozdrawiam

owszem, czytam - jest tam też historia mojej Oli

[wimperga]

i innych znajomych wcześniaków z forum.

[bijou82]

pewnie że czytam
i opisuję raz na rok

[ewcians]

tak jak większość.
To była moja "pierwsza deska ratunku" po szoku jaki przeżyłam po urodzeniu Maluszków.
Jak tylko wracałam ze szpitala od Dzieciulków od razu, by się podnieść na duchu czytałam historie Wcześniaczków z tc moich Małych oraz wcześniejszych by czerpać zeń nadzieję.........czytałam również wiele innych medycznych opracowań...........które były kompendium wiedzy nt tak małych Wcześniaczków jak moje jak i młodszych..........publikacje medyczne przedstawiały mi obraz tego co może nas czekać, historie z wcześniaków dodawały otuchy, pozwalały myśleć pozytywnie - tam właśnie dowiedziałam się jak bardzo istotny jest optymizm Rodziców przy inkubatorze, tam też dowiedziałam się, że skrajne wcześniactwo to nie wyrok, że TAKIE Dzieci również mają w pierwszej kolejności, pomimo przerażającego i wówczas JEDNOZNACZNEGO dla mnie widoku respiratora, druzgocących parametrów na resp, przetaczania co 24 h krwi, siniejącehgo ciałka, OLBŻYMIĄ szansę na przeżycie/wręcz odratowanie i kiedyś PEŁNE ZDROWIE, a do tego po czasie na własnym pzykładzie przekonałam się, że Wcześniaczki, to bardzo heroiczne istotki i pomimo swojej pozornej kruchości............przyprawiającego niejednokrotnie o pęknięcie serca i chęć wycia .......przeraźliwego wycia zażynanego zwierzątka Mamy patrzącej na cierpienie własnego Ukochanego Dziecięcia............jednak w przypadku tych Wielkich-Maleńkich Istotek...........czasem niewiarygodne CUDA się zdarzają nagminnie.
Sama wiem, że historie z wcześniak.pl "trzymały mnie w pionie: pomimo wszystko, dzięki nim dowiedziałam się jak mam zachowywać się przy inkubatorze, kiedy nawet nie mogłam dotknąć Dzeci..........Naszą hostorię też..........po dwóch latach ponad postanowiłam opisać...........by dać dozę wiary i ukojenie choć troszkę Rodzicom Dzieci takich jak moje..............by wiedzieli, że Kruszynka, cierpiąca i walcząca o każdy oddech, oddzielona od Mamy....poddawana różnym niezbędnym zabiegom jest w gruncie rzeczy często Bohaterem.........zaciekle walczącym o życie........
I tak na prawdę to ta determinacja Maluszków sama wywołuje i w nas degterminację............My wiemy, że Te nasze "słaiutkie' Skarby tylko czekają na nas............moje Maleństwa od pierwszej doby życia, pomimo stanu ciężkiego..........rozpoznawały mnie........tak bardzo wyraźnie reagowały na moją obecność......

Podsumowując:
Czytanie medycznych danych dało mi świadomość co takie Wcześniaczki może czekać, Lektura wcześniakow.pl dawała śwoadectwo, że nauka nauką,a cuda zdarzają się częściej niż przypusczać by się mogło.........
I wedle stargo przysłowia.............WIARA CZYNI CZASEM CUDA

[zorka7]

Czytamy i opisujemy tam swoje dzieci.

Pozdrawiam - mama Bartka Kalugi

[kasiulka_s123]

zorka7, tylko chciałam napisać, że historia Twojego Bartusia utrzymywała we mnie nadzieję, że będzie dobrze... I jest

[kasiulka_s123]

A na słowa "małe wielkie nieszczęścia, potrzebne do szczęścia" ryczę do dziś... Pozdrawiam Was gorąco