nerwy na jazdach

[Gość: omiszka]

Ratunku pomocy - jak sobie poradzić z nerwami na jazdach
początkowych. Spinam się przez co nie umiem zluzować rąk, jak hamuję
to instruktor ląduje na szybie, zakręty skręty to już masakra a
ruszam wolniej niż żłów. Proszę dobrzy ludzie o radę.

[Gość: staś]

Opisz z czym masz problemy, bo na razie to jest : ze wszystkim.
A praktycznie masz instruktora pod ręką i najprościej od razu pytać, wyjaśniać,
ćwiczyć.

[Gość: omiszka]

nerwy moje nerwy mój brat twierdzi że powinnam wyluzować ale dobrze
mi mu mówić pytam jak wyluzować bo bez nerwów to mi będzie lepiej
szło nerwosol pić czy melisę :)

[mdrive]

...jak piszesz to początkowe jazdy. Tak jest zawsze i nie szukaj problemów. Twój
brat ma rację, jakiś rozsądny człowiek jest :). Jak pozbędziesz się stresu wtedy
zacznie się nauka jazdy. Zawsze pamiętaj, że koło Ciebie siedzi instruktor. On
nie pozwoli, żeby się coś stało. Twoje koło ratunkowe, jak na statku:).Tak,
wyluzuj i słuchaj.

[elizelka]

Zależy też co masz na myśli, pisząc o początkach. 1, 2... 10
godzina? U mnie obeszło się bez stresów, a zaczynałam kompletnie od
zera:) Było tak: pierwsza godzina na ślepej małej uliczce, ogólne
zapoznanie z autem, nauka ruszania z miejsca. Godzina druga- ta sama
uliczka- nauka wrzucania 2- ki i na koniec tej godziny ku mojemu
wielkiemu zaskoczeniu wyjechałam "na miasto". Skręciłam tak, że
znalazłam się nie na tym pasie co trzeba. Potem było już tylko
lepiej, ale też bez żadnych cudów.
Teraz jak sobie o tym pomyślę, to mi się łezka w oku kręci, hahaha.
Ta nieporadność na początku też ma swoje uroki. A kurs to była dla
mnie rewelacyjna przygoda, dlatego smutno czytać takie rzeczy. Życzę
Ci, żeby każda jazda była ogromną frajdą, tak jak dla mnie.
pozdrawiam

[Gość: memiszka]

5 jazda na 1. zapoznanie z autkiem i przejechania ok.50m 2.wyjazd na
drogę jako uczestnik ruchu 3. trenowanie łuku 4 i 5 jazda po drogach
no i ogólna masakra jadę w delikatnym szoku jak pijany zając sztywne
ręce i lekki zygzak :)skręcam za szybko często zahaczam o przeciwny
pas nie mam wyczucia gazu o hamulcu nie wspomnę aha i polecenia
instruktora wykonuję z opóźnieniem więcej grzechów nie pamiętam :)

[permanentne_7_niebo]

Hej, to dopiero początki:) Na początku są zawsze nerwy, potem
przychodzi opanowanie i cholerna frajda z jazdy:) Zaczynasz czuć to
wszystko i to jest świetna sprawa. Ja na swojej pierwszej jeździe z
obecnym byłam tak zaabsorbowana pomysłem pokazania mu, że moje
chłopaki mnie świetnie uczyli, że znałam całą obsługę, którą jeszcze
powtarzałam w metrze, zadania egzaminacyjne na placu... i
zapommniałam, gdzie jest sprzegło. To było okropne, jak można
zapomnieć o tym, gdzie jest sprzęgło, to tak, jakby nie pamiętać,
gdzie ma się nogi. Na instruktorze nie zrobiło najmniejszego
wrażenia, na początku cholerny stres - teraz koncentracja, ale i
radocha:)

[Gość: ola]

witaj ja nie pamiętam , zebym się stresowała na jazdach , od
początku byłam wyluzowana , gorzej było na egzaminach , wtedy stres
był wielki!

[Gość: ona.ta]

poproś instruktora o łatwiejsze, mniej uczęszczane trasy-będziesz mogła się
skupić na obsłudze pojazdu, jak to mniej więcej opanujesz pojedźcie tam gdzie
trudniej;-)

[mdrive]

...masz rację, ona.ta. Tylko nie ona powinna o to prosić instruktora tylko on
powinien o tym wiedzieć i stopniować poziom trudności. Oswajać kursanta ze
stresem i z ruchem drogowym.
Obserwując reakcję kursanta zawsze indywidualnie do jego zachowań dozujemy
poziom trudności.

[Gość: Siniorita]

Zgadzam się. Ja jak pojechałam na jakiejś początkowej jeździe
do "egzaminacyjnego miasta" i rzucił od razu na rondo i trasy o
dosyc dużym natężeniu ruchu, to po powrocie do domu chciałąm sie z
kursu wypisywac.

A co do stresu: Jeżeli myślisz, ze to co teraz czujesz, to jest
stres, to poczekaj do egzaminu...

[Gość: izabella]

Nie strszcie jej, mysle ze cala jazda jest juz wystarczajacym stresem.

Nie przejmuj sie, ja tez sie na poczatku lekko stresowalam, ale potem stalo sie
to taka frajda, ze nie bylo mowy o stresie!:) to tylko kwestia oswojenia sie z
nowa sytuacja. I pamietaj, ze jest z Toba instruktor, ktory nie dopusci do
sytuacji w ktorej mogloby sie stac cos zlego.
Pozdrawiam

[Gość: p7]

a no, ja dopiero przy 2 i 3 miałam padakę, bo dopadało mnie brzemię
odpowiedzialności za myślenie nowego instruktora o moim, najpierw z
tej samej firmy (kompletny debilizm z mojej strony), a potem o dwóch
moich przed instruuktorem z innej firmy. i tak wszyscy troje myślą o
sobie źle: 1 o 2, 2 o 1, 3 o 1 i 2. przykro mi, że się do tego
przyczyniłam.

[daga1974]

to Ty prawka jeszcze nie masz ?

[elizelka]

Gość portalu: omiszka napisał(a):

> jak hamuję
> to instruktor ląduje na szybie

a propos... tak z ciekawości zapytam.
Czy Wasi instruktorzy zapinają pasy bezpieczeństwa? Jeździłam
łacznie z pięciom instruktorami, a tylko jeden zapinał... (
powiedział, że jeszcze chce pożyć:))

[Gość: milo]

Haha, zastanawialo mnie to na poczatku, ale nigdy nie spytalam. Podejrzewalam,
ze to na wypadek jakiejs beznadziejnej sytuacji - zeby mogl szybciej i latwiej
wyskoczyc z samochodu;p ale potem stwierdzialam, ze to chyba po to, zeby pasy
nie krepowaly ruchu kiedy musi np. zakrecic kierą

[Gość: Siniorita]

Mam dwóch- zaden nie zapina.

Instruktor nie musi zapinać!

[Gość: 3231]

Dziewczyny!!! Instruktor, podobnie jak i egzaminator, a także
kobieta w ciąży :-) NIE MAJĄ OBOWIĄZKU ZAPINANIA PASÓW! Nie wiem
więc nad czym się zastanawiacie.

[elizelka]

Wcale się nie zastanawiamy czy muszą, czy nie muszą zapinać pasów.
Wszyscy wiemy,że NIE MAJĄ TAKIEGO OBOWIĄZKU. Ale czy słusznie???
Przecież są różne sytuacje na drogach, zdarzają się nawet dachujące
Lki! Nie chciałabym być w skórze instruktora. Nie wspominając, jaką
krzywdę może zrobić poduszka powietrzna.
Osobiście czułam się bardziej komfortowo jak instruktor miał zapięty
pas.

[Gość: p7]

1 nie zapinał, 3 chyba też nie (nie jestem pewna?) -ale nie, nie
zapina. Ale dziś dzwoniłam do Piotrusia i Piotruś powiedział, że
idzie jesień i robi się niebezpiecznie, i że on zaczął zapinać pasy.
więc 2/1

[permanentne_7_niebo]

I zaraz się zacznie jazda na Piotrusia, że Piotruś zapina pasy i
krępuje tym samym własne ruchy i może na czas nie złapie kierownicy.

[elizelka]

albo na czas nie ucieknie z auta, jak go kursantka będzie podrywać
(taki żarcik:)) Mojego instruktora (tego z pasami) jakoś nic nie
krępowało...:)

[Gość: milo]

nie wyobrazajcie sobie nie wiem czego;) z ta beznadziejna sytuacja mialam raczej
na mysli sytuacje w ktorych nic nie da sie juz zrobic i przed nieuchronna
smiercia ratowac mozna sie juz tylko szybka ewakuacja z eLki;D

[Gość: p7]

ot/
Hehe, Piotruś jest bezpieczny - nikt nie śmie ;) W eLce pełen
dystans. Był 1 przypadek, o którym wiem: przypadek przyszedł potem i
powiedział, że tak to mu się fajnie jeździło, tylko Piotruś jest
beznadziejny, bo za grosz nie ma poczucia humoru - no w tę stronę
faktycznie nie ma go za grosz:)<3. Chociaż ja też mam bardzo
kokieteryjny sposób bycia, a jakoś umieliśmy się świetnie dogadać.
Także Panowie - pasy - jest jesień, mnóstwo wypadków, a wasze życie
bezcenne;)

[agatachristi]

Nie przejmij się że Ci nie wychodzi. Doskonale Cię rozumiem. Na
pierwszej lekcji po ogolny zapoznaniu sie z samochodem insrtuktor
kazał mi wyjechać na miasto (a były to godziny szczytu) Jak to
usłyszałam to go wyśmiałam bo myślałam że żartuje, ale niestety nie.
Byłam przerażona, ale było całkiem nieźle. Cieszyłma sie że wcale
nie jest tak źle jak na początek. Ale niestety później było już
coraz gorzej. Kilka razy popłakałma sie w samochodzie i to nie
dlatego że mój intruktor na mnie krzyczał czy coś tylko dlatego
miałam dośc tej swojej nieudolności. Rozważałam nawet rezygnacje z
kursu. Ale mój kochany pan instruktore wybił mi to z głowy.
-Co do skrętów to tak ścinałam że prze 1 godzine jeździłam ciagle
skręcając aż sie nauczyłam.(choć i tak czasem zdażały mi się wpadki.
- a co do hamowania to piem Ci tak że to tez zależy do samochodu
Ostatnio jak miałam jazdy przed egzaminem dostałam taki samochód że
nawet lekkie hamowanie kończyło sie lądowaniem na szybie. Podczas
tej jazdy wspominaliśmy z i instruktorem moje pierwsze jazdy i śmiał
sie jak to na poczatku hamowałam. :)
Mój instruktor powiedział że jestem zbyt ambitna. I myśle że ten
cały stes i nerwy biorą sie włąsnie z tego. Chciałybyśmy juz od tak
od razu jeździć ale tak sie nie da.
Tak wiec głowa do góry i nie przejmuj się. Nawet jeśli na 30
godzinie pódzie Ci coś nie tak to się nie przejmiuj. Weź pod uwagę
że nawet jak ktoś ma prawo jazdy zdaża mu sie wpadka. Nie ma ludzi
idealnych

[Gość: memiszka]

Dzięki bardzo mam nadzieję ze będzie lepiej że mój instruktor się
nie załamie i będzie chciał dalej mnie uczyć :)

[agatachristi]

Gość portalu: memiszka napisał(a):

> Dzięki bardzo mam nadzieję ze będzie lepiej że mój instruktor się
> nie załamie i będzie chciał dalej mnie uczyć :)
Jak mój się nie załamał to Twój również wytrzyma :)

[Gość: staś]

Memiszko, przecież to dopiero pierwsze jazdy. Instruktor jest na miejscu, zawsze
możesz mu przecież powiedzieć, ze coś Cię denerwuje. I jak pisze mdrive,
instruktor stopniuje trudności.
Zastanów się co Cię denerwuje.
1.To, ze nie umiesz jeszcze dobrze posługiwać się urządzeniami w pojeździe?
Spytaj, poćwicz i ćwicz jak najwięcej.
2. To,że brak Ci czasu na podjęcie decyzji, a wcześniej zobaczenie wszystkiego?
Zastanów się dlaczego tak się dzieje? I są dwa wyjścia:
- na początek jedź wolniej, będziesz miała więcej czasu. I na razie po drogach o
bardzo małym ruchu.
- ucz się patrzeć jak najdalej. Zanim dojedziesz do tego miejsca, masz czas na
zastanowienie. Jak uważasz, że nie zdążysz, zwolnij, dodasz sobie czasu.
Zwykle robimy na początku ten błąd, ze patrzymy blisko, że chcielibyśmy
widzieć koła, albo sprawdzamy czy koło kierownicy jest prosto ustawione. A to
jest niepotrzebne i niepotrzebnie się spinamy i oczywiście denerwujemy. Ważne,
żeby widzieć gdzie auto jedzie i czy mamy czas na podjęcie decyzji.
P.S.
Oczywiście skręty trzeba wyćwiczyć. Nikt tego nie umie sam z siebie.
Każdy kiedyś zaczynał. Dasz sobie radę !!

[kamaz76]

dodam jakby to nie było wyczerpująco ukazane w mojej relacji,że wszystkie
manewry na drodze były dla mnie trudne, wszystkie.Nie tylko ten pas
ruchu.Zakręcanie,zmiana biegów, jazda w korku,samochód mi gasł co rusz. Teraz
sama się temu dziwię bo to naprawdę proste już jest.A było na początku i potem
nie do przeskoczenia.Przyzwoicie tyle o ile zaczęłam jeździć ok 25 godziny jazdy.

moje doświadczenie stresu podczas kursu prawka

[kamaz76]

Omiszka i piszę to także do wszystkich innych strwożonych swoimi niepowodzeniami
w nauce jazdy, spokojnie, wszystko w swoim czasie stanie się łatwe i
odruchowe.To co opowiadasz o sobie nie jest jakieś dziwne, odosobnione.Znam to z
autopsji. Tak wiele osób ma.ZAPEWNIAM.

Ja teraz to mogę mówić już z wielką pewnością bo mimo swojej podobnej natury
zaczynając kurs w kwietniu zdałam egzamin kilka dni temu 22 listopada i jestem
przeszczęśliwa!!!
Wiesz jestem przekonana, że nie koloryzuję- mówiąc o sobie, że mam osobowość
bardzo niedostosowaną do bycia wyluzowaną na drodze, nie mam głowy technicznej,
mylę często kierunki- do tego stopnia, że na egzaminie miałam napisane na
rękach, która moja ręka jest prawa, która lewa bo inaczej mogło być różnie ze
zrozumieniem poleceń. Przy 3 lekcji jazdy z instruktorem gdzie ćwiczyliśmy na
okrągło pas ruchu a ja nie byłam w stanie tego zrobić za chiny ludowe,
dowiedziałam się od wyczerpanego od tłumaczenia instruktora, że raptem 1góra 2
osoby na cały kurs gdzieś 30 osobowy mają aż tak duże problemy jak ja z tym
manewrem. Dodatkowo jestem mega panikarą i szaleństwo gubiło mnie do ostatnich
jazd. Mój instruktor, wspaniały facet z dużymi umiejętnościami pedagogicznymi,
stopniujący trudności,akceptujący moje dziwne zachowania na drodze, ludzki i
opanowany mówił mi dlatego około tej 29 jazdy, że ja w sumie już umiem jeździć i
jest szansa zdania za pierwszym razem ale, że mam problem ze sobą- bywam tak
nieobliczalna w stresie , że sama mogę sobie to sama udaremnić przez
panikowanie, pośpiech i wyłączanie myślenia. I tak było. Zdałam dlatego dopiero
za 3 razem gdy zrozumiałam mocno, że moja natura nerwusa utrudnia mi sprzedanie
moich realnych umiejętności.Wszystkiego dałam radę się nauczyć i jazdy po bardzo
ruchliwym mieście, i pasa ruchu, który robię już bardzo dobrze i ruszeniu z
ręcznego i parkowań i zawracań itd. Zdałabym już za drugim, brakowało mi
zaledwie 10 minut do końca egzaminu gdy skopałam sprawę i czując, że już
niebawem koniec stresu ruszyłam bezmyślnie na czerwonym świetle.
Wzięłam poza obowiązkowymi 30 jazdami bezpośrednio przed 3 egzaminami w sumie z
20 dodatkowych jazd,żeby wyrobić w sobie automatyzm, pewność zachowań, oswoić
się z drogą, żeby wyeliminować najdrobniejsze błędy.Początki jak widzisz były
trudne,spięte, nerwowe, niepewne, nieobliczalne. Instruktor w ciągu 30 godzin
moich jazd tylko z 2 lekcji był zadowolony zupełnie a tak popełniałam tyle
błędów, że musiał doszukiwać się drobnych sukcesików by móc chwalić.Byłam jednym
z bardziej opornych w nauczeniu kursantów.
Po prostu nie wierzę, że są osoby niewyuczalne, nie wierzę, że osoby silnie
stresujące się i robiące głupoty na drodze mają zamkniętą drogę do otrzymania
prawka, i że im jednym nie uda się zakończyć jazd sukcesem otrzymania prawka bo
ja taka byłam, jestem z natury a prawko mam.
Napiszę jeszcze coś demaskując siebie.
Wyobraź sobie, że byłam takim kłębkiem nerwów,od tej 25 czy którejś tam jazdy
czując potworny stres z powodu zbliżającego się już wielkimi krokami terminu
egzaminu praktycznego, że żyłam na lekach przeciwwymiotnych bo mdłości takie, że
haftowanie tuż, tuż dopadały mnie wszędzie w autobusie, w samochodzie z
instruktorem. Jeździłam z nim z przygotowanym woreczkiem w kieszeni, żeby jak
nie będę mogła wybiec z samochodu, nie zwymiotować na niego jakby co. Słowem
miał się ze mną.
A przeżyłam to wszystko,1, 2, 3 egzamin,egzaminy wewnętrzne, praktyczne, już nie
pamiętam tego co mnie przerastało ,już nie pamiętam wylanych łez, czarnych
myśli, swojej niewiary w siebie. Egzaminatorzy okazali się bardzo mili i ludzcy,
podsumowali mnie tak parafrazując ich wypowiedzi, "widać że umie pani
jeździć,wykonuje pani trudne manewry prawidłowo, tylko trochę więcej spokoju".
Czekam w tej chwili z utęsknieniem na dokument prawa jazdy , molestuję męża o
samochód bo już nie mogę doczekać się możliwości jeżdżenia po Gdańsku
samodzielnie i własnym autkiem. Jazda to dla mnie w tej chwili gdy już nie muszę
myśleć o tym egzaminacyjnie - jedna z bardziej zajefajnych czynności, które mogę
robić.Uwielbiam jeździć samochodem, naprawdę:)

[elizelka]

Witam sąsiadkę z 3miasta:) Możesz być z siebie b. dumna, dokonałaś
dużego wyczynu, jazda po Gdańsku, hohoho... jak widzę ten ruch na
gdańskich ulicach, to nie wiem kiedy się odważę tam pojechać:) a za
kierownicą czuję się pewnie (narazie w swoim mieście:))

[getic]

Może metoda "zimny łokieć" nie jest specjalnie dobra - bo reumatyzmu
można dostać, ale też nie ma co ściskać kierownicy. Sok z niej nie
poleci, zapewniam cię :) Nie słyszałem też o gangu porywaczy
kierownic, więc nie musisz jej ściskać także z tego powodu.
Mądrzy ludzie tak skonstruowali samochód, który prowadzisz, że da
się skręcić nawet jednym, damskim paluszkiem. Nie musisz muskułów
sobie wyrabiać za pomocą tego śmiesznego kółka...

Jeśli ma ci to pomóc, to zdradzę ci kilka moich myśli z czasów
pierwszych jazd:

Rozejrzyj się wokół, choćby czekając na zielone: ci wszyscy ludzie
za kierownicami samochodów dookoła też ruszali "kangurami", mylili
sprzęgło z hamulcem, wrzucali trójki ruszając i robili jeszcze masę
innych głupot. A teraz zobacz jak ładnie (no, niektórzy...) jeżdżą.
Też tak już niedługo będziesz jeździła. Może nawet lepiej, a na
razie wyluzuj. Guma do żucia pomaga utrzymać nonszalancki wygląd :)

Inni kierowcy mają większy stres z tobą niż ty z nimi. Ty
przynajmniej z grubsza wiesz czego się po nich spodziewać, a oni? :)
I wiesz co? Ty się jeszcze możesz mylić bezkarnie. Później, po
egzaminie już nie :) Czyż nie jest to świetny powód do wyluzowania?

Co więcej - po twojej prawicy siedzi ktoś, kto jest żywotnie
zainteresowany tym, abyś go nie zabiła, i nie zniszyła jego
narzędzia pracy. On wie jak przeżyć, zaufaj mu :) No i wyluzuj....

Przy "kosmicznych" prędkościach osiąganych na jazdach, to się
naprawdę trzeba starać, żeby sobie zrobić krzywdę, więc nie spinaj
się także z tego powodu. Wyluzuj.

Gdybyś (czego ci naprawdę nie życzę) zaparkowała komuś w bagażniku -
no cóż, po prostu mówisz grzecznie "przepraszam" i się uśmiechasz.
Nie twój problem. No bo co? Punkty karne ci doliczą z wyprzedzeniem?
Nie doliczą, wyluzuj...

Nerwy chowasz do torebki wsiadając do samochodu. Obowiązuje luz i
kontrolowana niedbałość w ruchach. Delikatnie. Spokojnie. Nie wiem
czym jeździsz, ale na pewno nie jest to stary Jelcz, gdzie skręt
wymagał łapy Pudziana. Tu się nie trzeba spinać, bo to i tak nic nie
da. To balet, nie walka pięściarska. Ciesz się jazdą - przecież nie
jesteś na kursie z łapanki ani wyroku sądowego, prawda? Rozpoczynasz
zajęcia z nastawieniem: Jestem w tym naprawdę dobra - tylko jeszcze
o tym nie wiem. (Czyli jak mawiają hiszpanie: I am the best, and
fu.ck the rest). Ulica jest twoja, ak samo jak innych jeżdżacych po
niej. Potrzebujesz tylko odrobiny doświadczenia. A ono przyjdzie
samo, uwierz mi na słowo :)
No ale przede wszystkim: wyluzuj... :)
I powodzenia.

[andzia_32]

do kamaz76
Czytam wszystkie wypowiedzi na ten temat, ja mam ten sam problem, nerwy i
jeszcze raz nerwy mnie gubią, choć mam juz za sobą 25 jazd mogę powiedzieć ze
jeździ mi sie w sumie okej, ale jak zdarza sie sytuacja ze trzeba szybko
zareagować wtedy stres, panika wyłączają moje logiczne myślenie, może faktycznie
mam problem z patrzeniem z daleka???tzn czasem coś przeoczę jakiś znak, jak
sobie z tym poradzić??
to nie jest tak że sie nie nadaję do jazdy ale w nerwach człowiek popełnia
głupie błędy, ciekawe co zrobię na egzaminie??
Mój instruktor stwierdził ze jestem jeszcze niesamodzielna, wieć na pewno czeka
mnie dokupienie jazd,
ja już mam samochód stoi w garażu i czeka na mnie aż będę jeździć, jak to
pięknie będzie usłyszeć egzamin zaliczony!!

[Gość: gość]

Proponuję dokupić duuużo godzin na doszkolenie i bedzie dobrze.

[Gość: omiszka]

Dzięki za miłe słowa :) wszystko się zaczeło od tego że na moich
jazdach początkowych panowała nerwowa atmosfera w samochodzie ale ja
grzecznie zwróciłam uwagę że proszę o spokój i było obrażenie pana
instruktora ale chyba to sobie przemyślał bo była (i jest) 100%
zmiana. Różnie to bywa w 1 dzień idzie mi w miarę dobrze a potrafię
też mieć zaćmienie umysłu i gaśnie mi przy ruszaniu samochód i
wszystko mi idzie opornie :) ale ogólnie już jest krok do przodu.
Tylko nie umię się pozbyć kurczowego trzymania kierownicy :) do 30-
tki brakuje mi jeszcze 21 z obstawą (jazd)i wtedy zobaczę ile
jeszcze dokupię. Będzie dobrze nie poddam sie będę się uczyć .
jeszcze raz Dziękuje