arachnofobia

[ifonkaa86]

boicie się pająków? Właściwie skąd bierze się strach przed pająkami
i jak z nim wlaczyć?

[kadfael]

Dopóki pająk nie zwisa mi nad głową i nie gapi sie na mnie jak spię-
a tak się zdarzyło:D, to mi nie przeszkadza. Mieszka sobie jeden w
mojej łazience i nie mam sumienia go sprzątnąć.;)

[sadosia75]

Ahahahaha Ty tez masz cos takiego, ze sie gapi?
Boje sie strasznie pajakow. wiem, ze gapia sie na mnie i mysla jak by tu mnie o
zawal serca przyprawic. nie likwiduje ich, maz jest od tego. eksmituje kazdego
pajaka z domu. im pajak wiekszy i ma dluzsze giry tym wiekszego mam psycha.

[83kimi]

Ja mam arachnofobię, chociaż teraz jest już lepiej, już nie krzyczę
na widok pająków tak jak kiedyś, ale i tak pojawia się bicie serca i
paniczny lęk. Nie walczę z tym, ale też nie mieszkam w regionie,
gdzie pająków jest zatrzęsienie.

[kadfael]

Aż tak bardzo nie mam:) Ale kiedys sie obudziłam a tu nad głową
zwisa mi na nitce pająk... No co mógł robic? Gapił sie jak spię:D W
ogóle od jakiegoś czasu mieszkam prawie na wsi i pełno jakichs
stworzeń włazi mi przez okna latem. W bloku w środku miasta tego nie
było.

[jj1978]

strasznie boje sie pajakow, nie jestem w stanie patrzec na te stwory
a tym bardziej sama sobie z nimi radzic. kiedys zamknelam jednego w
salonie i nie otwieralam drzwi az wspolokatorka nie wrocila z
pracy:) wyjazdy w miejsca gdzie mieszkaja wieksze pajaki niz w
europie zazwyczaj wiaza sie z pewna trauma.

[she_ra]

jejuuu to koszmar jest jakiś te pająki! czasem to mi się wydaje, że
inni ludzie nie "spotykają" tak często jak ja pająków na swej
drodze... ;/ są straszne. te ich nogi. i ten sposób w jaki chodzą.
bleeee. aż mam dreszcze jak to pisze! Co wieczór sprawdzam wszystko
wokół łożka i pod nim, bo się boję, że w nocy zaczną po mnie
chodzić. od dziecka tak mam, że jak zobaczę pająka to zawsze wrzasku
narobię ;/

[she_ra]

haha jeszcze mi się przypomniało jak kiedyś siedząc w pierwszej
ławce na matmie (której nienawidziłam) zauważyłam, że koleżanka z
ławki gapi się na coś nad moją głową więc się spojrzałam w górę a
tam gigantyczny pająk zwisa nad moją głową, a ponadto jest coraz
bliżej tej mojej biednej głowy! Zerwałam się z krzesła i
wrzasnęłam "O sodoma! Weźcie to!" na co cała klasa wybuchnęła
śmiechem, a nauczycielka "No już uspokój się i siadaj" :o i
powiedziałam, że póki nie usuną tego potwora to ja nie siadam! No i
już do końca roku na każdej matmie sprawdzałam czy nic się na mnie
nie czai w okolicy ;]

[klaviatoorka]

1. strach "bierze się " z ich szybkości,ilości ich odnóży i oczu oraz sposobu
odżywiania :(
2.walczyć z nim... najlepiej kapciem lub sprayem Raid :)

[tygrysio_misio]

jest wpojona od dziecka... od dziecka jestesmy straszeni strasznymi owadami i
upiorami.... i mamy lek gleboko w sobie..podobnie jak religie sie nam wpaja od
dziecka i potem ludzie nie potrafia wytlumaczyc dlaczego akurat ten bog a nie
jakis inny... albo jak urazy zwiazane z gwaltem... to siedzi gleboko w glowie i
nawet rozum nie potrafi tego zagluszyc

[horpyna4]

Fobie są różne, nie tylko arachnofobia istnieje.
Znałam kiedyś panią, która panicznie reagowała na węże. Do tego
stopnia, że nie znosiła niczego, co mogło się z wężem skojarzyć (jak
np. węgorz). Nie mogła patrzeć na obrazy, rzeźby, czy zdjęcia
przedstawiające węże.
Ale nie jest to wyłącznie damska specjalność. Znam faceta, u którego
widok ćmy wywołuje histeryczną panikę. To naprawdę nie było wpojone,
on ma tak sam z siebie.

e tam wpojona

[kochanica-francuza]

to dlaczego część osób jej nie ma?

swoją drogą co te pająki nad wami zwisają? nigdy mi się nie zdarzyło

nasze mieszkają grzecznie w łazience i czasem wpadają do wanny, po czym nie mogą
z niej wyjść,

a po udzieleniu pomocy w wyjściu lecą się odstresować do kąta za koszem na
pranie albo niszy pod wanną ;-)

[elzaela]

Hej:) Zajmuje się arachnofobią(lękiem dotyczącym pająków) Kończę psychologię
kliniczną i właśnie tego zaburzenia dotyczy temat mojej pracy magisterskiej W
Polsce nie ma specjalnego kwestionariusza ,który pozwoliłby na zbadanie
nasilenia lęku przed pająkami Postanowiłam zapełnić tę lukę i zaadaptować na
polskie warunki" kwestionariusz arachnofobii",który jest już od dawna z
powodzeniem stosowany za granicą(został przetłumaczony na wiele języków)
Zapraszam serdecznie do współpracy wszystkich "arachnofobików i nie tylko,bo
zależy mi na testowaniu kwestionariusza na większej liczbie osób"Kontakt
[e-mail] lub gg12667475 Pozdrawiam:)

[motyl.slonce]

W dzieciństwie nie spałam po nocach z powodu strachu przed urojonymi
pająkami. Bałam się zasnąć, wydawało mi się, że pająk może być
wszędzie. Każde zaswędzenie (urojone) na nodze kończyło się
wrzaskiem i zrzucaniem z siebie pościeli. Rodzice byli ze mna u
psychologa. Po jakimś czasie mi przeszło. Wyrosłam.

czlowiek statystycznie podczas......

[kichigai_ushi]

snu zjada okolo 7 pajakow podczas swego calego zycia :)

[au_lait]

Mniam... Skąd masz te bezcenne dane? :)

Uwielbiam pająki !!! :)

[zero_0]

Serio! Bardzo je lubię. Czym większy, najlepiej z futerkiem, tym bardziej mnie
zachwyca. Gdy byłam dzieckiem zanosiłam do pajęczyn jedzonko dla nich. Są cudowne :)

[au_lait]

Mnóstwo pająków jest jadowitych, również naszych rodzimych, także
lęk przed nimi jest po jak najbardziej uzasadniony, a nawet
wskazany. Oczywiście nie myliłbym strachu, czy obrzydzenia z fobią.
Nie szalejmy, poproszę. Podobnie przecież boimy się węży, os i
pszczół, czy inszych skorpionów (choć to też pajęczaki nomen
omen). :)

[mona817]

Nie mam pojęcia skąd się bierze ten lęk, we mnie jakoś nigdy go nie
było. Mam przyjaciółkę, która też reagowała wrzaskiem, ale
przestała. Pomógł nam w tym... Pająk.
Taki zwykły, z długimi nogami. Wzięłąm go na rękę i pozwoliłam mu po
niej spacerować. Tłumaczyłam przy tym spokojnie, że taki pająk nic
jej nie zrobi itp. Po dłuższej chwili przełamała się i zaczęła
podchodzić coraz bliżej, oglądać, komentować. W koncu go dotknęła.
Najpierw palcem, a potem pozwoliła mu wejść na swoją rękę. W końcu
wypuściłyśmy naszego małego "terapeutę" do lasu.
Najlepsze było to, że w szkole mojej przyjaciółki wszyscy wiedzieli
o jej strachu (a była to szkoła 9-cio klasowa, od bodaj trzeciej kl
podstawówki, aż do matury), więc kiedy chłopcy znajdowali pająka,
wiedzieli komu go w dowód sympatii podarować ;) Kiedy więc, już po
naszej zabawie z pająkiem, znaleźli gdzieś krzyżaka i przynieśli do
niej, a ona... Wzięła go na rękę i stwierdziła, że ładny taki
puchaty.
Miny kolegów bezcenne i niezapomniane.
I wiecie co, nie przyznałam się, że mimo całej sympatii krzyżaka
jakoś do ręki bym nie wzięła... Bałam się, że jej lęk powróci.