andrzej585858
02.04.10, 10:12
Dzisiaj nija pięć lat od chwili gdy odszedł od nas jeden z największych
papieży w historii Kościoła. Lecz to nie tylko odszedł przywódca, zwierzchnik
religijny - odszedł pasterz, nasz brat.
21:37 - niech wszyscy, tak jak 5 lat temu, na chwilę zatrzymajmy się w swoich
obowiązkach i przypomnijmy sobie postać tego niezwykłego Papieża.
Oto treść dzisiejszej informacji KAI poświęconej rocznicy - warto przypomnieć
sobie ponownie życiorys Karola Wojtyły - papieża Jana Pawła II.
2 kwietnia mija 5. rocznica śmierci Jana Pawła II. Był pierwszym po 455 latach
papieżem nie-Włochem, a jego ponad 26-letni okres służby w Kościele
powszechnym okazał się najdłuższym pontyfikatem w XX stuleciu i trzecim co do
długości w dziejach Kościoła. 58-letni kard. Karol Wojtyła z Krakowa zasiadł
na Tronie Piotrowym 16 października 1978 r.
Był to pontyfikat pod wieloma względami rekordowy np. pod względem liczby
podróży zagranicznych - 104 i odwiedzonych podczas nich krajów - 129,
przemierzonych kilometrów - prawie 1,3 mln, przeprowadzonych beatyfikacji -
148 i kanonizacji - 51 oraz ogłoszonych podczas nich błogosławionych - 1343 i
świętych - 482.
Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 w Wadowicach, niedaleko Krakowa jako
drugie z trójki dzieci Karola i Emilii Kaczorowskiej. W 1938 r. rozpoczął
studia polonistyczne na UJ w Krakowie. Kontynuował tam swoją przygodę z
teatrem i literaturą. Na pierwszym roku studiów wstąpił do uniwersyteckiej
grupy literackiej. Gdy 1 września 1939 r. wybuchła II wojna światowa, musiał
przerwać studia i podjąć pracę.
Nie zaprzestał działalności literackiej i teatralnej, nawet wtedy, gdy od
października 1940 do sierpnia 1944 roku pracował jako robotnik w
kamieniołomach na Zakrzówku i w Fabryce Sody "Solvay", unikając w ten sposób
wywózki na roboty do Niemiec. Uczestniczył w pracach Teatru Rapsodycznego pod
dyrekcją Mieczysława Kotlarczyka, który do końca okupacji zdążył zaprezentować
10 spektakli na podstawie utworów m.in. Słowackiego, Kasprowicza i Mickiewicza.
W październiku 1942 r. wstąpił do tajnego Seminarium Archidiecezji
Krakowskiej, mieszczącego się w pałacu arcybiskupim metropolity Adama Stefana
Sapiehy i na, również tajny, Wydział Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Po zakończeniu wojny 1 listopada 1946 r. książę metropolita Sapieha wyświęcił
diakona Wojtyłę na kapłana. Jeszcze w tam samym miesiącu wyjechał na dalsze
studia na Papieski Uniwersytet Angelicum do Rzymu. Po roku nauki, w czasie
wakacji, pracował wśród polskich robotników we Francji, Holandii i Belgii.
Rozprawę doktorską pt. "Zagadnienia wiary u świętego Jana od Krzyża" obronił
19 czerwca 1948 r.
Po powrocie do kraju w 1948 r. był przez pół roku wikarym w wiejskiej parafii
w Niegowici, gdzie m.in. uczył dzieci religii. Potem był wikarym w krakowskim
kościele św. Floriana, gdzie m.in. prowadził zajęcia z filozofii. Wraz z grupą
studentów wędrował po Gorcach, Bieszczadach i Beskidach, organizowali także
spływy kajakowe na Mazurach. W końcu osiadł na ul. Kanoniczej, gdzie
przygotowywał pracę habilitacyjną.
Od 1954 r. pracował jako profesor na na wydziale filozoficznym KUL. 4 lipca
1958, gdy przebywał na obozie kajakowym na Mazurach z grupą studentów z tej
uczelni, zastała go papieska nominacja na biskupa pomocniczego archidiecezji
krakowskiej. Miał wówczas 38 lat. Sakrę przyjął 28 września tegoż roku z rąk
ówczesnego administratora apostolskiego w Krakowie abp. Eugeniusza Baziaka. Po
jego śmierci kapituła krakowska wybrała bp. Wojtyłę wikariuszem kapitulnym
(tymczasowym rządcą) archidiecezji. Decyzję tę potwierdził Paweł VI, mianując
oficjalnie 13 stycznia 1964 niespełna 44-letniego wówczas hierarchę
arcybiskupem metropolitą krakowskim. Trzy lata później, 26 czerwca 1967 r.
papież powołał go w skład Kolegium Kardynalskiego. W latach 1962-1965 brał
czynny udział we wszystkich sesjach Soboru Watykańskiego II.
Przez szereg lat opublikował wiele utworów literackich, zamieszczanych m.in. w
"Tygodniku Powszechnym" pod pseudonimami Andrzej Jawień i Stanisław Andrzej
Gruda. Wtedy też powstały jego najgłośniejsze prace naukowe: "Miłość i
odpowiedzialność" (1960) oraz "Osoba i czyn" (1969).
16 października 1978 na konklawe w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie 111
zgromadzonych tam kardynałów wybrało 58-letniego arcybiskupa krakowskiego 264.
Biskupem Rzymu. Był pierwszym od 1523 r. nie-Włochem na tym urzędzie i
oczywiście pierwszym Polakiem i Słowianinem. Rozpoczął się wówczas najdłuższy
w XX wieku i trzeci w historii (łącznie ze św. Piotrem, którego lata rządów w
Kościele nie są jednak dokładnie znane) pontyfikat.
Jan Paweł II odbył najwięcej w dziejach Kościoła zagranicznych podróży
apostolskich. W ciągu ponad 26 lat swego posługiwania wyruszył w 104 podróże
zagraniczne, odwiedził 129 krajów, a w nich w 617 miejscowości. Wygłosił
łącznie 2382 przemówień. Najwięcej wizyt złożył w Polsce - 8, a następnie we
Francji i w Stanach Zjednoczonych - po 7. Podróże te trwały łącznie 543 dni i
55 minut. Ojciec Święty przemierzył w tym czasie 1162615 km.
Po Włoszech odbył 146 podróży, których łączna długość wyniosła 84998 km.
W sumie Jan Paweł II spędził poza Watykanem i swą letnią rezydencją w Castel
Gandolfo 822 dni, 4 godziny i 30 minut. Przemierzył 1 247 613 km.
Jan Paweł II jest też absolutnym rekordzistą pod względem liczby beatyfikacji
i kanonizacji oraz wyniesionych na ołtarze osób. Podczas 148 beatyfikacji
ogłosił 1343 błogosławionych a 51 kanonizacji pod jego przewodnictwem dało
Kościołowi 482 świętych. W tej liczbie jest prawie 160 błogosławionych Polek i
Polaków oraz 11 świętych z Polski.
Podczas 9 konsystorzy Jan Paweł II wyniósł do godności kardynalskiej 232
duchownych - najwyższą liczbę w dziejach Kościoła. W latach 1979-2001 papież
zwołał też 6 zgromadzeń plenarnych Kolegium Kardynalskiego, czyli konsystorzy
nadzwyczajnych, dla omówienia bieżących ważnych zagadnień Kościoła.
Jan Paweł II odnowił 2/3 składu światowego episkopatu, który dzisiaj liczy
przeszło 4,5 tys. biskupów. Jest wśród nich 116 biskupów polskich.
Dorobkiem tego pontyfikatu jest ogromna liczba różnych dokumentów, m.in. 14
encyklik, 15 adhortacji apostolskich, 11 konstytucji apostolskich, 45 listów
apostolskich, 29 dokumentów w formie motu proprio i idąca w tysiące liczba
listów papieskich, przesyłanych do różnych odbiorców: Kościołów lokalnych,
sanktuariów, diecezji, kardynałów, biskupów itp. z okazji ich ważnych rocznic
czy innych doniosłych wydarzeń.
Oryginalnym pomysłem Jana Pawła II były jego dokumenty w formie listów do
różnych środowisk: rodzin (2 II 1994), dzieci w Roku Rodziny (13 XII 1994),
kobiet (29 VI 1995), artystów (4 IV 1999) i osób w podeszłym wieku (1 X 1999).
W ciągu ponad 26 lat i 5 miesięcy swego pontyfikatu Jan Paweł II odbył 1165
środowych audiencji ogólnych, w których wzięło udział prawie 17,7 mln
pielgrzymów z całego świata.
Gdy Jan Paweł II obejmował swój urząd, Stolica Apostolska utrzymywała stosunki
dyplomatyczne z 96 krajami, obecnie jest ich 174, do których trzeba dodać
relacje z Unią Europejską i Zakonem Maltańskim oraz szczególne stosunki z
Federacją Rosyjską i Organizacją Wyzwolenia Palestyny. Ponadto Stolica
Apostolska lub Państwo Miasta Watykanu ma status członka, stałego obserwatora,
obserwatora w ponad 40 organizacjach międzynarodowych, regionalnych, między-
lub pozarządowych.
Ojciec Święty zapoczątkował szereg ciekawych inicjatyw duszpasterskich o
zasięgu ogólnokościelnym i międzynarodowym. Od 1986 obchodzone są Światowe Dni
Młodzieży – co roku w Niedzielę Palmową na szczeblu diecezjalnym i krajowym, a
co dwa lub trzy lata w różnych krajach odbywają się ogólnoświatowe zloty
młodych ludzi pod przewodnictwem papieża. W sumie odbyło się 19 takich
spotkań, Ojciec Święty nie doczekał już XX Dnia, który w sierpniu 2005 r.
odbył się w Kolonii.
