Do 18lipca z pytaniami

[wojtek_tata]

Droga ...!
(Szkoda, że nie znam Twojego imienia)

1. Wiara jest łaską - jak widać. I pozwala patrzeć na TE SAME fakty w inny
sposób.
2. Bóg nie jest teorią i nie działa teoretycznie, tylko jest W FAKTACH - w
wydarzeniach (np. w fakcie zajścia w ciążę, w fakcie utraty pracy, we
wszystkim!)
3. Internet to dość paskudne narzędzie, ułomne jak nie wiem co (patrz
plakaty "Mam na imię Wojtek, też mam 12 lat").
To istotne. Bo jeśli neogobbo, piotrsko czy ja możemy Ci powiedzieć o
FAKTACH - z życia swojego czy innych, wcale nie musisz w to uwierzyć. Ale
może SPRÓBUJ. Proszę Cię, bo naprawdę to jest coś niesamowitego.
Na przykład. Jest małżeństwo, które ma troje dzieci, nie mają własnego
mieszkania, pracuje etatowo tylko on. I żyją. Mało tego - wzięli do
wynajmowanego mieszkania (47 m.kw.) babcię tej żony. Babcia ma koło 80,
siusia w majtki i czasem wychodzi w kapciach z domu.
Jest inne małżeństwo. Mają dwoje dzieci, rodzi im się trzecie. Z zespołem
Downa. Żyją, funkcjonują, jak u nich z pracą - akurat nie wiem. Ale... Teraz
spodziewają się czwartego dziecka.
Oba te małżeństwa mają około trzydziestki...
Wiesz, oczywiście, że można powiedzieć, że oni są nienormalni,
nieodpowiedzialni, głupi. Ale gdybyś ich zobaczyła (i dzieci też), a nie
wiedziałabyś o nich nic - mogłabyś się zdziwić.
Ja nie odważyłbym im się powiedzieć o aborcji czy sterylizacji A oni nie
mogą powiedzieć, że dźwigają to wszystko o własnych siłach. Właśnie w takich
sytuacjach, gdy widać, że człowiek nie jest w stanie zrobić nic - wtedy
właśnie może zadziałać Pan Bóg. I działa.
Dokładnie tak, jak przeprowadził Izraelitów przez Morze Czerwone. Co - jak
każdy wie - jest zupełnie niemożliwe. No właśnie. I dlatego dla nas Biblia to
nie są bzdury i teoria. To jest właśnie życie. Tych małżeństw, moje i Twoje
(... - tu Twoje imię) też.
Pozdrawiam Cię
Wojtek
PS1 Czy to, co piszę jest dla Ciebie kompletnie z księżyca?
PS2. A jeśli aborcja i sterylizacja są takim super rozwiązaniem, to uważasz,
że te rodziny byłyby szczęśliwsze, gdyby miały jedno dziecko? Naprawdę? Czy
szczęście to jedno dziecko (plus kilka innych różności - dobra praca, duży
dom, szybki samochód, uznanie innych ludzi)? Naprawdę tak myślisz?
PS3. A jeśli nawet tak myślisz, czy chciałabys, żeby tak własnie myślały
Twoje dzieci?
PS4 Czy mogłabyś napisać, jak masz na imię? Łatwiej by mi się było do Ciebie
zwracać

[18lipiec]

Czyli rozumiem że to co osiągniesz w życiu nie zawdzięczasz sobie tylko bogu?
To że znajdziesz pracę to nie Twoje umiejętności tylko bóg, to że Twoje dziecko
zda trudny egzamin to bóg, a nie to że jest superzdolne itp itd.
Ja zyję tak samo jak Wy, osiągam to samo co Wy, bez wiary.

PS1 Czy to, co piszę jest dla Ciebie kompletnie z księżyca?
Staram się Cię zrozumieć.Ale nadal szkoda mi że wszystko tłumaczycie wiarą i
pismem a nie ma tu Waszych poglądów.

PS2. A jeśli aborcja i sterylizacja są takim super rozwiązaniem, to uważasz,
że te rodziny byłyby szczęśliwsze, gdyby miały jedno dziecko? Naprawdę? Czy
szczęście to jedno dziecko (plus kilka innych różności - dobra praca, duży
dom, szybki samochód, uznanie innych ludzi)? Naprawdę tak myślisz?

Uważam że człowiek którego stać na to by zapewnić dziecku lepsze możliwości
rozwoju jest szczęśliwszy, nie stać go na to gdy jest biedny i zamiast iść do
pracy tylko się rozmnaża, "bóg da, bóg nakarmi" a potem dzieci piją ciepłą wodę
dla oszukania głodu.Uważam że ludzie którzy muszą żebrac są nieszczęśliwi. Sama
bym chciała mieć z 10 dzieci gdyby mnie było stać,ale że mnie nie stać, będe
miała dwoje, wtedy kiedy sama będę chciała a potem będę stosowała sztuczną
antykoncepcję gdyż NPR jest nieskuteczne.

PS3. A jeśli nawet tak myślisz, czy chciałabys, żeby tak własnie myślały
Twoje dzieci?

Tak właśnie będę wychowywała moje dzieci, bez chrztu, komunii , modlitwy ,wiary
i uważam że nie wyrosną na gorsze niż Twoje.

PS4 Czy mogłabyś napisać, jak masz na imię? Łatwiej by mi się było do Ciebie
zwracać
Marta, miło mi.

[wojtek_tata]

Marto!
(i od razu trochę inaczej)
> Czyli rozumiem że to co osiągniesz w życiu nie zawdzięczasz sobie tylko bogu?
Ano właśnie tak. Choć oczywiście czasem mnie korci, żeby przypisać coś sobie,
ale wtedy Bóg wyprowadza mnie z błędu - szybciej albo wolniej, ale zwykle dość
łagodnie.
Na przykład myślę sobie, że jestem człowiekiem tolerancyjnym i łagodnym. No to
niemal natychmiast mój syn mówi mi coś takiego, że mam mordercze myśli . No i
już trochę więcej wiem o sobie i wiem, że jeśli nikogo nie morduję, to
wyłącznie zasługa Pana Boga.
> To że znajdziesz pracę to nie Twoje umiejętności tylko bóg, to że Twoje
dziecko
> zda trudny egzamin to bóg, a nie to że jest superzdolne itp itd.
Wiesz, to nie jest takie proste. Choć najprostsza odpowiedź jest taka, że np.
zdolności mojego dziecka (lub ich brak) to także dar Pana Boga. Nie mogę ich
wywołać, mogę je próbować rozpoznać, mogę w czymś tam korygować, ale jak np.
moje dziecko jest lękliwe, to nie zrobię z niego komandosa. Jeszcze inaczej -
mogę zrobić z niego komandosa (ćwiczyć, hartować, przełamywać), ale wątpliwe,
czy będzie przez to szczęśliwe. W tym rozumieniu szczęście jest poszukiwaniem
prawdy o sobie czy o dziecku (jakim mnie czy dziecko Pan Bóg stworzył) i
rozpoznawaniem Jego woli (czego Pan Bóg ode mnie chce?).
> Ja zyję tak samo jak Wy, osiągam to samo co Wy, bez wiary.
To możliwe oczywiście. Możesz być też uczciwszym człowiekiem ode mnie, np.
bardziej zaangażowanym w życie innych. Tak! Ale dlaczego o tym piszesz? Czy
dobrze rozumiem, że uważasz, że wiara jest mi do czegoś "potrzebna"? Otóż nie
jest. Przyszła, choć nie była mi potrzebna. Jak już gdzieś pisałem - kiedyś
uważałem, że Boga nie ma. Teraz wiem, że jest. Doświadczam go w swoim życiu (i
widzę Jego działanie też w tym czasie, gdy byłem pewien, że Go nie ma), widzę
Go w życiu innych. I - słowo daję - to jest fajne doświadczenie. Naprawdę.
Wiara to nie są kajdany. No, nie wiem, jak to Ci powiedzieć... Ale mamy dużo
czasu (choć nie dziś, zaraz muszę odfruwać)
> Staram się Cię zrozumieć.Ale nadal szkoda mi że wszystko tłumaczycie wiarą i
> pismem a nie ma tu Waszych poglądów.
Ale czy poglądy są takie istotne? Poglądy się zmieniają, a życie JEST. Wiesz,
ważniejsze jest DOŚWIADCZENIE, konkret. A na Pismo powołuję się właśnie
dlatego, żeby pokazać, że to nie jest papier, wiesz - makulatura, tylko że to
jest kawałek życia. Jakkolwiek egzotycznie by to dla Ciebie nie brzmiało.
> Uważam że człowiek którego stać na to by zapewnić dziecku lepsze możliwości
> rozwoju jest szczęśliwszy, nie stać go na to gdy jest biedny i zamiast iść do
> pracy tylko się rozmnaża, "bóg da, bóg nakarmi" a potem dzieci piją ciepłą
wodę
> dla oszukania głodu.
Musiałabyś zapytać moich córek, które bardzo ubolewały, że nie mają więcej
rodzeństwa. Teraz się jakoś z tym pogodziły. Musiałabyś zobaczyć 9 rodzeństwa
moich znajomych - dzieci już duże. Piękne dziewczyny, dorodni chłopcy.
Pozbierani, pogodni.
>Uważam że ludzie którzy muszą żebrac są nieszczęśliwi.
Też tak uważam. Ale może się mylę? Może niektórzy żebracy są szczęśliwi? A może
to zaproszenie dla nas, żeby się dzielić tym, co mamy. Może żebracy po to są
potrzebni? Wszystko jest po coś.
>Sama
chciała mieć z 10 dzieci gdyby mnie było stać,ale że mnie nie stać, będe
> miała dwoje, wtedy kiedy sama będę chciała a potem będę stosowała sztuczną
> antykoncepcję gdyż NPR jest nieskuteczne.
) Jesteś pewna tego, co będzie? A może będziesz miała 10 dzieci? A może
jeszcze co innego. To, co będzie, jest pewną zagadką. I nasze (Twoje, moje,
każdego na tym forum) plany są tylko naszymi planami. Pamiętasz, jak sobie
wyobrażałaś swoje życie 10 lat temu? Planowałaś je jakoś? I co?
> Tak właśnie będę wychowywała moje dzieci, bez chrztu, komunii ,
modlitwy ,wiary
> i uważam że nie wyrosną na gorsze niż Twoje.
Oj, moje dzieci są fajne, choć mnie często wkurzają Twoje na pewno też będą
super. Ale zauważ, że ja nie pytałem Cię o sprawy wiary, wiesz. Pytałem o co
innego.
Pozdrawiam bardzo i znikam
Wojtek

[18lipiec]

Tak, to co osiągnę w życiu zawdzięczam sobie i innym ludziom.
To co dzieje się z moim życiem zawdzięczam sobie.
Jak zrobię coś źle, to ja zrobiłam źle, a nie bóg mnie źle pokierował.
Jak zrobię dobrze, to nie dar od boga, tylko z mojej inicjatywy, mojego
charakteru, moich chęci. Wszystko przypisuję sobie, danej sytuacji, ludziom
którzy znajdą się tu i tam w danym momencie...To że zdam egzamin to znaczy że
dobrze się uczyłam, to że mam dobrą pracę zawdzięczam temu że jestem
dobra,jestem fachowcem, sama się uczyłam, byłam ambitna, a to wynika z mojego
charakteru a mój charakter wynika z wychowania rodziców i środowiska w którym
wyrosłam.
Nikogo nie morduję , nie okradam bo wiem sama z siebie że to jest złe. Wiem że
nie chciałabym tego sama doświadczyć więc nie robię tego innym.
Czy teraz odpowiedziałam.

[mika74]

18lipiec napisała:

> Tak, to co osiągnę w życiu zawdzięczam sobie i innym ludziom.
> To co dzieje się z moim życiem zawdzięczam sobie.
> Jak zrobię coś źle, to ja zrobiłam źle, a nie bóg mnie źle pokierował.
> Jak zrobię dobrze, to nie dar od boga, tylko z mojej inicjatywy, mojego
> charakteru, moich chęci. Wszystko przypisuję sobie, danej sytuacji, ludziom
> którzy znajdą się tu i tam w danym momencie...To że zdam egzamin to znaczy że
> dobrze się uczyłam, to że mam dobrą pracę zawdzięczam temu że jestem
> dobra,jestem fachowcem, sama się uczyłam, byłam ambitna, a to wynika z mojego
> charakteru a mój charakter wynika z wychowania rodziców i środowiska w którym
> wyrosłam.
> Nikogo nie morduję , nie okradam bo wiem sama z siebie że to jest złe. Wiem
że
> nie chciałabym tego sama doświadczyć więc nie robię tego innym.
> Czy teraz odpowiedziałam.

Cześc Marta.
Troche mnie dziwi ,ze weszłas na to forum dla wierzących i próbujesz wydrwic(?)
naszą wiare. Moesz napisac w jakim celu tu weszłaś?
Bo może jednak czegoś szukasz, może masz watpliwosci, może chcesz sie czegos
dowiedzieć o naszej wierze,to przepraszam...
Ale zawsze mozna to zrobic troche kulturalniej. Masz o sobie tak dobre
mniemanie, dobre zdanie, no ale wiekszośc tutaj piszących jest chyba innego
zdania. Czy więc Twoje dobre zdanie o sobie samej jest obiektywne czy jest
tylko Twoim subiektywnym odczuciem? Co do naszych subiektywnych odczuc o swoim
zyciu opisze Ci pewna historyjkę:
Była sobie pewna osóbka ,która urodziała się w jaskini. W jaskini było ciemno,
osóbka nie mogła sie dobrze rozwijać, żywiła się jakimis glonami i małymi
robaczkami.Wokól chodzili tacy sami ludzie. Ta osóbka znała tylko takie zycie,
nie miała pojęcia,że istnieje jakis inny swiat, pełen słońca, pieknej przyrody,
pieknych owoców i warzyw,zwierząt. Pewnego dnia do tej jaskini weszła jakaś
świetlista postać. Osóbka po raz pierwszy zobaczyła światło, a w tym
oswietleniu zobaczyła switlista postać jak i siebie samą. Dopiero teraz
zobaczyła siebie samą: chuda, brudna, wystarszona. Poszła więc za ta swietlista
postacią ,która wyprowadziła ja z jaskini. Wyprowadzała bardzo powoli, oczy
przywykłe do ciemności nie mogły przyzwyczaic sie do swiatła i osóbka doznałaby
szoku gdyby od razu zobaczyła te wspaniałosci na świecie poza jaskinią.
Świetlista postac wyprowadziwszy osóbke z jaskini powiedziała: "Ten swiat jest
piekny, bo ja go oswiecam swoim swiatłem, dlatego wszytsko tak dobrze sie tu
rozwija. Ale jesli kiedys zachcesz odejśc ode mnie to znowu zblizysz sie do
ciemności,a wiesz jak tam jest". Dlatego ta osóbka zyje jak najbliżej
świetlistej postaci, im jest blizej tym widzi piekniejsze rzeczy, widzi tez
siebie w prawdzie, taka jaka sama jest. Wiodzi tez innych w świetle,a
najbardziej jej żal tych ludzi ,ktorzy zostali w jaskini. Czasem więc podchodzi
do jaskini i głośno woła tych ,którzy tam siedzą opisując czego doświadczyła.
Ale ludzie w jakini sa zbyt slepi ,zeby w to uwierzyć, poza tym boja sie wyjśc
do czegos czego nie znają, wola swój ułozony światek, wmawiając sobie,ze tam sa
szczęsliwi. I faktycznie czasem znajda jakiegos wiekszego robaka,czasem jakis
nowy gatunek glonow, czasem sie przyjaźnią. Tez panuje tam czasem radośc,ale
jest ona mikroskopijan w porówaniu z tymi którzy zyja w swietle.
Uff.. opisałam Ci historię mojego nawrócenia na droge wiary(oczywiście to
parabola). Ja jestem ta osóbka,która wyszła z jaskini,Świetlista postacią jest
Jezus który pokazal mi prawde .I ja znam i ciemnośc, w której kiedyś siedziałam
i zycie w jasności,które teraz prowadzę. Ty na razie zyjesz w ciemności nie
wierząc mojemu głosowi, który woła do Ciebie przy jaskini.
Mam nadzieje ,że ta histria troche Ci pomoże w rozumieniu czym jest wiara i
chodzenie za Jezusem.
Pozdrawiam

[18lipiec]

Boże co z bzdury... Ty myślisz że jak ja nie podążam za świetlistą postacią to
jestem gorsza, mam gorsze życie, niepełne, puste?

[mika74]

18lipiec napisała:

> Boże co z bzdury... Ty myślisz że jak ja nie podążam za świetlistą postacią
to
> jestem gorsza, mam gorsze życie, niepełne, puste?

Tego nie napisałam. Zobacz...sama wyciagnełas te wnioski.
Żadne zycie nie jest bez sensu. Kto dłuzej siedzi w ciemnościach ten moze
bedzie potem bardziej wdzieczny za zycie w swietle? Moze tak w któryms momencie
zycia tak dopieka mu ciemności,że bedzie bardziej wdzieczny i szczęsliwy jak w
koncu wyjdzie na światło niż ten który w ciemnosci tkwił krótko? Kto wie?
A poza tym czemu piszesz "bzdury". To nie bzdury tylko prawda. Tak wlasnie
bylo. To fakt. W fakty tez nie wierzysz?
Czego tu szukasz? Nie odpowiedzialas mi...

[18lipiec]

W jakich ciemnościach? Dziewczyno, no w jakich ciemnościach ja żyję ? Ja żyję w
normalnym świecie, mam szczęśliwe życie. Co Ty mi usiłujesz wmówić?
Jaki fakt? Gdzie tak było powiedz mi ?

Czego szukam? Szukam spełnienia w życiu, szczęścia, spełnienia marzeń.

[mika74]

18lipiec napisała:

> W jakich ciemnościach? Dziewczyno, no w jakich ciemnościach ja żyję ? Ja żyję
w
>
> normalnym świecie, mam szczęśliwe życie. Co Ty mi usiłujesz wmówić?
> Jaki fakt? Gdzie tak było powiedz mi ?

A widzisz analogie, z tym co napisałam w historii? Że ludzie zyjacy w jaskini
nie wierza w to ,ze istnieje inne zycie?Że nie wierzą ,ze może być zupełnie
inne zycie?
Poza tym ile masz lat? Dotkneło Cie kiedys jakieś cierpienie?Brakowało Ci
czegos kiedys? Sama sie utrzymujesz,pracujesz?
>
> Czego szukam? Szukam spełnienia w życiu, szczęścia, spełnienia marzeń.

Ale na tym forum czego szukasz...

[18lipiec]

> W jakich ciemnościach? Dziewczyno, no w jakich ciemnościach ja żyję ? Ja żyję
w
>
> normalnym świecie, mam szczęśliwe życie. Co Ty mi usiłujesz wmówić?
> Jaki fakt? Gdzie tak było powiedz mi ?

A widzisz analogie, z tym co napisałam w historii? Że ludzie zyjacy w jaskini
nie wierza w to ,ze istnieje inne zycie?Że nie wierzą ,ze może być zupełnie
inne zycie?

Zrozum , ja nie wierzę i nie uwierzę ale żyję sobie grzecznie i normalnie jak
każdy człowiek.


Poza tym ile masz lat? Dotkneło Cie kiedys jakieś cierpienie?Brakowało Ci
czegos kiedys? Sama sie utrzymujesz,pracujesz?

A czemu miałoby mnie coś dotknąć złego? Wiele dobra mnie spotyka. Jak
wytłumaczysz w takim razie niewiarę ludzi wychowanych w ateizmie od urodzenia?
Bo ja przestałam wierzyc w wieku nastu lat, ale nic złego mnie spotykac nie
musiało. Mam 23 lata, cierpię czasem jak każdy, brakuje mi wiele rzeczy, ale
wiele też mam. Pracuję, studiuję ,nie utrzymuję się sama, jeszcze nie...
>
> Czego szukam? Szukam spełnienia w życiu, szczęścia, spełnienia marzeń.

Ale na tym forum czego szukasz...
Weszłam przypadkowo, coś tam napisałam i się wciągnełam...

[isma]

No, to juz cos. Poszukiwanie szczescia w zyciu, spelnienia, to juz cos.
A w przypadki, w koincydencje wierzysz? W slepy traf? W totolotka?
Szukajcie a znajdziecie, ktos powiedzial. Nie wiesz, gdzie znajdziesz )).

Aha, 23 lata to jeszcze nie ten moment, zeby mowic "nigdy nie uwierze", slowo
daje )).

Trzymaj sie cieplo, i nie ulegaj latwo stereotypom. Do zobaczenia, kiedys,
przypadkiem ))

[18lipiec]

23 lata to już ten wiek kiedy mogę powiedzieć że nie uwierzę.

[reszka2]

\18lipiec napisała:

> 23 lata to już ten wiek kiedy mogę powiedzieć że nie uwierzę

Nie wierzę!
Żadnych tego rodzaju niespodzianek?

Marta, nie zarzekaj się tak, bo może się zdarzyć, że przed marzek i Ismą i sion
(że nie wspomne o mnie) wejdziesz do Bożego Królestwa.

Ale ci wtedy by było głupio, co?

Szczerze ubawiona Reszka.

[isma]

Reszka, ale masz na mysli oczywiscie to, z ktorego rocznika beda brali? Chociaz
oni nie zawsze wedlug roczników biora ))
Bo ja faktycznie troche )), t edziesiec lat, powiedzmy, od Marty jestem
starsza (pochlebiam sobie, ze nie wygladam)...

[reszka2]

isma napisała:

> Reszka, ale masz na mysli oczywiscie to, z ktorego rocznika beda brali?
Chociaz
>
> oni nie zawsze wedlug roczników biora ))
> Bo ja faktycznie troche )), t edziesiec lat, powiedzmy, od Marty jestem
> starsza (pochlebiam sobie, ze nie wygladam)...


Eeee, Isma, nie o wiek mi chodziło. Tylko o to, że może my będziemy w czyśćcu
pokutować za np. nękanie Marty opowieściami i wierze, a ona- zasłuzona i
zbawiona będzie bujać po Bożych pastwiskach.

Zauważ jak ją ta wizja złości.
Jakos jej słynne ateistyczne poczucie humoru zawodzi w tej kwestii.
Nadal rozbawiona Reszka.

P.S. Nie gniewasz się że cię wywołałam personalnie? Lubię czytać twoje posty,
stąd wdruk.

[isma]

E, no, ja tez zartowalam z tym rocznikiem (psychoterapeuta by powiedzial, ze to
znaczace - w tym tygodniu zaczynam nauczac na kursie enologicznym).

Chociaz wlasnie dzieki temu zdalam sobie sprawe, ze wlasnie stalam sie kobieta
w wieku Chrystusowym, a, jak pisze pewien utalentowany i aktualnie modny
protestant ;-o))), "kobiety w wieku Chrystusowym potrafia opowiadac dobrze i
bezwstydnie" ))

[18lipiec]

czy mnie coś złości? nieeee

[18lipiec]

Szczerze mnie rozbawiłaś.

Dla mnie to co wy głosicie nie istnieje i nie zaistnieje.

[mika74]

18lipiec napisała:

> Szczerze mnie rozbawiłaś.
>
> Dla mnie to co wy głosicie nie istnieje i nie zaistnieje.

A skąd wiesz co bedzie jutro? Albo pojutrze? Mozesz nawet nie dozyc 18.00.
Co dopiero prorokowac o przyszłości!
Jeszcze dwa lata temu mówiłam ,ze nigdy w zyciu nie wyjde za obcokrajowca,
nigdy!jak sie dogadać z kims takim? Poza tym inna kultura,wychowani itd.
A tutaj taka niespodzinka, mój wybranek jest z drugiego konca swiata!
23 lata to jeszcze bardzo młody wiek Marta.
a poza tym nie mozesz móiwc o czyms ,że cos nie istnieje, tylko dlatego,ze
nigdy tego nie widzialas czy nie doświadczyłas.
Chyba jednak cos takiego istnieje skoro jest tylu ludzi wierzacych.
A jesli i tak uwazasz ,ze wszystko wiesz i juz niczego w zyciu sie nowego nie
dowiesz to naprawde...nie wiem co tu jeszcze robisz...

[mika74]

18lipiec napisała:

> 23 lata to już ten wiek kiedy mogę powiedzieć że nie uwierzę.
>
No jak bedziesz miała 90 i zaawansowanego raka to i tak jest jeszcze szansa na
wiare. Tylko wtedy głupio ,że sie tyle lat zmarnowało...
A kto Cie tak zranił,ze odwóciłas sie od wiary? Zbyt rygorystyczni rodzice?
Letniośc wiary w domu? Głupi ksiadz na religii w podstawówie? jak urodziałam
się w "letniej" rodzinie, odwóciłam sie od wiary chyba w wieku 11-12 lat. A
może wczesniej. Potem moje pierwsze nawrócenie( zobaczenie tego "światła") w
wieku 17 lat, potem juz radykalna decyzja pójścia za Jezusem w wieku 23 lat. W
zyciu bym nie pomyslała,ze tak bedzie. Jestem raczej typem czlowieka
materialistycznego, obecnie naukowcem, nigdy przed nawróceniem nie
interesowałam się sprawami duchowymi i takimi innymi "bzdurami".
A tu taka niepowiedzianka! Teraz moja ulubiona modlitwa jest dziekczynnienie))

[18lipiec]

No jak bedziesz miała 90 i zaawansowanego raka to i tak jest jeszcze szansa na
wiare. Tylko wtedy głupio ,że sie tyle lat zmarnowało...

I znow to samo,czy Ty nie próbujesz mnie zrozumieć? zmarnowało? na co
zmarnowało powiedz! Ja nie uważam że marnuje swoje życie.


A kto Cie tak zranił,ze odwóciłas sie od wiary?

Ależ nikt mnie nie ranił! Dlaczego sądzisz że ktoś mnie zranił?

Zbyt rygorystyczni rodzice? Moim rodzicom daleko do rygorystyczności.

Letniośc wiary w domu? U mnie w domu wszystko było w normie. Letniośc wiary,
może tak.

Głupi ksiadz na religii w podstawówie?

O tak, głupi ksiądz i głupi katecheci.

jak urodziałam
się w "letniej" rodzinie, odwóciłam sie od wiary chyba w wieku 11-12 lat. A
może wczesniej. Potem moje pierwsze nawrócenie( zobaczenie tego "światła") w
wieku 17 lat, potem juz radykalna decyzja pójścia za Jezusem w wieku 23 lat. W
zyciu bym nie pomyslała,ze tak bedzie. Jestem raczej typem czlowieka
materialistycznego, obecnie naukowcem, nigdy przed nawróceniem nie
interesowałam się sprawami duchowymi i takimi innymi "bzdurami".


Naukowiec? I takie bzdury piszesz? Nie wierze.
A tu taka niepowiedzianka! Teraz moja ulubiona modlitwa jest dziekczynnienie))

[mika74]

18lipiec napisała:

> No jak bedziesz miała 90 i zaawansowanego raka to i tak jest jeszcze szansa
na
> wiare. Tylko wtedy głupio ,że sie tyle lat zmarnowało...
>
> I znow to samo,czy Ty nie próbujesz mnie zrozumieć? zmarnowało? na co
> zmarnowało powiedz! Ja nie uważam że marnuje swoje życie.
>
>
> A kto Cie tak zranił,ze odwóciłas sie od wiary?
>
> Ależ nikt mnie nie ranił! Dlaczego sądzisz że ktoś mnie zranił?
>
> Zbyt rygorystyczni rodzice? Moim rodzicom daleko do rygorystyczności.
>
> Letniośc wiary w domu? U mnie w domu wszystko było w normie. Letniośc wiary,
> może tak.
>
> Głupi ksiadz na religii w podstawówie?
>
> O tak, głupi ksiądz i głupi katecheci.
>
> jak urodziałam
> się w "letniej" rodzinie, odwóciłam sie od wiary chyba w wieku 11-12 lat. A
> może wczesniej. Potem moje pierwsze nawrócenie( zobaczenie tego "światła")
w
> wieku 17 lat, potem juz radykalna decyzja pójścia za Jezusem w wieku 23 lat.
W
> zyciu bym nie pomyslała,ze tak bedzie. Jestem raczej typem czlowieka
> materialistycznego, obecnie naukowcem, nigdy przed nawróceniem nie
> interesowałam się sprawami duchowymi i takimi innymi "bzdurami".
>
>
> Naukowiec? I takie bzdury piszesz? Nie wierze.
> A tu taka niepowiedzianka! Teraz moja ulubiona modlitwa jest
dziekczynnienie)
> )
Hmm.. czyli żadna wiara w domu. Rozumiem, u mnie tez tak bylo.
Tak ,jestem naukowcem po studiach przyrodniczych (miałam rabic doktorat z
biochemii) i po drugim fakultecie (Polibuda).
Sprecyzuj słowo"bzdury", bo na razie rzucasz slowa na wiatr, bez zadnej
argumentacji. Twoje slownictwo jest mniej więcej takie "jestescie glupi i
tyle!". Tak mówia dzieci. Oj Marto,Marto))))

[neogobbo]

A ja miałem 23 lata, jak świadomie, po paru latach, wróciłem do Kościoła.
Popatrz, jaki zbieg okoliczności...

[ciumak]

Taaaak, ja też miałem 23 lata jak stwierdziłem, że nie ułożę sobie życia lepiej,
niż zrobi to Bóg. A wcześniej byłem bardzo zajęty układaniem sobie swojej
własnej syntezy wszystkich religii. MOJEJ superreligii. Ale się pozmieniało!
Marto! Jedno Ci powiem. To, czy wierzysz, czy nie wierzysz i w co wierzysz nie
ma najmniejszego wpływu na to, jaki Bóg jest. Jedynie Ty sama możesz coś zyskać
lub stracić.
Pozdrawiam, c

[neogobbo]

I jeszcze jedno. To niezbyt może ważne, czy Ty wierzysz w Boga. Ważne że On
wierzy w Ciebie.

[18lipiec]

to ma sie do mnie jak piernik do wiatraka, dla mnie boga nie ma

[neogobbo]

Ale dla Niego Ty jesteś. I tak dalej. Nie ma sensu tego wątku kontynuwać. Taką
tylko myśl rzuciłem. Przypominam tylko to, co Ci napisał Piotrsko, że Twoje
argumenty nie mają wcale mocniejszych podstaw niż na przykład moje.

[18lipiec]

dla kogo jestem? nie ma mnie dla niego bo GO NIE MA

[kramla]

Ech... z takich niedowiarków najwięksi święci się rodzą.Toja niewiara jest
OGROMNA.I myślę, że w sumie fajna jesteś mimo, że czasami można się poirytować
(Ty na nas, my na Ciebie).No ale tak to w życiu bywa.Wiesz mam bardzo bliską
koleżankę, też baaardzo niewierzącą.Została tak wychowana i nie jest jej z tym
źle.Jakoś nie wiele nrozmawiamy na temat wiary, chociaż nikt z nas nie ukrywa
swoich poglądów.Dla niej też Boga nie ma.Znam się z nią od dziecka, jako jedyna
nie chodziła na religie, nie była u komunii, starała się nas przekonać do
teorii ewolucji (nie przekonała nas mówiąc, że człowiek pochodzi od ...żaby))
Obecnie jest mężatką ma dwoje dzieci, jest konsekwentnie nie wierząca, ale
wyszła za mąż za bardzo konkretnie wierzącego katolika.Kiedy urodziła nam się
pierwsza córka (Marta właśnie)) nie mieliśmy wątpliwości, że to on zostanie
ojcem chrzestnym.Co tu dużo mówić widzieliśmy, że człowiek ten na prawdę dba o
przekaz wiary swojej córki.Bo widzisz Ty zaklinasz się , że dzieci będziesz
wychowywała bez Boga, no ale przecież zawsze tata dzieci może w tym względzie
namieszać.
Czego Ci życzę, nie złośliwie ale z lekkim przymrużeniem oka.

23 lata i przypadek

[wojtek_tata]

A jak ja miałem 23 lata (niemal równo), to przyjąłem chrzest. Też ładny
przypadek )))

[isma]

Nie ma przypadkow ))

[18lipiec]

jak nie ma ? a co jest ?

[wojtek_tata]

> jak nie ma ? a co jest ?
Marto, Marto!
No jak to co jest? - życie! (A raczej - Życie!)
Pozrdawiam Cię nieprzypadkowo
I Ismę też

[wojtek_tata]

Ale się porobiło!
Przeczytałem cały wątek. Ciekawe, ciekawe...

Marto,
Tak sobie zacząłem myśleć, czy to istotne, ile się ma lat. Trochę jednak ma.
Wielu ludzi z wiekiem (i nie chodzi tu, jak sądzę, o strach przed śmiercią)
zaczyna widzieć Pana Boga. No i jest nieco ostrożniejszych przed wypowiadaniem
takich słów jak "nigdy" albo "zawsze".
Ale nie musi być bardzo istotne. Nie jestem zbyt biegły w świętych, ale są
tacy, któzy żyli mniej więcej tyle co Ty. Szczepan mógł być w Twoim wieku,
kiedy go ukamienowali... Więc różnie można tymi swoimi latami dysponować. Wiele
zależy od doświadczeń (piszesz o katechecie), no i od rodziców. Jesteśmy letni,
nijacy, mówimy "kościół i wiara to jedno, a życie to drugie", "ucz się, to
najważniejsze!" albo inne głupoty No to czego oczekiwać od dzieci?
A Tobie rodzice też tak mówili?
Teraz - o tym, co piszesz:
> Tak, to co osiągnę w życiu zawdzięczam sobie i innym ludziom.
> To co dzieje się z moim życiem zawdzięczam sobie.
To chyba nie takie proste. A na przykład to, że się urodziłaś? A to chyba
zasadnicza sprawa. Albo to, na co zachorujesz (albo nie) w ciągu tygodnia,
miesiąca, roku? Albo to, czy Cię ktoś okradnie? Albo to, że ktoś gwizdnie na
Twój widok? (no, w tym możesz trochę pomóc )
> Jak zrobię coś źle, to ja zrobiłam źle, a nie bóg mnie źle pokierował.
> Jak zrobię dobrze, to nie dar od boga, tylko z mojej inicjatywy, mojego
> charakteru, moich chęci.
Trochę tak, a trochę (sporo trochę ) nie. Jedna rzecz, że Bóg nigdy nie
kieruje źle. Więc nie mógł źle pokierować, na pewno. A inna rzecz to - czy
nigdy Ci się nie zdarzyło, że chiałaś dobrze, a wyszło nie za bardzo? Wiesz -
nie pokłócić się z kimś, zrobić coś porządnie, zdać egzamin, no nie wiem - Ty
wiesz lepiej.
> Wszystko przypisuję sobie, danej sytuacji, ludziom
> którzy znajdą się tu i tam w danym momencie...To że zdam egzamin to znaczy że
> dobrze się uczyłam, to że mam dobrą pracę zawdzięczam temu że jestem
> dobra,jestem fachowcem, sama się uczyłam, byłam ambitna, a to wynika z mojego
> charakteru a mój charakter wynika z wychowania rodziców i środowiska w którym
> wyrosłam.
Aha. Tu mnie masz! A skąd to wiesz? A gdyby rodzice oddali Cię do adopcji?
Myślisz, że byłabyś tym samym człowiekiem? I czy to zależałoby od Ciebie? Jest
taki facet Piotr Pawłowski. Twardy charakter, energiczny człowiek. Tyle że
kiedyś skoczył na główkę i jest w zasadzie od szyi w dół sparaliżowany. Też się
dobrze uczył i był ambitny. Wiesz, naprawdę są rzeczy, któe od nas nie zależą.
Aha. A Piotr Pawłowski (może słyszałaś) działa bardzo aktywnie na rzecz
niepełnosprawnych. I jest wierzący na serio (co może nie ma akurat znaczenia w
tym wywodzie).
> Nikogo nie morduję , nie okradam bo wiem sama z siebie że to jest złe.
Z tym też można dyskutować. Że "sama z siebie". Ale pozostańmy przy "nikogo nie
morduję". Chrześcijanin ma gorzej. Ja jestem zabójcą. Jeśli na serio traktować
Kazanie na Górze, to Jezus mówi tam, że każdy, kto powiedział bratu "głupcze!",
już go zabił. No to - szkoda gadać, ile razy to zrobiłem.
> Wiem że
> nie chciałabym tego sama doświadczyć więc nie robię tego innym.
Ech, to już ci "inni" by musieli odpowiedzieć, co im robisz, wiesz...
> Czy teraz odpowiedziałam.
Jednak nie, choć to też było ciekawe. Zależało mi na Twojej odpowiedzi, co
chciałabyś przekazać swoim dzieciom.
Wojtek

[18lipiec]

Moich dzieci nie bede wychowywala w duchu katolickim, nie bedzie chrztu,
komunii, gadania o bogu.
Nie chce przekazywac dzieciom czegos bez czego mozna zyc.
Nie chce z nich robic rozmodlonych aniolkow i z mojej strony wychowanie
bedzie "boga nie ma". Po prostu.
Nie beda chodzily do kosciola, ale beda uczone wiekszej tolerancji niz co
niektorzy tutaj prezentuja. ( ty akurat jestes jednym z forumowiczow z ktorym
mozna normalnie pogadac, popisac )...

[wojtek_tata]

Marto!
(Marty są w porządku - jedna z moich córek ma tak na imię Ale są twarde,
twarde!)
Dużo napisałaś jak NIE będziesz wychowywać dzieci. A ja pytałem raczej - jak
BĘDZIESZ.
I jeszcze jedno Ci chciałem napisać. Wiesz, że moja mama (już nie żyje) tak
mnie właśnie wychowywała? Dużo jej zawdzięczam, jak to mamie.

[18lipiec]

Myslisz Wojtku ze tylko wierzacy maja patent na wychowanie dzieci.

Bede moje wychowywala na samodzielne, twarde, ale wrazliwe osoby.
Bede wychowywala by stawaly w obronie slabszych i byly czule na krzywde ludzi i
zwierzat.
By lubily ludzi, byly otwarte, ale nie za ufne.
By wiedzialy co to milosc, przyjazn i by cenily te wartosci najwyzej na swiecie.
By byly cierpliwe i pracowite, by cenily tez czyjas prace.
By szanowaly kazdego czlowieka bez wzgledu na to czy jest bialy, czarny czy
niebieski.
By nie byly cieplymi kluchami, by niy daly sobie i by mialy i bronily swego
zdania. To tak pokrotce. Czy wystarczy?

[18lipiec]

w ostatnim zdaniu : by nie daly sobie w kasze pluc

Do Marty o ideałach i kaszy :)

[wojtek_tata]

Marto!
Dopiero jestem, i to też na chwilkę tylko, więc w zadyszce:
> Myslisz Wojtku ze tylko wierzacy maja patent na wychowanie dzieci.
Ależ skąd! Dlaczego tak uważasz? Po prostu byłem ciekaw.
> Bede moje wychowywala na samodzielne, twarde, ale wrazliwe osoby.
> Bede wychowywala by stawaly w obronie slabszych i byly czule na krzywde ludzi
i
>
> zwierzat.
> By lubily ludzi, byly otwarte, ale nie za ufne.
> By wiedzialy co to milosc, przyjazn i by cenily te wartosci najwyzej na
swiecie
> .
> By byly cierpliwe i pracowite, by cenily tez czyjas prace.
> By szanowaly kazdego czlowieka bez wzgledu na to czy jest bialy, czarny czy
> niebieski.
> By nie byly cieplymi kluchami, by niy daly sobie i by mialy i bronily swego
> zdania. To tak pokrotce. Czy wystarczy?
Bardzo to ładne, co napisałaś. Naprawdę.
Tylko dwie uwagi, tak trochę obok.
1. W praniu bywa trudno (to właśnie jeden z tych przypadków,gdy chcę jedno, a
wychodzi drugie... - dziewczyny, które już mają dzieci na pewno mogą Ci
napisać; "jajek" zresztą też). Ale ważne, żeby mieć pewien ideał, prawda? Nie
kasa, kariera, te rzeczy - nie o tym napisałaś.
2. Z tą "kaszą", która Ci się nie wpisała, chrześcijanin ma kłopot. No bo jeśli
na serio traktować Kazanie na Górze (zwane przez niektórych "Dekalogiem
Chrześcijanina"), no to jak dostanę w twarz, to mam nie tylko nie oddawać, ale
i nadstawiać drugi policzek. I jak tego uczyć dzieci? To niemożliwe, prawda? No
tak, niemożliwe. Choćby dlatego chrześcijaństwo jest interesujące, bo mówi
rzeczy niemożliwe.
Pozdrawiam w gorące przedpołudnie

[18lipiec]

Wojtku

Trzeba nauczyć dzieci walczyć o swoje i by nie nadstawialy drugiego policzka.
Nie wiem kiedy mnie dla nich zabraknie by je bronić a świat jest okrutny.

[barbie-torun]

Dziewczyny miło będzie się spotkać po drugiej stronie.
Także z Martą, którą COŚ tutaj trzyma.
Wiara czyni cuda.
Wątpiącym być ludzka rzecz. Bóg do każdego znajdzie drogę. Wcześniej czy
później.

---
"Ciągle zaczynam od nowa
choć czasem w drodze upadam
wciąż jednak słyszę te słowa:
kochać to znaczy powstawać.
Chciałbym Ci w chwilach uniesień
życie poświęcić bez reszty
spójrz moje ręce są puste
stoję ubogi ja-grzesznik(...)"
Basia

[mama_kasia]

A mój mąż zaczął na serio chodzić do kościoła w wieku 22 lat.
Biedak, poznał mnie i w Boga uwierzył ))
A po zaręczynach zreflektował się, że przecież on nie zamierza
być żadnym aktywistą kościelnym i prawie, prawie, a ślubu by nie było.
Kasia

[elwinga]

Marto, a tak z ciekawości... Jeżeli nie wierzysz w Boga, to właściwie po co
tracisz czas na forum, na którym przeważają osoby wierzące? Przecież z Twojego
punktu widzenia my tu wszyscy jesteśmy nieźle stuknięci, pozbawieni kręgosłupa
i własnych poglądów.

Trochę to jak dla mnie niekonsekwentne. Mnie by nie przyszło do głowy siedzieć
na forum, dajmy na to, o żeglarstwie (o którym nie mam bladego pojęcia) i
docinać jego uczestnikom, że godzinami omawiają sposoby ustawienia żagla (albo
czegoś tam... nie znam się ) Bo i po co?

[18lipiec]

pisałam już, po prostu się wciągnęłam

[isma]

Marta, no, nie wierze ))
Co to znaczy "sie" wciagnelam? A przeciez kierujesz wlasnym zyciem...?
A w ogole, to dobrze, ze sie wciagnelas, szczerze sie ciesze ))

[18lipiec]

nie wiem czy wiesz, ale mnie forumowe pogadanki wciągają jeśli tylko mam cos do
powiedzenia w temacie

i nie wiem co to ma do kierowania sie wlasnym zyciem?

[isma]

A, to ja tez tak mam.
Z tym, ze w miare, jak sie starzeje, to wciagaja mnie ("one"? - przeciez to
nieracjonalne, glupie, niezgodne z zasada robienia tylko rzeczy, ktorych
pozytywne skutki mozna zmierzyc i policzyc, nienaukowe, nienormalne itd.?) tym
bardziej, im wiecej ciekawego "w temacie" moge... uslyszec ))

[18lipiec]

nie u mnie to nie tak...