Poplakalam sie ze wzruszenia

[maadzik3]

Opowiadaniem ktore wczoraj przeczytalam (absolutnie prawdziwe). Pewna rodzina
z dwojka dzieci wyjechala z Fort Wayne w Indianie do Kalifornii liczac na
lepsza prace. Z praca sie nie udalo, oszczednosci wyszly, czas bylo wracac do
Indiany. Ruszyli starenka polciezarowka. W Wayouming zepsula sie ostatecznie -
musieli ja sprzedac na zlom. Zadzwonili do Travelers' Aid ktore zaplacilo im
za noc w hotelu gdy czekali na pieniadze od krewnych z Indiany na bilety
autobusowe. I pojawil sie problem. Podrozowala z nimi 17-letnia mala suczka, a
psow Greyhoundem przewozic nie wolno. Probowali namowic kierowcow ciezarowek
do zabrania jej "stopem". Ci byli nawet chetni, ale nikt nie jechal przez Fort
Wayne. Pracownik Traveler Aid proponowal ze zatrzyma ja i uspi po ich
wyjezdzie - moze uznac ze schorowany, 17-letni pies mial dobre zycie, ale nie
zgodzili sie. Obdzwonili wszystkie schroniska i hotele dla psow proszac o
zatrzymanie jej, uczciwie mowiac ze nie maja pieniedzy ale na pewno ja odbiora
i wtedy zaplaca. Zgodzilo sie schronisko przy klinice weterynaryjnej.
Pojechali do Indiany, przy pomocy rodziny znalezli lokum, znalezli prace i...
zaczeli szukac sposobu transportu psa. Ale wciaz mocno ograniczeni finansowo
nic nie mogli znalezc. Po 6 tygodniach zrozpaczona pani domu poprosila o pomoc
miejscowego pracownika Animal Control. Po tygodniu musial przyznac ze sprawa
wyglada na beznadziejna - do transportu samolotowego w luku bagazowym sunia
byla zbyt stara i delikatna, profesjonalny transport ladowy byl b. drogi, a
wszyscy bali sie odpowiedzialnosci za schorowanego na nerki psa. Ktos z jego
wspolpracownikow powiedzial ze w dawnych czasach Pony Express (konna,
sztafetowa poczta przed poprowadzeniem kolei) na pewno by ja wzieli i to go
olsnilo. Obdzwonil wszystkie schroniska po drodze z jakimi mial kontakt.
Zorganizowano sztafete wolontariuszy - ludzie jechali ok. 100 mil na zachod po
suczke i przywozili ja do nastepnego punktu. Najdluzszy odcinek wyniosl 350
mil w jedna strone, co znaczy ze ktos przejechal 1.000 km. Po pieciu dniach
sunia dotarla do domu - z nowa smycza, psim lozeczkiem i anonimowo przez kogos
w Wayoming zaplaconym rachunkiem za pobyt w kenelu. I jako gwiazda lokalnej
telewizji)))
Jako stara psiara poplakalam sie ze wzruszenia. I jak tu nie wierzyc w ludzi?
Magda

Ponieważ chodziło o psa

[minerwamcg]

Hm... Nie chcę być wredna i cyniczna, ale czy w całą tę akcję nie włączyło się
tyle osób dlatego, że chodziło o psa? Gdyby zamiast suczki była
osiemdziesięcioletnia babcia bohaterów opowiadania, ochotników byłoby o wiele
mniej. Bo kogo wzrusza jakaś staruszka? Zwierzątko - to co innego.

[maadzik3]

Poki co babciom wolno jezdzic autobusem))

[maadzik3]

A powaznie - w swiecie jest wiele okrucienstwa wobec zwierzat i obojetnosci
wobec starszych osob. I wiele, wiele innych problemow. Czy pomoc w jednym,
niekoniecznie pierwszoplanowym dla przetrwania swiata to cos zlego? Dla mnie
przeciwnie. Czy o zwierzeta nie warto sie troszczyc? Ponownie udzielam
odpowiedzi jak wyzej. A pomoc, jak wynika z postu dot. i ludzi (przede
wszystkim?) Fakt ze jest oraganizacja ktora w podbramkowej sytuacji zaplaci za
motel czy bilety chyba o tym swiadczy)) Ja w kazdym razie ucze syna szacunku
do zwierzat, stosunek do najbardziej bezbronnych i zdanych na nas - jak
wiekszosc zwierzakow - uwazam za wazny. Brutalizujac - kto potrafi zakatowac psa
nie zareaguje rowniez na krzywde dziecka. Empatia nie ogranicza sie do ludzi,
choc ich pownna dotyczyc zwlaszcza.

[minerwamcg]

Wiesz, Maadzik, ale mnie chodzi o co innego. Kiedy wczoraj streściłam tę
relację Weasley'owi, powiedział: "gdyby chodziło o staruszkę i chciałbym
jechać, tobyś mi pozwoliła. Ale gdyby chodziło o kota, tobyś mnie sama
wykopała" ))) Też mam bzika na punkcie zwierząt, a miauczących w
szczególności.
Chodzi mi o co innego. O to, że coraz częściej spotykam się z postawą wielkiej
empatii wobec zwierząt, przy kompletnym braku tejże wobec istot własnego
gatunku. Coraz więcej osób przyznaje się, że kocha zwierzęta, a ludzi nie
znosi. W mediach o wiele więkze wrażenie robi upaprany ropą naftową kormoran,
niż wzdęte z głodu afrykańskie dziecko.
Kochanie zwierzątek jest trendy. Kochanie ludzi - jakby mniej.

[maadzik3]

Moze, ale w przypadku tej ropy moze byc i cos innego. Wobec czesci krzywdy ludzi
czujemy sie bezradni. Do krajow afrykanskich plynie spora pomoc - pewnie,
moznaby wiecej i lepiej, ale jest jej duzo (choc Polska zupelnie nie bierze w
tym udzialu((. Akurat Afryka to moj fiol wiec czuje sie dosc kompetentna.
Wiekszosc tej pomocy jest marnowana lub ttrafia w niewlasciwe rece. Na kalachy
lokalni kacykowie maja - na jedzenie nie. Napady na konwoje humanitarne sa na
porzadku dziennym, najslabsze grupy placa (czesto 2/3 pomocy trzeba dac
miejscowym bandytom zeby pozostala 1/3 pozwolili przepuscic do kobiet i dzieci,
wypuscili z polowego lotniska). Ostatnio uslyszalam od bylego wolontariusza
Peace Corps ktory 2 lata uczyl w szkole w Mozambiku pod koniec lat 60-tych a
teraz jako starszy pan pojechal tam zobaczyc "swoja" szkole. Zobaczyl
rozkradziona i nie odmalowana ruine i uslyszal od urzednika ze zachod powinien
przyslac wiecej wolontariuszy bo miejscowym nauczycielom nie oplaca sie uczyc za
pieniadze jakie dostaja. Tzn. ma im dostarczyc gotowy produkt i ludzi ktorzy 2
lata beda pracowac za darmo bo miejscowi dla swoich nic nie zrobia. Wiem ze to
bardziej (duuzo) skomplikowane, naprawde znam afrykanskie stosunki, ale taka
postawa budzi zniechecenie. Nie dotrzemy do tego dziecka bez narazania zycia,
oplacania sie bandytom, wspolfinansowania kolejnej dostawy broni. Nawet jak
dotrzemy (sporo i koscielnych i prywatnych fundacji wciaz tam dziala) nie
zmienimy nic trwale bez wspolpracy z tymi ludzmi, a to jest trudne w krajach
rzadzonych przez kacykow, pograzonych w skrajnej nedzy i terrorze. A pingwinowi
mozemy pomoc, wystarczy umyc z ropy, wyleczyc, odkarmic i wypuscic - kilka
miesiecy i bedzie sobie radzil sam. Widzac efekty latwiej sie pomaga, widzac
dziesieciolecia porazek (wiem, wczesniejszy upadek panstw afrykanskich to
glownie handel niewolnikami, ale to naprawde nie moze byc dzisiaj
usprawiedliwieniem lozenia na wielomiliardowe fortuny kacykow w szwajcarskich
bankach) czlowiek czuje sie zniechecony. To nie usprawiedliwienie, ale to powod.
Ostatnia dobra inicjatywe dla Afryki mial Blair, ale jak wiesz nie przeszla, bo
teraz bez wspolpracy wiekszej czesci swiata politycznego trwale nic sie nie
zmieni, wiec zwykly czlowiek... pomaga pingwinom. I dzieciom i staruszkom ze
swego otoczenia))
Magda

[barbie-torun]

też mam psa, boksera
i pojawił się problem z wakacjami co zrobić
przecież nie zabierzemy go do mieszkania dziadkó w bloku
ani nie oddamy do schroniska- psi hotel
i wczoraj zaproponowaliśmy kuzynowi pobyt w naszym domu
i opiekę nad psem przez tydzień wakacji
uszczęśliwimy psa
no i kuzyna fotografika
bo to ile roślin na łąkach można przy okazji spacerów sfotografować